De queſtioneꝯcupīam voluptatis ꝑtinet. et vtraqꝫ dn̄s a iohāne ꝯcludit. et eū de ꝯtrarijs ⁊ quibuſdā alijsꝯmendat. Magis aūt voluit ꝯmendare ioh̓emin abſentia diſcipuloꝝ eius ꝙͣ in pn̄tia. vt eiusꝯmēdatio nō ex fauore hūano vel ex adulatōeſꝫ amore veritatis ꝓcedere videret̉. Et per hocdocuit nos fugere notā adulatōnis in ꝯmēdatione alioꝝ. et maxime magnoꝝ in pn̄tia eoꝝUn̄ Criſo. Ꝙͣ bene recedentibꝰ diſcipulis cepitlaudare ioh̓em. Nō ſicut quidā hoīes blanditores. qui libent̉ hoīes in facie laudāt. aut qn̄ vident amicos eius fideles. aut domeſticos eiusqͦs credūt nūciaturos illi qͥcquid audierint. Nāqui inſipiēs ē: gaudet laudatus in facie. vir at̄ſapiens qn̄ laudat̉ in facie: flagellat̉ in corde.Propter duas gͦ cauſas homo in facie laudarinō debet. Primū ſi ſapientē illū putas: gͣuiterſuſcepturꝰ ē. Et quare illi laudibꝰ tuis moleſtiāfacis? Si inſipiētem illū exiſtimas: extollēduseſt. quare inſipientiā eius laudibꝰ tuis nutris:Hec Criẜ. Deinde ꝯſequēter ꝯmēdat ioh̓ema multis. et primo a ꝯſtantia fidei et mētis. Dicit gͦ. Illis aūt ſcꝫ diſcipulis iohānis abeūtibꝰſcꝫ a xp̄o et reuertētibꝰ ad ioh̓em. dixit ih̓s adturbas. Quid id eſt qualē exiſtis in deſertū videre. nō modo ſed olim cū adhuc ioh̓es eſſet indeſerto: nūc em̄ erat in carcere? Quaſi diceret.Qualis creditis ꝙ ſit ille. quem iamdudū antevinculā frequēter exiſtis videre? Un̄ Criẜ. Acſi diceret. ꝓpter quid ciuitates dimittētes: ꝯueniſtis in deſertū: Non plebs tāta cum tāto deſiderio in heremū veniſſet. niſi magnū quendā ⁊mirabilē et petra ſolidiorē ſe videre eſtimans.Exiſtis inꝙͣ videre arūdinem vento agitatam?Quaſi diceret. Non fuit mobilis ſicut arundo.vt leuitate mētis ⁊ fidei de dn̄o ambigeret quēantea predicauerat: ſꝫ ita ꝯſtans ꝙ nec timorenec fauore a veritate d̓clinabat. Nō fuit arūdoioh̓es: ſed colūna. non mouebat̉ vēto. nec ꝓſperis erigi. nec aduerẜ inclinari nouerat. ſꝫ int̓aduerſa et ꝓſpera īmobilis ꝑmanebat: ſeruāsin ꝓſperis humilitatē. et in aduerſis patīam.Nō quatiebat̉ timore. nec flectebat̉ adulatōnenec eū blandū gr̄a. nec aſpeꝝ ira cuiuſlibet faciebat: vno eodēqꝫ vultū reſpiciebat illos qͥ eūlaudabāt. ⁊ illos qui eū vituꝑabāt. Sic inimicos et amicos diligebat. ſic potētes et īpotētesarguebat. Arūdo igit̉ vento agitata ioh̓es nōerat. quē a ſtatu ſue rectitubinis nulla reꝝ varietas inflectebat. Un̄ Criẜ. Calamus ē pacuꝰet nullā hn̄s virtutē. et iō qualis vis vētus leuis flauerit ſuꝑ eū. huc et illuc flectit eū. Sicet homo carnalis et ſecularis. in qͦ fidei nulla ēmebulla et virtus veritatis nō inuenit̉ in eo.qualiſcūqꝫ tēptatō venerit ſuꝑ eū: curuat euꝫ.Un̄ et Greg. Diſcamus gͦ fr̄es cariſſimi arūdovēto agitata n̄ eſſe. Solidemus aīm int̓ auraslinguarū poſitū. Stet inflexibilis: ſtatus nr̄emētis. Nulla nos detractio ad irā ꝓuocet. atqꝫad remiſſionē inutilis gr̄e nullus fauor inclinet. Non nos ꝓſpera eleuēt. n̄ aduerſa ꝑturbētIoh̓is baptiſtevt qͥ ſoliditate fidei figimur. nequaꝙͣ reꝝ trāſeūtiū mutabilitate moueamur. hec Greg. Aiſtice hic ioh̓eꝫ laudat. vt ſic ip̄e nec mortis timorenec carnalis vite amore formā iuſticie d̓ſeruitſic nec nos vtilia relinqͣmus ꝓ banis. vel eterna ꝓ trāſitorijs. et crucē potiuſꝙͣ faleras mūdieligamus. Secūdo ꝯmēdat eū ab auſteritate vite ⁊ pnīe. qꝛ nō fuit mollibus veſtitus. necdelitijs vſus. Un̄ dicit. Sꝫ qͥd exiſtis videre hominē mollibꝰ veſtitū .ſ. ꝑ carnis curā delitōſaꝫ:Quaſi diceret. Nō. qꝛ (vt dictū ē ſupra) ioh̓eshabebat veſtim̄tū de pilis cameloꝝ. ⁊ eſca eiuserat locuſta. et mel ſilueſtre. vt ipſo ꝯuerſatōisſue teſtimonio ꝯtēpneret mundū cum bonis ⁊delitijs ſuis. Ad hoc etiaꝫ manebat in deſerto.vt auſterā vitā duceret. nōſolū victu et veſtituſꝫ etiā ex loco. ꝓpter quod ſubdit̉. Ecce qui mollibꝰ veſciūtur. et delitijs vtunt̉. nō in deſerto ſꝫin domibꝰ regū ſunt. qꝛ ibi vita delitōſa agitur.Ad hoc em̄ multi magnatibꝰ adulant̉. vt cumip̄is ꝯmorātes delitijs vtant̉. ſꝫ hoīes veritatistalia aſpernant̉. Un̄ narrat Ualeriꝰ maximusꝙ quidā dixit dÿogeni olera lauāti. Si tu dÿoniſio adulari velles: iſta nō ederes. Cui rn̄dit.Si tu iſta ede̓ velles: dÿoniſio adulari nolles.Et ſeqͥt̉. h̓ veridicꝰ veritatis annūciator. malēsoleribꝰ ſuſtētari ꝙͣ magnatibꝰ abulari. Sꝫ heuhodie multi etiā religioſi ꝯͣriū faciūt. et ꝓ modico maioribꝰ et etiā alijs adulari n̄ erubeſcūtEt bn̄ dicit. in domibꝰ regū. n̄ pōtificū. dn̄t em̄pōtifices et oēs p̄lati eccl̓ie. ⁊ etiā eoꝝ familiaindui veſte ſimplici et religioſa. nō molli ⁊ p̄tioſa. Un̄ legit̉ de beato Aug. ꝙ veſtimēta eiꝰ erātnec nitida plurimū. nec abiecta nimiū. Unde ⁊Piero. Ornatus ⁊ ſordes pari modo fugiēbi ſūtquia alteꝝ delitias. alteꝝ gl̓iam redolet. Qūo gͦclerici ⁊ religioſi eque mollibꝰ ⁊ delitijs vtunt̉.ſicut et hi qui in domibꝰ regū ſūt. Sꝫ timeāt ⁊caueāt ſibi. qꝛ nō celeſti: ſed terreno regi militāt qui ꝓ deo perpeti aſpera fugiūt. ſed ſolis exterioribꝰ dediti: pn̄tis vite mollitiē et delectatōnem querūt. Si gͦ vilibꝰ veſtim̄tis indui v̓tusn̄ eſſet. nequaꝙͣ dn̄s ioh̓em de veſtim̄ti ſui aſperitate laudaſſet. Et ſi p̄tioſis indui veſtimentispct̄m nō eſſet. nequaꝙͣ de pena diuitis locuturus p̄miſiſſꝫ. qꝛ īduebat̉ purpura ⁊ biſſo. Ꝙͣ v̓oꝑiculoſū ſit vti mollibꝰ veſtibꝰ. patet ꝑ Criẜ. qͥdicit. Mollis veſtis diſſoluit rigidā aīam. et ſirigidū corpus aſſumat et aſpeꝝ: facile ꝑ hmōimollitiē delicatū reddit et frāgile. Facto auteꝫcorꝑe molliori neceſſe ē et aīam ꝑticipare leſionē. nā vt plurimū oꝑationes ipſius ꝯſonāt diſpoſitōibꝰ corꝑis Hec Criſo. Aiſtice ꝑ veſtitosmollibꝰ pn̄t intelligi adulatores quod bn̄ ſignificat̉ ꝑ indumentū. ſicut em̄ indumentū adaptat ſe illi cuius eſt. ſic adulatores adaptant ſemalis. vt qui timore ꝑſecutōnis vel amore laudis: peccantiū vitia nō redarguūt. ⁊ vt tꝑalialucra vel ꝯmoda ꝯſequi poſſint. illis ſe ꝯformare non metuūt. Sꝫ ſcd̓m Greg. Iohannes ſicmollibꝰ veſtitus nō erat. quia peccantiū vitia