De muliereNō p̄fero locū loco ī adorādo. vbiqꝫ adoret̉ deꝰtm̄ ī ſpū ⁊ v̓itate .i. ī feruore ſpūs ⁊ ex dilectione ſeu caritatē que ē a ſpū: ⁊ ꝓ his q̄ vere ſunt.id eſt ꝓ eternis: vel ī ſpū ⁊ veritate .i. intīo cordis ⁊ ſpūali adoratōne: ac veritate fidei ⁊ eꝰ cognitōe. Nec putetis oratōnem eſſe melioreꝫ ratōne corꝑal̓ loci. ſed magis ratōe feruoris ⁊ deſiderij. Cum .n. deus ſit ſpūs ⁊ nō corpus. ſpūalēlocum .ſ. cor mundum ⁊ deuotum ac purā mentem ⁊ nō fictā querit. nō corꝑalē locū ⁊ montēvel tēplū ī quo orādū ſit: quia locus non eſt deſubſtātia oratōis. ſed eiꝰ templū ē ſpiritus purus. ī quo oret̉ de veris bonis ſcꝫ eternis. nō d̓panis ⁊ tranſitorijs. Qui ſicut vbiqꝫ ē. ita vbiqꝫadorari vult ⁊ pōt. Vnde dauid ait: ī om̄i locodomīatōnis eius: bn̄dic aīa mea domino. VndeTheophilꝰ. Samaritanoꝝ erat opinio ꝙ deusloco ꝯclude̓t̉. ⁊ ꝙ ī hoc loco deū adorare oporte at: ꝯtra qͦs dicit. ꝙ veri adoratores nō local̓:ſed ſpūaliter adorāt. Iudeis v̓o oīa ſub figuraerāt. ⁊ iō dicit ꝙ veri adoratores nō ī figura adorabūt: ſꝫ ī v̓itate. Quia .n. deꝰ ſpūs ē. ſpūalesadoratores q̄rit. qꝛ veritas: veros. Vnde ⁊ Augꝰ. Que rebas monteꝫ forte ad orandū. vt deoeſſes ꝓpīquior. ſed ip̄e qͥ ī altis habitat humilibꝰ appropinqͣt: ergo deſcende vt aſcēdas. aſcenſiones īquit ī corde eius ī conualle ploratōis q̄humilitatē habet. In templo vis orare. ī te ora: ſed pͥus eſto templū dei. Et ſic patet ꝙ xp̄c īſtruxit mulierē de vero cultudiuino īꝓxīo futuro: qꝛ ÿ̓dolatrie gentiū ⁊ ceremonie iudeorū.cōuertēde erant ī ſpūalē noue legis cultū diuinū. Et veniētes diſcipuli de ciuitate cū cibisemptis mirabāt̉ qꝛ cū muliere loq̄bat̉. nō ꝓpt̓aliquā ſuſpitōem. ſꝫ ꝙ tal̓ ⁊ tantꝰ doctor ac dn̄sorb̓ terre dignatꝰ ē alloqͥ vnā ſolā mulierē pauꝑculā ⁊ gētilē. Nō mirabant̉ ꝙ cum muliere loquebat̉. qꝛ mulieribus quādoqꝫ loqͥ ꝯſueuerat⁊ quādoqꝫ ī comitatū eas habebat: ſꝫ mirabāt̉clemētiā qua gētilē ⁊ alienigenā erroneā docebat: ignorātes miſteriū quo mulier iſta tÿpūgere̓t eccl̓e de gentibus future. quā q̄rebat quivenit quere̓ ⁊ ſaluū facere qd̓ ꝑierat. Un̄ Criẜ.irabāt̉ qͥdē ſuꝑhabūdātē xp̄i māſuetudinē ⁊huīlitatē: qm̄ ita ꝑſpicuꝰ exiſtens ſuſtinuit loqͥcum tāta humilitate īopi ⁊ ſamaritane. Nemotn̄ illorū dixit ei: quid queris. aut qͥd loqueriscū ea? ſciētes ꝙ eius locutō cū muliere nō eratinutil̓ ⁊ vana: ꝙͣuis hoc nō viderēt. qd̓ bene exſequēti effectu patet. Nam mulier edocta a xp̄oex feruore denūciādi qd̓ audierat. reliqͥt ÿdriāſuā ⁊ abijt ī ciuitatē annūciare de xp̄o magnalia: monēs ciues egredi ad vidēdū hoīeꝫ. qui dixit ei quecunqꝫ fecerat etiā occulta. Exqͦ pateteius deuotō quā ꝯceꝑat de xp̄o: qꝛ oblita aqueneceſſarie ad vitā corꝑalē. cucurrit ad denūciādū aque ſapīe neceſſariā ad vitā ſpūalē nō curās de corꝑali ꝯmodo ꝓpter ſalutē. In quo etiāſeqͥtur exemplū apl̓oruꝫ. qui relictis omnibusſecuti ſūt dn̄m. Ex hoc diſcāt euāgelizaturi: pͥus depone̓ curā ⁊ onus ſeculi. Un̄ Criẜ. Sicutſamaritanaapl̓i vocati dimiſexūt retia. ita hec dimittit ÿdriā. ⁊ euāgeliſtaꝝ opus facit ⁊ nō vnū tm̄ vocat. ſꝫ cītatē ītegrā. Un̄ ⁊ Augꝰ. Oportebac at̄vt xp̄o credēs ſcl̓o renunciaret: ⁊ relicta ÿdriacupiditatē ſecularē ſe reliquiſſe demonſtraret.Proiecit gͦ cupiditatē: ⁊ ꝓperauit ānūciare v̓itatē. Hiſcāt qͥ volūt euāgelizare. vt pͥus ÿdriāad puteū ꝓijciāt. hec Augꝰ. Itē ex eo patꝫ mulieris deuotō. qꝛ nō veret̉ fateri ſuā turpitudinē: vt eos adducat ad xp̄i p̄dicatōnē. vn̄ Criẜ.Nō verecūdata aūt ē hoc dice̓: anima em̄ cumignita fuerit igne dīno: ad nihil eorū que ſuntin terra de reliquo īſpicit: neqꝫ ad gl̓aꝫ neqꝫ adverecundiā. ſed ad illā ſolā que detinet eā flāmā. Et dicebat. Nunquid ip̄e eſt xp̄c? Quaſi diceret. Sic videt̉ ꝑ effectū. Uidetur eī magis deus ꝙͣ homo: quia ſolus deus nouit cogitatōneset ſecreta hoīm. Nota hic ꝙ xp̄c hanc mulierē ⁊ nos ī ea ad tria īduxit. Primo ad contemnendum amorē mundi: cū dixit. Omnis q̄ biberit ex aqua hac .ſ. materiali: ſitiet iteꝝ. licꝫ adtp̄s ſit im auferat. amor .n. mundanoꝝ .ſ. diuitiaꝝ. beliciaꝝ ⁊ honoꝝ ſitī nō extinguit ſꝫ augꝫde quibꝰ dicit̉ ī ꝓuerbijs. Sanguiſuge due ſuntfilie: q̄ ſemꝑ dicunt affer affer. Sāguiſuga ē mr̄ſuꝑbie. que eſt cauſa ⁊ initium oīm maloꝝ. habet aūt duas filias .ſ. cupiditatē ⁊ voluptatemqꝛ ſuꝑbꝰ nō tm̄ honores ambit. ſꝫ etiā bona alioꝝ rapit. voluptuoſe viuit. Iſta at̄ ꝙͣ ſint vacua ⁊ vana ī morte oſtēdit̉ alexādri. qͥ cū eſſettotiꝰ mūdi dn̄s diuitijs plenꝰ ⁊ libidīoſus: ⁊ eiꝰoſſa ī vaſe aureo repoſita fuiſſent: philozophiibidē ꝯuenerūt. Unꝰ ergo volēs ſuū dominiumoſtēde̓ vanū fuiſſe: ait. Peri iſti nō ſufficiebattotꝰ mūdus. hodie ꝑua ſepultura ē ꝯtentꝰ. Alius volēs oſtēdere vanū eſſe auꝝ ⁊ argētū ꝯgregare: ait. Peri iſte faciebat thezauꝝ de auro:hodie auꝝ thezauꝝ facit de ip̄o. Aliꝰ volēs on̄dere banū eſſe corpꝰ delitijs nutrire: dixit. Heriiſte nutriebat corpꝰ ſuū diuerſis delicijs. hodied̓o comedit̉ a vermibꝰ. Scd̓o xp̄c īducebat iſtāmulierē ⁊ nos in iſta: ad deſiderandū amorē deicum ait. Qui aūt biberit ex aqua quaꝫ ego dabo ei .ſ. de gr̄a ſpūſſancti. non ſitiet ineternumqꝛ amor ſpūſſancti. extinguit amorē diuitiaꝝ.deliciaꝝ ⁊ honoꝝ. Un̄ Augꝰ. Qui biberit de fluuio ꝑadiſi cuius vna gutta maior ē occeano reſtat vt ī eo oīs ſitis mundi huiꝰ penitꝰ extinctaſit. hec Augꝰ. Huiꝰ fluuij ꝑadiſi vnam guttaꝫꝑceꝑat paulus. ⁊ ſtatī extinxit ī eo omnē ſuꝑbiā: ita ꝙ ferocē lupū mutauit ī agnū māſuetū. Perceꝑat matheꝰ. et mox extīxit ī eo oēmauariciā: ita ꝙ rapacē conuertit ī cōtemplatorē. nā qui prius rapiebat aliena: poſtmodū cōtempſit ꝓpria. Perceꝑat maria magdalena. etmox extīxit ī ip̄a oēꝫ luxuriā: ita ꝙ corniculānigrā ꝯuertit ī colūbā cādibā. Tercio inducebat eā ⁊ nos ī ſui ꝯgnitōem. Grabatī at̄ mulierſurrexit ad cognitōeꝫ xp̄i. nā primo dixit eū eēvnius dei cultorē: ī hoc ꝙ dixit eū eſſe iudeū ethoc fuit magnū. deinde dixit euꝫ eſſe ꝓphetam.