⁊ tribus ad diſcipulos habitiscetera etiaꝫ incōmoda que patit̉ febricitās eſtiſtud. ꝙ habet palatū īordīatū. ꝓpt̓ qd̓ dulciavident̉ ſibi amara ⁊ inſipida ⁊ ecōuerſo: eodemmō pctōr ſic habet īordinatū palatū ꝙ oīa ſpūalia ſibi vidēt̉ īſipida. Dr̄ aūt febris a feruore⁊ iō oīs īordinata paſſio feruēs igne malignofebris eſt aīe. Sicut aūt ſunt diuerſe ſpēs febriū: ſic etiā ſūt diuerſa genera pct̄orū. Primaē effimera. q̄ dicit̉ ab effimero piſce marīo quieodē die qͦ naſcit̉: morit̉. ⁊ ſignificat motū īordinate paſſionis. ⁊ ſpēal̓r ſubitū ire motū. qͥ debet finiri an̄ ſol̓ occaſū. ẜm illud apoſtoli. Solnō occidat ſuꝑ iracūdiā veſtrā. Scd̓a febris eſtterciana. q̄ vno die īterrūpit̉: qua laborāt illi.qͥ cū peccanerīt dolent de pct̄o. ⁊ ſic hn̄t vnū diem̄ penitētie que ē contritō. ſed ad ſecūdū dieꝫꝯfeſſionis nō ꝑueniūt. ⁊ ideo ſtatī ī idem redeunt. Tercia febris eſt qͣrtana. vbi duo dies abſqꝫ acceſſione ſūt. Quidā .n. poſt acceſſionē peccati duos dies penitētie .ſ. contritōem ⁊ ꝯfeſſionem aſſumūt. ſꝫ qꝛ iuxta ſacerdotis arbitriūad diē terciū .ſ. ſatiſfactōis nō ꝑueniūt: iō rurſus ī pct̄i paſſionē īcidūt. Quarta febris eſt qͦttidiana. eorum videlicet qͥ abſqꝫ contritōne aliqua frequentāt mala: qui ad lrām omni die gule ſeruiūt aut mendacijs ⁊ litibꝰ ſeu iurgijs vacāt. Sed hanc ſequit̉ febris q̄nta .ſ. cōtinua. qꝛfrequentatōꝫ ſeqͥtur ꝯtinuitas: ⁊ hac febre maxime laborāt luxurioſi ⁊ inuidi ⁊ auari. qͥ ꝓpterꝯſuetudinē difficulter pn̄t curari. Sexta febriſē iā generate ꝯſuetudīs. q̄ ꝑ ethicam ītelligit̉.ethica .n. dicit̉ que ī morē eſt deducta. ethis nāqꝫ mos appellat̉. Hec aūt febris radicat̉ ī membris. ⁊ naturalē humiditateꝫ aſſumit ⁊ conſumit: ⁊ ſpēal̓r ſignificat ſeculi triſticiā. que oſſaexiccat. ⁊ mortē oꝑat̉. Un̄ ī ꝓuerbijs. Spūs triſtis exiccat oſſa .i. robur v̓tutū. Septīa febriseſt acuta que ē defenſio cōſuete iā neqͥtie cū qͥsiam nō erubeſcit nec timet nec paueſcit face̓ q̄ꝯſueuit. De ſalute tal̓ valde timendū ē: qꝛ ī tali febre ſolent medici deſꝑare. Hoc iteꝝ ſecūdū ſignū fecit ih̓s ī chana galilee. vbi pͥmo mutauit aquā ī vinū ⁊ nūc ſcd̓o ſanauit reguli filiū. Ꝙͣuis .n. filiꝰ reguli cū ſanaret̉ capharnaūfuerit: ih̓s tamē ī chana hoc ſignū fecit. qꝛ ibicorꝑal̓r exiſtens. verbo eū abſens ſanauit. Miſtice aūt ꝑ duplicē domī aduentū in chana. ſigͣficat̉ duplex effectus verbi dei ī mēte. Primoem̄ letificat. ⁊ ſignificat̉ ī miraculo vini. qd̓ letificat cor hoīs. ſcd̓o ſanat: ⁊ hoc ſigͥficat̉ ī cura īfirmi. Itē ꝑ hoc ſigͥficat̉ duplex aduētꝰ filij dei .ſ. pͥmꝰ qͥ fuit māſuetudīs ad letificādū. qꝛī natītate eꝰ angelꝰ nūciauit paſtoribꝰ ⁊ oī ppl̓omagnū gaudiū. ⁊ hoc ſigͥficat̉ ꝑ vinū. ſcd̓s aduētꝰ eiꝰ ī mūdū erit maieſtatis. qn̄ veīet tolle̓ īfirmitates et pēalitates nrās. ⁊ ꝯfigurare noscorꝑi claritatis ſue. ⁊ hoc ſignificat̉ ī cura īfirOmīe ih̓u xp̄e qͥ d̓ iudea āge mi. Or̄olice ꝯfeſſiōis ⁊ laudis: ī galileā rotā hꝰmūdi adueniſti. qm̄ īfirmꝰ ſū tꝑaliū rerū pulcritudīe tēptatꝰ. ⁊ iō īcipio mori tēpta-Capitulum. lxiiij.tone fatigatꝰ: miſerere mei pͥuſꝙͣ moriar morteculpe vel corꝑis aut gehēne. vt v̓tute v̓bi huīlitate ꝯfeſſionis ieiunio. or̄one. pietate ⁊ exēploꝑ grām tuā liberer a febre fomitis ⁊ egritudīepeccati: ⁊ nulli ſuccūbā īordīate paſſiōi. Amē.De quatuor ꝑabolis domī ad turbas. et t̓bꝰad diſcipulos habitis.Ca. LXIIII.Oſt hec dominꝰ ih̓s iuitad mae̓. piſcaturꝰ hoīes ī t̓ra exn̄tesEt p̄ t̄ba ad eū ꝯgregata. aſcēdēs cūdiſcipul̓ ī nauiculā. ⁊ ſedēs ī ea. docebat tͣbas ſiplices ⁊ deuotas ī littore ſtātes. vn̄ Criẜ. Aſcēdit ī nauē vt pꝰ ſe neminē dimitte̓t. ſꝫ oēs auditores an̄ faciē hr̄et: ⁊ vt audiret eū ppl̓s ⁊ vide̓t:⁊ viſꝰ delectaret auditū ⁊ auditꝰ viſū. vbi ⁊ bedaPrefigurabat hec nauis eccl̓am ī medio natōnū edificādā: ī qͣ dn̄s dilectā ſibi ꝯſecͣt māſiōeꝫEt ꝓpoſuit dn̄s turb̓ qͣtuor ꝑabolas dr̄ſas. dr̄ẜꝯditōnibꝰ hoīm ꝯgruētes: vt ꝓ varietate morboꝝ varia eēt medicīa: alij .n. amaris alij dulcibꝰ. alij auſterioribꝰ. alij lenibꝰ delectāt̉ cib̓. Vteī ait Hiero. Turba nō vniꝰ ſnīe ē. ſꝫ dr̄ſarū inſingul̓ volūtatū ⁊ iō loqͥt̉ ad eā ī multis ꝑabolis vt iuxta varias volūtates dr̄ſas reciꝑent diſciplīasª ⁊ qͣi diues pr̄faīlias īuitatos dr̄ſis r̄ficiēs cib̓: vt vnuſqͥſqꝫ ẜm naturā ſtōachi ſui alimēta varia ſuſciꝑet. Et ſciēdū ẜm eūdē hiero. ꝙnō oīa locutꝰ ſit eis ī ꝑabol̓ ſꝫ ml̓ta. Si eī dixiſſet cūcta ꝑabol. abſqꝫ emolim̄to ppl̓i receſſiſſēt:ꝑſpicua miſcꝫ obſcuris. vt ꝑ ea q̄ ītelligūt ꝓuocēt̉ ad eoꝝ noticiā q̄ nō ītelligūt. In his autēiiij. ꝑabol̓ ⁊ alijs t̓bꝰ ꝯn̄ter ſibi ſuccedētibꝰ: ponit̉ decurſꝰ eccl̓e a p̄dicatōe xp̄i uſqꝫ ad finē mūdi. In pͥma ꝑabola q̄ ē de ſemīe ꝓiecto ī terrā cꝰqͣrta ꝑs tm̄ fecit fructū. denotat̉ p̄dicatō xp̄i ⁊apl̓oꝝª qͥ p̄dicauerūt iudeis īdifferēter bonis ⁊mal̓: ⁊ pauci ꝯꝑatiue crediderūt. ꝓ maiori aūtꝑte ī īfidelitate remāſerūt. Prima gͦ eſt de ſemīe ⁊ v̓bo dei. qd̓ ip̄e exiens a pr̄e: qn̄ de inuiſibilitate pr̄is mundo viſibil̓ apꝑuit. ſemīauit inmūdo. ⁊ ī quatuor locis cecidit .ſ. īterraꝫ tripl̓rmalā nec ferētē fructū: ⁊ ī terrā bonā faciēteꝫfructū triplicē. Semīauit aūt plura genera ſeminū. Prīo ſemīauit legē naturalē ī mēte cuiuſlibet hoīs. ſic ē. qd̓ tibi fieri non vis alijs nefece̓is; ⁊ qd̓ tibi fie̓i vis alijs fece̓is. Itē ſeīauitꝑ āgelos reuelatōes: ꝑ moyſen legē ſcpͥtā .ſ. p̄cepta ⁊ ꝓhibitōesⁱ ꝑꝓph̓as ꝓmiſſiones ⁊ ꝯmīatōnes: ſꝫ nūc exijt ſemīare ꝑ ſeip̄m legē euāgelicā oībꝰ fidelibꝰ. Nō ceſſat etiā ſꝑ ī nr̄is aīabusſemīare nō ſolū cū docet: ſed etiā cū creat ī eisſemīa bona v̓tutū. ſcꝫ donoꝝ. Exijt gͦ dei filiꝰ deſinu pr̄is. nō ẜm diuinitatē qꝛ ſic ē vbiqꝫ: ſꝫ ẜmhumanitateꝫ ⁊ carnis aſſūptōꝫ. vn̄ Criẜ. Exijtat̄ qͥ vbiqꝫ ē: nō local̓r ſed īcarnatōe: ⁊ ꝑ amictū carnis ꝓpīqͥor nob̓ factꝰ. Exijt inꝙͣ qͥ ſeminat .i. qͥ habet officiū. ſcīam ⁊ grāꝫ ſeminādi: ſemīare ſemē ſuum .i. doct̉ne v̓bū. Semīator gͦ ꝓprie xp̄c ē: predicator .n. potiꝰ ē cōphinus ſeminatoris ꝙͣ ſeminator. Et duꝫ ſeminat .i. doctri
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten