ſanatoꝓpter qd̓ manebat in capharnaū q̄ erat metropol̓ illius terre: vel forte aliqͥs de familia herodis tetrarche. pollens aliqͣ pͥncipatꝰ dignitate.Regulꝰ iſte auditis miracul̓ xp̄i. ſꝑauit ab eo īpetrare ſaītatē filij ſui: ⁊ credidit ip̄m poſſe ſanare filiū ſuū a qͦ ſalutē q̄ſiuit. ſꝫ in fide dubitauit ī hoc ꝙ pn̄tiā eiꝰ reqͥrens. nō niſi pn̄tia corꝑali ⁊ tactu eū poſſe ſanare putauit. nō .n. vbiqꝫ pn̄tē eum eſſe credidit. ſicut cēturio qui ait.Pne nō ſū dignꝰ vt ītres ſub tectū meū. ſed tm̄dic v̓bo et ſanabit̉ puer meꝰ. Agnoſcens itaqꝫdominus cor diffidentis. arguit hominē in fidetepidum: dicēs. Niſi ſigna .ſ. coīa. ⁊ ꝓdigia .ſ. ſigna maiora que ſūt ſine exēplo. eo ꝙ ſil̓ia eis.nō ſūt viſa vel audita. et ideo ꝓcul a digito. i. aſimiliū demonſtratōe dicta. videritis ſicut īcreduli non creditis: nam ſigna dantur infidelibꝰad confirmatōnem doctrine. non fidelibus quiaſſentiunt ſcpͥture. Non rep̄hēdit eū de petitōeſalutis filij ſui: ſed de defectu fidei. Veruntn̄ qꝛex deuotōe repetit petitōꝫ: dicēs. dn̄e deſcēde pͥuſꝙͣ moriat̉ filiꝰ meꝰ: iō exaudit̉ a dn̄o. Ih̓s tamen ibidē remanēs. ⁊ ꝓpter ſemiplenam fidemeiꝰ ſe non deeſſe. ſed vbiqꝫ ſicut deum pn̄tialitereſſe īdicās: ſolo iuſſu ⁊ verbo filiū abſēs ſanatvt pater ampliꝰ credat: dicēs. Uade. nō .n. voluit ih̓s ire corꝑaliter vt amoue̓t ab eo falſā eſtimatōeꝫ. qua putabat ip̄m poſſe ſanare tm̄ perpn̄tiā corꝑalē: filiꝰ tuus diuit .i. reſtitutus ē ꝑfecte ſanitati de ianua mortis cui appropīqͣuitqꝛ mori īcipiebat. Credidit homo ſermoni ih̓u.qꝛ fides reqͥrit̉ ad obtinendū dei bn̄ficiū. ⁊ ibatſine corꝑali pn̄tia xp̄i. credens qꝛ vbiqꝫ eſſet d̓tꝰ eiꝰ ad curādum. Iā incipit crede̓: qꝛ ſermoneſanat. ⁊ ita eū deum eē ⁊ pn̄tē vbiqꝫ exiſtere qd̓nō ſupͣ credebat. Ad informatōeꝫ gͦ nr̄aꝫ ceſſitdn̄s ſuꝑbo regulo ne iret cū eo ad filiū ſuū: cōceſſit humili cēturioni vt iret ad eiꝰ ſeruū. Un̄Gregoꝰ. Quid ē ꝙ regulꝰ rogat vt ad eiꝰ filiuꝫbeniat. ⁊ tn̄ corꝑal̓r ire recuſat: ad ſeruū v̓o cēturionis nō inuitat̉. ⁊ tn̄ ſe corꝑal̓r ire pollicetur. Reguli filio ꝑ corꝑalem pn̄tiaꝫ nō dignatur adeſſe. cēturiōis ẜuo nō dedignat̉ occurre̓Quid ē hoc: niſi ꝙ ſuꝑbia nr̄a retundit̉: qui inhomībꝰ nō naturam quo ad ÿmaginē dei factiſūt. ſed honores ⁊ dītias veneramur. Cūqꝫ penſamꝰ que circa eos ſūt. ꝓfecto īteriora mīme ꝓuidemꝰ. Dū ea ꝯſideramꝰ que ī corꝑibus deſpecta ſunt: negligimus penſare qd̓ ſunt. Redemptor v̓o noſter vt oſtenderet qꝛ q̄ alta ſūt homīſanctis deſpicienda ſunt: ⁊ que deſpecta ſūt homī. deſpicienda nō ſunt: ad filiū reguli ire noluit. ad ẜuū cēturionis ire ꝑatꝰ fuit. Increpata eſt gͦ ſuꝑbia nr̄a. que neſcit penſare hoīes ꝓpter homines. hec Gregoꝰ. Non ergo conſiberemus aut penſemus que circa homines ſunt. ſꝫquid ſunt. Multi .n. negligentes qd̓ ſūt: ſolicitegl̓am aliunde ſibi querunt. Vnde Criẜ. Nabuchodonoſor itaqꝫ pl̓imi nūc īueniunt̉ imitari.Ut em̄ ille tunc de ÿmagine. ſic mō alij de veſtep̄cioſa. de equis vel curribꝰ. de amplitudine doCapitulum. lxiij.moꝝ. de pulcritudīe columnaꝝ ⁊ picturis parietū. opinātur eſſe meliores. Quia .n. qd̓ erathoīes ꝑdiderūt. ſolicite huc illucqꝫ circueūt aliunde ſibi gl̓aꝫ colligētes omni ſane irriſiōe pleniſſimā. hec Criẜ. Credidit ergo regulus ſermoni ih̓u non tn̄ ītegre neqꝫ ſane. qd̓ oſtendit̉ex hoc qd̓ ſeqͥtur. Naꝫ eo deſcendente de chanagalilee ī capharnaum que magis ē ī valle. cuꝫſerui ſibi occurrerēt ⁊ ꝯgaubēdo filiū ſuū ſanatum nunciarēt: īterrogabat horā ab eis ī qͣ melius habuerat. Quod fecit ad certificatōeꝫ miraculi reſpectu ſui. Volebat em̄ ſcire vtruꝫ caſu hoc factū eſſet: vel ex p̄cepto xp̄i. Et dixerūtei: qꝛ heri hora ſeptima reliquit eū febris. VbiCriẜ. Uide qual̓r miracl̓m manifeſtū ē. non .n.ſimpl̓r. neqꝫ vt contigit a ꝑiculo erutus ē. ſꝫ repente ⁊ ſimul: vt appareat nō eſſe ex nature cōſequentia qd̓ fiebat: ſed actōne xp̄i. Unde ſequitur. Cognouit ergo pater. quia illa hora erat. īqua dixit ei ih̓s auctor ſalutis. filiꝰ tuꝰ biuit. etꝙ ī hora verbi domīci ſanatus eſſet: ⁊ crediditip̄e ⁊ domus .i. familia eius tota ⁊ hec ē concluſio ītēta. Ad hoc em̄ factū ē iſtud miraculū vtregulꝰ cū faīlia ſua crederet ī xp̄m: ⁊ extunc ꝑfectus in fide fuit. quia perfecte credidit. Vndeſcd̓m Auguſtinū ⁊ bedam datur intelligi et infide gradus eſſe ſicut ⁊ ī alijs virtutibꝰ. ſcꝫ initium. īcrementū ⁊ ꝑfectōnem. Huiꝰ ergo regulifides īitiū habuit. quādo dn̄m rogauit vt deſcēderet. ⁊ filium ſuū ſanaret: tūc .n. et credidit etdubitauit. Credidit qͥdem ꝙ filium ſuū ſanarepoſſet: ſꝫ non credidit ꝙ eū ſanare poſſet niſi ⁊corꝑe pn̄s eēt. Deinde fides eius accepit incrementū. quādo .ſ. credidit ſermoni dn̄i dicentisvade filiꝰ tuus viuit. Sed ꝑfectōem obtinuit qͣndo .ſ. ſerui ſanitatem filij nūciauerunt: qꝛ tuncꝑfecte credidit ⁊ domus eius tota. ſcd̓m illud luce. hodie huic domui ſalꝰ a deo ꝑfecta eſt. Iaꝫ gͦhic regulꝰ euāgeliſta efficit̉: dū ad fidem ſuſceptam alios īducebat. Et iō ſignāter qui priusregulꝰ ī euāgelio eſt vocatus: poſtea creſcēte fide homo ē dictꝰ. ⁊ ꝯſequēter ꝓpter ꝑfectā fideꝫpater ē appellatꝰ. Itē notādū. ꝙ tribꝰ vicibus īhoc euangelio de vita filij iſtius reguli habeturoſtēſio. Primo ꝑ dn̄m qͥ dixit filius tuus viuitſcd̓o ꝑ ſeruos qͥ nunciauerūt dicentes. ꝙ filiuseiꝰ viue̓t. tercio pr̄ hoc ꝯgnouit. qꝛ illa hora .ſ.ſeptīa ſanatus eēt. Et hoc ad denotādum ꝙ triplex ē vita triplici morti oppoſita. Prīa nature q̄ hēt oppoſitā mortē nature. ſcd̓a gr̄e cui opponit̉ mors culpe. tercia gl̓e. cui opponit̉ morsgehēne. Aiſtice iſte filiꝰ reguli ſignificat humanū genꝰ. filiū reguli ꝓpagatū de adā: qͥ d̓ rege factꝰ ē regulꝰ. qn̄ ꝑdita caritate factus ē malus. Hic filiꝰ reguli ſebre laborabat. qn̄ ꝑ diuerſa vicia genꝰ humanū eſtuabat. cuiꝰ ſalꝰ int̓ chana ⁊ capharnaū cōplet̉ ad dādū ītellige̓ ꝙ d̓ zelo miſericordie diuine. qꝛ chana zelꝰ interp̄tat̉ꝓceſſit ſalꝰ ī hoīe. qͥ erat ī capharnaum: hoc ēcōmeſſatōnibus ⁊ ebrietatibꝰ deditꝰ. qꝛ capharnaum interpretata pinguēdo dicit̉. Hore autē