ne precipitareturomniū fabricator exiſtit. vt vere et fabri filiuset faber dici poſſit. In illoruꝫ gͦ errore veritaslatet. nā vtiqꝫ fabri filiꝰ erat: ſed nō illiꝰ cꝰ ipſiputabāt. ſꝫ fabricatoris oīm. qͦ fabricatꝰ eſt auroram ⁊ ſoleꝫ .i. eccl̓iam primitiuā ⁊ ſequēteꝫ.Magna cecitas eoꝝ erat. qꝛ eū in verbis et factis illiꝰ xp̄m cogͦſcere poterāt. et tn̄ ꝓpter generis noticiā eū ꝯtemnebāt: et ex paruitate generis et infirmitate carnis volebant ab eo excludere potētiam maieſtatis. Et qꝛ auditis famoſis miraculis ab eo frequēter ī Capharnaūfactis: illi de nazareth indignati ſunt ꝯͣ eū. neccredebāt miracula eiꝰ eſſe vera: ip̄e intuēs eoꝝcorda obiectōeꝫ eoꝝ tacitā ſibip̄i obiecit. vt adeaꝫ ꝯgruenter rn̄deret. Un̄ ſb̓dit̉. Et ait illisih̓s .ſ. ſcribis et phariſeis. Utiqꝫ dicetis mihi qͥmultos ī capharnaū curaui hanc ſil̓itudinē .i.obiectōeꝫ a ſil̓itudine medici corꝑalis ad ſpūalem ſumptā: medice cura teip̄m .i. tuos ꝯpatriotas. quibꝰ magis teneris impēdere bn̄ficiūcaritatis. Sicut em̄ medicꝰ verꝰ citius et libētius curat ſeip̄m. et alios ad ſe ꝑtinētes ꝙͣ extͣneos: ita dicebāt ⁊ ei. ſi tu face̓s vera miracl̓a.citiꝰ faceres ea ī ciuitate tua. et potiꝰ inter ꝓpinqͦs tuos. ꝙͣ inter extͣneos. Unde ſubiūgit̉.Quāta miracl̓a audiuimꝰ facta a te ī capharnaum: fac et h̓ ī patria tua .i. ī tua ciuitate vbiꝯceptꝰ es et nutritus: tot et tāta. vt credamusqꝛ q̄ facis apud alienigenas. magis debes facere apud tuos compatriotas: magis em̄ tene̓isbn̄ficia impēdere tuis ꝯpatriotis ꝙͣ alienis. qͣidicāt. Aulta audiuimꝰ a te facta miracula. ſednō credimꝰ qd̓ incerta vulgauit fama: cuꝫ apd̓nos nihil tale fece̓is. qͥbꝰ cōueniētiꝰ talia impētēda erāt bn̄ficia ꝙͣ ceteris. Sed dn̄s ꝯn̄ter reſpōdēs on̄dit. ꝙ nō dimittebat inter eos faceremiracula ꝓpter odiū patrie vel defectū potētieſed ꝓpter eoꝝ incredulitatē et malitiā. Qd̓ em̄ibi miracula non faciebat. nō erat ꝓpter hoc ꝙpr̄iaꝫ ſuā deſpice̓t. quā ſua cōceptionē ⁊ educatione honorauerat: vel ꝓpter hoc ꝙ ip̄e impotēs eſſꝫ. ſed qꝛ ip̄i indigni erāt. Et ad hoc inducit ſacre ſcript̉e exēpla. Un̄ ſequit̉. Ait at̄ ih̓sAmen .i. vere dico vobis: qꝛ nemo ꝓph̓a acceptus eſt in pr̄ia ſua in qͣ natꝰ eſt. et ī domo ſuaex qͣ ẜm carneꝫ ꝓceſſit (et hoc vt ī pluribꝰ) accū debito honore et reuerētia. Minus em̄ helÿas et ceteri ꝓph̓e ī ſuis ciuitatibꝰ fuerūt honorati ꝙͣ in alijs. Iſaias ſectꝰ. hieremias carceratus: ⁊ ceteri vituꝑati. Aos em̄ ⁊ pene naturale ē ciues ciuibꝰ inuidere: et nō pn̄tia viri oꝑanec virtutes ꝯſide̓are. ſꝫ infātie fragilitatē recordari: qͣi nō et ip̄i ꝑ eoſdeꝫ etatis gradus admaturā etatē ꝑuenerint. Dū eī ciuis ⁊ ꝯtribulus ad alicꝰ v̓tutis vel ꝓbitatis eminētiā aſcēdit. eiuſqꝫ fama creſcit: ꝯciues ⁊ cōtribuli q̄ nōſic laudāt̉ inde gͣuiꝰ ſautiāt̉. ⁊ eſtimāt ſe ꝯtēniſi eis in laude et fama ꝓbitatis: p̄ſertim minorgenere p̄ferat̉. Hinc habēꝰ ī Ioſeph exēplū reſpectu fratꝝ ſuoꝝ. Unde ꝯtingit ꝙ faciliꝰ ꝓmouēt̉ hoīes ī t̓ra aliena ꝙͣ ī pr̄ia ꝓpͥa. Iccirco igr̄Capitulum.lxv.nō curo patriā meā. qꝛ ei acceptꝰ nō ſū. et qꝛ fidem ī ea nō inuenio. ⁊ mihi ſicut ceteri nō credit: tātoqꝫ minꝰ me cogͦ ſcit. ꝙͣtoplꝰ p̄ ceteris menotum habuit. Et qꝛ nō erat acceptꝰ eis. nec eicredebāt: ideo v̓tutes multas .i. ſigͣ et miraculaibi face̓ nō poterat. nō de impotētia ſed de incōueniētia: nō em̄ cōueniēs fuit. qꝛ digni nonerāt: et cā ſtatim ſubdit̉ .ſ. ꝓpter incredulitatēeoꝝ. ꝓpter quā etiā dn̄s mirabat̉ qꝛ ip̄m etiaꝫpn̄teꝫ hn̄tes xp̄m. agnitōꝫ ſui v̓bis et ſignis eisingerētem: nihilominꝰ increduli ꝑdurabāt. Inhoc ptꝫ ꝙ fides maxime cooꝑat̉ ī miraculis faciēbis: qꝛ ꝓpter incredulitateꝫ ſubtracta ſuntillis. Aliqͣs tn̄ v̓tutes ibi fecit .ſ. paucos infirmos fideles et deuotos manibꝰ deificis impoſitis curādo: quod patꝫ ex hoc. ꝙ ſupͣ dixer̄t. Un̄huic ſapīa hec ⁊ virtutes: Pro tāto gͦ nō poſſedr̄ qꝛ noluit. nec decuit ꝓpter incredulitatē eorum: vt neget̉ potētia nō abſoluta ſed ordinata. ac ꝯgruītatis ⁊ decētie: qͣ ſe diſpoſuerat nōfactuꝝ. qꝛ nō erat decens ⁊ ꝯgruū. ꝙ ibi miracula face̓t ⁊ multa. fides em̄ credētiuꝫ eſt meritoria de cōgruo ꝙ eis fiāt miracula. Ideo autēaliqͣs virtutes ibi fecit vt fideles ꝯfirmaret. ⁊ īfideles excuſatōeꝫ de pct̄o ſuo nō haberēt. dumoꝑa diuinitatis ī eo viderēt: nec fecit multas.ne infideles ampliꝰ damnarēt̉ .i. plus punirēt̉dum .ſ. ꝯtemnerēt. Un̄ Criſo. Pauca fecit ſigͣ.ne dicerēt hoſtis eſt nob̓ ⁊ ꝓp̓os deſpicit. ſi fct̄aeſſent ſigna et nos vtiqꝫ crediſſemꝰ: ꝓpter hocgͦ fecit. vt qd̓ ſuū eſt: impleat. ſꝫ ꝯtinuit vt nonillos ampliꝰ cōdemnet. Ad ſui at̄ excuſatōeꝫquare ip̄e dn̄s ī patria ſua vbi acceptꝰ nō eratmultas virtutes nō fecit: on̄dit exēplo helÿe ⁊heliſei. ꝙ ſimiliter ꝓph̓e veteres ī maiori honore habebāt̉ apud extͣneos ꝙͣ apd̓ domeſticos. ⁊ꝙ pl̓a miracula faciebāt apud alienos: ꝙͣ apd̓ſuos. Pelÿas em̄ a iudeis expellebat̉ et ꝯtēnebat̉: a gētibꝰ at̄ ⁊ alienis recipiebat̉ ⁊ honorabat̉. ⁊ ibi miracl̓a oꝑabat̉. Aiſſus eī ad viduāī ſarepta vrbe ſydonie ꝓuincie. r̄ceptꝰ ē honorifice: ibiqꝫ duo miracl̓a fecit. qꝛ farina et oleuꝫnō defecit: ⁊ filiū vibue mortuū .ſ. ionā ꝓph̓amſuſcitauit. Nō gͦ ī iſrl̓ vbi multē vidue erāt. ſꝫ īſydonia oꝑabat̉ miracl̓a: qꝛ vidue iſrl̓ nō erātita deuote ſic̄ illa ml̓r ſareptana: et qꝛ Pelÿasꝑſecutionē patiebat̉ ī terra iſrl̓. q̄ debuiſſet ſibieſſe grata ⁊ gͣtioſa. Sarepta vrbs ſydonie eſt īlittore maris: an̄ cuiꝰ portā on̄dit̉ locꝰ. vbi helÿas venit ad viduā eiuſdeꝫ orbis: deinde eſt q̄dam capella vbi erat cenacl̓m in qͦ qͥeuit. ⁊ vbifiliū vidue ſuſcitauit. Quare at̄ or̄onē helieclauſū eſt celū et facta fames: on̄dit Baſiliusdicēs. vt em̄ aſpexit ex ſaturitate non modicūgenerari dei obprobriū. ꝑ famē illis ieiuniū attulit. qͦ culpā illoꝝ q̄ ī immēſū creſcebat cohibuit. Nō gͦ mirent̉ nunc hoīes ſi ꝓpter eoꝝ laſciuiā fiat fames. Peliſeꝰ etiā a iudeis deriſꝰ ⁊ꝯtēptꝰ. a naaman ſyro deuote eſt queſitꝰ: quēa lep̄ ſua curauit. qꝛ deuotōꝫ eiꝰ agͦuit. Qui an̄curatōꝫ bonꝰ fuit. qꝛ ꝑ illū deꝰ ſalutē ſyrie dedit.