De ambitioneniſi de bonis ſponſe. Inde ē ꝙ illa pauꝑ ⁊ īops⁊ nuda relīquit̉. facie miſerāda īculta hiſpidaexāguis. Propter hoc nō ē hoc tꝑe ornare ſpōſam. ſꝫ ſpoliare: nō ē cuſtodire ſꝫ ꝑde̓: nō eſt defende̓ ſꝫ expone̓: nō ē inſtruere ſꝫ ꝓſtituere: nōeſt paſce̓ gregē ſꝫ mactare ⁊ deuorare. dicēte deillis dn̄o qͥ deuorāt plebē meā vt cibū panis: etqꝛ ꝯmederūt iacob ⁊ locū eiꝰ deſolauerunt HecBern̄. Sic ⁊ hodie multi r̄ligioſi bonis monaſterij abuti nō verēt̉. ⁊ diuitē purpura ⁊ biſſo īdutū imitādo. querūt ad induēdū nō qd̓ vtiliusſꝫ qd̓ ſubtiliꝰ inuenit̉: nō qd̓ frigꝰ expellat ſꝫ qd̓ſuꝑbire ꝯpellat. ⁊ cū eodē diuite epulari quotidie ſplēdide volūt. ⁊ ꝓ carnibꝰ a qͥbꝰ abſtineturſtudiū ſuū ī piſcibꝰ ⁊ delicijs varijs ponūt: ⁊ ẜmꝙ de qͥbuſdā dicit̉. plus ī ſalmōe ꝙͣ ſalomōe ſtudēt. qd̓ ſcd̓m proſpeꝝ non ē delicias reſecare. ſedvnā ī aliā ꝯmutare. Un̄ ⁊ Augꝰ. Qui ſic a carnibꝰ ſe temꝑant. vt alias eſcas. ⁊ difficilioris p̄paratōnis. ⁊ p̄cij maioris inq̄rant: multū errāt.Nō em̄ ē hoc ſuſciꝑe abſtinētiā ſꝫ inuitare luxuriā. Iſti nō intelligūt ꝙ ī his hamū accipiunt.qꝛ penā ꝓ ſingulis exoluēt. ⁊ qͣntū ſe glorificauerūt ⁊ ī delicijs fuerūt: tātū de torm̄to ⁊ luctuhabebūt. Vtinā multi mercēnarij ⁊ pſeudo paſtores hec attēderēt. qͥ plus de ſeip̄is etiaꝫ ſanisꝙͣ ſuis ſubditis etiā īfirmis ſoliciti ſūt. plus qͣꝫſibi ī voluptatibꝰ ꝙͣ ſubditis ī neceſſitatibꝰ ꝯdeſcēdunt. Et ideo ſepe hmōi mercēnarij. diris adeo caſtigāt̉ flagellis. ſꝫ intellige̓ nolūt. vn̄ hecflagella ꝓcedūt: ꝯquerētes qn̄qꝫ de ꝑcuſſiōe. ſꝫtacētes de cauſa mouēte. ſcd̓m illd̓ qd̓ coīter dicit̉. ꝑcutit̉ puer ⁊ q̄rit̉. ſꝫ cauſa tacet̉. Quādoqꝫetiā iuſto dei iudicio tales ī neceſſitate deſerūt̉ab alijs vt ſic fecer̄t. fiat ⁊ ip̄is: ⁊ vtinā hec ſaperēt ⁊ ītelligerēt ⁊ ſe em̄darēt. Septimū malūꝙ p̄cedēti ſepe malo ē ānexū. ē maledictū curioſitatis viciū. a qͦ tam ī faciēdo ꝙͣ vtēdo. tanꝙͣ apenenoſo ſerpēte ē oībꝰ dei ẜuis abſtinēdū. Curioſa em̄ qͥ faciūt et q̄ eis vti volūt. mūdo viuūt⁊ ẜuiūt. Talia nāqꝫ ſūt ornamēta mūdi ⁊ blaſphemia dei. Qui d̓o ī puritate ꝯſciētie ītēdit viuere. mirū quō ī faciēdo vel vtēdo ſe audet hacfece fedare. Eſt em̄ ꝑiculoſū. ⁊ ē valde magnū viciū. Primo qꝛ tēpus ad laudādū deū ꝯceſſū ꝑditur. ⁊ ꝯtra ip̄m ī vanis expendit̉. Aulto eī plꝰde tꝑe occupat curioſū opus ꝙͣ expediat: ⁊ hocvalde malum eſſe nullꝰ ſapiēs ignorat. Scd̓o qꝛfaciēti ē cauſa bane glorie ⁊ iactācie. O qͦcienscogitat ⁊ recogitat ac mēte reuoluit. etiā qn̄ n̄oꝑat̉. ac etiā qn̄ diuinis intēdere debet: vt pulcrū opus faciat. O qͦciens illud aſpicit ⁊ inde ſereputat. ⁊ apud alios reputari vult ⁊ ſe iactat.Tertō qꝛ etiā ei cui facit ē cauſa et occaſio ſuꝑbie. Tali em̄ oleo ignis ſuꝑbie nutrit̉. ⁊ magisaccēdit̉. Nā ſicut rudia et groſſa ſūt hūilitatisfomētū. ſic curioſa ⁊ pulcra ſūt ſuꝑbie nutrimētum. Quarto qꝛ ē materia ⁊ occaſio retrahēdianimū a deo. Nam ſcd̓m Greg. tāto qͥs a ſuꝑnoamore diſiungit̉: qͣnto inferius delectat̉. Quinto qꝛ eſt ꝯcupiſcētia ⁊ voluptas oculoꝝ. Ad niet quibuſdam alijs clericoꝝhil em̄ talia curioſa vale̓ vidēt̉. niſi vt inde oculi paſcāt̉. ⁊ ꝑ ꝯſequēs etiā animꝰ ex eis diſtrahit̉. Sexto qꝛ multoꝝ alioꝝ eſt laqueꝰ ⁊ ruina.Nā talia reſpiciētes ml̓tis modis offēdere poſſūt. vel delectabilit̓ aſpiciēdo ⁊ ſimilia ꝯcupiſcēdo: vel detrahēdo ⁊ maledicēdo. ſeu alijs ſcandalū ⁊ malū exemplū inde trahēdo. Cogita gͦ quotiēs deꝰ offēdi poterit. an̄ꝙͣ illa curioſitas deleta ſit. He om̄ibꝰ aūt illis offēſis. ip̄e qͥ tale opꝰfecit vel fieri ꝓcurauit. ē in cauſa: et ꝑ ꝯſequēsin culpa. Ecce quot mala ex tali curioſitate ꝓueniūt. Adhuc ē ⁊ aliud malū magnū valde. qꝛcurioſitas directe obuiat pauꝑtati. Et vltͣ oīap̄dicta ē hoc malū. ꝙ leuis ac vani ⁊ incōſtantis animi eſt iudiciū. ⁊ ſuꝑbie in corde latētis ſignum. Hoc aūt malū curioſitatis nōſolū reꝑitur ī clericis. ſedētiā pleriſqꝫ religioſis. Quidāem̄ eoꝝ relicta ⁊ qͣſi ꝯtēpta antiquoꝝ patrū ſīplicitate et humilitate. nouitates ſeculares inmultis ad vſū ꝑtinentibꝰ adinueniūt: ⁊ dÿabolū adulterantē cū ſuis ſatellitibꝰ in religionē ītroducūt. Vnde nō vident̉ filij religionis veri ⁊legittimi. ſed pocius adulteri: qꝛ a ſanctis patribus degenerātes adulterinas nouitates ⁊ curioſitates adinueniūt. ⁊ qͣles ſūt talia oꝑa faciunt.Un̄ d̓ eis illud vulgari dici pt̄. Qualis erat mulier. tale coq̄bat olus. Mīſtri gͦ dÿaboli ſunt. qꝛopus eiꝰ faciēdo ſibi ẜuiūt. Et ideo ꝓpt̓ nullū demūdo tale opꝰ qͥs facere debet. nec velle ꝓ ſe fieri etiā ſi gratis fieret: qꝛ nulla de cauſa peccatoeſt ꝯſenciendū. ⁊ ab offenſa dei eſt omnibꝰ mōisabſtinendū. Nam: vt dicit Anſhel̓. omne pct̄mꝑ preuaricatōeꝫ deū exhonorat. Si gͦ peccare ēdeū exhonorare. hoc homo facere nō debe̓t: etiam ſi neceſſe eſſet ꝑire omne qd̓ deꝰ nō eſt. Miꝝergo valde quomo homūcio cinis ⁊ puluis. tāaudacter deum ⁊ tantā maieſtatē preſumit offendere. Vnde Bern̄. Tangit montes ⁊ fumigātet tam tremendā maieſtatē audet irritare puluiſculus. vno leui flatu diſpergēdus. ⁊ minimerecolligendus. Et ſi ꝓpter nullū alium curioſafacere debe̓s: quātomagis offendis. ſi ꝓprio motu ad ſolā ꝯplacentiā talia facis. volens magisꝯplacere creature ꝙͣ creatori. Ex premiſſis igitur apparet aliquātulū. in quali et quanto ꝑiculo ſit hodie ſtatus clericorū: et quanta per eosveniunt ſcandala. quantāqꝫ perſecutionem ſuſcitant in eccleſia. Illi em̄ vere eccleſiam perſequūtur. qui vicijs ⁊ malis exemplis perſequūt̉.Illi acerbius ſanguinē fundunt. que xp̄m quātum in ip̄is eſt in homine occidūt. Vnde Bern̄.Si dominus ꝓpriū ſanguinē dedit in preciū redemptōnis animarū. nonne tibi videt̉ grauiorem ſuſcitare perſecutionē: qui ſuggeſtiōe mala. exemplo ꝑnitioſo. ſcandali occaſione auertit ab eo aīas quas redemit ab illo qui ſanguinem illū fudit. Et iteꝝ. Quis obſecro laÿcoruꝫauidius clericis acquirit temꝑalia et ineptiusvtitur acquiſitis. Cū tantū faſtuꝫ videant laÿciin ſuppellectile clericorum. nonne ꝑ eos pociusinuitātur ad mundū diligendū. ꝙͣ negligendū: