Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

De quatuor parabolisnam indifferēter ſꝑgit: aliud cecidit ſecus viaꝫid eſt ſuꝑ cor deuiū errores: vagū laſciuiasattritū carnales affectōes: ac ſuggeſtōibꝰ demonū varijs tēptatōibꝰ vicōꝝ admodū vie expoſitū carnis ꝯcupīas: hoꝝ oīm ſedulo trāſitu. freq̄nti meatū. ſemē v̓bi ꝯculcat̉. ne germīare poſſit: et volucres celi .ſ. aerei .i. demōes volucres celi dicūt̉: ſiue ꝓpter aeris īhītatio. qꝛ aera diſcurrūt. ſiue ꝓpter naturā celeſtē. qꝛ celeſtis. ſiue ſpūal̓ nature ſūt. ſiue ꝓptervelocitatē ad malum. qꝛ ad hoc ſemꝑ ītenduntcomederunt illud .i. ſua ſuggeſtōne rapuerunt fructū īpediuerunt: ſic tollunt verbū mēoriā verbi de corde: vt nec memoria nec mēs teneat qd̓ oꝑe exercere neglexit. vt īpedito v̓bo īpediat̉ fides ne credētes ſalui fiāt qꝛ fides ex auditu ē. Hi ſūt audiūt ſed ī verbi v̓tute afficiunt̉. Un̄ neqꝫ naſcit̉ qꝛ dÿabolus de corde eo tollit. Uerba dei mente retinēda ſūt: et ſīculſemē ſub terra. ita v̓bū dei ī mēoria debꝫ occultari vt fructificet? qꝛ ẜm grego. ſicut eius vitadeſꝑatur languēte ſtomacho alimēta r̄tinet: ſic et̓ne mortis ꝑiculū formidare debꝫ.ba vite .i. alimēta iuſticie ī memoria tenet.Aliud cecidit ſupra petrā .i. ſupra cor petroſū duꝝ ac rebelle proteruū ſuꝑbiaꝫ: na ſtatim ſole feruore tēptatōis orto aruit. etvirorem fidei ꝑdidit. quia non habebat ꝓfunditatē terre .i. ſtabilitatem patīe: et humorem deuotōnis gratie. Hi ſunt qui audiunt aliquo afficiunt̉: ſed ꝓponunt facere quod dicitur. Unde radicat̉ ī eis verbuꝫ bonū propoſitū. In cordibꝰ em̄ duris qn̄qꝫ cito ad horānaſcit̉ germē ꝯpūctōis. v̓bū ꝯmīatōis audiunt: ſtatī feruore ꝑſecutōis vl̓ cuiuſlibꝫ t̓bulatōis tēptatōis areſcit. īpatīam deſolātur deficiūt: qꝛ v̓bū p̄dicatōis ſine hūore gratie amore v̓tutis ꝓficit. Et hi radices nonhabēt. ſcꝫ ꝓfunde firmitatis firmi deſiderij: etideo ad tempus credūt: et ī temꝑe temptatōisrecedūt: quia v̓bū pͥus receptū rennuūt. Et ſicut arbor que ſepe trāſplātat̉ radices fixashabet̉: ſic hi frequēter de bono ī malū mutant̉: ī bono radicant̉. Tēptatōe nempe ꝓbatur. ſi verbū dei radices fixerit: ſicut īpetu ventoruꝫ apparet ſi arbor bene radicata ſit. Tales īſtabiles. ſūt de familia regis ſaul: īter ꝓph̓aserat ꝓph̓a. īter ſtultos ſtultꝰ. Aliud ceciditīter ſpinas .i. ī corda diuitiaꝝ ambitōe ſolicita. ſolicitudinibꝰ earum lacerata. ac curis tꝑalibꝰ nimis dedita per auariciam ſimul exorteſpīe .i. multiplicate diuitie ſuffocauerunt illd̓:id ē īpediuerūt fructū p̄dicatōis occupādotem vt ī ea ꝓficere non poſſet fructus ſpūalis.Hi ſunt qui audiunt afficiūt̉ ꝓponūt bonūfacere. ſed ꝑficiunt: quia ſuffocat̉ in eis bonum ꝓpoſitū p̄ualentibꝰ ī eis curis diuitijspoluptatibus. Euntes em̄ a loco predicatōnisad mūdanar ſuffocant̉ a ſolicitudībus que important auaraꝫ acqͥſitōnem: diuitijs notātauarā conſeruatōem. voluptatibꝰ vite que īdomini ad turbasportāt laſciuā fruitōem: fructū non referunt.quia hec tria ſemē ſpūale fructificare ſinūt.ſicut ſpine ex condēſatōe ſemē īmiſſū ſuffocant oriri ꝑmittūt. Diuitie qͥppe honores ſpine ſūt: qꝛ ſic ſpine ſuis punctōnibus corpus laniāt cruentāt. ac turpe fedū ī ocul̓ hominūreddūt: ſic amor ambitō diuitiaꝝ honoruꝫ.cogitatōnum ſuaꝝ punctōibus ac curis ſolicitudībus que ſunt ſpes acquirendi ac timorbendi. ſolicitudo conſeruandi animā lacerant)et cum uſqꝫ ad peccatū ꝑtrahunt. quaſi īflictovulne̓ cruētāt: ac miſerā et īfelicē corā ocul̓ deifaciūt. Et tn̄ ſub his ſētibꝰ delicias multi reputāt. qn̄ de ſpūalibus cogitare īcipiūt. ſtatīſe tꝑalibꝰ īmiſcent. ac ſuffocati emolliti rigorem v̓tutū amittūt. Sicut ouis ꝯuerſans īterſpīas ſemꝑ ibi de lana dimittit: ſic vacās curistꝑalibꝰ et mundo. multa bona ſpūalia amittit.vn̄ Criẜ. Quēadmodū ſpīa vndecūqꝫ detīeaturpūgit qui detīet: ita ſcl̓aria vn̄cūqꝫ detineant̉ cōtriſtāt qui ꝯſtrīgit ea fouet. Sꝫque ſpūalia talia: ſed margarite alicui aſſimilantur. vndecunqꝫ circumuolueris delectāt oculos. hec Criẜ. Uel diuitie dicūt̉ ſpīe. qꝛ pungūt aīam ī mūdo iudicio inferno. In mūdotriplex eſt punctura .ſ. laboris ī acquiſitōne. timoris ī poſſeſſione: doloris ī amiſſione. In iudicō etiā pūgūt mentē: qn̄ dominꝰ dicet auarisEſuriui dediſtis mihi māducare. ſitiui et dediſtis mihi bibe̓ ⁊cͣ. Iſte pūcture erūt itapenoſe ip̄i auari qͣi cupiāt. qꝛ dicēt mōtibꝰ cadite ſuꝑ nos collibꝰ cooꝑite nos. In īfer etiā iſte ſpīe pūgēt aīaꝫ ꝑpetuo cruciatū: qꝛex eis ꝑat̉ ignis peccat̉x aīa ꝯburit̉ Et nota ordinē iſtoꝝ p̄dictoꝝ triū ſeminū fructificātiū. Primū germīat ſed ꝯculcat̉ ab auibꝰ cōmedit̉. Scd̓m germinat ſed multuꝫerigit̉: quia hūorē hēt. Terciū v̓o ī ſtipitem eleuatur. ſed fructificat: qꝛ a ſpinis ſuffocatur. Aliud .ſ. quartū cecidit ī terrā bonā eſt nigra deſpectū pīguis affectū: cultav̓tuoſū exercitiū; ſic fecūda fructū. id eſt inter fidele deuotū: ortū fecit fructū bonoruꝫopeꝝ. Ubi Beda. Terra aūt bona eſt electoꝝ ꝯͣſcīa. omnibus p̄dictis tribꝰ terris ꝯtraria facit. quia ꝯmēdatū ſibi ſemē v̓bi libenter excipit: exceptū īter aduerſa proſpera conſtanter ad fructus uſqꝫ conẜuat. hec Beda. Aliudaūt fecit fructū centeſimū; aliud ſexageſimū:aliud triceſimū. Iſta v̓o tripiex differētia fructuū. primo poteſt ꝯſiderari ꝙͣtū ad tres ſtatꝰfideliū: ſūt īcipiētes. ꝓficientes ꝑfecti. Incipiētes ſūt tanꝙͣ terra ꝓfert fructū triceſimū:quia ſufficit vt habeāt fidē t̓nitatis īpletōedecalogi. Proficiētes ſūt tanꝙͣ terra ꝓfert fructū ſex ageſimū. quia tm̄ habēt fidem t̓nitatis ẜuant decem p̄cepta: ſed etiā exhibent ſexoꝑa miſericordie. Perfecti ſūt tanꝙͣ t̓ra optīa ꝓfert fructū centeſimū qꝛ habēt duplicē ꝑfectōeꝫ ſeruantes peteris legis p̄cepta euāgelijconſilia. Iſte triplex gradus. ſcꝫ incipientium