De increpationeper uerſam et obſtinatā. per quā tam predicātes ꝙͣ audiētes ꝯp̄hendit. pueris in foro clamātibꝰ. et eoꝝ coequalibꝰ .i. in ꝑtes equales diuiẜac ſibinuicē improperantibꝰ et dicentibꝰ. Eecinimus vob̓ et non ſaltaſtis. lamētauimꝰ et nōplāxiſtis. Ubi ſciendū ꝙ pueri hebreoꝝ ad exercendū ſe in ludis honeſtis: inducētibꝰ ad virtutes ⁊ retrahētibꝰ a vitijs: talē ludū hr̄e ꝯſueuerūt. Diuidebant̉ in medio ciuitatis ī duasꝑtes eqͣles. et illi qͥ erāt ex vna ꝑte canebāt carmē leticie. ⁊ alij ex oppoſita ꝑte carnē lugubre.deridētes trāſmutatōem repentinā pn̄tis vite.et poſtea ſibi mutuo exprobrabāt. ⁊ exultātesdicebāt alijs. quare ſibi nō ꝯgaudebāt. et eꝯͣrioalij quare ſibi ꝯpaciēdo nō ꝯdolebāt. et hoc fiebat ad exprimendā vanā leticiā hoīm. et defectū ꝯpaſſionis et amicitie adinuicē in hoc mūdo. ſicut videmus frequent̉ fieri in eadē ciuitate. īmo et in eodeꝫ vico. vel etiā eadem domo. ꝙaliqui letant̉ et aliqͥ ex oppoſito triſtant̉. et qn̄qꝫ modicuꝫ ſibinuicē ꝯpatiant̉. Huic negotioſil̓e eſt negotiuꝫ circa iudeos. et poſtea xp̄i tꝑefactū. Aulti em̄ ꝓph̓aꝝ ſedentes ꝓpter docēdi ⁊iudicādi aucͣtem. in foro. .i. in eccl̓ia. vbi lex etiura ꝓmunt̉. et canentes ꝑ gaudioꝝ eternoꝝꝓmiſſionē. monuerūt iudeos exultare pro ſpefuturoꝝ. ⁊ exultare noluerūt. multi etiā lamētantes per tormentoꝝ ꝯminatōem monuerūteos dolere ꝓ peccatis. et noluerūt. Propt̓ hocigitur poterāt eos arguere ꝓphete: dicētes. Cecinimus vobis et nō ſaltaſtis ad laudes dei aſſurgendo. lamētauimus et nō planxiſtis penitentiā agendo. Id eſt inuitauimus vos ad exultandū pro ſpūalibꝰ bonis. ⁊ non exultaſtis.niſi in terrenis. monuimꝰ ad pnīam et nō penituiſtis nec doluiſtis. Eo mō etiā factum eſttꝑe xp̄i. Iohānes em̄ ieiunās et abſtinēs: inuitabat eos ad dolendū pro pct̄is. ⁊ dolere noluerūt. dn̄s aūt ꝯmedens et bibens cū eis inuitabat eos ad exultandū ꝓ gracijs. qꝛ mos ꝯmedētiū ē exultare. et noluerūt hoc facere. Sub ſimilitudine gͦ eos increpat. qꝛ nec habuer̄t plāctum ꝯpunctionis ex pnīa p̄dicata a ioh̓e. necſaltū exultatōis ex miſericordia exhibita a ſaluatore. Ioh̓es em̄ predicabat lamēta pnīe. xp̄cexultatōeꝫ miſcd̓ie: ſꝫ generatio iudaica n̄ plorat cū ioh̓e plorāte. nec gaudet cū xp̄o gaudēte. Per clamātes gͦ intelligūt̉ predicātes .ſ. iohānes et xp̄c. et ꝑ coequales ip̄i quibꝰ p̄dicantſcꝫ auditores. Nā ꝙ ait. Lamētauimꝰ ⁊ nō plāxiſtis ad ioh̓em ꝑtinet. cuius abſtinētia a ciboet potu: luctū pnīe ſignificabat. Ꝙ aūt ait. cecinimus et nō ſaltaſtis: ad ip̄m dn̄m ꝑtinet. qͥvtendo cū ceteris cibo et potu: leticiaꝫ futuriſeculi et regni figurabat. Ioh̓es em̄ p̄ceſſit intÿpo pn̄tis vite. que debet eſſe in lamēto: ſꝫ xp̄cſecutus ē in tÿpo future q̄ erit in gaudio. Und̓in pſalmo. Qui ſemināt in lacrimis: in exultatione metēt. Sꝫ ꝑuerſi iudei vidētes auſteritatē iohannis. per hoc moti nō ſunt ad pnīam.⁊ poſtea dulcedinē xp̄i. ⁊ tn̄ ꝑ hoc moti nō ſūtet ꝯdēnationead pietatē. Un̄ Hiero. Dicūt gͦ. Cecinimus vobis et ꝓuocauimꝰ vos. vt ad nr̄m cāticū bonaoꝑa faceretis. ⁊ noluiſtis. Lamētauimꝰ ⁊ vosad pnīam ꝓuocauimꝰ. nec hoc quidē facere voluiſtis: ſpernētes vtrāqꝫ p̄dicatōem. tā exhortatōnis ad v̓tutes ꝙͣ pnīe poſt pct̄a Hec Piero. Hoctor vel predicator cantat qn̄cunqꝫ .ſ. deb̓tutibꝰ et eternis gaudijs docet vel predicat. ⁊tūc auditores extra vitia vt mūdū ſaltare dn̄tqn̄qꝫ lamētat̉. qn̄cūqꝫ .ſ. vitia et īferni doloresdeteſtat̉. et tūc auditores plāgere debēt ⁊ penitere. Spūalit̓ pueri ſūt p̄dicatores ⁊ doctores.pueri ꝑ ꝯuerſatōis humilitatē. ꝑ colūbinā ſimplicitatē. et ꝑ vite puritateꝫ: ſedētes in foro. qꝛuēditores celeſtiū. iudices aīaꝝ. ⁊ p̄cones regaliū p̄ceptoꝝ. clamātes p̄dicādo. coequalibꝰ ẜmcapacitatē auditorū doctrinā ꝯtemꝑando. canentes miſcd̓iam pct̄oꝝ. gr̄am iuſtoꝝ. gloriābeatoꝝ exprimēdo. Triplex gͦ canunt carmenſcꝫ nuptiale pro vnione dei et anime. familiare ꝓ inhītatione diuine pn̄tie. triūphale ꝓ ꝯſumatōe victorie. et nō ſaltāt mali. ſaltū ꝯuerſionis. quo ad primū. ſaltu deuotōnis qͦ ad ſecundū. ſaltū ꝯtēplatōnis quo ad tertiū. Lamētāton̄dentes culpā multiplicē. miſeriā pn̄tem. penā eternā. ſꝫ mali nō plangūt planctu ꝯpūctūnis ꝓ culpa. planctu ꝯpaſſionis ꝓ miſeria. plāctu or̄onis ꝓ pena. Deinde applicādo ſimilitudinē ad ꝓpoſitū. ſubdit increpatōis duplicemrōnem. qꝛ nō crediderūt ioh̓i ad pnīam exhortanti. nec ſaluatori ad miſcd̓iaꝫ aduocāti. Nānec p̄dicatio et pnīa ioh̓is eos ad luctū et penitētiā inflexit. nec p̄dicatio et ꝯuictus xp̄i eisplacuit. ſꝫ remanſerūt obſtīati in pct̄is. vtriuſqꝫ p̄dicatōeꝫ ꝯtēpnēdo. ⁊ vtriuſqꝫ vitā in malūinterp̄tando. Uenit em̄ ioh̓es nō manducansneqꝫ bibēs .i. in abſtinentia maxima viuēs. illeem̄ qui parum ꝯmedit: dr̄ nō ꝯmedere ẜm cōmunē modū loq̄ndi. vel n̄ māducans neqꝫ bibēs delicata .ſ. vel nō manducās ſcꝫ panē. neqꝫbibēs .ſ. vinū et ficerā Scd̓m Aug. Ioh̓s dictꝰē nō māducās neqꝫ bibens. qꝛ illo bictu qͦ iudeivtebant̉: nō ꝑtebat̉. hoc gͦ dn̄s niſi vteret̉. nonin eius ꝯꝑatōne māducans et bibens diceret̉.Ecce vnꝰ pueroꝝ lamētātiū .i. ꝓph̓aꝝ ad pnīaꝫv̓bo et exēplo ꝓuocantiū. et tn̄ nō credūt ei iudei: ſed dicūt. demoniū habet. qͣſi dicerēt. moredemonū nō ꝯmedit. neqꝫ bibit. vel demoniacꝰ ⁊inſanus ē. auſteritatē eiꝰ demoni attribuēdo. demoniaci em̄ pn̄t multa age̓ ⁊ pati. q̄ n̄ pn̄t alijvel nō ē hic hō a deo. ita rigidus ſibi ⁊ alijs. cūdn̄s ſit ſuauis et mitis. Uenit filius hoīs .ſ. v̓ginis. nō hoīm .ſ. viri ⁊ mulieris māducās et bibēs .ſ. in mūdo ⁊ in publico cū alijs hoībꝰ. id ēꝯmunem vitā inter hoīes ducens. hoc em̄ facere debebat. quia mediator dei et hoīm erat.et ideo talē vitā debuit ꝯmunit̉ duce̓. vt ꝯmunit̉ viuentes peccatores acceſſū familiarem adip̄m poſſent hr̄e. Ecce vnꝰ pueroꝝ gaudētiū .i.ꝓphetaruꝫ leticiā ꝓmittentiū. et tamen dicuntpueri generatōis et pharizei male interp̄tādo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten