cum poteſtate curationumerint. Unde doctores hebreorum in ſignum doctrine virgam in manu portabāt. qꝛ apud iudeos ꝯſuetum erat ꝓuideri eis de victu a ppl̓o quēdocebāt: ideo xp̄c voluit ꝙ hoc eis ꝓ alia ꝓuiſione ſufficeret. ꝑ hoc em̄ on̄debatur ꝙ ppl̓s cui p̄dicabant ꝓuidere eis debebat. Igitur nō ꝓhibꝫdn̄s neceſſitatē ſed ſuꝑfluitatē. et ꝓhibet euangeliū ānūciantibꝰ nimiā curā et ſolicitudinē detemꝑalibꝰ. ne velint portare vltra neceſſaria aliud timētes. ꝙ ſibi d̓ficiat. Item vt ſub quāta feſtinatōe ad p̄dicandū ꝑgere debeāt on̄dat̉adiūxit. Et neminē ꝑ viam ſalutaueritis. Nonſimple iter ſalutatōnem ꝓhibuit: ſed cū mora etꝯfabulatōne hāc fieri noluit. ne occaſione ſalutatōis impedirent̉ a curſu p̄dicatōis. qͦ minuscito ſaluteꝫ p̄dicarēt auditoribꝰ. Uel ꝓhibuit neſalutarēt ſcꝫ ex curioſitate ſicut quidā faciunt.qui nō ex ſtudio ſalutē optandi ſalutare cōſueuerūt. ſed nō ꝓhibuit hoc fieri ex caritate ⁊ adꝯſulandū ac ſtudio optādi ſalutē. Ubi oſtēdit̉quāta diligētia et feſtinatōue p̄dicator verbi diuini debet officiū ſibi iniūctū exercere: qͥa nondebet ab officio hmōi ꝓpter familiaritatē cū aliquo retardari. Et ideo p̄dicator multum debetplangere tp̄s quo p̄termittit fructū p̄dicatōis.et ſimiliter alij debēt plange̓ tp̄s quo p̄termittunt ſpūalia exercitia ad eoꝝ ſtatū ꝑtinentia.Item oīm eis aperiens domos de neceſſario cibo fecit eos ꝯfidere: dicens. In quācūqꝫ aūtciuitatē aut caſtellum id eſt quecūqꝫ loca maiora vel minora intraueritis. interrogate quisin ea dignus ſit. id eſt fidelis et bone fame. ⁊ nōſuſpectus ipſe vel locus eius. ne infamia ſuſcipiētis fama et dignitas predicatorum maculetur. ⁊ eoꝝ p̄dicatō et doctrina deturpet̉. ac tanꝙͣ ſuſpecta impediat̉. Ubi Hiero. Teſtimaniopicinoꝝ ⁊ ꝑ famā eligēdus ē hoſpes: ne eius īfamia p̄dicatō ledat̉. Ergo multomagis ſociuseligendus ē dignus. Item hoc dicit: vt ſciat hoſpes ſe magis grām accipere ꝙͣ dare. Et in quācunqꝫ domum intraueritis cauſa hoſpitandi: īeadem manete. non ſine honeſta cauſa inde exeundo. nec curioſe et inutiliter diſcurrendo. donec exeatis trāſituri ſcꝫ alubi ad predicanduꝫ.Non eſt tn̄ intelligendū. ꝙ per hoc velit excludere cauſas honeſtas exeundi. vt ad docenduꝫ velaliquid huiuſmodi faciendū. cum ꝓpter hoc intrauerint ciuitateꝫ vel caſtellū: ſed ꝑ hoc vultdiſcurſus vagos excludere. qui nō debēt eſſe inp̄dicatore. ſed magis ceſſante neceſſitate exeundi debet vacare ꝯtemplatōni vt ibi hauriat qd̓ppl̓o poſtea effūdat. Item hortat̉ eos ad temꝑantiā dicens edentes ⁊ bibētes q̄ apud illos ſc̄id eſt nō querētes nec queri facientes extra domum delicata et ſuperflua que apud illos nonſūt. ſed māducate q̄ vobis ſpōte apponunt̉ ⁊ offerūt̉ ab illis. ꝙͣuis modica ſint et vilia. nō q̄rētes lauciora vel plura etiā ſi apud illos ſt̄ tl̓ia.et certe qͣnto pautioribꝰ ⁊ vilioribꝰ vtūt̉. tantoampliꝰ implent qd̓ hic dicit̉. Dignuꝫ eſt vt ibimaneant et ab eis ꝯſequant̉ terrena qͥbꝰ offeCapitulum. lj.rūt celeſtia. dignus ē em̄ oꝑarius mercede ſua.nō ſolum eterna in patria ad remuneratōeꝫ ſedetiam temporali in via ad ſuſtentatōnem. Iteꝫiubet ne de domo ad domum quadā vaga facilitate demigrant. et hoſpitem propter lautiorahabenda non mutent. quem etiam ex hoc infamare poſſent. Unde iubet hoc ideo ſcd̓m Criẜ.ne leues et pagabundi diſcurſores videantur etguloſi. quibꝰ non ſufficit vnius hoſpitis victusneceſſariꝰ. et ne ꝯtemne̓ ⁊ iniuriari ſeu ꝯtriſtari viderēt̉ ſuſcipiētē vt ingͣti. Duo gͦ h̓ mādant̉vnū de electōe hoſpicij. aliud de imꝑmutatōneelecti. nec dicit̉ hic quin liceat p̄dicatori aliqn̄mutare hoſpiciū. vel cum alijs comedere. maxime vt nō grauet hoſpitē ſuū. dum tamen ad dignos diuertat et honeſtos: ſed ꝓhibuit dominꝰmutatōnem hoſpicij rōne triplici. vna eſt vitatio leuitatis que nullo modo debet apparere inp̄dicatore: alia ſuſpitio guloſitatis. quia homines conſueuerūt nouos hoſpites laucius procurare: tercia declinatō infamie hoſpitis. quiaſi dimitteretur: videretur indignꝰ. Item iubet vt cum benedictōne intrent bomū: dicens.Intrantes aūt in domū ſalutate eā ſcꝫ familiāſcꝫ homines habitantes in ea. vt ſit lata relatōſcꝫ antecedens ꝓ ꝯtinente et relatiuū pro ꝯtentis. dicentes: pax huic domui id ē familie. vt qͥcibum et neceſſaria recipiunt. ſalutem et pacisbeneficium largiant̉. Quia p̄dicator debet habitantibus in domo quā intrat pacem offerre ⁊optare. et nō ſolū optare. ſed etiam euangeliūxp̄i qd̓ eſt euangeliū vere pacis p̄dicare. et eosad pacem internam et fraternam inducere. acſalutem habitantiuꝫ bonis verbis et exemplisprocurare. vt appareat eos legatione fungi proxp̄o ih̓u qui eſt vera pax et ſalus oīum. Ob hocſolis vicarijs apoſtoloꝝ. ſcꝫ ep̄is p̄cipuis eccl̓ieſponſis licet in principio miſſe ſalutare populū ⁊ dicere pax vobis. Pax peccatoris pax tꝑistandē pax et̓nitatis. Fit gͦ introitus cū optatōne ſalutis ſalus cū optatōe pacis: ⁊ hec duo ſt̄optāda hoſpitibꝰ: ſalꝰ in amotōe maloꝝ. pax inadeptōe bonoꝝ. ſalus ꝯͣ ꝑiculū bānatōnis. paxꝙͣtū ad bonū recōciliatōis. Hūc at̄ modū intrādi ⁊ ſalutādi dn̄s dedit: vt ex hoc on̄deret ad qͥdveniret. pacem ſcꝫ facere. bella ſedare. p̄dicatores non de nugis ſed de ſalute aīarum loqui debere. Et ſi fuerit domus illa digna recipiēdi pacem oblatā. id eſt ſi fuerit eius familia ad vitāeternā p̄deſtinata. et ibi fuerit filius pacis. id ēamator vel obſeruator vel heres pacis. ad pacēeternā ordinatꝰ. veniet ⁊ reqͥeſcet ſuꝑ illā paxvr̄a a vobis nūciata et eis optata: qꝛ or̄o vr̄a ⁊p̄dicatō hēbit ibi effectū. r̄cipiētqꝫ pacifice veſtrā doct̉nā. et ſeq̄nt̉ eā q̄ ꝓuocat ad pacē et̄naꝫSi at̄ n̄ fuerit digna .i. ad vitā et̓na n̄ ordīataet nullꝰ doctrinā vr̄aꝫ r̄ceꝑit ⁊ ſecutꝰ fuerit. vostn̄ nō eritis ſn̄ fructu. nec pͥuati merito vr̄o: qꝛpax vr̄a .i. me̓itū ⁊ merces optate pacis ad vosruertet̉. nā vob̓ a d̓o recōpēſabit̉ et ꝙͣuis n̄ hēat ꝙͣtū ad ip̄os effct̄m. vos tn̄ hētis mercedē īde