De tranſitu dominiet nō figuralis eſt. q̄ deſcēdit de celo. ⁊ dat vitaꝫmūdo: effectus nāqꝫ vel panis ē vitā ꝯſeruare:⁊ ideo ille ē verus panis ſpūalis. qͦdat ⁊ conſeruat vitā ſpūalem: hoc aūt ꝯpetit verbo incarnato. cuiꝰ egreſſio a ſūmo celo. i. a patre. vn̄ venit vt vitā daret mūdo. Panis corꝑalis nō datvitam. ſed tm̄ p̄exiſtente ꝯſeruat ad tēpus. panis v̓o ſpūalis ita viuificat ꝙ ip̄e dat vitā: naꝫanima incipit viuere ꝑ hoc ꝙ adheret v̓bo dei:⁊ ideo ip̄m verbū dei pͥncipaliter dicit̉ panis vite: ꝓpter quod xp̄c dicit. Ego ſum panis vite. ideſt dans vitā ꝑ diuinitatē: qui de celo deſcendi.ꝑ aſſumptaꝫ humanitatē: ex quo ſi quis dignemanduc auerit. ac ei fide et dilectōne ꝯiunxeritſe. nō moriet̉ morte anīe ſed biuet. nō tm̄ in preſenti. ⁊ tūc vite gr̄e: ſedētiā ī futuro. ⁊ in eternūvita glorie. Nō ſicut patres eoꝝ qͥ ſimiles iſtiserant māducauerūt manna ⁊ mortui ſūt. morte anime: qꝛ quod videbāt intelligebāt. qd̓ nonvidebāt nō ītelligebāt. Iuſti autē qͥ ſimiles iſtisnō erant. nō ſcd̓m animā mortui ſūt: qꝛ viſibilem cibū ſpūaliter intellexerūt. Vnde erga deuotos habebat omne delectamētuꝫ ſuauitatis.malis aūt erat inſipidus: quoꝝ anīa nauſeamhabebat ſuꝑ cibo illo qn̄ edebant. Sic eukariſtia digne ſumētibꝰ eſt vite ſpūalis ſolacium. ⁊īdigne ſumētibꝰ iudicium. Ille gͦ eſt vere panisvite ſeu viuus. ⁊ de celo deſcendēs: qͥ poteſt preſeruare a morte ſcd̓m aīam. ⁊ dare vitā et̄naꝫtalis v̓o panis ē verbū incarnatū. nō aūt datꝰa moyſe ī deẜto. qꝛ multi qͥ ex illo manducauerūt. mortui ſūt in aīa et morte eterna. Et tūcinter ceterā dixit eis ih̓s verba ſpūalia d̓ corꝑe⁊ ſanguine ſuo. Panis: inqͥt. id eſt ſignatū perpanē. quē ego ⁊ ſūmus ſacerdos dabo ſacramētaliter ⁊ ſpūaliter vel ſaltē ſpūaliter māducāti. caro mea ē. latēs ſub ſpecie panis. ꝓ munditociꝰ vitā ſufficiēt̉. ⁊ ſi in ꝗbuſdā nō efficit. culpa eoꝝ eſt. Et iteꝝ. Niſi māducaueritis carneꝫfilij homīs. viuificā ad vitā gracie ⁊ glorie: ⁊ biberitis eiꝰ ſanguinē. intima aſꝑgentē ⁊ emēdātem: nō habebitis vitā in vobis. .i. pignus vite.gr̄e. ⁊ glorie. Et iteꝝ. Qui māducat carnē meāque pignus ē vite. qꝛ in carne ē deitas. que viuificat: ⁊ bibit meū ſanguinē potū ſpūali. qui: inquam. māducat ⁊ bibit vt debet. ſcꝫ nōſolū ſacͣmētaliter ſedētiā ſpūaliter: habet vitā eternā.qꝛ habet pͥncipiū viuificās ineternū. Et iterū.Caro mea vere ē cibus inqͣtū eſt ꝯiuncta verbo dei. qd̓ eſt cibꝰ quo viuunt angeli: ⁊ ſanguismeꝰ vere ē potus. qꝛ totus purus nihil habēs deꝯtrario admixtū. ⁊ cetera hmōi dixit tunc eis.Qualiter aūt eiꝰ v̓ba intellige̓ debeamus. ip̄edn̄s exponit: dicēs. Qui māducat carnē meamvt ſpūalē cibū. ⁊ bibit ſanguinē meū vt ſpūalempotū: in me manet ꝑ vite ꝯformatōeꝫ. ⁊ ego ī illo ꝑ gracie īhabitatōeꝫ. Profecto fides in cordetuo. ē xp̄c in corde tuo: crede gͦ in eū. ⁊ māducaſti. Hec fides ꝑ dilectionē operans eſt opus dei.vt initiū ⁊ finis omnis boni. qꝛ ꝑ fidem veramhomo incorporat̉ deo. Unde Augꝰ. Credere inet diſcipuloꝝeū. eſt credēdo amare. credēdo dilige̓. credēdo ineū ire. ⁊ eius membris incorꝑari. Ip̄a eſt fides.quā de nobis exigit deꝰ. q̄ ꝑ dilectōnē oꝑat̉. Credere gͦ in eū. ē māducare cibū qͥ manet in vitaꝫeternā. Ut qͥd paras dentes ⁊ ventrem; Crede ⁊māducaſti Hec Augꝰ. Caro em̄ xp̄i duplex eſt.ſpūalis ſcꝫ eccl̓ia. materialis quā aſſumpſit dep̓gine maria. Comeſtio gͦ fit duobꝰ modis. ſcꝫſpūaliter qn̄ qͥs eccl̓ie vnitur. et ſacramētaliterqn̄ corpus ⁊ ſanguis in altari ſumit̉. Vnde panis ī altari eſt ſacramētū corꝑis xp̄i. qd̓ eſt eccleſia. ⁊ qd̓ ſūpſit de maria. Et cū hec dixiſſetin ſynagoga. vbi locꝰ ꝯmunis ⁊ publicꝰ erat docēdi: docēs ī caphar naū. q̄ erat metropolis galilee. ꝑ quod on̄dit̉ ꝙ xp̄c in palā docebat. ſicuthabēs doctrinā ſanā ⁊ nō ſuſpectā: ⁊ hec dicēdocaritatē ſuā nobis ꝯmēdaſſet ī dando corpus etſanguinē ſuū. multi ex diſcipulis eiꝰ .i. ex his qͥeū ſequebāt̉. ea tāꝙͣ carnales ꝓpter cecitatē cordis nō intelligētes. ſed carnaliter accipiētes etabhorrētes: murmurabāt ⁊ dixerūt ſcꝫ ſecreteapud diſcipulos. Durus ē hic ẜmo atqꝫ difficilis: qͥs poteſt eū audire; id eſt intellige̓ ⁊ obedire: durū em̄ putabāt ad intelligendū. inaudibilem ad faciendū. hoc aūt ſcd̓m Aug. dn̄s diſpēſatiue ꝑmiſit. vt bene docentibꝰ cauſā paciētie ⁊ꝯſolatōnis. ꝯtra malignantes eoꝝ dicta preberet: cū diſcipuli etiā verbis xp̄i detrahere preſumant. Sciēs aūt ih̓s qͥ ſcrutatur corda. qꝛ dehoc occulte murmurarēt: ſoluit qd̓ illis mouebat. ⁊ aperit vn̄ fuerūt ſcandalizati. ſi tamē intelligerēt. Illi em̄ putabāt. eū erogatuꝝ corpꝰ⁊ ſanguinē ſuū. ip̄e aūt dixit ſe aſcenſuꝝ in celūvtiqꝫ integrū: ⁊ ergo de ſpūali manducatōe hocintellexit. nō de carnali. Cū videritis: inqͥt. oculis cordis filiū hominis aſcēdentē. vbi erat pͥusꝙͣ aſſumeret carnē. certe vel tūc intelligetis. qꝛgracia eiꝰ nō ꝯſumit̉ morſibꝰ: ⁊ qꝛ non eo modoquo putatis erogat corpus ſuum. Ip̄i em̄ intellexerūt carnem quomō in cadauere laceraturaut ī macello vendit̉: nō quomō ſpū vegetaturUbi Augꝰ. Filius homīs xp̄c ex v̓gine Mariahic eſſe cepit in terra. vbi carnē ſūpſit ex terra.Quid gͦ ſibi vult. ꝙ ait. Cum videritis filiū hominis aſcendenteꝫ vbi erat prius: niſi vt intelligamus vnā ꝑſonam eſſe xp̄m deum ⁊ hominē.nō duas: ne fides noſtra nō ſit trinitas. ſꝫ quaternitas. Sic ergo erat filius hominis in celo.quēadmodū filius dei erat in terra in ſuſceptacarne. filius hominis in celo ī vnitate perſone.Ande ⁊ Theophilus. Non ergo ꝓpter hoc putesꝙ de celo corpus xp̄i deſcēderit. ſed qꝛ vnꝰ ⁊ eidēerat filius dei ⁊ hominis. Deinde dicit̉. Spiritus eſt qui viuificat .i. verba ſcd̓m ſpiritualē ſēſum intellecta viuificant et vitam dant. caroautem non prodeſt quidꝙͣ ſine ſpiritū. id eſt ſecūdū carnalē ſenſum intellecta. nihil ꝓderuntymmo nocent. Sicut ſciētia ſine caritate īflatſed ꝑ caritatem edificat. Uerba que ego ſum locutus vobis ad vtilitatem veſtram. de corporemeo māducādo. ⁊ ſanguine bibendo: ſpiritus ⁊