De tranſitu dominiꝙ p̄dicatores ⁊ p̄lati debēt poſtpone̓ cibū corporum ꝓpt̓ ſalutē aīaꝝ. Un̄ Beda. Nō habētes eīdiſcipuli ſpaciū māducādi ꝓpt̓ īportunitatē turbarū. eſuriebāt vt homīes: ſed vellētes ſpicas.mediā ꝯſolabant̉. qd̓ eſt indiciū auſterioris vite: nō p̄paratas eſcas. ſꝫ ſimplices quere̓ cibosUnde ⁊ Criẜ. Putas quantā occupatōeꝫ doctrine habebāt apoſtoli: vt nec māducādi licentiāinuenirēt. O beati apoſtoli: in quibꝰ tūc corpꝰquob ſuū ē ſuggerebat: quando animꝰ qͥd ageret nō habebat. Carnales aūt homīes nec tūcſpiritalia curant. cum nihil habuerint carnaleqd̓ agant. Pharizei aūt videntes rep̄henderūtdominū de hoc. quaſi ꝯtra legē agerēt diſcipuliex doctrina magiſtri: ⁊ dicūt. Ecce diſcipl̓i tuifaciūt: quod nō licet eis facere ſabbatis. Nō arguebāt eos agere ꝯtra legē. quaſi raperēt alienum. qꝛ ſcd̓m legē licituꝫ erat famelico intrareſegētē vel vineā ꝓximi ⁊ comedere. nō tamē falcem mittere. ſeu foras eicere vel portare: ſed ſuper eo. ꝙ ſpicas vellēdo ⁊ fricādo die ſabbati. cibū p̄parabāt ſibi: qꝛ p̄ceptū erat in lege ꝙ cibaria p̄pararent̉ die p̄cedenti: ⁊ nō in die ſabbatiUbi Criẜ. Iudei ſciētes qꝛ diſcipuli quaſi ſpeculū ſunt mgr̄i. qꝛ in diſcipulis magiſter videtur.ꝓpter hoc errorē diſcipuloꝝ volentes in obprobriū xp̄i vertere: ita dicebāt. Nō ꝓpter iniuriālegis dolētes: ſed detractōnis occaſionē inuenire cupiētes. iſta dicebāt. Nec em̄ poterant alijsꝯtra legē agentibꝰ ꝯtriſtari: cū ip̄i quotidie inlege peccarēt. Nam qͥ alio peccāte dolet: ip̄e circa iuſticiā multū eſt ꝑfectus. Nec em̄ poteſt aliquis alteri ampliꝰ miſericors eē ꝙͣ ſibi Hec Criſoſt. Dn̄s aūt ꝯfutat pharizeos. diſcipulosratōnabilit̓ excuſādo: et ꝙ ꝯtra legē n̄ faciebātoſtendēdo. Et pͥmo ꝑ exemplū in qͦ duplex tāgitur ratō. Prima ē a ſimili ex ꝑte ſumētiū: qꝛ ſimilis neceſſitas fuit ī diſcipulis q̄ fuit ī dauid.quādo ꝯmedit ꝯſecratos panes ꝓpoſitōnis. qͦs n̄licebat ei edere. neqꝫ his q̄ cū eo erāt: ſi gͦ dauidexcuſat̉. qꝛ ꝯmedit in neceſſitate. qd̓ al̓s non licebat: ꝑ cōſequēs ⁊ diſcipuli excuſant̉. qꝛ neceſſitas eis īminebat. Scd̓a ē a minori ex ꝑte ſūptorum: qꝛ dauid in neceſſitate ꝯmedit ſanctospanes licite. qd̓ licebat ſolis ſacerdotibꝰ: gͦ multomagis diſcipl̓i ſpicas ꝯmunes omnibꝰ: qͣſi dice̓t: ſi neceſſitas ibi legē n̄ habuit. nec hic habe̓debet. Neceſſitas em̄ facit aliqͥd licitum. qd̓ al̓seſſet illicitū: ⁊ ideo diſcipulis eſuriētibꝰ. qd̓ licitū nō erat ī lege: factū eſt licitū famis neceſſitate. Sic hodie. Si qͥs eger ieiuniuꝫ fregerit: reꝰnō habet̉. Cū gͦ pharizei illa legūt. laudant miſericordiā factā ī dauid ⁊ ſuis: et qn̄ iſta videntrep̄hendūt trāſgreſſionē ī diſcipulis: ex qͦ apparet ꝙ nō legis iniuriā defendūt. ſed ſuā maliciam on̄dūt. Alia ratō eſt a maiori: qꝛ ſacerdotesquoꝝ int̓eſt maxīe ceremonias legis obẜuare.piolādo ſabbatū. quādoqꝫ ſine crimīe ſūt: vt dūin tēplo oꝑa manualia circa ſacrificia faciuntanimalia occidēdo. excoriādo. hoſtias lauandocarnes coquēdo. ⁊ ꝯſimilia faciēdo: vel etiāduꝫet diſcipulorumpueros circūcidūt: gͦ multoplus diſcipuli. qͥ nullius ī hoc legis ſūt. vel ordīs. vellētes ſpicas indie ſabbati. ⁊ ꝯmedētes ſine crimīe ſūt. Deinde poſt auctoritates alienas. ꝯuicit eos auctoritate ꝓpria. ⁊ pͥmo ꝑ aſſertōnē veritatis: ⁊ ē ratōtalis. qꝛ potētius ē templū ſpūale ꝙͣ figurale: ſꝫfigurale potuit defende ſacerdotes ſibi ſeruientes: gͦ multoplus ſpirituale. qd̓ ē xp̄c. diſcipl̓osſibi credētes: de quo tēplodicit. ſoluite templūhoc: qꝛ maior tēplo eſt hic ſcꝫ xp̄c. qꝛ eſt templidominus. Scd̓a ratō eſt ī qua ꝯuincit eos ꝑ affectum pietatis: ⁊ eſt talis. Magis vult dominꝰaffectū miſcd̓ie et pietatis. ꝙͣ ceremonias veteris legis: ſꝫ paſcere eſuriētes eſt opus miſcd̓ie.⁊ obſeruare ſabbatū vel victimas offerre eſt ceremoniale: gͦ et cetera. Unde magis vult deꝰ miſericordiā. qua qͦs ſubuenit alteri. vel ſibi indigenti. ꝙͣ ſacrificiū: ⁊ opera miſcd̓ie ſunt magisaccepta deo ꝙͣ victime: hoſtia eī deo placabiliseſt ſalus hominū. Tercia ratō eſt ī qua ꝯuinciteos ꝑ ſue poteſtatis oſtenſionē. ⁊ eſt talis. Dominus poteſt diſponere in his rebꝰ quibꝰ totaliter p̄eſt. ſed xp̄c p̄eſt totaliter ⁊ diſcipulis ⁊ ſabbato: gͦ poteſt diſpēſare cū diſcipulis de oꝑe inſabbato. Ip̄e em̄ fecit ſabbatū ꝓpter hoīem. vt īeo quieſcat ⁊ deo vacet: ⁊ nō hominē ꝓpter ſabbatū. ⁊ ita dominꝰ eſt etiā ſabbati: et ideo ſcd̓mAmbro. ſicut poſuit ſabbatū. ita poteſt etiā deſtruere. Quia ergo ſabbatū ꝓpter hominē fecit.et dn̄s ſabbati eſt. magis curaꝫ adhiberi voluitſaluti hominū ꝙͣ cuſtodie ſabbati: ꝑmittēdo diſcipulos ſpicas vellere ⁊ famem repellere. Xp̄citaqꝫ nō ſubeſt obſeruatōni legis. ſed p̄eſt: et eāmutare poteſt. ⁊ ideo nō peccat. qui ſcd̓m ordinatōnem eiꝰ obſeruat. Ꝙ autē dicit̉ factus ſublege: ſubiectō illa erat volūtatis n̄ neceſſitatis.ideo quādoqꝫ ſe ſubiecit ꝓpter humilitatē: quādoqꝫ ſe p̄fuiſſe on̄dit ꝓpter auctoritatē. Ubi Criſo. Sabbatū nō ꝓpter ociū factū ē. vt oīno ī dieſabbati vacēt: ſed vt ociātes meditent̉ deū ſuūeſſe factorē. ⁊ per vacantiā dei opera recordent̉vt dum vacācie illius ratō querit̉: deus rerumopifex demonſtret̉. Ip̄e em̄ legem dans ſabbati. nihil facietis ait. p̄ter ea que faciet anīa hoceſt em̄ feſtum. ſi intendant̉ ſpūalia et ſecedantterreſtria: ⁊ vacemus vacatōne ſpūali Hec Criſo. Aiſtice ꝑ apl̓os intelligi poſſunt p̄dicatores ⁊ p̄lati: per eſuriē. fames ſalutis humane. ꝑſata mūdus in quo ſūt diuerſa hominū generaſeminata: ꝑ diuerſas ſegētes. diuerſe natōnes:ꝑ ſpicas hoīes. ꝑ paleas corpora. ꝑ grana anīe.quia ſicuti in ſpica duo ſūt ſcꝫ granum ⁊ palea.ſic in homīe corpus ⁊ anīa. Diſcipuli gͦ .i. p̄dicatores et prelati eſuriētes hominū ſalutē. debēttranſire per ſatā .i. ꝑ mundū p̄dicando: ⁊ euellere ſpicas homines a terrenis quibus corde īheſerant ſeparando: confricare manibus. exemplo ſue operationis ad bonum prouocādo. in qͦſeꝑatur vicium a virtute. ſcꝫ palea a grano: etſic manducare eccl̓ie incorꝑando. ⁊ ſabbato debent hoc agere. ſcꝫ ſpe quietis eterne. ad quam