De ambitione etꝑuenerit. Multi nō tanta fiducia et alacritatecurrerēt ad honores: ſi eē ſētirēt ⁊ onera. Grauari ꝓfecto metuerēt: nec cū tāto labore et ꝑiculo q̄rūlibet affectarent infulas dignitatum.Nūc v̓o qꝛ ſola attēdit̉ gl̓a et nō pena: puꝝ eēclericū erubeſcit̉ ī eccl̓ia. ſeqꝫ viles eſtimāt ⁊ inglorios. qͥ qͦcūqꝫ eminētiori loco nō fuerint ſb̓limati. Idē etiā Bern̄. qͣi ſubſannādo alloquitur ambitioſum: ſic dicēs. Age gͦ qm̄ duriſſimūiudiciū his qui p̄ſūt fiet: ⁊ potētes potēter tormenta patiēt̉. aſcēdit ſuꝑbia tua ſꝑ. ſequere regem tuū. om̄e ſublime videant oculi tui. feſtīamultiplicare p̄bendas. ī archidiaconatū voladeinde ſpira ad epiſcopatū. nec ibi quideꝫ reqͦem̄ habiturꝰ: qm̄ ſic itur ad aſtra. Quo ꝓgrederis miſer. An vt ab altiori gradū ſit caſus grauior? Neqꝫ em̄ ſic paulatim decides: ſꝫ tāꝙͣ fulgur impetu vehemēter qͣſi alter ſathanas ſubito deijcieris. hec Bern̄. Un̄ et Hiero. Letamurad aſcēſū: timeamꝰ lapſū. nō eſt tāti gaudij excelſa tenuiſſe: quāti terroris d̓ excelſis cecidiſſe.hec Hiero. Timeat gͦ ambitioſus ⁊ ſe corrigat.ne apud hoīes exaltatus et ad tp̄s falſis florēsbonis. a pud deū huīliet̉ et ineternū veris ꝑeattormētis. Quāto em̄ maiori honore ſb̓limatꝰ qͥsfuerit. tanto maioris virtutis debitor erit. autmaiori ſupplitio ſubiacebit. Honores em̄ ſūt qͣiquedaꝫ ligna. ad augmētandum ignē ī futurapena. Un̄ Criſo. Honoris ſiquidē magnitudo.his qui nō digne viuūt in honore. cumulꝰ incipit eſſe penaꝝ. hec Criſo. Et tunc ambitioſusnullaꝫ requiem habebit. ſicut nec ī pn̄ti habere voluit. Cor em̄ ambitioſi nūꝙͣ quieſcit. ſꝫ vl̓honorē quē nō ht̄ appetit. vel eū queꝫ ht̄ amittere metuit: et ſic diabolus cor eius ſꝑ mouet ⁊rotat. tāꝙͣ molēdinū qd̓ nūꝙͣ pauſat. Et no.circa hāc materiā. ꝙ p̄ter ſymoniā et alia mala que frequēter nō ſine gͣui ſcādalo ꝯmittūt̉ſūt adhuc quedaꝫ mala. quibꝰ hodie multi qͣſinō mala ſed licita eſſent implicāt̉. Primū malum eſt: qꝛ pleriqꝫ an̄ꝙͣ vocent̉ ꝓmoueri ad dignitates et curas eccl̓iaſticas ꝑ ſe ⁊ ꝑ alios ſolicite querūt. nec vocatōꝫ hūiliter expectāt. ſꝫambitōſe p̄ueniūt. Hi male accedt̉ teſtāte apl̓oqui ſic ait. Nec quiſꝙͣ ſumit ſibi honorē. ſꝫ quivocat̉ a dn̄o tanꝙͣ Aaron. Ꝙͣtumcūqꝫ em̄ ſufficiēs quis fuerit et v̓tuoſus. ꝓfecto nō erit dignus. ſi nō aſſumat̉ inuitꝰ. Nā cū quis honoris primatū ambit. ex hoc ſolo efficit̉ indignꝰquia indebite p̄ſumit. Un̄ Augꝰ. Statꝰ ſuꝑiorſine qͦ reſpb̓lica nō regit̉. etſi bn̄ admīſtret̉. indecēter tn̄ appetit̉. Un̄ et Greg. Uirtutibꝰ pollens coactꝰ ad regimen veniat: v̓tutibꝰ v̓o vacuus. nec coactꝰ accedat. De his qui ſeſe ī pr̄imoniū xp̄i ingerūt: ſic dīc Bern̄. Audi quelasdn̄i quid ſuꝑ hac temeritate loqͣt̉. Ip̄i: inquit.regnauerūt et nō ex me. principes extiterūt etego nō vocaui eos. Quid iſtd̓ temeritatis immo qͥd inſanie; Ubi timor dei. vbi mortis mēoria. vbi gehēne metꝰ ⁊ terribilis expectatio iudicij: hec Ber̄. Un̄ ſi aliqͥs ad primū locū in ecquibuſdā alijs clericoꝝcleſia eligitur. tolerabile eſt lꝫ ꝑiculoſū: qꝛ (ẜmBern̄) nō om̄es qui vocāt̉ ad mīſteriū. eligūt̉⁊ ad regnū: ſic̄ ptꝫ de Saule ī regno. et de iudain ſacerdotio electis a deo: ſꝫ ſi ſe ingerit ꝓcurādo ſe eligi. damnabile eſt ⁊ ꝑnitioſū oīno: nemo em̄ debꝫ eligi vel ꝓmoueri ſeu p̄fici. niſi deqͦ ſpūſſct̄s inſpirauerit. alioquin ip̄i ſpūiſāctoiniuria fit. Ubi nota ꝙ cū ſanctꝰ Lodouicꝰ rexfrācie a qͦdaꝫ deuoto quereret. cur ep̄i modo ſic̄olim ſancti nō eſſent: ille (vt credit̉ nutu diuinō) rn̄dit. qꝛ tūc ep̄i ꝑ inuocatōeꝫ ⁊ inſpiratōꝫſpūſſct̄i ab electoribꝰ canonice eligebant̉. nuncd̓o ꝑ ſupplicatōes et ꝓcuratōnes al̓s de eis ꝓuidetur: et ob hoc mō ſct̄i nō ſūt. ſicut olim cōiter fuer̄t. Quō audito rex dixit. ꝙ decetero nullatenꝰ ꝓ aliqͦ ſupplicaret. Nōſolū at̄ qui ad curas et dignitates ſe ingerūt in ꝑiculo ſunt: ſedetiaꝫ qui ad eas cū delectatōne accedunt. vel ineis cū delectatōne ꝑſeuerāt. Unde Greg. vnuſquiſqꝫ ſuꝑbus rector. totiēs ad culpā apoſtaſiedilabit̉. quotiēs p̄eſſe hoībꝰ delectat̉. ac honoris ſui ſingularitate letat̉. Un̄ at̄ hec vitōꝝ radix pullulat ī corde regentiū. niſi ex imitatōneillius. qͥ deſpectis angelorum ſocietatibꝰ dixit.Aſcendā ſuꝑ altitudineꝫ nubiū. et ſil̓is ero altiſſimo. Vnde magnoꝑe curādū eſt. vt qͥ regēdis hoībꝰ p̄fertur. apud ſe penſet: qꝛ ad ſatiſfaciendū diſtricto iudici de ſua tātūmodo animavix ſufficit. et qͦt regendis ſubditis p̄ſto eſt reddēde apd̓ eū rōnis tꝑe (vt ita dicā) bot ſolꝰ aīasht̄. Nā cui eē nūc iudicē libet. huic videre tunciudicē nō libet. Nūerari em̄ culpe nequeunt. q̄habēde pt̄atis amore ꝑpetrāt̉. hec Greg. Nō dicit qui iudex eſt ſꝫ cui iudicem eſſe libꝫ. animūvidelꝫ nō gradū redarguēs. et ad volūtateꝫ nōad factū vituꝑatōꝫ referēs. Cui at̄ videre tunciudicē nō libet. de nūero reproboꝝ ſe eē nō dubitet. Sicut em̄ electi tūc de viſiōe iudicis gaudebūt. qꝛ appropinqͣt eoꝝ redēptio: ſic ⁊ reprobi de viſione iudicis dolebūt. qꝛ appropinquateoꝝ ꝑditio. Un̄ ⁊ alio loco euāgelij dn̄s dīc. Ueid ē et̓na damnatio vob̓ .ſ. imminet. qͥ diligitispͥmas cathedras. Nō dīc qͥ hētis. ſꝫ qͥ diligitis:nō arguēs eos qͥ his vtūt̉ ex officij orbine. ſedeos qͥ hec dū habēt amāt. vel dum nō hn̄t affectant. qd̓ ꝓcedit ex ambitōne. Ue quippe ī ſcriptura ſacͣ notat et̄nā damnatōꝫ et gehēne ſuppliciū. ſꝫ heu hꝰ ſcl̓i ꝑegrinatōꝫ et pn̄s exilium.Un̄ Criſ. Pec dictio ve. ſꝑ ī ſcpͥturis dr̄ de his q̄nō pn̄t euade̓ a fut̉o ſupplicio. Solēt at̄ ambitoſi ſe excuſādo qn̄ꝫ allegare illd̓ apl̓i ⁊ dice̓.Qui ep̄atū deſiderat. bonū opꝰ deſiderat. Quibꝰrn̄deri pt̄. ꝙ opꝰ ē bonū. ſꝫ deſiderare eſt malū.Sic ⁊ dici pōt. qͥ auꝝ furat̉. bonā rē furat̉. qꝛauꝝ bōa res ē. ſꝫ furari malū ē. Un̄ apl̓s. ipſūopꝰ tāꝙͣ bonū ⁊ frct̄uoſū cōmēdat. xp̄c v̓o ip̄mdeſiderare tāꝙͣ malū ⁊ banū ꝯdēnat. Sic gͦ ptꝫex xp̄i v̓bis ⁊ ceteris ſcpͥturis. qꝛ ābitōiꝰ nō ē īſtatu gr̄e ⁊ ſalutis. Ptꝫ hoc etiā ex qͥbuſdaꝫ rationibꝰ et cauſis. quia ī tot humanis defectibꝰnullus relinquitur ambitioſo locꝰ excuſatōnis