et ſequele xp̄ira aīa mea hr̄e mereat̉. et ſic te cōfitear corde.ore. et oꝑe. corā hoībꝰ ī terris. ꝙ tu ẜm ꝓmiſſūtuū cōfitearis me corā pr̄e tuo in celis. vbi detua pietate et miſcd̓ia cū ſāctis et electis tuisꝑciꝑe merear gaudia. ꝑ te bōe ih̓ū ſic ꝯfitētibꝰrepromiſſa Amē. De quibuſdā impedim̄tis ꝑfectōnis et ſequele xp̄i. Capitulū. lixij.T quia dominꝰ ih̓s valde nos dilexit. et ita etiā diligi vulta nobis. iō vehemētiā amoris quēexpetit on̄dens. ꝯſeq̄nter ſubiūgit:dicēs. Ignē ſcꝫ diuinū .i. feruorē ſpūſſct̄i. ac caritatē dei et ꝓximi. veni ꝑ incarnatōem mittere in terrā .i. in hoīes ad ꝯſūptōem pct̄oꝝ. ⁊ innouatōem aīaꝝ. et quid volo niſi vt medianteſufflatorio diuine inſpiratōnis. vel hūane p̄dicatōnis. vel ſecrete meditatōnis accēdat̉ .i. ardeat et augmētet̉. qꝛ caritas meret̉ augeri. vtaucta mereat̉ ꝑfici. Un̄ Greg. Ignis quippe interrā mittit̉. cū ꝑ ardorē ſpūſſct̄i afflata terrena mens a carnalibꝰ deſiderijs ſuis cōcremat̉.Succēſa at̄ a ſpūali amore malū qd̓ fecit: plāgit. et ſic ardet terra. qn̄ accuſante ſe ꝯſcīa: corpct̄oris in dolore pnīe ꝯcremat̉. Vnde Beda.Ignē quippe dicit ſpūſſct̄i feruorē. qui ſecretacordis illuminās: ꝯtinuis mōtibꝰ ad ſuꝑna ꝓuocat. vitia ꝯcupīe carnalis qͣſi ſpinas tribuloſqꝫ cōburit. aurea dn̄ice domus baſa ꝓbandomeliorat. et lignū. fenū. ſtipulāqꝫ ꝯſumit. Et qͥob hoc ſolū de ſinu pr̄is exiui. et veni in mūdūvt hoīes a t̓renis cupiditatibꝰ ad celeſtia deſideria ſuccendā. qͥd volo aliud ꝙͣ vt huiꝰ incēdijiubar cūctas mūdi plagas illuſtret huiꝰ flamma deuotōnis. uſqꝫ in finē ſeculi fideliū ſemperaugeſcat in corde. neqꝫ vllo infidelium vel fluctuū extīguatur in curſu vel flatu Hec Beda.Un̄ etiā Hugo de ſct̄o victore. Hoīes gr̄e ſūt hiqui ꝑ aſpiratōnem ſpūſſct̄i ſūt illumīati. vt bonū qd̓ faciendū ē: agnoſcāt. et inflāmati vt diligāt Hec Hugo. Si gͦ te a vitijs purgaueris: accēdes in te ignē diuini amoris: ſi dulcedinē diuini amoris in te ꝑfecte guſtaueris: de dulcedine tꝑali n̄ curabis. Et ſubdit tp̄s miſſiōis iſtiꝰignis. qꝛ nō ꝑfitiet̉ eius miſſio donec ip̄e paſſꝰfuerit. Un̄ dicit. Baptiſmo aūt habeo pͥus baptizari. id ē (ẜm Bedā) ſāguinis ꝓprij tīctioneprius habeo ꝑfūdi. et ſic corda credentiū ſpūsigne inflāmare. Qd̓ ē dice̓ an̄ꝙͣ mitto ſpiritū:dabo me crucifigendū. Un̄ dr̄. Nō erat ſpūs datus. qꝛ ih̓s nondū fuerat ꝑ reſurrectōem ⁊ paſſionis victoriā gl̓ificatus. Quia em̄ paſſio xp̄iquā ex magna caritate ꝓ nob̓ ſuſtinuit: ē maximū caritatis incētiuū. iōdicit ſe pͥus baptiſmo baptizandū. bap̄m hic appellās effuſioneꝫet tīcturā ſui ſanguīs. in ſua paſſione bn̄dicta.ex qͦ baptiſmus et alia ſacr̄a eccl̓ie hn̄t efficatiā. Quaſi dice̓t. vt ignis iſte accēdat̉. qͦ a meisom̄ia terrena beſpitiant̉. reſperſione ꝓprij ſanguīs ꝑfūdi habeo. vt baptizatꝰ in ſanguīe meoalios baptizem ī eo. vt eos magis in meū acCapitulum. liiij.cendā amorē. Nihil em̄ eſt qd̓ ita excitet et accēdat nos ad diligendū deū. ſicut ꝙ paſſus ē ꝓnobis. et in ſanguine ſuo lauit nos a pct̄is nōſtris. Vt aūt dicit Amb̓. Tāta eſt dn̄i dignatō.et infūdende nobis deuotōnis. et ꝯſumāde ꝑfectionis in nobis. ⁊ maturāde ꝓ nobis paſſionisſtudiū ſibi ineſſe teſtet̉. Unde ſequitur. Et qūocoartor vel angor ⁊ ꝯtriſtor oſqꝫdū ꝑficiat̉ perpaſſionē meus baptiſmus et hoīm ſalus. id eſtquāto deſiderio affecto or̄onem meā ⁊ paſſionēꝓ ſalute generis hūani ꝯſumari. Quaſi dice̓t.multū. Per hoc gͦ intelligit̉ magnū deſideriuꝫeius. ꝑfitiēdi nr̄am ſalutē ꝑ ſuaꝫ paſſionē. Un̄alubi. Deſiderio deſideraui hoc paſca māducare vobiſcū. vt mihi vniremī ꝑ dilectōem. VndeAmb̓. Cū em̄ in ſe nihil habuit qd̓ doleret. nr̄istn̄ augebat̉ erūpnis. et tꝑe mortis meſtitiamp̄tendebat. quā n̄ ex metu mortis ſue. ſꝫ ex mora nr̄e redemptōnis aſſumpſerat. Vt aūt dicitBeda. qūo poſt baptiſma ſue paſſiōis. pꝰ ignisſpūalis aduentū terra ſit arſura. declarat ſubdens. Nolite arbitrari .i. falſo iuditō rōnis opinari. quia veni mittere .i. ꝓcurare vel ꝯfirmare pacē in terra. id eſt ꝯcordiā praue colligatōnis ſue carnalis afflictōnis. Non beni pacē ſcꝫtalē mittere. qꝛ guerrā ꝯſtituit. et hoīm inimicū dei facit: ſꝫ gladiū .i. ſeꝑatōem et p̄ciſionemeius que pacē inducit et hoīem deo ꝯtūgit. Ueni ſeꝑare filiū aduerſus pr̄em ſuū. et filiā aduerſus mr̄em ſuā. et nurū aduerſus ſocꝝ ſuā.id ē ẜm gloſam. Ueni priuatos carnis affectusextinguere. quibꝰ ita inuicē diligūt. vt deo minus ſeruiāt. vel penitus a dei ſeruitio ſe auertant. Unde loquit̉ hic de ſeꝑatione ſpūali .ſ. abamore amicoꝝ inordinato. non de corꝑali qn̄ ēſine ꝯtumelia creatoris et offēſa. et inimici hominis. qui ſcꝫ ſic oꝑatus ē ab alijs. vel fide. velreligione. et moribꝰ ſūt domeſtici eius. qui etiāante ſeꝑatōem etſi carnalit̓ diligūt. tn̄ ſpūalit̓odiūt. dū curſum vite ſpūalis īpediūt. Dein̄oſtēdit modū quo venit ſeꝑare hoīem ab amicis. et ponit primū impedimentū ꝑfectōnis etſequele xp̄i. quod ē inordinatus amor ꝓpinquorū: dicēs. Qui amat pr̄em aut mr̄em. vel filiūaut filiā plus ꝙͣ me: qd̓ fit multiplicit̓. cū ꝓptereos ad fidē non venit. vel acceptā dimittit. velmortale ꝯmittit. vel ſtatus ſui ꝑiculo ſe exponit. nō eſt me dignus. me .ſ. in mūdo hr̄e hoſpitem. in iuditio teſtē. in regno remuneratoreꝫ.Scd̓m em̄ aug. peccator etiā nō ē dignus pane quo veſcit̉. Quaſi dice̓t dn̄s. Sic veni ſeꝑare hoīem a patre vel amicis. nō quin pr̄em diligat. et in parētes pietatē ſeruet. ſꝫ ne pr̄nampietatē ſue ſaluti. diuine religioni. ac pietatiscultui anteponat. et vbi pr̄i vel mr̄i nō p̄t ſeruari honor aut pietas ſine offenſa dei. ⁊ iactura ꝓprie ſalutis. tūc odiū in ſuos: pietas ē in deūet ſalubrit̉ relinquit̉ pr̄ et mater. qꝛ p̄ferēdus ēcreature creator. Caritas em̄ ē ſic ordinata. ꝙhō debꝫ deū diligere ſuꝑ om̄ia. etiā ſuꝑ ſeip̄m.et id̓o pro nullius quātūcunqꝫ amicitia debet