⁊ tribꝰ ad diſcipulosꝓficiētiū ⁊ ꝑfectoꝝ tāgit̉ infra ī ſecūda ꝑabolavbi dicit̉. Ultro em̄ terra fructificat. pͥmo herbā. deinde ſpicā: ⁊ deinde plenū fructū in ſpica.Scd̓o poteſt ꝯſiderari ꝙͣtuꝫ ad tres ſtatus ſaluādoꝝ .ſ. virgines. viduas ⁊ ꝯiugatos. Aliud gͦfecit fructū cēteſimū .ſ. ī virginibus: virginesem̄ nolunt multiplicari ꝑ opus carnale ī alijsſed ꝑ opus ſpūale ī ſeip̄is: ⁊ ideo ſignificāt̉ ꝑ cētenariū. qͦ fit ex ductu denarij ī ſeipſum. Aliudat̄ fecit ſexageſimū .ſ. ī viduis ⁊ ꝯtinētibꝰ. ſexageſimꝰ em̄ ꝯſtat ex benario ducto ꝑ ſenariū ī qͦſignificat̉ decalogꝰ cum ſenario opeꝝ miſcd̓ie.Aliud v̓o facit t̓ceſimū .ſ. ꝯiugatis: ꝓpter fideꝫtrinitatis cū obẜuātia decalogi. Ubi tangunt̉tres gͣdꝰ caſtitatis. Primꝰ ē caſtitas ꝯiugalis ꝑquē gradū vitat̉ illicitꝰ ꝯcubitꝰ: licito tn̄ ꝯcubitu retēto ī mr̄imoniali actu. Scd̓s gradꝰ eſt caſtitas vidual̓: ꝑ quē euitat̉ decetero om̄is ꝯcubitus: vt animꝰ poſſit decetero liberiꝰ deo ẜuire.licet poſſit licite mr̄imoniū ꝯtrahe̓. Terciꝰ gradꝰ ē caſtitas v̓gīal̓ q̄ ē ſuꝑior iſtis. ꝑ quē oīs cōcubitꝰ ſimpl̓r euitat̉: vt mens ip̄a tanꝙͣ ſponſoſuo ſoli deo ꝑ amorē cōpl̓et̉. Unde Theop. Quiī centū fructificant ſūt qͥ ꝑfectā habent vitam:vt v̓gines ⁊ heremite. Qui aūt ī ſexaginta. quimediocriter ſe habēt: vt ꝯtinētes et qͥ ī cenobiis ſūt. Qui aūt ī triginta. qui ꝑui qͥdem ſūt ẜmꝓpriā v̓tutē fructū ferētes: vt laici ⁊ qͥ ī coniugio ſunt. Un̄ ⁊ Augꝰ. Centeſimꝰ fructus ē martirum ꝓpter ſct̄itatē vite vel contemptuꝫ mortis: ſexagenarius v̓ginū ꝓpter ociuꝫ īterius. qꝛnon pugnat ꝯtra conſuetudinē carnis: triceſimus v̓o ꝯiugatoꝝ. qꝛ hec ē etas p̄liantiuꝫ: ipſieī acriorē habēt ꝯflictū ne libidībus ſuꝑentur.hec Augꝰ. Uel triceſimū fructū affert. qͥ detrimentum ī exterioribꝰ bonis conſtāter ſuſtinet.ſexageſimū qn̄ ſuſtinet det̓mentū etiā ꝓprij corꝑis ꝑ flagellatōeꝫ ⁊ īcarceratōem ⁊ ceta huiuſmodi: cēteſimū qn̄ ꝯtēnit etiā totā vitā ꝑ martiriuꝫ. Un̄ Criẜ. Terra bona ſūt qͥ abſtinēt ſe amal̓. ⁊ ẜm vires ſuas faciūt bona: et ē iſte fructꝰ eoꝝ t̓ceſimꝰ. Si at̄ ⁊ oīa bona ſua ꝯtēnāt ⁊accedāt ad ẜuiēduꝫ deo. hn̄t ſexageſimū. Si at̄⁊ p̄ceptū imꝑial̓ ſnīe de morte eorum ꝓceſſerit.hn̄t cēteſimū. Aut ſi bona eoꝝ ꝑcuſſa fuerīt etfilij hn̄t ſexageſimū: ſi at̄ īfirmitas aliqͣ corꝑiseis ꝯtigerit ⁊ fidel̓r ſuſtinuerīt. hn̄t cēteſimū.Nā iob an̄ tēptatōꝫ triceſimū habuit ī facultatibꝰ ſuis iuſte viuēdo pꝰ dāna ſub̓e ⁊ filioꝝ ſexageſimum: poſt plagā aūt corꝑis cēteſimū fecitQui cēteſimū hēt ī ſe: ⁊ ſexageſimū hēt ⁊ tͣceſimū. Ecōtra qͥ triceſimū hēt ſexageſimū nō hēt⁊ q̄ ſexageſimū habet nō etiā cēteſimuꝫ habet.Semꝑ em̄ maiꝰ qd̓ minus ē ī ſe hēt īcluſū: illudaūt qd̓ minus eſt maiꝰ in ſe nō habet. hec Criẜ.Itē (vt dicit Remigiꝰ) ſemē verbi dei t̓ceſimuꝫfructū facit. qn̄ bonā cogitatōꝫ gignit: ſexageſimū qn̄ bonā locutōꝫ: cēteſimū qn̄ ad fructumboni oꝑis ꝑducit. Hi gͦ ꝑ t̓rā bonā deſigͣti ī corde bono qd̓ itēdit v̓bū dei audire. ⁊ optīo. qd̓ ītēdit ẜm hec oꝑari. audiētes v̓bū dei deuote rehabitis. Capitulum. lxiiij.tinēt fidel̓r ī memoria: ⁊ fructū afferūt ī patīaſcꝫ vſqꝫ ad finem expectando p̄mia: qꝛ ẜm Grego. dum equanimiter ꝓximoꝝ mala tolerant ethumil̓r flagella ſuſcipiūt: poſtmodū ad req̄emſublimit̉ ſuſcipiūt̉. Et aduerte ꝙ bona t̓ra hētꝯditōes peītꝰ oppoſitas alijs ī qͥbꝰ ſemen ceciditꝘ em̄ hi audieūtes verbū retinēt ē ꝯtra eos qͥſūt ſecus viā: ⁊ venit dÿabolus ⁊ tollit v̓bum decorde eoꝝ. ꝙ aūt fructū afferūt ſāctaꝝ .ſ. oꝑatōnuꝫ: eſt contra eos q̄ ſūt ſpine ſuffocātes deiverbum. ꝙ v̓o hoc faciūt in patīa;. eſt cōtra eosqͥ ſupͣ petrā: qui ad tempꝰ credūt ⁊ ī tēpore tēptatōis recedūt. Terra gͦ mala ī loca ſecus biāpetroſa et ſpinoſa diſtīguit̉: ſꝫ t̓ra bona nō ſb̓diuidit̉: qꝛ vna ē eccl̓a. vna ē colūba mea. licetfructꝰ ⁊ v̓tutes eiꝰ ſubdiuidāt̉ ī centeſimū. ſexageſimū ⁊ triceſimū: ita etiā ⁊ p̄mia diuerſa ſūtqꝛ differt ſtella a ſtella ī p̄mio ſic̄ et īmerito. deſemīe itaqꝫ tres ꝑtes ꝓchdolor ꝑeūt. ac vna tm̄ſaluat̉ ⁊ ꝓficit: ⁊ neqꝫ hoc eqͣlr̄ ſꝫ cū multa differentia. Ꝙͣuis em̄ ſemen diuini verbi de ſe ſit fecūdum. fit tn̄ (vt viſū eſt) tripl̓r infructuoſumUnde Theophilus. Uide quomō mali ſūt pl̓imi⁊ pauci ſaluātur. quarta em̄ pars ſemīs ſaluata īuenitur. Exquo patet. ꝙ exemplo xp̄i predicator verbi diuini nō debet ceſſare a predicatōe. licet videat inde paucos proficere: quia faciens quod ī ſe eſt. meritum ſuū nō perdit. Unde nota ſcd̓m Theophiluꝫ. ꝙ non dixit: ꝙ ſeminans aliud proiecit ſecus viam ⁊ cetera. ſed ꝙſemen cecidit: qui em̄ ſeminat docet rectum ſermonem. ſed ſermo diuerſimode cadit ī audientes: quia ſemen quodlibet recipitur ẜm modū⁊ diſpoſitōnem terre ī qua ſeritur. que ſi ſit fertilis ⁊ culta profert bonum fructum: ſi aūt ſitſterilis ⁊ inculta germinat ſpinas et tribulos.vel etiam nullum fructū. ita ꝙ ẜm variā diſpōſitōnem terre ſemen diuerſimode ꝓficit ad fructuꝫ: ſic ī nobis ẜm variā diſpoſitōꝫ cordis noſtri diuerſimode recipit̉ ſemen. quod xp̄c verꝰagricola de celo nobis adduxit. Primū gͦ debemꝰ verbū dei cū deuotōne audire: ac cū gaudio⁊ deſiderio ſuſciꝑe. Heinde ītellige̓. ac īter ꝓſpera ⁊ aduerſa vtil̓r ꝯẜuare: ⁊ deniqꝫ fructus facere vel centeſimū vel ſexageſimū vl̓ t̓ceſimum.In ſcd̓a ꝑabola q̄ ē de zizania. deſcribit̉ ſtatꝰeccl̓e ſeq̄ns īmediate pꝰ mortē xp̄i ⁊ apl̓orum:quia dÿabolus fidei ī cordibꝰ fideliū ſemīate inuidit. ⁊ ideo pꝰ xp̄i ⁊ apl̓orum dormitōꝫ ꝑ mortē aliquos īter fideles ad ꝑfidiam hereſis ꝯmouit. qͣi ſeminās zizaniā ī medio tritici ad ip̄iusdeſtructōeꝫ. Poteſt aūt oīs immūdicia ī ſegētezizania dici: vt lolium ſterileſqꝫ auene. et hmōiSicut ergo zizania bono ſemini: ſic he̓ſis bonis ſcripturis ſuꝑſeminant̉. ⁊ eis ſe admiſcentUn̄ Augꝰ. Neqꝫ .n. nate ſūt he̓ſes ⁊ q̄dā dogmata ꝑuerſitatis illaqueantis aīas ⁊ ī ꝓfūdū p̄cipitantis: niſi dū ſcripture intelligunt̉ nō bene.⁊ qd̓ ī eis nō bene ītelligitur. etiaꝫ temere ⁊ audacter aſſerit̉. Et notādum ꝙ xp̄c habet triplicē agrum ſuum ꝓpriuꝫ: in quo ſeminat triplex