De ꝯſolationeHec Criẜ. Sꝫ ſtudeant p̄dicatores et diſcipulidn̄i. vt ſe tales exhibeant ꝙ ceteri bonoꝝ oꝑmeoꝝ exēplo ꝓuocati: bn̄fitia caritatis libētiuseis impendāt. Un̄ dū quidā in p̄dicādo exclamatōem nō modicā face̓t. de hoc ꝙ caritas etaffectus hoīm multoꝝ ad deuꝫ ⁊ ad ſct̄os eiusdefeciſſet. et ꝙ xp̄c ſuā marthā in mūdo iā noninueniret. que tot vt olim obſequia ſibi faceretpoſt ꝯpletū ẜmonē. quedā mr̄ona deuota ip̄madijt. eiqꝫ qͣi ſubſtomachādo: dixit. o fr̄ ſi martha nunc vt olim inueniret ſuū xp̄m. vtiqꝫ xp̄cnūc qͦꝫ ſicut olī inueniret ſuā marthā. intēdensꝙ ſi quidā de p̄dicatoribꝰ eſſent ſicut deberent.adhuc eſſent qͥ eis cū om̄i deuotōne ſubuenirētEt vt in ſuſcipiēdis diſcipulis vnuſqͥſqꝫ credentiū xp̄m ſe ſuſciꝑe arbit̉ ret̉: adiungit. Quirecipit ꝓph̓am. nō ſimpl̓ r̄: ſed in noīe ꝓphete. etiuſtū nō ſimpl̓r: ſꝫ in noīe iuſti .i. nō ex affectucarnis. ſeu ꝓpter ꝯſanguinitatē vel affinitatē.aut qꝛ amicus ē ſeu ꝯpatriota vel hꝰ. nec ꝓpterlucꝝ vel ꝯmodū tꝑale. qꝛ ſic nō recipit eū pure in dei vel ꝓph̓e ſeu iuſti noīe: ſꝫ qꝛ dei mīſterē. ac xp̄i fide ꝓphetat et nūtiat. vel iuſtitie oꝑefacit: mercede ꝓphete. vl̓ iuſti a deo. cuius ꝓph̓aille ē. et qui hūc iuſtificat: recipit. Recipit̉ em̄qͥs dupl̓r. vel ītuitu doctrine ſue. ſic dicit ꝓphetam. vel intuitu bone vite. ſic dicit iuſtū. Merito ꝓphetie ⁊ iuſticie mercedē accipiet. qͥ intantūꝓph̓iam et iuſticiā diligit. vt om̄ibꝰ hoībꝰ ex affectu ſeruiat. in quibꝰ ꝓphetiaꝫ vel iuſticiā eſſeꝯgnoſcit. Nā qͣi oꝑarios in ꝓph̓ia et in oꝑbꝰ iuſticie ſibi ꝯſtituit. dū ſua largitate eos ſuſtentat. ne ꝓpter inopiam defitiāt. Qui em̄ ſpūaliadona hn̄tibꝰ tꝑalia ſubſidia tribuit. in ip̄is ſpiritualibꝰ bonis eis collaborat. ⁊ cooꝑator exiſtit. et idcirco cū illis apud deuꝫ p̄mia hēbit. etpͥnceps meriti eoꝝ erit. Sil̓r qui ſacerdotes ꝓxp̄i noīe. ⁊ qꝛ ſacerdotes ſūt venerat̉ et recipit:mercedē ſacerdotij hēbit. Eandē itaqꝫ mercedēhēbit recipiēs de receptōne. quā ꝓph̓a de ꝓph̓iaet iuſtus de iuſtitia. et ſacerdos de ſacerdotio. ⁊p̄t eſſe eqͣlitas ꝙͣtum ad mercedē ſubſtātialemſi eqͣli oꝑent̉ caritate. Ubi Criẜ. Prophete doctores intelligunt̉. iuſti aūt om̄s xp̄iani. ꝓph̓egͦ noīe voluit on̄dere om̄es p̄dicatores xp̄i. iuſti aūt noīe omnē hoīem xp̄ianū. In noīe ꝓph̓eid eſt qͣi ꝓph̓am xp̄i. in noīe iuſti .i. quaſi iuſtuꝫxp̄i ſeruū. Qualē at̄ mercedē habet ille qͥꝓpterdeū ꝑegrinat̉. talē mercedē habet et iſte qͥ ſuſcipit ꝓpter deū ꝑegrinantē. et fiūt ambo eqͣles. etille qui ꝓpter deū laborat ⁊ iſte qui ꝓpter deumlaborantē refrigerat. vtpote ſuſcepiſti ſacerdotem: ſacerdotis habes mercedē. ſuſcepiſti laicūiuſtuꝫ: laici iuſti habes mercedē Hec Criẜ. Sigͦ om̄ibꝰ ſufficis: om̄i petēti ⁊ indigenti ſine ꝑſonaꝝ electōne tribue. des nature vel gr̄e nūꝙͣculpe. Si nō om̄ibꝰ ſufficis. des tm̄ gr̄e. iuxtaillud. deſudet elemoſina in manu tua donec iuſtū inuenias. tn̄ ſi opus fuerit paſce fame morientē. alioqͥn ſi nō paueris: occidiſti. Et (ſcd̓mHiero) ne quis poſſet ſe per pauꝑtatem excudiſcipuloꝝſare. ac cauſari et dicere. pauꝑtas me retinetꝙ hoſpitalis eſſe nō poſſū. hāc excuſatōem leuiſſimo p̄cepto deleuit: dicēs. Et quicūqꝫ potūdederit. nō dico aliud. vni nō pluribꝰ ex minimis meis. nōſolū maioribꝰ. calicē. nō lagenaꝫ.aque nō vini. frigide nō calide. in noīe diſcipuli. i. intuitu iſto. qꝛ ē diſcipulus meus et fidelisdenūtians fideꝫ xp̄iani. amē dico vob̓. i. fidelit̓⁊ certitudinalit̓ ꝓmitto: nō ꝑdet mercedē quaꝫex bono affectu potius meruit ꝙͣ ex actu. qꝛ etactu meruit ⁊ affectu. Nō em̄ inquit de maioriobſequio: ſꝫ de mīmo qͦꝫ mercedē ſuſcipiet. quicūqꝫ in noīe diſcipuli vob̓ ẜuierit. hoc aūt deaqͣ frigidadicit. vt nemo excuſet̉ excuſādo ſe ꝑinopiā. Non em̄ ait aque calide. ne in calida ⁊pauꝑtatis pe nuria. de lignoꝝ occaſio q̄reret̉.Et iō qui nō habet vn̄ aquā calefaciat. ſaltemfrigidā: det ꝓ deo petēti. Quilibet gͦ quātūcūqꝫpauꝑ p̄t aliqͣ pietatis oꝑa face̓. qꝛ p̄t aque frigide potū dare. In his em̄ q̄ dant̉ ꝓpter xp̄m. n̄tantū penſat̉ quātitas doni qd̓ dat̉ quātū penſat̉ quātitas bone volūtatis ex qͣdat̉. Nō quātū des: ſꝫ ex quāto attēdit deus. Utrūqꝫ quideꝫattendit: ſꝫ potius hoc ꝙͣ illud. Un̄ Criẜ. Vereiuſtꝰ iudex. qͥ em̄ et ꝓ v̓bo otioſo ꝯſtituit penā.iuſtū erat vt ꝓ aqͣ frigida daret mercedē. Frigidā aquā ideo dixit. vt nec calefaciēdi īpēdat laborē. Nō qꝛ aliquid ē qd̓ dat. iō habet mercedē:ſꝫ qꝛ magnus ē ꝓpter quē dat. Quid em̄ ſi aliqͥdamplius voluit dare ⁊ n̄ potuit. nūquid iuſtūē vt ẜm modicū opus āguſtet̉ larga volūtas;Melius ē gͦ vt opꝰ extēdat̉ ẜm volūtatē. ꝙͣ larga volūtas anguſtet̉ ẜm opus. Qūo gͦ oēs pauperes volētes bn̄facere ꝯfortat. ita nolētes bn̄facere: inexcuſabiles reddit. Qui em̄ aq̄ frigidemercedē ꝯſtituit. puto ꝙ ſine oꝑe nude volūtati reddet mercedē Hec Criẜ. Et nota ꝙ triplicē recipiēdoꝝ dr̄am ponit .ſ. ꝓph̓am. ⁊ iuſtū⁊ minimū diſcipulū. In ꝓph̓a p̄rogatiua doctrine. in iuſto p̄rogatiua vite. in mīmo diſcipulop̄rogatiua ſuꝑerogatōis. Scd̓m glo. em̄ mīmiſūt. qͥ nil penitus ex hoc mundo hn̄t. ⁊ iō iudices cū xp̄o erūt. Ultīo aūt loquit̉ de receptōnediſcipuloꝝ. qꝛ hoc pͥncipl̓r intēdebant qͣſi ex p̄miſſis ꝯcludere ſic. Maior ē imitatio diſcipuliad mgr̄m ꝙͣ ꝓph̓e vel iuſti. ſꝫ illoꝝ receptō r̄mūnerabit̉ a xp̄o. gͦ multoplus diſcipuloꝝ xp̄i receptō. Magno gͦ affectu recipiēdi ſūt diſcipuliꝓpter xp̄m. qui tāminima bn̄fitia n̄ euacuat amercede. Ea em̄ q̄ fiūt xp̄i fidelibꝰ: reputat ſibifieri xp̄c. et hoc tā ī factis malis ſicut ibi. Saule ſaule qͥd me ꝑſequeris .i. fideles meos. ꝙͣ etiāin bonis. ſicut pꝫ hic ex p̄miſſis. qꝛ dicit ſe eſſereceptū in diſcipl̓is ſuis. Un̄ Bn̄dictꝰ in regl̓aOm̄s ſuꝑueniētes hoſpites tāꝙͣ xp̄c ſuſcipiāt̉qꝛ ip̄e dicturus ē. hoſpes fui et ſuſcepiſtis me.Om̄ibꝰ veniētibꝰ ſiue diſcedētibꝰ hoſpitibꝰ inclinato capite xp̄c ī eis adoret̉. qͥ ⁊ ſuſcipit̉. Paupeꝝ et ꝑegrinoꝝ maxīe ſuſceptō: oī cura ſolicite exhibeatur. quia in ipſis magis xp̄c ſuſcipitur. Infirmorum cura ante omnia et ſuper