ad fontē ſichar⁊ hoc fuit maiꝰ tādē dixit ⁊ credidit eū eē xp̄m⁊ hoc fuit maximū. Per hoc dat̉ intelligi. ꝙ debemꝰ a mīmis ⁊ paulatī aſcēde̓ ad maiora. Iſtegͣdꝰ ſigͥficat̉ ī marco vbi dr̄. vltro t̓ra fructificat. pͥmo herbā. deīde ſpicā. deīde plenū fructūī ſpica. hoc ē ẜm gloſā. tīorē. pnīaꝫ ⁊ caritatē.Primū ꝑtinet ad īcipiētes. ſcd̓m ad ꝓficiētes. t̓ciū ad ꝑfectos. De hoc hēs latiꝰ īfra pꝰ ſequenscapl̓m ī ſcd̓a ꝑabola: q̄ eſt de zizania. Et exierūt hoīes de ciuitate veniētes ad ih̓m vt pn̄tial̓r audirent eū. In qͦ dat̉ ītelligi. ꝙ ſi ad xp̄mvolumꝰ ire. oportet nos cītatē exire .i. amoremcarnal̓ cupiditatis depone̓. Inte̓a .ſ. dū mulierabeſſꝫ ac ciuibꝰ p̄dicaret ⁊ an̄ꝙͣ ſamaritani adeū beniſſēt: rogabāt euꝫ quē fatigatū videbātdiſcipl̓i. q̄ cibos attulerāt vt māducaret. qꝛ hora comedēdi ⁊ locꝰ ad hoc aꝑtꝰ erat: et ſil̓r tēpꝰaptū ad prādiū ī abſētia alioꝝ. Hīta aūt occaſiōe ex cibo corꝑali. īcipit loqͥ de cibo ſpūali ſcꝫde ꝯuerſiōe ſamaritanoꝝ qͥ ꝑ eiꝰ p̄dicatōꝫ ſūt etīcorꝑati. vn̄ ſubdit. Ego cibū habeo ex pr̄is ordīatōe māducare .i. mihi īcorꝑare quē dos neſcitis. q. d. aliꝰ cibꝰ .ſ. ꝯuerſio gentiū plꝰ me delectat ꝙͣ cibꝰ ꝑ vos apportatꝰ. vbi Theoph̓. Hoīmſalutē hic cibū vocauit. on̄dēs quātuꝫ deſiderium hēt nr̄e ſalutis. Sic .n. nob̓ ꝯcupiſcibile eſtꝯmede̓: ita ei ſaluare nos. hec Theop̄. Dicāt gͦhoc p̄lati eccl̓e exēplo dn̄i. cuꝫ eis offerunt̉ exenia ciboꝝ ⁊ hmōi: ego cibuꝫ habeo māducarequē vos neſcitis ⁊ ꝯtēnāt oblata eis. qꝛ excecātoculos cordis. Et adiūgit. Aeꝰ cibꝰ ē .i. ī hoc ēmea refectō ⁊ delectatō ac firmitas ⁊ ſuſtētatōvt nō curās de corꝑali cōmodo ꝓpt̓ ſalutē. in qͦetiā ſequit̉ exēplū apl̓oꝝ. qͥ relictis oībꝰ ſecutiſūt dn̄m. vt faciā volūtatē eiꝰ qͥ miſit me: vt ꝑficiā ⁊ ꝯpleā opꝰ eiꝰ qd̓ ſcio euꝫ velle ī hoīm cōuerſiōe ⁊ redēptōe. qͥ dult oēs hoīes ſaluos fieeri. ⁊ ad agnitōꝫ eiꝰ peīre. Volūtas qͥppe pr̄is ē.vt ī filiū eiꝰ credamꝰ. opꝰ v̓o pr̄is ē ꝓuiſio nr̄e r̄dēptōis. Cibꝰ gͦ ⁊ potꝰ .i. delectabil̓ refectō xp̄i.nr̄a ē fides ⁊ nr̄a ē ſalꝰ: quā ip̄e cuꝫ magno q̄rebat deſiderio. cuiꝰ delicie ſūt eſſe cū filijs hoīm.Tunc gͦ deo cibū ſpūalē offerimꝰ: qn̄ ꝑ p̄ueniētē grāꝫ ab eo ſalutē nrāꝫ poſcimꝰ: cū .ſ. petimꝰfiat voluntas tua ſic ī celo ⁊ ī t̓ra. Scd̓m Origenē oīs hō qͥ bene oꝑat̉. ad duo debet dirigereſuā ītētōꝫ .ſ. ad honorē dei et vtilitatē ꝓximi. qꝛfinis p̄cepti ē caritas q̄ ꝯtinet amorē dei ⁊ ꝓximi: ⁊ ſic qn̄ aliqͥd facimꝰ ꝓpter deū finis p̄ceptiē deꝰ. qn̄ v̓o ꝓpter vtilitatē ꝓximi. finis p̄cepti ēꝓximꝰ. Facit gͦ volūtatē pr̄is docēdo crede̓ ī ſefacit opꝰ eiꝰ manifeſtādo miſteriū īcarnatōis qͦuſqꝫ ꝑ paſſionē ⁊ cet̓a ꝑficiat illd̓ ⁊ ꝯpleat Etꝙ īſtet tp̄s hoc faciēdi on̄dit dicēs. Nonne vosdicitis qꝛ adhuc qͣtuor mēſes ſūt: ⁊ meſſis veītUn̄ ꝑpr̄dit̉ ſic ī ſcola. hiſto. dr̄. ꝙ hiemis temꝑehoc factū ē. et videt̉ ꝙ factū ſit ī mēſe ianuarijqꝛ ī illa calida regione ſūt meſſes tēpeſtiue. vn̄ī feſto pēthecoſtes offebant̉ fruguꝫ pͥmitie. q.d. xp̄c: licet tp̄s meſſis corꝑal̓ adhuc diſtet. tēpus tn̄ meſſis ſpūalis iam īſtat. Hicit̉ em̄ meſCapitulum. lxij.ſis material̓ ⁊ corꝑalis collectō frugum: et adhuius ſimilitudinē meſſis ītelligibil̓ ⁊ ſpūalis.dicit̉ vocatō ⁊ collectō hoīm ad fidē. ꝑ quā cogregamur in dn̄i horreū. Un̄ ſeqͥtur. Ecce dico vob̓. leuate oculos veſtros .ſ. ſpūales. ⁊ videte regiōes ad fructū fidei diſpoītas. qꝛ iaꝫ albeſūt .ſ. cādore deuotōis veſtite. ⁊ mature ad meſſē: ⁊ mētēdū. Hoc dicebat ꝓpt̓ ſamaritanos adip̄m veniētes. qͦs vocauit ſegētes albas ⁊ ꝑataſad meſſē .i. ꝑatos ⁊ diſpoītos ad credēdū. Ex cītate aūt illa q̄ dicebat̉ ſychē multi ſamaritanorū crediderūt ī eū ꝓpt̓ v̓bū ml̓ieris teſtīoniū ꝑhibētis. qꝛ dixit ei q̄cūqꝫ fecerat q̄ etiam occulta erāt. Cum gͦ ſamaritani audita fama xp̄i adeuꝫ veīſſēt: rogauerunt vt ibi mane̓t. vt ab eoīſtruerēt̉ meliꝰ ⁊ firmi ī fide fierēt. Ecce deuotōauditoꝝ. qꝛ accepta fide deſiderabāt ꝑ eiꝰ doctrinā ampliꝰ īformari ad ſuā ꝯfirmatōnem. In qͥbus om̄ibus ecōtrario arguit̉ duricia iudeoꝝqͥ in oībꝰ fecerunt ꝯtͣrium. Un̄ Criẜ. Sic ergoſolo mulieris teſtīonio credētes ⁊ nullū ſignuꝫvidētes. exier̄t dep̄cātes xp̄m vt apud eos manēt. iudei v̓o miracula vidētes oīa egerūt: vt aregiōe eoꝝ euꝫ abijcerēt. Et iudei qͥdē etiā viſisſignis incorrecti māſerunt. hi at̄ et ſine ſignismultā circa eū fidē demōſtrauerūt. Et acqͥeſcēsdn̄s petitōi eoꝝ q̄ erat honeſta ⁊ deuota māſitibi. qꝛ ſemꝑ ſatiſfacit deuotis ī orōe ſua ꝑ duosdies. ꝓpt̓ duo p̄cepta caritatis qͥbꝰ īſtruit credētes. Terciꝰ autē dies ē dies gl̓e ⁊ ī hoc nō māſit ibidem. qꝛ ſamaritani nōduꝫ erant capacesgl̓ie. Sic et hodie qͦttidie mulier .i. eccl̓ia his qͥforis ſunt xp̄m ānunciat: veniūt ad xp̄m ꝑ famā ⁊ credunt. ⁊ xp̄c manet ꝑ caritatē biduo apud illos. hoc ē dat eis duo p̄cepta caritatis .ſ.dilectōis dei ⁊ ꝓximi. ī qͥbꝰ pendet lex ⁊ ꝓphete.Rogemꝰ euꝫ ⁊ nos. vt ⁊ nobiſcū duos dies maneat: qͣtenꝰ duo p̄cepta caritatis duoꝝqꝫ teſtamentoꝝ fibeꝫ. ⁊ amare ⁊ tenere nos doceat. Etmultopſures ꝙͣ ī pͥncipio crediderunt ꝓpter ſermonē eiꝰ quē ſicut v̓ba vite p̄fe̓bāt v̓bis mulieris: qꝛ nūꝙͣ ſic hō ē locutꝰ. Et mulieri dicebāt.qꝛ iā ꝓpter loquelā tuaꝫ non credimus. que nihil ē ī comꝑatōne eiꝰ qd̓ videmꝰ. Licet .n. ex doctrina alicuiꝰ īducat̉ qͥs ad credēdum: fides tn̄ẜm ſe īnitit̉ diuine v̓itati ſeu v̓tuti. ad id qd̓ credit firmandū. Ip̄i .n. exterius ⁊ īterius audiuimus ſapientie verba. ab ipſo qui eſt deus ⁊ hō.⁊ ſcimus firmiter credendo. qꝛ ī fide ē maior certitudo adhe̓ntie ꝙͣ ī ſcīa: ⁊ qꝛ non ſufficit cordecredere. ſed oportet fidē ꝯfiteri ore. iō fidē ſuaꝫꝯfitent̉ dicēdo. qꝛ hic ꝑ eminētiā ſingularē: eſtſaluator ꝑ efficaciā ſalutarē. mundi ꝑ īfluētiaꝫgeneralē. Cōſpice nunc dn̄m ih̓m. qꝛ itinerādonō vtit̉ ſubiugalibꝰ aut vecturis. ſed pedibꝰ incedebat. ne grauiꝰ eſſet his ad quos declinabat⁊ quō fatigatꝰ plane ⁊ moroſe īcedit. ac tādemad qͥeſcendū ſuꝑ puteū ſe ponit. In hoc gͦ ꝙ fatigatus ē ex itine̓. dat̉ nob̓ exemplū nō refugiēdi laborē ꝓ alioꝝ ſalute: ſimulqꝫ dat̉ ⁊ pauꝑtatis exemplum. qꝛ p̄dicabat et ſedebat ſic prout