⁊ tribus ad diſcipulos habitisHic etiā īnuit̉ dīna benignitas ⁊ patīa dilatōnis. ſuſtinet .n. patiēter dīna clementia zizanias cuꝫ tritico. hoc ē malos cū bonis. Suſtinetat̄ eos t̓bꝰ de cāis. Prīa vt ſi velīt ꝯuertāt̉ et ꝑbonos adiuuāt̉. ſcd̓a vt iuſti pl̓imū deo regͣtiētur ꝙ electi ſūt ꝑ grāꝫ de nūero ꝑeūtiū. ⁊ eorūꝯꝑatōe plꝰ nitāt̉ ad bonū. (tercia vt bonis ꝓficiant ⁊ eis merita ſua augeāt. Proſūt eī mali bonis purgādo. vt ſi qͦ ē ī eis pct̄i rubigo eliminetur: ⁊ exercitādo vt v̓tꝰ ī bonis latēs maīfeſtet̉)ac ſtimulādo vt electi ī via huiꝰ exilij ſegnes nōefficiāt̉: ſꝫ ad patriā ſuā feſtinēt ⁊ coronādo qꝛdū t̓bulatōes iuſtis īgerūt. lapides p̄cōſos ī corona celeſtis gl̓e apponūt. Seruiunt gͦ mali bonis p̄dictis modis; ⁊ iō ꝑmittūt̉ viue̓ cū eis. deidē dn̄s ſubiūgit. Et ī tꝑe meſſis .i. iudicij et final̓ conſumatōnis. dicam meſſoribus .ſ. angel̓.Colligite pͥmū zizania .i. malos a ꝯſortō bonorū eos excludēdo. ⁊ hoc qͦ ad penā dāni: ⁊ ſeqͥt̉pena ſēſus. ⁊ alligate ea ī faſciculos ad ꝯburendū: qꝛ mīſterio angelorū ſeꝑabunt̉ tūc mali demedio iuſtoꝝ ⁊ mittēt̉ ī īfernū: qͥ credit̉ eſſe incētro terre. ⁊ terra vallatꝰ vndiqꝫ. Et bene dicitī faſciculos nō ī vno faſce: qꝛ vnuſquiſqꝫ punietur pro modo ꝑuerſitatis ſue: ⁊ ſimul erūt īmūdi cū īmundis: guloſi cū guloſis auari cū auaris. ſuꝑbi cum ſupe rb̓. et ſic alij impij cum ſuisſimilibus: vt qͥ ſocij fuerunt in culpa. ſimul torqueantur ī pena. Quo ad penam ſenſus eruntplures faſciculi: ſed vnus erit quo ad penā dāni. Et ſubditur. Ibi erit fletus: id ē dolor vehemens ex damno. ſcꝫ pro carentia viſionis diuine: ⁊ exponitur pro triſticia ⁊ dolore. quia forte non erunt ibi corꝑales lacrime: ⁊ ſtridor dētium. id eſt paſſio vrgens ex pena ſenſus ⁊ tormento ſcꝫ ꝓ penarū acerbitate. In quo ſignatur duplex pena inferni. vna ex parte mentisſcꝫ triſticia vehemens que ſignificatur ꝑ fletuꝫ:⁊ alia ex parte corporis que ſignificat̉ ꝑ ſtridorem dentiū. Uel fletus ex calore diſſoluente. etſtridor dentium ex frigore ꝯſtrīgente. Un̄ Iob.Ab aquis niuium tranſibit ad calorē nimiumDeinde ſeqͥtur. Triticuꝫ aūt .i. fideles ⁊ electosqui in area huius mundi ſunt triturati. flagellis. afflictōnibus et temptatōnibus varijs. itavt ī eis nulla ſit palea vel macula: congregateī horreum meum ſcꝫ celeſtiū manſionū. Et tūciuſti fulgebūt ſic ſol. ⁊ hoc ꝑ doteꝫ claritatis exgl̓a aīe ad corpꝰ redūdāte. vbi Criẜ. Nō qꝛ itaſoluꝫ ſic ſol: ſed qꝛ hoc ſidere aliud magis luculētū nō noſcimꝰ. cognitis nob̓ vtit̉ exēplis. hecCriẜ. Comꝑat̉ aūt gl̓a iuſtoꝝ ſoli. maxīe qͦ adcorpus: qꝛ anīa glorificata multo pulcrior eritſole. In ſole aūt quatuor dotes corꝑis gl̓ificati notant̉. ſcꝫ claritas. qꝛ ī creaturis īferioribꝰnihil ſole eſt clarius; agilitas. qꝛ exiēs ab oriēte ſtatī apparet ī occidēte: ſubtilitas qꝛ trāſit ꝑvitꝝ illeſū. īpaſſibilitas. qꝛ radius eius non ledit̉ nec maculat̉. Et ſubdit̉. jͣ regno pr̄is eoruꝫergo tāꝙͣ filij regis accipient regnū decoris. Oꝙ gl̓oſuꝫ ē regnū ī quo ſancta ſocietas. qꝛ iuſtiCapitulum. lxiiij.ī quo ꝑfecta claritas. qꝛ fulgebūt. ī quo ꝑfectadelectabilitas. qꝛ ſic ſol. dulce em̄ lumē ē et delectabile: ī quo ſublimis dignitas. qꝛ ī regno. ī qͦpaterna caritas. qꝛ pr̄is eoꝝ. Hanc ꝑabolaꝫ ſecundā tangit marcꝰ faciēs tm̄ mentōem de bono ſemīe. quod ad ſolos electos ꝑtinet. qͥ tanꝙͣtriticū ⁊ frumētū ī horreū eterne bt̄itudīs colligent̉. qn̄ zizania ⁊ loliū ī caminū ignis mittētur. Unde comꝑat regnū celoꝝ .i. eccl̓am que adeo regitur ⁊ homīes regit. homī iaciēti ſemenī terram ⁊cͣ. Per ſemen ītelligitur verbum vite. quod homo ſcꝫ xp̄c ſemīauit ī corda humana: ⁊ dormiuit ꝑ mortem. Exurgit auteꝫ ſemennocte ⁊ die. ac germinat ⁊ creſcit. qꝛ poſt ſomnū xp̄i numerus credentiū ꝑ aduerſa et ꝓſperagermīauit ī fide. ⁊ creuit ī oꝑe: dum neſcit ille.hoc ē neſcire nos facit quē .ſ. fructū uſqꝫ ī finēafferat. et t̓ra vltro fructificat. qꝛ volūtate adducit̉ vt fructū faciat: pͥmo herbā. deīde ſpicaꝫ⁊ tandē plenū fructū. Ex ſemīe .n. iſto receptoī aliquo hoīe. pͥmo ꝯcipit̉ timor dīnoꝝ iudicōrum. ⁊ ſignificat̉ ꝑ herbā que eſt qͥd īperfectū:⁊ qꝛ ex tīore ceſſat hō a mal̓ ⁊ īcipit ſe exercereī bonis. ideo ſecūdo ꝯcipit̉ ſpes dīnorum beneficioꝝ que ſignificat̉ ꝑ ſpicam. in qua ē iā ſpesgrani futuri. tercō ex hoc datur caritatiuus amor qͥ habet opus ꝑfectū: ⁊ iō ſignificat̉ ꝑ plenū granū. qꝛ (vt dicit apl̓s) pleītudo legis ē dilectō. Uel terra fructificat pͥmo herbā. deindeſpicā. deīde plenū fructū: hoc ē. tīorē. pnīam etcaritatē. Ili qͥ generāt herbā .i. tīorem. ſunt īcipientes q̄ debent īcipere a timore. Sicut em̄herba ē pͥncipiū ſpice. ſic timor dn̄i eſt pͥncipiūvite ⁊ īitiū ſapīe. Illi qͥ generāt ſpicā .i. pnīamduram. ſūt ꝓficiētes: qͥ ſicut delectati ſūt ī peccatis. ſic debēt ſe afflige̓ ī pnīa ⁊ lamentis. Illiq̄ producunt plenuꝫ fructum .i. caritatē et bonorum operum pleītudine. ſunt ꝑfecti. qͥ habētcaritatē dei ⁊ proximi. qꝛ pleītudo legis eſt caritas. Et tunc eſt homo diſpoītus. vt de ſtatu gͣtie trāſeat ad gl̓aꝫ: et iō dn̄s tūc mittit falcemid eſt mortē. abſcīdendo iuſtos de pn̄ti vita: vttrāſferat ad gl̓aꝫ. qm̄ adeſt meſſis .i. collectō inſtorū ī patria. Scd̓m Grego. ſemen homo iacit ī terram: cum cordi ſuo bonā ītentōem inſerit. Et poſtꝙͣ ſemen iactauerit dormit: qꝛ iaꝫin ſpe boni oꝑis quieſcit. Nocte v̓o exurgit hacdie. qꝛ īter aduerſa ⁊ proſpera ꝓficit. Et ſemengermīat ⁊ creſcit dum ille neſcit qꝛ ⁊ cū adhucmetiri īcrementa ſua nō valet: ſemel ꝯcepta v̓tus ad ꝓfectuꝫ ducitur. Et vltro terra fructificat: qꝛ preueniente ſe gr̄a mēs hoīs ſpontaneaad fructū boni oꝑis aſſurgit. Cum gͦ deſideriabona cōcipimꝰ. ſemē ī terra mittimus: cum v̓ooꝑari recta īcipimꝰ. herba ſumꝰ: cū aūt ad ꝓuectū opꝰ tͣhimꝰ. ad ſpicā ꝑuenimꝰ: cūqꝫ ī eiuſdē oꝑis ꝑfectōne ſolidamur. iam plenū frumētum ī ſpica ꝓferimꝰ. Omnipotēs aūt deus productu fructu falcē mittit ⁊ meſſē ſuaꝫ deſecat.qꝛ cū vnumquēqꝫ ad oꝑa ꝑfecta ꝑduxerit eiustemporalē vitā ꝑ immiſſā ſententiam incidit.