De quatuor parabolisſeptē ſūt ſeptē illuſtratōes ſol̓ iuſticie. qͥ ē xp̄c.ſcꝫ ſct̄ificatōis nature ī incarnatōe. viſitatōnishoīm ī natiuitatis huīlitate: ⁊ ꝯdēnatōnis cōcupiſcētie ī circūciſione: regeneratōis nr̄e ī baptiſmo: ſāctificatōis ꝓ nobis ī ieiunio: eruditōnis noſtre ī predicatōe ⁊ miracul̓: et redemptōnis noſtre ī paſſione qn̄ hora ſeptīa ſol declīauit ⁊ īfirmitas ſanata fuit. ⁊ hoc ſignificabat̉ īlibro regū vbi dicit̉. vade. lauare ſepties in iordane ⁊cͣ. iordanis .n. humil̓ decurſꝰ īterp̄tat̉. etſignificat ꝑ ſeptē horas deſcēdētē ad nos dn̄m.ī cuius gr̄a lauamur ad ſanitatē. Uel hore ſeptē ſunt ſeptē recordatōes ſol̓ iuſticie. qꝛ in nocte ī matutinis recolimus dn̄i captiuitatē: ī p̄ma illuſionē: ī tercia ꝓductōem ad iudiciū. ī ſexta ſnīam. ī nona mortē: ī veſꝑa ſepulturā. ī cōpletorio poſitōeꝫ cuſtodū circa ſepulcꝝ. his .n.horis ꝑducimur ad vitā ⁊ ſalutē. Un̄ ī pſalmoSepties ī die laudē dixi tibi. ſuꝑ iudicia iuſticie tue. Miſtice etiā iſte cuiꝰ filiꝰ īfirmabat̉ n̄rex ſꝫ regulꝰ appellat̉. nā ſic ī ꝓuerbijs dr̄. rex qͥſedet ī ſolio iudicij diſſipat omne malū intuituſuo. Qui gͦ ſeip̄m bn̄ diſpoīt. rege̓ ſedeat ī ſolioiudicij. diſcutiēs oīa oꝑa ſua. vt ſi qͥd ītermiſceat. diſcretōis ītuitu illud diſſipet: qm̄ qͦ regnūſuū bn̄ ammīſtrat. merito rex dicit̉. dn̄ ſenecaUis hr̄e magnū honorē. dabo tibi imꝑiuꝫ. imꝑa tibi. Qui v̓o male regnū āmīſtrat nō rex ſꝫregulus dici debet. Quilibet ita peccator pt̄ dici regulꝰ diminutīe. qꝛ deficit ī ſuip̄ius regimine. ⁊ tunc eius filius infirmat̉. quando rationiſenſibil̓ appetitꝰ ꝯtͣriat̉: qͥ debet obedire ratōni.ſicut filius ſuo patri: ſed cū homo ꝑ rationemxp̄m fideliter dep̄cat̉. tunc iſte filius ꝑ virtutēxp̄i ſanatur. ꝑ quem ſenſibilis appetitus ſub ordine ratōnis collocat̉. Ip̄a gͦ ratō rex eſt ī regno: que bene rex dicit̉. qꝛ totū corpꝰ homīs ꝑeā regitur. ⁊ affectus homīs ab ea dirigit̉ ⁊ informatur. nec nō ⁊ filie. ſcꝫ vires aīe eaꝫ ſequūtur. Sed qn̄qꝫ dr̄ regulꝰ: qn̄ ſcꝫ diminuit̉ in cognitōne ⁊ obſcura ſequitur īordinatas paſſiones. et non reſiſtit eis: et ideo filius eius. id eſtaffectus īfirmat̉. id eſt deuiat a bono ⁊ declīatad malū. Si em̄ ratō fuiſſet rex .i. fortis filiꝰ eꝰnon īfirmaret̉. ſed qꝛ regulus eſt: ideo filius eꝰīfirmat̉. Serui ratōis ſunt oꝑa homīs: qꝛ homo ē dn̄s actuū ſuoꝝ ⁊ affectꝰ ꝑtis ſenſitiue. qꝛobediūt ratōni īꝑanti ⁊ dirigēti. Iſti aūt ſeruiānunciāt ꝙ filius reguli .ſ. ratōis viuit: quādorelucet ī opere. ꝙ vires īferiores obediūt ratōiPer horā at̄ ſeptimā ī qͣ puer a febre dimittit̉ſignāt̉. vij. dona ſpūſ ſct̄i. ī qͦ om̄e pct̄m dimitttur: ⁊ vita ſpūal̓ ī aīa creat̉ ac tota ⁊ ꝑfecta ſalus mētis et corꝑis ꝯſiſtit. Hore etiā ſeptē qͥbꝰaīa de pct̄o ꝑ pnīaꝫ reſurgit pn̄t dici iſte. Unaē ī ꝯtritōe. tres ī ꝯfeſſione q̄ ē vera ſimplex ⁊ ītegra: ⁊ tres ī ſatiſfactōe .ſ. ieiuniū. oratō ⁊ elemoſina. Iſte ſeptē hore ſignificāt̉ ī libro reguꝫvbi dicit̉. ꝙ puer ab helizeo reſuſcitatꝰ oſcitauit ſepties ⁊ redijt ad vitā: qꝛ iſtis ſeptē reſurgit̉ a portis mortis ad vitā. vbi theoph̓. Regudomini ad turbaslꝰ ē oīs hō nō ſolū qꝛ r̄gi vniuerſoꝝ ꝓpīquꝰ ẜmaīaꝫ exiſtit: ſꝫ qꝛ ip̄e ſuꝑ oīa pͥncipatū ſumpſitcuiꝰ filiꝰ .i. mēs feb̓citat voluptatibꝰ pͣuis ⁊ deſiderijs. Accedit autē ad ih̓m ⁊ dep̄cat̉ vt deſcendat .i. vt ꝯdeſcēſu miſcd̓ie vtat̉ ⁊ pct̄is ꝑcat priuſꝙͣ a voluptatū īfirmitate mortificet̉. Sꝫ dn̄sdicit. vade .i. ꝓfectū ꝯtinuū circa bonū on̄das⁊ tūc filiꝰ tuꝰ biuet. Si at̄ ambulare ceſſauerismortificabit̉ tibi ītellectꝰ c̓ca boni oꝑatōꝫ. hecTheop̄. Quottidie etiā regulꝰ ꝓ filio īfirmo ſanādo ītercedit. dū p̄latꝰ qͥſqꝫ ꝓ ſuo ſb̓dito varijstēptatōibꝰ dep̄uato. vt a dn̄o ſanet̉ p̄ces effundit. Infirmus v̓o ſanat̉. duꝫ ꝑ culpā deprauatus ꝑ gratiam ad iuſticiā reuocat̉. Debemusergo rogare deū. vt a peccatis ſanemur: qꝛ nullus ꝑ ſe poteſt ad ſtatū redire iuſticie niſi a deoſanet̉. In hoc aūt ꝙ īfirmabat̉ capharnaū. notāt̉ tria: q̄ ſūt cā ſpūal̓ infirmitatis. Capharnaū .n. īterp̄tat̉ ager pīguedinis vel villa conſolatōis. erat etiā cītas magni honoris. Ex qͥbꝰhabet̉ ꝙ ſepe cā ſpūalis infirmitatis eſt habūdātia rei temꝑal̓ ⁊ nimia ꝯſolatō mūdana ⁊ nimia exaltatō terrena. qꝛ ꝓſꝑa plus nocēt homīꝙͣ aduerſa. Un̄ Boetiꝰ. Plus homībus reor aduerſam ꝙͣ proſperam prodeſſe fortunā. Vnde ⁊Seneca. Tunc ꝯſiſia ſalutaria aduoca. cū tibialludit vite ꝓſperitas. Tunc te velut ī lub̓co ſuſtīebis ac ſiſte̓. nec dabis tibi īpetus liberos ſꝫcircūſpicies quo eūdum ſit vel quouſqꝫ. hec ſeneca. In hoc etiā ꝙ erat filiꝰ reguli dat̉ ītelligiꝙ nobilitas gene̓is ſepe ē cauſa īfirmitatis ſpūalis: qꝛ nobiles ſepe efferunt̉ ī ſuꝑbiā: ſepe exercent rapinaꝫ. ſepe etiā īmergunt ſe in lutumluxurie ⁊ laſciuiā. Cauēdum gͦ ī ꝓſperitate huius mūdi ne ſpūaliter infirmemur. qꝛ tūc facilius ⁊ frequētius ꝑ pct̄m arripimur. Un̄ Criẜ.Quādo ꝓſperitate ꝑfruimur. cū ī malignitateviuamꝰ: tūc magis nobis ē ac magis dolenduꝫNam ſemꝑ qͥdem nos oportet metue̓ peccātesmaxīe aūt cū nihil triſte ꝑpetimur. Quādo .n.ꝑ partes ab vno qͦꝫ nr̄m penas exigit. leuioreꝫnob̓ ip̄am animaduerſionē facit. Quādo v̓o patiētius noſtra videt̉ diſſimulare delicta ad maximā nos ī talibꝰ ꝑmanētes penā reẜuat. Sanat̉ aūt filius hora ſeptīa ī v̓tute v̓bi dei. horaem̄ ſeptīa declinat ſol a meridie ⁊ vergit ad occaſū. Cum gͦ vite nr̄e videmus tranſiſſe meridiem̄. ⁊ nos ī declinatōe poſitos: tp̄s ē vt ī virtute diuine p̄dicatōnis relīquat nos febris et addn̄m ꝯuertamur. Et notandū ꝙ bn̄ ꝑ febrē ſignificat̉ peccator: ⁊ feb̓citās pt̄ ītelligi pct̄or.Sicut em̄ febricitās nūc habet calorē nūc frigꝰ ⁊ trēorē: ſic pct̄or hēt mō cupiditatē ⁊ inordinatū amorē boni tranſitorij. ⁊ hic ē calor aīemodo hēt timorē qͥ ē frigꝰ eiuſdē aīe. Unde dicitAugꝰ. ꝙ omnia pct̄a due res faciūt ī hoīe .ſ. timor ⁊ cupiditas. Timor facit fuge̓ oīa que ſuntcarni moleſta. cupiditas facit appete̓ om̄ia queſunt carni ſuauia. Et ẜm hec duo dupliceꝫ penā habebit peccator in inferno. ſcd̓m illud iobAd nimiū calorē trāſibit ab aquis niuiuꝫ. Int̓
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten