De miſſione apoſtolorumpiator. Hoc ergo totum dicit ad excludenduꝫ ap̄dicatōne verbi diuini ſolicitudinē tꝑaliū. tēporalia em̄ in ſui acqͥſitōne moleſtāt animum.et adhuc plus in ſui poſſeſſiōe turbāt eū. qꝛ iaꝫſūt qͣſi mēbra ipſi hn̄ti īcorꝑata: ⁊ ideo magistrahūt animū hoīs ad inordinatā dilectōꝫ ſui.et qꝛ hoc ſuffocat b̓buꝫ dei. ideo nō debet eſſe inp̄dicatoribꝰ euāgelij. Igit̉ (vt dicit Grego) tanta p̄dicatori debet ī deo eſſe fiducia. vt pn̄tis vite ſumptus ꝙͣuis nō ꝓuideat. tn̄ ſibi hos nō defecturos certiſſime ſciat: ne dū mens eius occupat̉ ad tꝑalia. minꝰ alijs ꝓuideat eterna. Et ẜmgregoriū nazanzenū: hoꝝ ſūma ē vt adeo v̓tuoſi exiſtāt. ꝙ nō minꝰ ꝓpt̓ vite modū ꝙͣ ꝓpt̓ eoꝝverbū euāgeliū ꝓficiat. Un̄ ⁊ ẜm Criẜ. hoc etiāeis dn̄s p̄cepit. vt ꝑ habitū on̄derent quātum adiuiciaꝝ deſiderio diſtabāt. Et ẜm theophiluꝫvt vidētes eos p̄dicare pauꝑtatē acqͥeſcāt. cuꝫapl̓i nihil habēt. Ita aūt exp̄ſſe ꝓhibuit poſſeſſionē tꝑaliū: qꝛ ſic oportebat in pͥmitiua eccleſia. vt on̄derēt om̄ia gubernari diſpēſatōne diuina et on̄deret̉ virtus fidei ꝯͣ errores hoīm. qͥcurſu ſydeꝝ vel fortuna credebāt agi oīa: ⁊ hocadhuc ꝯpetit apoſtolicis viris apl̓oꝝ ſucceſſoribus. Quidā tn̄ ſūt. qui pt̄ati nō pauꝑtati ſuccedere volūt. cū tn̄ non ptati ſed pauꝑtati regnūceloꝝ ſit ꝓmiſſuꝫ. Tres gͦ ſūt rōnes. quare hocp̄cepit. prima ne ſint qͣſi cupidi ⁊ ābitioſi. ſcd̓ane ſint ſoliciti qͣi puſillanimes. tercia vt mittētis virtutē on̄deret qn̄ nihil eis deeſt. Si q̄rituran alij ad hoc obligant̉. dicendū ꝙ ꝯſiliū ē nonp̄ceptū. Sed certe nō auderet aliqͥs vtile et ſanū ꝯſiliū repellere in facie eiꝰ: quātomagis illud qd̓ dedit magni ꝯſilij angl̓s. Et qͥcunqꝫ huic ꝯſilio fiducialiter adhereret. nō dubiū quindeus ſufficiēter ſibi ꝓuideret. Qn̄ em̄ miſſi fuer̄tapl̓i ad p̄dicandū. ſine ſacculo et ꝓuiſione aliqͣneceſſarioꝝ: fuit diuinitꝰ eis laute ꝓuiſuꝫ. quianihil eis defuit: qn̄ v̓o relaxatū fuit illis ꝓuidere ſibi de neceſſarijs in via. paſſi ſunt penuriasml̓tas poſtea. hoc aūt fecit deꝰ ad dandū fiduciam pauꝑibꝰ p̄dicatoribꝰ. ad exeq̄ndū cōſtanterp̄dicādi officiū. Ubi nota pulchrū de duoboreligioſis vltra mare ad t̓rā ſct̄am ꝓfectis exēplū. Cū em̄ vltra mare ⁊ redeūdo circa mare adhuc int̓ ignotos eēt: ſemꝑ in deo ſolo ſpem habebāt. ⁊ nihil de neceſſarijs eis deficiebat. Cumaūt ꝑueniſſent ad dulce natale ſolū. dixit vnusint̉ eos ad alteꝝ. Aō ꝑicula euaſimꝰ qꝛ iā ī t̓ra nr̄a et inter notos ſumꝰ. Et cū ſic ponerentſpē in hoīe. inceperunt in neceſſarijs deficere. etmaiorē paſſi ſūt penuriā ꝙͣ an̄. Et qꝛ quodāmō nudos et expeditos ad p̄dicandū diſcipl̓osdn̄s miſerat. ſeueritatē p̄cepti inſeq̄nti ſnīa tēꝑauit: dicēs. Dignus ē em̄ oꝑariꝰ .i. p̄dicator qͥoꝑat̉ opus dei ad vtilitatē ꝓximi. cibo ſuo. id ēneceſſarijs ad vitā. qꝛ in cibo intelligit̉ etiā veſtimentū ⁊ domiciliū ſine quibꝰ decēter nō viuitgenꝰ hūanū. Quaſi dice̓t. Tantū accipite quātū in victu et veſtitū vobis neceſſariū ē. Un̄ etapl̓s replicat. Ordinauit deus his qͥ euangeliūad predicandumannūciāt de euangelio viuere. Et iteꝝ habētesvictū et veſtitū his ꝯtēti ſimꝰ. Hinc ē ꝙ dÿaconꝰ ꝓcedit a p̄ſbite̓o qͣi miſſus a dn̄o ad p̄dicādūeuāgelium. cui ſubdiaconꝰ fert puluinar qͦ liberſuſtētat̉. qꝛ alij debēt p̄dicatorem ſuſtētare. Dignus ē em̄ oꝑariꝰ mercede ſua. nō ſoluꝫ et̓na q̄debet̉ in patria ad remuneratōꝫ. ſed etiaꝫ tꝑaliq̄ debet̉ in via ad ſuſtētatōꝫ. ſcꝫ ꝯuenienti victuac veſtitu ⁊ doīcilio. h̓ eſt duplex honor qͦ digniſūt qͥ bn̄ p̄ſūt. Nā ẜm Grego. merces p̄dicatōish̓ inchoat ⁊ in celo ꝑficitur. qꝛ vni nr̄o oꝑi duemercedes debent̉. vna ī via q̄ nos ī labore ſuſtētat. alia in patria q̄ nos ī reſurrectōne remunerat. Ergo qͥ n̄ oꝑat̉ nec laborat. n̄ māducet necmercedeꝫ exigat. Ecce qͣre p̄cepit eis nihil ferreqꝛ oīa debēt̉ eis ꝓ laboe̓. De iure em̄ naturali ē⁊ diuīo ac etiā hūano vt ill̓ qͥ ẜuiūt ꝯmūitati īſpūalibꝰ .ſ. ī diuīo cultū ⁊ doctrīa: ꝓuideant̉ aꝯmūitate ī tꝑalibꝰ nccͣia. Nō gͦ ꝓhibuit eis ferreneceſſaria ad ſuſtētatōeꝫ huiꝰ vite: ſꝫ vt demonſtraret hec eis deberi ab illis quibꝰ predicarēt.nec oīo et ſimpliciter p̄cepit eis illa. ſꝫ magisad reuocandū eoꝝ affectū ab inordinato amore tꝑaliū. vt nō quererēt ſuꝑflua. ſꝫ eis ſufficerēt neceſſaria. q̄ ī eis nō defectura dn̄s ordīauitdādo eis pt̄atē ſumēdi ea ab his quibꝰ euangelizabāt. et ſic carnalia meterēt qͥ ſpūalia ſeminabāt: Nec tamē inobediētes ſunt qui de ſuo iurecedūt. Un̄ Augꝰ. Apparet aūt hec nō ita precepiſſe dominū. tanꝙͣ euāgeliſte viuere aliūde nōdebeant. ꝙͣ eis p̄bentibꝰ quibꝰ annūciāt euāgeliū. Alioqͥn ꝯtra hoc p̄ceptuꝫ feciſſet apl̓s qͥ victū de manuū ſuaꝝ laboribꝰ tͣnſigebat. ne cuiꝙͣgrauis eſſet: ſed pt̄atem dediſſe apl̓is in qͣ ſcirētſibi iſta deberi. Cū em̄ a dn̄o aliquid imperaturniſi fiat. inobediētie culpa eſt. Cū aūt poteſtasdat̉. licet cuiqꝫ nō vtiqꝫ et tanꝙͣ de ſuo iure cedere. hec Augꝰ. Et nota ẜm Criẜ. ꝙ Matheꝰ etlucas nō calceamēta neqꝫ baculū portare permittit. quod on̄dit ꝑfectiſſimū eſſe. Marcus b̓oiubet baculū aſſumere et ſandalijs calceari qd̓dictum eſt ꝑmiſſiue. Un̄ et illud de duabo tunicis nō portādis. exponit Piero. nō ad litteramſed ꝙ vna tunica dicatur veſtimentū neceſſarium. ſcd̓a ſuꝑfluū. ne alio veſtiti aliud nob̓ futurorum timore ſeruemꝰ. Sed ſi nō ꝓpter tīorem. multominꝰ ꝓpter oſtentatōꝫ. In qͦ comp̄hendunt̉ qui particas veſtiūt et archas īplentet qui equos mutatorijs veſtimentoꝝ onerant.Un̄ et Augꝰ. Hoc de duabus tunicis intelligendum eſt. ne quiſꝙͣ eoꝝ preter eam quā eſſet indutus aliā portandā putaret ſolicitus. ne opꝰeſſet cū ex illa pt̄ate poſſet accipere. In math.etiam. et in marco virga accipit̉ equiuoce. InMatheo eī accipit̉ methaphorice. vt ſit ſenſusneqꝫ virgam. id eſt nec minimas res. Uel nō īnitamini ſubſidio temporali. ſic ut corpus innititur baculo ſuſtentāti et ſimilibus. In marcoautem vbi dicitur niſi virgam tm̄ accipitur adlr̄am ꝑ quaꝫ tamē intelligit̉ pt̄as accipiēdi ſūptus. qua vti potuerūt vel nō vti ſcd̓m ꝙ volu-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten