vno mutofuiſſe vel vxorē habuiſſe vidualis ſtatus. Pr̄eꝫaūt et mr̄em ꝑmiſit intrare ꝓpter eoꝝ crudelitatē. et ꝓpter eoꝝ teſtificatōeꝫ. Et tenēs manū puelle ait illi. tibi dico ſurge. Per tactum etpocē eā curabat. vt on̄deret ꝙ hūanitas eſſet īſtrumentū diuītatis miracl̓a faciētis. Un̄ ẜmCriẜ. manꝰ ih̓u viuificatiua exn̄s. mortuū corpus viuificat. vox at̄ iacentē excitat. Et ꝯfeſtīſurrexit puella et ābulabat. qꝛ nulla mora īterverbū eiꝰ et ſactū erat. Ubi Criẜ. In ābulatōneeius nō ſolū ſuſcitata. ſꝫ ⁊ ꝑfecte ſanata on̄dit̉Et iuſſit illi dari māducare ad demōſtrādum ꝙeam vere ſuſcitauit. ⁊ nō vt videat fātaſma eſſe.qd̓ factū eſt. Aiſtice puella ī domo mortua ēaīa mortua ꝑ pct̄m in cogitatōe. Dicit at̄ dn̄sꝙ puella dormit. qꝛ qͥ peccant ī pn̄ti adhuc perpnīam reſuſcitari poſſūt. Tibicines ſūt demones ſuggerentes vel hoīes adulatores qͥ fouentmortuā. ⁊ tenēt h̓ corpus ī carnis laſciuia ⁊ ſolacijs. q̄ faciliter termīant̉ ad luctū inferni etdeſolatōis. Sed nos ad pr̄iam tendētes mortiferos. ſyrenaꝝ cantꝰ ſurda aure p̄tereamꝰ. Un̄Percules fecit ſe ligari ī malo nauis. et auresſuas obturauit. ne deceptus ſyrenaꝝ cantibusin mare ſaltaret. Turbe tumultuātes ſūt affectōes vel amici carnales. deriſores ſūt ſcl̓aresvel detractores. Turba gͦ foris eijcit̉ vt puellaſuſcitet̉. qꝛ aīa intus iacēs mortua nō reſurgitniſi prius affectōnes carnales et cure ſeculae̓sde corde expellant̉. hec em̄ impediunt ne qͥs adꝯſideratōeꝫ ſue ſalutis ſe collegat. Tibicines eīeijci debēt qͥ tanꝙͣ magiſtri in errorē aīaꝫ demulcēt. Deriſores qͦꝫ eijciēdi ſūt. qꝛ ꝯtemnēdi et minime curādi. Et tūc puella ſuſcitat̉. qn̄ xp̄c domū cordis ingredit̉. ducēs ſecū ioh̓em grāꝫ. petrū cognitōem. et iacobū ſupplantatōeꝫ vicioꝝQui d̓o a ſpiritali morte ſcꝫ a vicijs reſuſcitatus fuerit. nō ſolū a ſordibꝰ ſceleꝝ exurgere. ſꝫetiā in bonis ābulare ⁊ ꝓficere debet: ⁊ mox celeſti pane ſcꝫ v̓bi dei ⁊ ſacͣmento altaris ſaciatinccͣe habet. Poſſūt at̄ hic notari tria .ſ. pct̄oris ꝑiculū in filia .i. in aīa moriente: penitētisremediū in princ ip̄e .i. in eccl̓ia deū rogāte: creatoris beneficiū in xp̄o ꝓpiciante. Periculū ſicꝓcedit. nam morti appropinqͣt cū delectabile illicitū ꝯcipit. in extremis laborat cū ad ꝯſenſūaccedit. ſed morit̉ cū ꝯſentit. ⁊ tūc oꝑa ſt̄ mortificata. Remediū querit̉. cum pͥnceps ad xp̄maccedit credēdo. adorat diligēdo. dn̄m appellat.metuēdo. Beneficiū datur cū xp̄c ſurgit precesexaudiēdo: turbā eijcit peccata expellēdo. vel īpediēcia remouēdo: domū intrat grāꝫ infūdendo priꝰ em̄ eijcit̉ culpa ⁊ ſic ingredit̉ grā. Et adinſinuandū hūilitatē docēs dn̄s ih̓s fuge̓ oſtentatōnē et inanē gl̓aꝫ: p̄cepit ꝑntibus ne alicuidicerent qd̓ factū erat: on̄dens vt dicit grecusqd̓ largitor bonorū eſt nō at̄ cupidꝰ gl̓ie. datqꝫtotū. nihil recipiēs. Et tn̄ exiuit fama hec ī vniuerſaꝫ terrā illā. ſcꝫ ꝓuintie galilee ad maīfeſtandā miraculi magnitudinē et veritatē vbiqꝫProhibuit quidē dn̄s iactātiā. nō miracl̓i ma-Capitulum quinquageſimumfeſtatōnem. quia res ipſa ſe indicabat et manifeſtā faciebat. Ac ſi diceret. Nolite gl̓ari in bonis oꝑbꝰ veſtris. ſicut nec ego ī eis. Ubi ſciendum qd̓ xp̄c publicari p̄cepit ꝯꝑa miraculoruꝫꝓpter mundi honorē. et laudes hoīm. ſeu banāgloriā publicari. ſed non ad glorificandum deum ⁊ ad fidem probandaꝫ: ꝓpter qui dominusmiracula faciebat nō ꝓhibuit enarrare. Und̓ ⁊parētes puelle p̄ceptum dn̄i ſeruauerūt. ꝓpterhumanū applauſū ipſum miraculū nō publicādo. nec ꝯtra ꝓhibitōnem dei fecerunt hoc ad deigloriā p̄dicādo. Et ſimiliter fecerūt duo a cecitate curati. de quibꝰ mox ſubiūgit̉. et pl̓es alijde quibꝰ alubi ſimile reꝑitur. Oratio.Omine ih̓u xp̄e adoro pedes miſcd̓ie etb̓itatis tue. et deprecor te pijſſime: ſanatactu gratie tue aīam meam ſanguinolentā. et pct̄is varijs maculata: ac reſuſcitataeaꝫ a morte volūtatis. ꝓpoſitiqꝫ peſſimi ⁊ occulti: ac reſtitue me deo et patri tuo. cui filiū ītercoheredes tuos adoptaſti. Ne memineris bonedn̄e iuſticie tue aduerſus pct̄orē tuum. neqꝫ ireadureſꝰ reū tuū ſꝫ memor eſto benignitatis tueerga creaturam tuam. et miſeratōnis tue ergamiſerum tuum. domine deus meus Amen.De duobus cecis et vno muto. Capitu. L.T tranſeunte inde ih̓uſcꝫ de domo pͥncipis ſecuti ſunt euꝫduo ceci. miſericordiā cum clamore in via petentes: et deuota oration: dicentes. Miſerere noſtri fili dauid. Uulgata em̄ erat fama apud iudeos. quod xp̄c naſciturus erat de ſemine dauid ſcd̓m carnem. Etideo quia credebant ipſum eſſe xp̄m. ip̄i Dauidpromiſſum. vocant ſic eum ſic dauid filiū. Clamabant auteꝫ quia ad lr̄am non videbant. qm̄ꝓpe eſt dn̄s. Ubi Criẜ. Uide at̄ eoꝝ deſideriū. eta clamore ⁊ ab ip̄a int̓pellatōe. Neqꝫ eī ſimpliciter acceſſer̄t. ſꝫ magne clamātes. et nihil aliudꝙͣ miſcd̓iaꝫ poſtulātes. Filiū at̄ dd̓ vocabāt: qꝛnomē honoris eē videbat̉. Cū at̄ veniſſet domū .i. ad hoſpiciū ſuum in illa regiōe: int̓rogauit eos ſi crederēt eū hoc poſſe face̓. Quaſi diceret. ꝯfeſſi eſtis hūanitatē. me dicēdo filiū dd̓. ſicreditis qd̓ poſſū hoc face̓ vt deꝰ: opꝰ eī ē diuinitatis. Nō int̓rogat qͣſi ignorās eoꝝ fidē. qꝛ oīaſciebat ꝑ certitudinē. ſꝫ vt ꝯfeſſio exterior adderet̉ fidei interiori. ⁊ ſic eſſent digniores illuīari. et mercede āpliori quia ẜm apl̓m. corde credit̉ ad iuſticiazore autem confeſſio fit ad ſalutem. Unde rabanus. Non quaſi neſcius interrogabat. ſed vt fidem cōfeſſio promat. cōfeſſionem virtus ſaluſqꝫ comitetur v̓tuteꝫ. Dicūtei. fidē confitēdo. vtiqꝫ domīe. Ubi Criẜ. Nō vltra filium dauid vocāt: ſed altiꝰ extendūt̉. et dominū ꝯfitent̉. qd̓ eſt nomen pt̄atis. Tunc poſtconfeſſionē fidei. tetigit oculos eoꝝ. Ubi Rab.Confeſſio oris tactum meruit diuine pietatis.Felix tactus. ad quem tanta ſequitur v̓tus. etdixit ſcd̓m fidem veſtram fiat vobis. id ē ſicut