Pe ꝯſolationetum. quod ꝯſiſtit in obſeruātia mādatoꝝ. et n̄potuerit ꝑficere: a bono ꝓpoſito declinādo. ⁊ inedifitio bone oꝑationis defitiēdo: irriſionē patiat̉ ab inimicis .ſ. malignis ſpiritibꝰ. nr̄is bonis oꝑbꝰ ſemꝑ inſidiantibꝰ. ⁊ ex nr̄is defectibꝰgratulantibꝰ. et om̄s qui viderint eū defice̓: incipiāt illudere ei. aut hoīes ī vita. aut demōesin morte. aut dn̄s in iuditio. ⁊ etiā ſancti qͥ ſuꝑeū ridebūt: dicentes. qꝛ hic homo cepit edificare: iter ꝑfectōnis aſſumēdo. ⁊ nō potuit ꝯſumare: in incepto ꝑſeuerādo. Sꝫ qͥd ei cepiſſe ꝓdeſtſi ſaluus nō erit: Non em̄ qui ceꝑit: ſꝫ qui ꝑſeuerauerit: hic ſaluus erit. Quartū impedimentū eſt ꝯfidentia ſtulte ſecuritatis. dū quisꝯfidit in ſecuritate ſuaꝝ viriū vel meritoꝝ. qͥbus violenter credit celeſte regnū obtinere. etex meritis ſaluari iuſte. Sꝫ qꝛ n̄ p̄t cū nullusmeritis ſuis ad gl̓iam ꝑtingere poſſit. niſi ſeueri iudicis ſnīa temꝑetur ꝑ miſcd̓iam: neceſſe ēvt p̄mittens legatōem lacrimaꝝ et oꝑm bonorū. roget ea que pacis ſūt et ad pacē aīe pertinēt: in ꝯſpectu eī eius om̄is homo imꝑfectusē. et nullus iuſtus. Et hoc on̄dit ꝑ ſimilitudinēde rege volēte ꝯmittere bellū aduerſus aliū regem. qui cū nō poſſit cū decē milibꝰ occurrereveniēti cū viginti milibꝰ: querit pace̓. Sic rexa rege pacē querit. multomagis nos infirmoscū deo paceꝫ hr̄e ꝯgruit. Hic quippe accipit̉ rexquicūqꝫ bult aggredi ſtatū ꝑfectōnis. qꝛ debetbn̄ rege̓ oꝑationes et cogitatōnes ſuas. om̄eſqꝫſenſus ſuos interiores et exteriores. ⁊ hꝫ ꝯmittere bellū ad rapiendū ſibi celeſte regnū. qꝛ regnū celoꝝ vī patit̉ ⁊ violēti rapiūt illd̓. Eccl̓iaqͣi ꝯmittere bellū cū deo. eſt aliquē ꝯfidere ſe exmeritis iuſte ab eo ſaluari. Sꝫ qͣi cū decē milibus deo occurrit. qui offert oꝑa et obẜuantiādecē mādatoꝝ que exterius geſſit. Deus v̓o celeſtis duplicē obẜuantiā exigit ab eo .ſ. mādatoꝝ et ꝯſilioꝝ. qꝛ pͥma nō ſufficit ad ꝑfectionisſtatū acquirendū. Vel (ẜm Greg) deus rex qͣicū duplo exercitu ꝯͣ ſimplū venit. qꝛ nos vix inſolo oꝑe preꝑatos. ſimul de oꝑe ⁊ cogitatōe diſcutit. vel qꝛ multoplura ſe ꝓ nobis ſuſtinuiſſeallegabit. Mittamus gͦ ad eū nobis placandūlegatōem. aſſentiēdo eī in obẜuantia ꝯſiliorū.vel offerēdo munera lacrimaꝝ. or̄onum et bonoꝝ oꝑm. Sicut gͦ p̄meditatio ē neceſſaria adcauēdā inimicoꝝ irriſionē. ita ē neceſſaria adimpetrandā iudicis miſcd̓iam. Un̄ hec ſil̓itudoeadē ē q̄ ⁊ ſuꝑior. nihil eī aliud his v̓bis āmonemur. niſi vt vltra vires nr̄as nos n̄ extēdamꝰ.Quintū impedimentū ē amor ſubſtātie tꝑalis. qͥ multū impedit ꝑfectōnem et ſequelā xp̄i.Un̄ ſubiūgit inferēs ex ſil̓itudinibꝰ premiſſis.Sic gͦ om̄is ex vobis qͥ nō renūtiat om̄ibꝰ quepoſſidet: nō p̄t meus eſſe diſcipulus. Quia nōp̄t quiſqꝫ deo ẜuire ſimul ⁊ mundo. ꝓpterea (vtait ꝓſper) voluit deus cultores ſuos om̄ibꝰ renūtiare. vt excluſa mūdi cupiditate: diuina ineis caritas poſſit augeri ⁊ ꝑfici. Un̄ Aug. Diſce nō diligere mundū. vt diſcas diligere deuꝫ.diſcipuloꝝfunde vt implearis. auerte vt ꝯuertaris. Dilectio gͦ tꝑaliū nō poſſeſſio hic rep̄hendit̉. qꝛ (vtdicit Aug) Nō damnat deus diuitias. vn̄ meremur celū: ſꝫ cor appoſitū. ꝙ eas nō expēdit: ſedrecōdit. Un̄ abrahā legit̉ multas poſſeſſioneshūiſſe. ⁊ tn̄ fuit ꝑfectus. Nō dixit ei dn̄s. relinque oīa: ſꝫ ambula corā me .ſ. ꝑfecte me amādo⁊ ſic eſto ꝑfectus. Sꝫ qꝛ difficile ē diuitias hr̄ein archa ꝑ poſſeſſionē. et nō in animo ꝑ amorē. iō ꝯſuluit dn̄s iuueni diuiti: dicens. Si visꝑfectus eē. vade et vēde om̄ia q̄ habes ⁊ da pauperibꝰ. et ſeq̄re me. Hac igit̉ ꝯcluſione ẜm glo.oſtēditur. ꝙ edificare turrim. facere cū fortōripacē. nihil aliud ē ꝙͣ eſſe diſcipulū xp̄i. preꝑareb̓o ſūptus. mittere legatōem. nihil aliud ē ꝙͣ renūtiare om̄ibꝰ. et iō infert ex p̄dictis ſil̓itudinibꝰ. ꝙ ſicut nō p̄t edificare. qui nō ꝯputat ſūptus. nec ſecure occurrere. qui n̄ p̄mittit legationē. ſic om̄is ex vobis qui n̄ renūtiat om̄ibꝰque poſſidet: non p̄t meus eſſe diſcipulus. Hecom̄ia ſūt nonſolū tꝑalia: ſꝫ et amor ꝓximorū.et ipſa aīa. quibꝰ om̄ibꝰ deū p̄ponere debemus.vt renūtiemus tꝑalibꝰ. et carnalibꝰ ꝓpinquorūaffectibꝰ. et aīalitati nr̄e. vt etiā ip̄am animā.vitam .ſ. pn̄tem. pro deo et ꝓximo (ſi opus fuerit) ponamus. Un̄ dicit om̄ibꝰ. vt īnuat ꝙ integra debet eſſe renuntiatio .ſ. quo ad ſua. qͦ adſuos. et qͦ ad ſe. ẜm quod dictū ē abrahe. Egredere de terra tua. et cetera. Un̄ quidā ait. Xp̄etuos. tua. te. gͣtis accepimus a te. Ergo meos.mea. me. merito nūc exigis a me. Iſtud qd̓ dictū ē abrahe p̄t exponi de religioſo. cui loquit̉deus: dicens. Egredere de terra ꝑ votū pauꝑtatis. qꝛ ſicut lutū et puluis adherens. fatigat etimpedit ambulātes. ſic terrena cupibitas poſtdn̄m ire volētes. Et de ꝯgnatōne tua. ꝙͣtuꝫ adpotū caſtitatis. in ꝯgnatōne em̄ tangit̉ carnalitas. q̄ multū impedit caſtitatem. Et de domopr̄is tui ꝙͣtuꝫ ad votū obediētie. qꝛ monachusdebet eſſe in religionē. ſine pr̄e. ſine mr̄e. ſine genealogia. Iſta tria ſignificata fuerūt ꝑ munera magoꝝ. per auꝝ. votū pauꝑtatis. ꝑ mirraꝫcaſtitatis. ꝑ thus. deuote obediētie hūilitatis.Et peni in terrā quā mōſtrauero tibi. ſpūaliternō dedero. qꝛ abhuc ꝙͣdiu ſumus in hac vita: n̄dat̉ terra ꝑadiſi ſꝫ on̄dit̉. Et nota ꝙ (ẜm Bedā) diſtat inter renūtiare om̄ibꝰ. ⁊ relinquereom̄ia. paucoꝝ em̄ .ſ. ꝑfectoꝝ. eſt relinq̄re om̄iahoc ē om̄ia tꝑalia et curas mūdi poſtponere ⁊ſolis eternis inhiare. cūctoꝝ aūt fideliū eſt renūtiare om̄ibꝰ. hoc ē ſic gerere terrena. ⁊ tenere que mūbi ſunt. vt tn̄ ꝑ ea nō teneātur a mūdo: ſꝫ tota mēte tendāt ad celeſtia. Un̄ renūtiare ꝯuenit om̄ibꝰ eis qͥ licite mūdanis vtūtur.relinquere v̓o om̄ia ꝑfectoꝝ eſt. vt apoſtolorūet ſuorū ſequātiū. Omnibꝰ ergo renuntiat. quiꝙͣuis aliqua poſſideat. omnia tamen ſi neceſſeſit pro xp̄i nomine amittere nō timeat. Nā ip̄iqͦꝫ apl̓i. et veſtimēta ⁊ calciamēta qualiacunqꝫhēbant. quibꝰ tamē iam renūtiauerant. qm̄ ſineceſſe eſſet ea ſimul cum ip̄a vita perdere non