De quatuor parabolisſemē bonum. Primus ager ē mundus in qͦ xp̄cſeminauit ſemē verbi dei ſiue doctrinā b̓itatis.Secundus ager ē eccl̓a catholica: ī qua xp̄c ſeminauit fideles homines qui ſunt filij regni .i.ſācti electi viri. qͦ īter filios regni computāturTercius ager eſt anima. ī qͣ xp̄c ſemīat duplexſemē bonū. Primū ſemē ē bona volūtas: ⁊ hocſemē debꝫ ꝓferre fructū bone oꝑatōis. Scd̓m ſemē eſt cognitō ſui. mūdi ⁊ dei. Ex cognitōe ſui.quaſi ex qͦdā ſemīe orit̉ dolor. ẜm illud eccͣi. qͥaddit ſcīam addit dolorem. Ex cognitōne mundi oritur timor: qꝛ ī medio laqueoꝝ homo īgredit̉. Ex cognitōe dei orit̉ amor: qꝛ ip̄e ē creatorredemptor ⁊ glorificator. Primū ergo ſemen ſeminat deus ī agro affectꝰ: ſecūdū ī agro ītellectꝰ. ſꝫ īimicꝰ dÿabolꝰ ſuꝑſemīat zizaniā. ſcilicꝫerrores ī ītellectu: ⁊ cogitatōnes malas in afſectu. Hoc ſemē tripl̓r extinguit̉. Primo igne cōtritōis. Scd̓o ꝑ p̄ciſionē cōfeſſionis: Tercio ꝑeradicatōꝫ ſatiſfactōis. Stubeat gͦ aīa fidel̓. vtſemē dei ī ea germinet ſct̄is deſiderijs ⁊ oꝑibusv̓tuoſis. Hic aūt ager .ſ. anima ſepit̉ fide. arat̉p̄dicatōne: ꝯpluit̉ pluuia gr̄e ⁊ rore miſericordie. Scd̓a itaqꝫ ꝑabola eſt de zizanijs ⁊ lolijsbono ſemī ſuꝑſemīatis. que deſcribit cetū he̓ticoꝝ. Sil̓e ē .n. regnū celoꝝ .i. eccl̓a militās ſeuſtatus eius. homī .ſ. xp̄o. qui dat regnare in celeſtibus ⁊ cui ſeruire regnare ē: qͥ ꝑ ſe ⁊ ꝑ apoſtolos ſeminauit ī agro ſuo: id ē ī mundo ſeu īeccleſia labore ⁊ ſāguīe xp̄i exculta: bonum ſemen .i. ſanctam doctrinam ⁊ fidem catholicamac eos quos filios r̄gni vocat. Et nota hic ꝙ īiſtis ꝑabol̓ nō fit comꝑatō ꝑſone ad ꝑſonaꝫ: ſꝫnegocij ad negociū. ſeu facti ad factū: ac ſi diceret. factū qd̓ agit̉ circa regnū celoꝝ ⁊ circa eccleſiam: ſimile eſt tali facto vel negocio. Cumaūt dormirēt hoīes .i. cuſtodes īterius. qui adtutelā ⁊ cuſtodiā ſunt deputati. ꝑ quos ſignificant̉ p̄lati: quoꝝ ſomno .i. negligētia īterueniente. dÿabolꝰ ſuꝑſeminat zizaniaꝫ ſeu lolium.Dormiūt .n. p̄lati tripl̓r: vel cū torpēt inertia:vel cū reſoluūt̉ laſciuia: vel cū p̄munt̉ ignorātia ſiue culpa. Hec aūt dormito nō ſolū ſignificat ſuꝑioꝝ negligētiā circa cuſtodiā gregis. ſꝫetiā negligētiā cuiuſlibet ēca cuſtodiā ſue ꝓpeꝑſone ⁊ ſalutis. Utrāqꝫ .n. negligētiā exploratdÿabolꝰ: ⁊ ſic ꝑ ſuggeſtōnes malas ſeminat z1zaniā ī cordibꝰ humanis. Cū gͦ dormirēt. veītinimicꝰ .i. dÿabolus. ⁊ ſuꝑſeminauit zizaniā .i.errores ⁊ ſequētes iniquitates: ac eos quos filios maligni dominus īterp̄tat̉. in medio tritici .i. electoꝝ: hoc eſt hereticos ꝑmiſcuit electis.zizania alio nomine dicit̉ loliū: ⁊ ē femī generis ī ſingulari: ſed neutri vel femī ī plurali. vn̄de eſt verſus. Eſt zizania ſunt zizania plura nieqꝫ. Et dicūt aliqͥ. ꝙ zizania ī ſingulari penultimā ꝓducit. ſꝫ ī plurali corripit. Uigilēt gͦ p̄poſiti eccl̓e ⁊ ſubditi: ne ꝑ eoꝝ negligētiā dÿabolꝰbaleat zizaniā ſemīare. Cū aūt creuiſſet herba ꝑ ꝓfectū fidei. ⁊ fructū feciſſet ꝑ effectū operis boni quia fides ſine oꝑibus mortua ē: tuncdomini ad turbasapparuerūt zizania ꝑ manifeſtatōneꝫ erroꝝ etſordium peccati ⁊ ꝑſecutionē fideliū xp̄i. Et cūſerui hoc domīo dicerēt: ait illis. Inimicus hōfecit hoc. Hÿabolus dicit̉ īimicus hō. qꝛ ſub ſimilitudine ratōis humane hoīeꝫ decipit: vel exeo ꝙ homī a principio inimicatꝰ ſit: vel ab euētu. qꝛ hoīeꝫ vicit. ſic ab affrica dicit̉ ſcipio affricanus qꝛ affricā deuicit. Serui iſti ſunt patres antiqͥ qui fuerūt ī primitiua eccl̓a: qui admirātes ꝑfidiā he̓ſis īſurgentē ī ea: acceſſerūtad deū ꝑ oratōem. īquirentes vnde oriret̉ talisꝑfidia: quibus fuit diuinitus reuelatuꝫ. ꝙ hocerat ex dÿaboli oꝑe deo ꝑmittente factū: ⁊ hocvt ſtabilitas ꝓbaret̉ fideliū. Dÿabl̓s qͥdē ī md̓oſeī auerat tria ſemīa peſtifera .ſ. igͦrātiā obtenebrātē: culpā īfrigidātē: ⁊ miſeriā igͦminioſāt iōde celo venit celeſtis agricola portās tria ſemina ill̓ ꝯtraria .ſ. ſapīaꝫ illuminātem. gratiā inflāmantē: ⁊ gloriā exaltantē. Semīauit quoqꝫxp̄c ſct̄aꝫ doctrinā ⁊ fidē catholicā: ⁊ ſuꝑſemīauit dÿabolus errores ⁊ īiquitates multiplices.Seminauit deus in mūdo pacē ⁊ fraternaꝫ caritatem: ſuperſeminauit dÿaboſus inuidiaꝫ etmalā voluntatē. Seminat etiā deus quottidiein agro īteriori. id ē in mente bona propoſita:dÿabolus ſuꝑſeminat deſideria carnalia. Seminat deus ī agro exteriori. id ē ī corꝑe mundiciam ⁊ puritatē: ſuꝑſeminat dÿabolus īmūdiciā⁊ carnalitatē. Serui autē dixerunt. id eſt ſancti patres ꝑ oratōeꝫ diuinū conſiſiū queſierūtUis imus ⁊ colligimus ea? ſeꝑando malos a ꝯmunitate eccl̓e ꝑ excōmunicatōeꝫ: ⁊ tandem dimittēdo iuſticie ſeculari exterminādos ꝑ mortē. Et ait nō. ne forte colligētes zizania eradicetis ſimul cū eis ⁊ triticū: id ē illud qd̓ ē triticū.quo ad ſe ſicut ſi aliqͥs fidel̓ dānaret̉ ſola ſuſpitōe: vel qd̓ ē triticū quo ad alios: ſicut ſi eradicat̉ nō pͥmo victꝰ itūc alij fideles ſcādaliſāt̉: qꝛnō ſeruat̉ ordo iuris: et ſic eradicat̉ triticū. idē alij fideles ꝑ ſcādalū: vl̓ qd̓ ē futuꝝ triticum:qꝛ modo eſt aliqͥs malus qͥ cras erit bonꝰ. Ubiꝓhibet̉ eradicatō feſtinata. dānoſa ⁊ ſuſpicōſaFeſtīata ē quaꝫ nō p̄cedit āmonitō. Dānoſa ēqn̄ multitudo ē ī cauſa vel prīceps: niſi fueritcauſa manifeſta redundās ī iniuriam eccleſie.Unde Augꝰ dicit. ꝙ aliqn̄ ſunt tolerandi mali ꝓpace eccleſie: qͣndo timetur de ſciſmate. Suſpicioſa ē quādo nō habetur certitudo de alicuiꝰhereſi vl̓ vicō. Tales gͦ nō ſūt excludendi. qꝛ inhis tribꝰ modis prohibetur hic eradicatō fieriSinite vtraqꝫ .ſ. zizaniā ⁊ triticū. malos et bonos creſce̓ uſqꝫ ad meſſē .i. vſqꝫ ad ꝯſumatōꝫ ſeculi et diē iudicij: ⁊ hoc eſt intelligendum de illis qͥ non ſunt notorij neqꝫ ꝑtinaces. neqꝫ ꝑ eosīminet vniuerſale dānū eccl̓e. Hic dat̉ pnīe locus ⁊ diſcretōnis exēplū. In hoc .n. monemurne occultoꝝ iudiciū nob̓ vſurpemꝰ: ſꝫ deo illudreſeruemꝰ. q̄ t̓buit vnicuiqꝫ iuxta oꝑa ſua. Neciſtud ē ꝯtrariū apoſtolo: qͥ ait. Auferte maluꝫex vobiſipſis. quia hoc dictū domini intelligitur de ambiguis: illud auteꝫ apl̓i de manifeſtis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten