inter onera p̄ceptoꝝtimebāt. Hn̄tes igitur victū ⁊ quibꝰ tegamur.his ꝯtēti ſumꝰ. Hoc em̄ (vt ait Bern̄) ē ꝑfectōeuāgelica. Et ẜm hoc ꝯſidera ꝙ duplex ē diſcipulatus xp̄i. Unus ē neceſſitatis. ⁊ ſic ī p̄mitiua eccl̓ia oēs dicebant̉ diſcipuli. qui nūc dicūtur xp̄iani. Alius ē ſuꝑerogatōnis. qͦ qͥs xp̄mſequit̉ ī ꝯcilijs euāgelicis. Primo diſcipulatuineceſſariū ē renūciare om̄ibꝰ ꝙͣtum ad affectūne qͥs ita afficiat̉ ad bona tꝑalia. vt poſtponateterna. ⁊ amore tꝑaliū ſuꝑatus: ordine ꝑuerſodiligat creaturā ſuꝑ creatorē. Secūdo diſcipulatui neceſſariū eſt oīa relinq̄re. nōſolū ꝙͣtumad effectū: ſed etiā ꝙͣtum ad rē in effectu. ſicutapl̓i om̄ia reliquerūt ꝑ volūtariā pauꝑtatemNon gͦ oēs tenētur om̄ia relinq̄re ꝙͣtum ad effectū niſi ꝑfecti. qui voto pauꝑtatis ſt̄ aſtrictiom̄es v̓o tenent̉ renūciare om̄ibꝰ ꝙͣtum ad affectū. ne plus affitiant̉ ad iſta ꝙͣ ad deū. Similiter relinquēdi ſūt ꝑentes et ꝓpinqui ẜm carnēet amici ẜm ſeculū. qꝛ aliter non p̄t qͥs eſſe xp̄idiſcipulus. Qd̓ ꝙͣtum ad primū diſcipulatumintelligēdū ē ſic. ꝙ homo hmōi ꝓpinquos ⁊ amicos nō amet niſi in ordine ad honorē dei. et iōſi inſtigēt ad aliquid qd̓ ſit ꝯͣ diuinū honorem.tūc ſūt odiendi ⁊ relinq̄ndi. Sꝫ ꝙͣtum ad ſecūdū diſcipulatū relinq̄ndi ſūt realiter ꝙͣtuꝫ adoēm ꝯuīctū mūdanū. etiā in licitis. niſi ꝙͣtumcedit ad honorē dei. Tertō relinq̄ndū ē corpusꝓpriū. et vita corꝑalis. qd̓ ſignificat dn̄s ꝑ animā. ẜm vnū ſenſū. cū ait. adhuc autem ⁊ aīamſuā. vbi (vt ſupͣ dictū eſt) aīa accipit̉ ꝓ vita aīali. ꝓut aīa viuificat corpus ⁊ delectat̉ in eo. Etſic (ẜm Aug) aīa dupliciter ē odiēda. vno mōvt homo mortē ꝓ xp̄o nō timeat. vt cū xp̄o inꝑpetuū viuat. Alio mō vt hꝰ vite delectatōemreſpūat. vt voluptatē felicit̓ in regno dei inueniat. Et vtrūqꝫ hoꝝ eſt neceſſariū. ſi velimus eēdiſcipuli xp̄i ꝙͣtum ad diſcipulatū vtrūqꝫ. Nāpͥmo diſcipulatui neceſſariū eſt. vt qui in cauſa fidei interrogatus et exactus: mori ꝓ xp̄o n̄timeat ẜm preꝑatōem animi ꝙͣtum ad primū.et in delectatōnibꝰ corꝑalibꝰ ad peccandū nullatenus acqͥe ſcat ꝙͣtum ad ſecūdū. Secūdo aūtdiſcipulatui neceſſariū eſt. vt qͥs etiā n̄ exactꝰcū de fide agit̉: ad mortē ſe offerat. ⁊ hoc ꝙͣtuꝫad primū. Rurſus ꝙͣtum ad ſecundū huic diſcipulatui ꝯuenit. vt quis nōſolū nō frangat̉ delectatōe carnali: ſed etiā vt corpus n̄ nutriat̉ꝓpter voluptatē ſed ꝓpter ſolā nature neceſſitatem. nec hoc ꝓpter ſe: ſꝫ ꝓpter honorē diuinū. vtex hoc deo expeditius ẜuiat̉. Ita ꝙ hō ÿmaginet̉ qͣi deus ſedeat in mēte: expetēdo corꝑis neceſſaria tanꝙͣ ſui mancipij. et ſic quicqͥd homode cibo vel potu ſumit. ꝑ hoc intēdat nōſolumſue neceſſitati ſubuenire: ſꝫ etiā deo pͥncipalit̓miniſtrare. et ꝓpinqͣre ꝓ ſui mancipij ſuſtētatōeSil̓r eſt intelligēdū de quolibet ꝯmodo corꝑali. Quarto relinquēda eſt aīa ꝓpria accipiendoꝓ nobiliori vi anime. qualis ē volūtas. ⁊ ſcd̓mhoc in ꝓpoſito relinquere aīam nihil ē aliud ꝙͣpoluntatē ꝓpriam relinq̄re. ⁊ eam diuine volūCapitulum .lv.tati ꝯformare. Quod cōtingit bupliciter ſcd̓mduplicē diſcipulatū. Uno mō ꝙͣtum ad diuinap̄cepta quibꝰ hō n̄ velit aliqͣliter ꝯtraire ⁊ hoceſt neceſſariū pͥmo diſcipulatui. Alio mō ꝙͣtuꝫad queuis diuina bn̄placita. quibꝰ hō voluntatem ſuā inquantū ſcit ⁊ p̄t ꝑ oīa ꝯformat. Itaꝙ animus qͣi ſui et oīm exterioꝝ oblitꝰ: ſe totū in diuinā voluntatē trāſformet. iuxta illudverbū dn̄i. qui dult veīre poſt me: abneget ſemetip̄m. Ubi dicit Baſili. ꝙ abnegatō ſuip̄iusē totalis ſui obliuio. et receſſus aꝓprijs volūtatibꝰ. Et iſto mō relinq̄re aīam ꝓpriam ꝯuenit ſecūdo diſcipulatui. Et nota ꝙ hec om̄ia p̄dictaꝓpter xp̄m r̄linquēda: ꝯp̄hendunt̉ in ꝓfeſſionereligioſoꝝ. etiā hoc modo ⁊ aliter ꝙͣ ſupͣ. Namrelictio reꝝ exterioꝝ ac etiā ꝓpinquoꝝ ⁊ amicoꝝ ꝯp̄hendunt̉ in voto volūtarie pauꝑtatis.relicto vite carnalis et delectatōnis corꝑalis:intelligit̉ in poto caſtitatis. relictio ꝓprie volūtatis intelligit̉ in voto obediētie. OratioOmine ih̓u xp̄e ſplendor paterne gl̓ie.mitte in me ignē et feruorē ſpūſſct̄i. vtaccēdat̉ et augeat̉ ac ꝑficiat̉ in me caritas dei et ꝓximi. Da mihi affectōem carnalisꝓpinqͥtatis. et amorē corꝑalis delectatōis oīorelinq̄re. teqꝫ ſuꝑ om̄ia diligere. ac p̄conſiderationē ⁊ diſcretōem in om̄ibꝰ agēdis hr̄e. ⁊ nūqͣin ſecuritate viriū vel meritoꝝ meoꝝ ꝯfide̓: ſꝫlegatōem lacrimaꝝ et bonoꝝ oꝑm ſemꝑ ad temittere. pacēqꝫ a te petere ⁊ r̄portare. Da etiāmihi vt om̄ibꝰ renunciē ex affectu. ⁊ oīa relinquā in effectu. vt ſic tuus verꝰ ſim diſcipulusAmen.De ꝯſolatione diſcipuloruminter onera p̄ceptorum. Capitulū. LV.Oia v̓o dominus ſeparat diſcipulos ab amicis et tꝑalibꝰbonis: dat eis ꝓ ꝯſolatōe alios quieos caritatiue ſuſcipiēt. et ip̄is domos ſuas aꝑient. ac nccͣria mīſtrabūt vite ꝓpt̓ſpem retributōis et̓ne: dicēs. Qui recipit voscorꝑalit̉: me recipit ſpūalit̉. et qͥ me recipit: recipit eū qͥ me miſit. Sil̓e alubi hr̄. vbi dr̄. Quiaccipit ſi quē miſero: me accipit. qͥ aūt me accipit: accipit eū qͥ me miſit. Quia inqͥt vos mēbra mea eſtis. ⁊ ego ī vob̓ ſū. qͥ recipit vos: mer̄cipit. Sil̓r aūt qꝛ ego et pr̄ vnū ſumus. ⁊ egoſū in pr̄e. et pr̄ in me ē. qͥ me recipit in mēbrismeis: recipit euꝫ qͥ me miſit .ſ. pr̄em. Et ꝑ ꝯn̄setiā recipit ſpm̄ ſct̄m. qui cū pr̄e ⁊ filio ꝑ gr̄aminhītat recipiētis mentē. Un̄ manifeſtū ē. qꝛ etpr̄em et filiū totāqꝫ trinitatē recipit. qͥ dei nūtiū venerat̉ ⁊ recipit. qui v̓o dei mīſtro iniuriāfacit: deo oīpotēti et trinitati inſeꝑabili iniuriā facit. Et certe hoc mangnū ē p̄miū. ꝙ tu recipiēdo hoīem: effitiaris totius trinitatis habitaculum. Et ꝑ hoc hortat̉ eos qͥ diſcipulos ⁊nūtios ſuos recipiūt: on̄dens magnitudinē p̄mij quā hēbunt. Un̄ Criẜ. Seip̄m poſuit ī eis.vt ad ſuſceptōem eoꝝ oēm xp̄ianū ppl̓m ꝓuocaret. ſibi imputans acceptū. qd̓ eis foret datū.