et religioſoꝝ defectibusblandimenta declināba: et ne nos aduerſa fatigando deijtiāt. vel ꝓſꝑa emolliēdo decipiant.crebris precibꝰ a dn̄o imploremꝰ. et eiꝰ auxiliūinuocemus. Omēꝫ gͦ laudē humanā fugias cūhonore tanꝙͣ venenū mortifeꝝ: et om̄eꝫ cogitatum ſuggerentē tibi appetitum cuiuſcūqꝫ altitudinis ſub qͦcunqꝫ p̄textu caritatis ī ip̄o pͥncipio et ortu ſuo. velut caput draconis infernalis tācito mortifices cū baculo crucis. Prepara qͦꝫ teip̄m ad quecunqꝫ obprobria. q̄cunqꝫaſꝑa. q̄cunqꝫ aduerſa ꝓ xp̄i noīe ſufferēda: ⁊ īdeſpectu tuo gaudeas. teipſum taleꝫ vere et excorde reputās qͥ merito ab oībꝰ deſpici debeas:ſꝑ tibi xp̄i humilitateꝫ ⁊ duriſſimā paſſionemreuocādo ad memoriā. q̄ regnū fugiēs crucemvolūtarie eſt amplexꝰ om̄i ꝯfuſione contēpta.Aſcendit itaqꝫ dn̄s in mōteꝫ velut in locū celoꝓximioreꝫ: innuēs vt ad ſb̓limia vite virtutūcliuo aſcendamꝰ. ⁊ celo ꝓximi eſſe cupiamꝰ. etorare. vt ſi bn̄ orare volumꝰ. mēteꝫ ſurſū a terrenis leuemus: et ſolus. vt nō ī ſtrepitu: ſed inloco quieto oremꝰ: ⁊ nos totos ⁊ vires nr̄as addeū colligamꝰ. Et bene ꝯiungit iſta duo .ſ. ſolꝰ⁊ orare: qꝛ ſolitudo amica ⁊ vtilis ē or̄oni. ẜmillud. tu at̄ cū oraueris intra cubiculū et clauſo oſtio ora pr̄eꝫ tuū in abſcōdito. Habemus h̓exēplū triplex .ſ. a terrenis recedēdi. orandi. etnobiſip̄is vacādi. Et eſt notādꝰ ordo. qꝛ or̄oneꝫp̄cedit dimiſſio t̄barū: dimiſſa em̄ turba .ſ. tumultū hoīm. affectionū. cogitationū. aſcenditin mōteꝫ ad orādum. ⁊ comitat̉ ſolitudo. quiaſolus aſcēdit cuꝫ intētione orādi. et ſequit̉ nobiſipſis vacatio. qͥa veſꝑe facto ſolꝰ erat ibi. Inquo dat exēpluꝫ. ꝙ homo ptꝰ ſermonē vel alid̓opus bonū. debet a turbis recedere et tumultibus. et redire ad locū ſolitariū. vt ꝓp̓os defectꝰqui ꝯͣhunt̉ ex ꝯuerſatōne cū hoībꝰ recolligat ⁊abſtergat. ꝓfectꝰ v̓o ſi qͦs inuenit d̓i gl̓e aſſcribat. et debet aſcēdere ī montē ad orādū. vt deuꝫorādo querat nō .n. debꝫ orās in terrenis deſiderijs iacere. naꝫ: ẜm Gedam. q̄ de diuitijs ⁊ honore ſcl̓i obſecrat ⁊ ī infimis iacet. viles ad deūp̄ces mittit. debet etiaꝫ ſibi vacare vt hauriat:qd̓ poſtea docēdo effundat: vel oꝑando exerceat. Hic dat̉ intelligi. qꝛ cū dn̄s ſederet ī mōte cūdiſcipulis ſuis et videret turbas ad ſe venientes deſcendit de mōte et circa inferiora loca tͣbas pauit. et deinde fugiēdo honorē regiū iteꝝin montē ſolus aſcēdit. Un̄ Criſo. Faciebat at̄hoc. rurſus erudiēs nos: neqꝫ turbis cōmiſceriꝯtinue. neqꝫ fuge̓ multitudinē ſꝑ. ſed alterutꝝvtiliter face̓. Cōſpice nūc dn̄m ih̓m qūo fugithonorē et aſcendit ī mōteꝫ orare. videlꝫ docensmd̓i ꝓſꝑa fuge̓. et ꝯͣ ea deum inuocare. et qūoq̄rit loca ſolitaria. ⁊ vadit ad ea: affligit ſe ⁊ vigilias longas impēdit. pernoctās ī or̄onibꝰ ⁊ ſehuīlians corā pr̄e. intercedit paſtor fidelis proouibꝰ ſuis. Orat em̄ nō ꝓ ſe ſꝫ ꝓ nob̓. tāꝙͣ aduocatꝰ nr̄. ⁊ mediator apud pr̄eꝫ. Orat etiā. vt denob̓ orādi exēplū. Frequēt̉ inde diſcipl̓os monuit. ⁊ hic oꝑe ꝯprobauit. Nō orat inꝙͣtuꝫ deꝰCapitulum.lxviij.qꝛ ſic ei orare nō ꝯpetit: ſꝫ inꝙͣtum hō. et ſic eicōpetit. qꝛ aduocatꝰ nr̄ factꝰ eſt. et ideo pro peccatis noſtris interpellat.Oratio.Omine ih̓u xp̄e. fac me oculos mētis acarnalibꝰ delitijs. a terrenis diuitijs. ⁊a mūdanis ābitōibꝰ ad te ſubleuare: etſuꝑ fenū carnalis voluptatis. tꝑalis poſſeſſionis. et mūdialis gl̓e diſcūbere: vt merear ſatiari quinqꝫ ſpūalium panū refectōne .ſ. timorediuini iudicij. horrore pct̄i. dolore ꝯtritōis. pudore cōfeſſionis. ⁊ labore ſatiſfactōis: ac duobꝰpiſcibꝰ ſtabilitate .ſ. ꝓpoſiti ⁊ deſide̓io ī meliꝰ cōmutādi ⁊ ꝓficiēdi: qͦs puer vnꝰ .ſ. humilitas ht̄.q̄ gratiā et gloriaꝫ mereri ſolet Amen.De ambitōe ⁊ qͥbuſdaꝫ alijs clericoꝝ ⁊ religioſorum defectibus. Capitulū. LXVIII.Irca premiſſa meditare et cōſidera. qūo dn̄s vere et nonficte honoreꝫ regiū fugit ⁊ declinauit: nō ſic̄ illi qui ne apd̓ hoīes vileſcāt. recuſant orare qd̓ corde deſiderāt. Sūt em̄multi ⁊ potiſſime religioſi. qͥ dignitates ſe nonappete̓ ſimulāt: ſed cū offerūt̉ manibꝰ ⁊ pedibꝰꝓmptiſſimi occurrūt. ⁊ leti ſuſcipiunt. immo ⁊qn̄qꝫ voluntarie ſe offer̄t. Sūt etiā ex his aliqͥqui ī dignitatibꝰ poſiti. fingūt ſe velle eas nonhr̄e: ſꝫ nihilomin ꝑ ſe ⁊ mediatores ꝓcurant etoccaſiones q̄runt ſolicite. qd̓ poſſint ī ip̄is officijs remane̓. Nō fuit hmōi ſimulatio ⁊ fictio indn̄o. ꝓut ptꝫ ex eiꝰ facto. Aiſit em̄ diſcipl̓os ꝑmare. nec cū eis nauē intrauit. ne turbe eū int̓diſcipulos q̄rerēt. et deinde ip̄is nō aduertētibꝰſolus ī mōteꝫ aſcēdit. et ſic manus eoꝝ euaſit.Uide cū quāto ſtudio ⁊ cautela fugit ⁊ declinauit honorē. Exēplū dedit nob̓. vt et nos ita faciamꝰ. Nō em̄ ꝓ ſe: ſꝫ ꝓ nobis fugit. Cogͦ ſcebatnāqꝫ quāte ſit temeritatis. ſi ad honores aſpiceremꝰ. Ponor em̄ de maioribꝰ eſt laqueis ⁊ gͣuioribꝰ pōderibꝰ ad ſb̓uerſiōꝫ aīaꝝ. ſiue ſit honor p̄latōis. ſiue potētie. ſiue ſcīe. ⁊ ſil̓ium. Uixem̄ fieri pt̄ ꝙ qͥ ī honore delectat̉. ī ꝑicl̓o vel p̄cipitio nō ſit: vel qd̓ ē peiꝰ. iā p̄cipitio colliſꝰ.Ambitō eī ē vitiū peſſimū: ac cā ⁊ radix ml̓toꝝalioꝝ vitōꝝ. Al̓tos qͥppe hec paſſio ſic excecat.vt etiā ea q̄ ml̓tis alijs maīfeſta ſt̄. ip̄i n̄ videātſicqꝫ ī foueā pͥme culpe ⁊ deinde gehēne cadāt.Et qͥd ꝓdeſt eis ſi md̓m lucrēt̉ vniuerſū. ſeip̄osat̄ ꝑdāt ⁊ detrim̄tū ſui faciāt? Si forte blādiūt̉ſibi aliqͥ ābitioſi ſub ſpē lucri aīaꝝ. qͣi ſic meliꝰpoſſēt intēde̓ ſaluti alioꝝ. Quibꝰ Ber̄. rn̄det dicēs. Vtinā qͥſqͥs ſic ītrat: ſi fieri poſſꝫ. tāfibelit̓mīſtraret. qm̄ fiducialit̓ ſe ingeſſit. Ac difficilefortaſẜ ⁊ impoſſibile ē. vt ex amara radice ambitōis. ſuauis fructꝰ ꝓdeat caritatis. Sed heucōiter hodie honor ⁊ nō onꝰ. gl̓a ⁊ nō pena attēdit̉. ⁊ honoris nomen nō v̓tutis tenet̉. VndeBer̄. Currit̉ a clero paſſim ab om̄i etate ⁊ ordine. a doctis pariter et indoctis ad eccl̓iaſticascuras tāꝙͣ ſn̄ curis iā qͥſqꝫ vict̉ꝰ ſit. cū ad curas
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten