De quatuor parabolisnam indifferēter ſꝑgit: aliud cecidit ſecus viaꝫid eſt ſuꝑ cor deuiū ꝑ errores: vagū ꝑ laſciuiasattritū ꝑ carnales affectōes: ac ſuggeſtōibꝰ demonū ⁊ varijs tēptatōibꝰ vicōꝝ admodū vie expoſitū ꝑ carnis ꝯcupīas: ⁊ hoꝝ oīm ſedulo trāſitu. ⁊ freq̄nti meatū. ſemē v̓bi ꝯculcat̉. ne germīare poſſit: et volucres celi .ſ. aerei .i. demōesqͥ volucres celi dicūt̉: ſiue ꝓpter aeris īhītationē. qꝛ ꝑ aera diſcurrūt. ſiue ꝓpter naturā celeſtē. qꝛ celeſtis. ſiue ſpūal̓ nature ſūt. ſiue ꝓptervelocitatē ad malum. qꝛ ad hoc ſemꝑ ītenduntcomederunt illud .i. ſua ſuggeſtōne rapuerunt⁊ fructū īpediuerunt: ⁊ ſic tollunt verbū ⁊ mēoriā verbi de corde: vt nec memoria nec mēs teneat qd̓ oꝑe exercere neglexit. vt īpedito v̓bo īpediat̉ fides ne credētes ſalui fiāt qꝛ fides ex auditu ē. Hi ſūt qͥ audiūt ſed ī verbi v̓tute nō afficiunt̉. Un̄ neqꝫ naſcit̉ qꝛ dÿabolus de corde eorū tollit. Uerba gͦ dei mente retinēda ſūt: et ſīculſemē ſub terra. ita v̓bū dei ī mēoria debꝫ occultari vt fructificet? qꝛ ẜm grego. ſicut eius vitadeſꝑatur qͥ languēte ſtomacho alimēta nō r̄tinet: ſic et̓ne mortis ꝑiculū formidare debꝫ. qͦ v̓ba vite .i. alimēta iuſticie ī memoria nō tenet.Aliud cecidit ſupra petrā .i. ſupra cor petroſū ⁊ duꝝ ac rebelle ⁊ proteruū ꝑ ſuꝑbiaꝫ: ⁊ natū ſtatim ſole ⁊ feruore tēptatōis orto aruit. etvirorem fidei ꝑdidit. quia non habebat ꝓfunditatē terre .i. ſtabilitatem patīe: et humorem deuotōnis ⁊ gratie. Hi ſunt qui audiunt ⁊ aliquomō afficiunt̉: ſed nō ꝓponunt facere quod dicitur. Unde nō radicat̉ ī eis verbuꝫ ꝑ bonū propoſitū. In cordibꝰ em̄ duris qn̄qꝫ cito ad horānaſcit̉ germē ꝯpūctōis. cū v̓bū ꝯmīatōis audiunt: ⁊ ſtatī feruore ꝑſecutōis vl̓ cuiuſlibꝫ t̓bulatōis ⁊ tēptatōis areſcit. cū ꝑ īpatīam deſolātur ⁊ deficiūt: qꝛ v̓bū p̄dicatōis ſine hūore gratie ⁊ amore v̓tutis nō ꝓficit. Et hi radices nonhabēt. ſcꝫ ꝓfunde firmitatis ⁊ firmi deſiderij: etideo ad tempus credūt: et ī temꝑe temptatōisrecedūt: quia v̓bū pͥus receptū rennuūt. Et ſicut arbor que ſepe trāſplātat̉ radices fixas nōhabet̉: ſic hi frequēter de bono ī malū mutant̉:⁊ iō ī bono nō radicant̉. Tēptatōe nempe ꝓbatur. ſi verbū dei radices fixerit: ſicut īpetu ventoruꝫ apparet ſi arbor bene radicata ſit. Tales īſtabiles. ſūt de familia regis ſaul: qͥ īter ꝓph̓aserat ꝓph̓a. ⁊ īter ſtultos ſtultꝰ. Aliud ceciditīter ſpinas .i. ī corda diuitiaꝝ ambitōe ſolicita.⁊ ſolicitudinibꝰ earum lacerata. ac curis tꝑalibꝰ nimis dedita per auariciam ⁊ ſimul exorteſpīe .i. multiplicate diuitie ſuffocauerunt illd̓:id ē īpediuerūt fructū p̄dicatōis occupādo mētem vt ī ea ꝓficere non poſſet fructus ſpūalis.Hi ſunt qui audiunt ⁊ afficiūt̉ ⁊ ꝓponūt bonūfacere. ſed nō ꝑficiunt: quia ſuffocat̉ in eis bonum ꝓpoſitū p̄ualentibꝰ ī eis curis ⁊ diuitijs ⁊poluptatibus. Euntes em̄ a loco predicatōnisad mūdanar ſuffocant̉ a ſolicitudībus que important auaraꝫ acqͥſitōnem: ⁊ diuitijs q̄ notātauarā conſeruatōem. ⁊ voluptatibꝰ vite que īdomini ad turbasportāt laſciuā fruitōem: ⁊ fructū non referunt.quia hec tria ſemē ſpūale fructificare nō ſinūt.ſicut ſpine ex condēſatōe ſemē īmiſſū ſuffocant⁊ oriri nō ꝑmittūt. Diuitie qͥppe ⁊ honores ſpine ſūt: qꝛ ſic ſpine ſuis punctōnibus corpus laniāt ⁊ cruentāt. ac turpe ⁊ fedū ī ocul̓ hominūreddūt: ſic amor ⁊ ambitō diuitiaꝝ ⁊ honoruꝫ.cogitatōnum ſuaꝝ punctōibus ac curis ⁊ ſolicitudībus que ſunt ſpes acquirendi ac timor ꝑbendi. ⁊ ſolicitudo conſeruandi animā lacerant)et cum uſqꝫ ad peccatū ꝑtrahunt. quaſi īflictovulne̓ cruētāt: ac miſerā et īfelicē corā ocul̓ deifaciūt. Et tn̄ ſub his ſētibꝰ eē delicias multi reputāt. ⁊ qn̄ de ſpūalibus cogitare īcipiūt. ſtatīſe tꝑalibꝰ īmiſcent. ac ſuffocati ⁊ emolliti rigorem v̓tutū amittūt. Sicut ouis ꝯuerſans īterſpīas ſemꝑ ibi de lana dimittit: ſic vacās curistꝑalibꝰ et mundo. multa bona ſpūalia amittit.vn̄ Criẜ. Quēadmodū ſpīa vndecūqꝫ detīeaturpūgit eū qui detīet: ita ⁊ ſcl̓aria vn̄cūqꝫ detineant̉ cōtriſtāt eū qui ꝯſtrīgit ea ⁊ fouet. Sꝫ nōque ſpūalia talia: ſed margarite alicui aſſimilantur. vndecunqꝫ circumuolueris delectāt oculos. hec Criẜ. Uel diuitie dicūt̉ ſpīe. qꝛ pungūt aīam ī mūdo ⁊ iudicio ⁊ inferno. In mūdotriplex eſt punctura .ſ. laboris ī acquiſitōne. timoris ī poſſeſſione: ⁊ doloris ī amiſſione. In iudicō etiā pūgūt mentē: qn̄ dominꝰ dicet auarisEſuriui ⁊ nō dediſtis mihi māducare. ſitiui etnō dediſtis mihi bibe̓ ⁊cͣ. Iſte pūcture erūt itapenoſe ꝙ ip̄i auari qͣi cupiāt n̄ eē. qꝛ dicēt mōtibꝰ cadite ſuꝑ nos ⁊ collibꝰ cooꝑite nos. In īfernō etiā iſte ſpīe pūgēt aīaꝫ ꝑpetuo cruciatū: qꝛex eis ꝑat̉ ignis qͦ peccat̉x aīa ꝯburit̉ Et nota ordinē iſtoꝝ p̄dictoꝝ triū ſeminū nō fructificātiū. Primū nō germīat ſed ꝯculcat̉ ⁊ ab auibꝰ cōmedit̉. Scd̓m germinat ſed nō multuꝫerigit̉: quia hūorē nō hēt. Terciū v̓o iā ī ſtipitem eleuatur. ſed nō fructificat: qꝛ a ſpinis ſuffocatur. Aliud .ſ. quartū cecidit ī terrā bonāq̄ eſt nigra ꝑ deſpectū pīguis ꝑ affectū: culta ꝑv̓tuoſū exercitiū; ⁊ ſic fecūda ꝑ fructū. id eſt inter fidele ⁊ deuotū: ⁊ ortū fecit fructū bonoruꝫopeꝝ. Ubi Beda. Terra aūt bona eſt electoꝝ ꝯͣſcīa. q̄ omnibus p̄dictis tribꝰ terris ꝯtraria facit. quia ⁊ ꝯmēdatū ſibi ſemē v̓bi libenter excipit: ⁊ exceptū īter aduerſa ⁊ proſpera conſtanter ad fructus uſqꝫ conẜuat. hec Beda. Aliudaūt fecit fructū centeſimū; aliud ſexageſimū: ⁊aliud triceſimū. Iſta v̓o tripiex differētia fructuū. primo poteſt ꝯſiderari ꝙͣtū ad tres ſtatꝰfideliū: qͥ ſūt īcipiētes. ꝓficientes ⁊ ꝑfecti. Incipiētes ſūt tanꝙͣ terra q̄ ꝓfert fructū triceſimū:quia ſufficit vt habeāt fidē t̓nitatis cū īpletōedecalogi. Proficiētes ſūt tanꝙͣ terra q̄ ꝓfert fructū ſex ageſimū. quia nō tm̄ habēt fidem t̓nitatis ⁊ ẜuant decem p̄cepta: ſed etiā exhibent ſexoꝑa miſericordie. Perfecti ſūt tanꝙͣ t̓ra optīaq̄ ꝓfert fructū centeſimū qꝛ habēt duplicē ꝑfectōeꝫ ſeruantes peteris legis p̄cepta ⁊ euāgelijconſilia. Iſte triplex gradus. ſcꝫ incipientium
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten