et ſequele xp̄idebitum nō ꝯſequitur. ſicut medicina perdit̉.cū ꝑ eam ſanitas nō acquirit̉. et eodē modo vita pn̄s. que finaliter ad ꝯſecutōem vite eterneordinat̉: recte ꝑditur qn̄ ꝑ ip̄am ad eternā vitā nō ꝑuenitur. quod illi ꝯtingit. qui inordinate ip̄am diligit. Et ecōtrario qui ꝑdiderit vitaꝫpn̄tem ꝓpter xp̄m negligēdo. talis em̄ dicit̉ ꝑdere nō ẜm veritatē: ſed tm̄ ẜm hominū opinionem: inuenit eā accipiēdo pro tranſitoria eternā. Non debet gͦ homo trahi a bono ꝓpter dulcedinē pn̄tis vite. que ē breuis et trāſitoria. etad merendū eternā vitā ordinata. finis em̄ melior ē his q̄ ſunt ad finē. īmo ea que ſunt ad finē. non ſūt niſi ꝓpter finis aſſecutōnem. ideo deip̄is nō curat̉. niſi ꝙ finis habeat̉. ꝓpt̓ quod n̄eſt curandū de vita pn̄ti: ſed de aſſecutōne viteeterne. Un̄ Criẜ. Meliꝰ ē pro tꝑe mori. ⁊ in ꝑpetuū viue̓. ꝙͣ pro tꝑe viuere et in ꝑpetuū mori. Si ille ꝓ nobis mortuus ē qui mori nō poterat niſi voluiſſꝫ: quātomagis nos ꝓ eo mori debemꝰ. qͥ etſi nolumꝰ: mortales ſumus. Si dn̄sꝓ ſeruo mortuus ē. ⁊ hoc ſine p̄mio: iuſtius eſtvt ẜuus ꝓ dn̄o moriat̉. et hoc cū p̄mio. Unde ⁊Aug. Non hēbat ille qͣre moreret̉. et mortuusē. tu habes ⁊ quare mori dedignaris? Dignareequo animo pati ꝑ meritū tuū. qd̓ ille pati dignatus eſt. vt te a ſempiterna morte liberaret.Circa p̄dictū ſecundū īpedimentū nota hicꝓ edificatōne exemplū. Nā cū quidā monachꝰdeuotōne motus: vitā auſterā duceret. ⁊ ꝑntesſui hoc ꝯgnito ad eū veniētes: ip̄m ſuꝑ hoc arguerent. tale eis dedit rn̄ſum: corde ⁊ memorieꝯmendandū. Tāta et talia audiui et legi de vita eterna. ꝙ nō curo quātū mihi ꝯſtet. ⁊ qͥd expendā pro ea. Qd̓ aūt dicit Matheus de nōamare pr̄em et hꝰ. plus ꝙͣ xp̄m. hoc refert lucas de odire: dicens. Si qͥs venit ad me. i. vultbenire ꝑ fidem credēdo. vel ſtatū ꝑfectōnis aſſumēdo. ⁊ nō odit pr̄em ſuū et mr̄em ⁊ vxorē. ⁊ filios. et fr̄es. et ſorores. adhuc aūt ⁊ aīam ſuamid ē animalitateꝫ et vitā aīalem ſeu corꝑalem.eā ꝯtēpnendo ꝓpter deū: ꝑatus (ſi opus fuerit)ꝓ fide expone̓ et eligēs occidi potiuſꝙͣ in deumpeccare. eiuſqꝫ acquieſcēdo deſiderijs carnalibꝰ.nō p̄t meus eſſe diſcipulus. qd̓ valde damnoſūē. qꝛ ip̄a ē veritas. et vera docet. Non ꝙ ꝓpinqͦꝫnaturā odiamus. ſed ea quibꝰ nobis in itineredei obſiſtūt. et nos īpediūt ne ad xp̄m fide ⁊ caritate accedamꝰ. Nullus em̄ odio ē hn̄dus etiāſi ſit malus. Un̄ Boetius. Apud ſapiētes nullꝰꝓrſus odio locus relinquit̉. nā bonos qͥs niſiſtultiſſimus oderit. malos v̓o odiſſe rōne carꝫ.nā ſi vti corꝑm lāguor ita vitioſitas quidē ē. qͣimorbus aīmoꝝ. cū egros corꝑe mīme. dignosodio. ſꝫ potius miſeratōne iudicemꝰ. multomagis nō inſequēdi: ſꝫ miſerēdi ſūt. quoꝝ mētesoī lāguore atrotior vrget īprobitas Hec Boetius. Un̄ excludit̉ hic affectō carnalis .ſ. amorinordinatus ꝑentū et ꝯiūctoꝝ. ⁊ hoc ē vnū impedimentū ſupͣ ẜm matheū etiā dictū. qd̓ obeſt ſequele xp̄i. et polentibꝰ venire ad ip̄m. VbiCapitulumᵐ. liiij.Amb̓. Etem̄ ſi ꝓpter te dn̄s ſue renūciauit mr̄idicens. que eſt mr̄ mea aut qui fr̄es mei. cur tudn̄o tuo cupias āteferri: Sꝫ neqꝫ ignorare naturā. neqꝫ ẜuire nature dn̄s iubet. ſꝫ ita indulgere nature. vt veneraris auctorē. nec a deo parentū amore deſiſtas. Un̄ et Greg. Quiſqͥs iameterna ꝯcupiſcit: in ea quā aggredit̉ cauſa deiextra pr̄em. extra mr̄em. extra vxorē. extra filios. extra ꝯgnatos. extra ſemetip̄m fieri debꝫ.vt eo verius ꝯgnoſcat deū. qͦ in eius cauſa neminē recognoſcit. Amandi gͦ ſunt ꝓximi: impendēda caritas om̄ibꝰ et ꝓpinquis ⁊ extraneisnec tn̄ ꝓ eadem caritate a dei amore flectendū.Fideles quiqꝫ ꝯpatiant̉ ꝓximis ꝑ caritatem. ⁊tn̄ de via dei nō exorbitent ꝑ ꝯpaſſionē. Secūdū impedimentū etiā ẜm Matheū ſupͣ poſitū ēamor carnalis voluptatis. et hoc tangit̉ ſcd̓mLucā cū ſubditur. Et qui n̄ baiulat crucē ſuāet venit poſt me: nō p̄t meus eſſe diſcipulꝰ. Nā(vt ait Criſo) Perfectꝰ xp̄i diſcipulus ē. qͥ oīamala patit̉. aut pati ꝑatus eſt ꝓpter xp̄m. Dehis duobꝰ impedimentis iam ſupra dictum eſtlatius. Simile etiā habes infra ante dn̄i trāſfiguratōem: ſꝫ nō eſt idem. Tertiū impedimētum ē incōſiderata leuitas mētis. qua qͥs impedit̉ a ꝑſeuerātia vite aſſūpte. dū incōſiderateaggredit̉ viā. quā non p̄t ꝑficere. Un̄ huic quiaggredit̉ viā ꝑfectōnis: neceſſaria ē diſcretio.vt cōſideret ſi habeat illud qd̓ ad hoc requirit̉.qd̓ eſt fortitudo animi ad relinq̄ndū omnia. etſuſtinendū aduerſa ꝓ deo. ne ꝓpter indiſcretōeꝫreſileat ab īcepto. Et hoc on̄dit ꝑ ſimilitudinēde volēte edificare turrim .i. aggredi ꝑfectōemeuāgelicā. ⁊ vite ſublimitatē. ꝑ quā xp̄i ſumusdiſcipuli. Qui gͦ xp̄i diſcipulus eſſe ⁊ dici deſiderat: ſedeat pͥus et ꝯputet .i. deliberās ꝯſideretſi habeat ſūptus requiſitos ad ꝑficiendū. ſi diſcipuloꝝ vitā tenere. patiētiā hr̄e. laborē ſuſtinere. et ſimul cū eis turrim virtutū edificare.ꝯͣ hoſtes pugͣre. ⁊ cetera q̄ ſecunt̉ agere valeatAagnā etem̄ turrim edificare incipit. qͥ mundi honores. diuitias. ⁊ dignitates ꝯtēnens. oīarelinqͥt ⁊ apl̓oꝝ vitā ac monachoꝝ ꝯuerſatōꝫꝓmittit. Sꝫ iſte pͥus ꝯputare debet ꝙͣ artam ⁊laboroſam viā aggredīat̉. et ꝙͣmagnū et difficile opus agere incipiat. qꝛ (ẜm Greg) om̄e qd̓agimus: p̄uenire ꝑ ſtudiū ꝯſideratōis debemꝰ.Sedens igit̉ .i. a vitā veteri. et a tumultibꝰ mūdi et paſſionū qͥetatus et quiſcēs. ꝯputet et diligent̉ diſcernat erogandā eſſe ſubſtātiā tꝑalēet cor a cupiditatibꝰ auertendū. ⁊ animā ꝯtraſeculi aduerſa preꝑandam. Debet etiā cogitare ſi habeat ſūptus ſpūales v̓tutū et bonorumopeꝝ. ſumptus em̄ tꝑales potius ſpargēdi ſūtanteꝙͣ ꝯgregādi. ſi habeat inꝙͣ ad ꝑfitiendumopus intentū .i. hūilitatē. patīam. obedientiā.et ꝑſeuerātiā q̄ ꝯſumat: tenere et cuſtodire valeat. ſine quibꝰ hoc edifitiū ꝑfici nō p̄t. Sumptus quidem ſunt ea q̄ debes deo. tibi. ⁊ ꝓximo.Edificans ergo ſpūaliter. ꝯſidera ſi pie. ſobrie.et iuſte vixeris. Ne poſteaꝙͣ poſuerit fūdamē-