De miſſione apoſtolorumfides mentē illūiat: ita oculus lucē r̄ſtituat. Etſtatī illumīati ſūt et aꝑti oculi eoꝝ. Ecce qͣntaē fides ſimpl̓r credētiū. q̄ meret̉ tot donoꝝ collatōem ⁊ augmentū a deo. vt oīa poſſibilia ſintcredēti. Nō eos ī via curat. vt laudes hoīm ⁊ iactātie gl̓am vitare doceat. Un̄ Criẜ. Rurſus at̄hoc erudit nos gloriaꝫ ml̓titudīs expellere: qͥaem̄ ꝓpe erat domꝰ. ducit eos illuc ſingl̓arit̓ curaturꝰ. Un̄ et ꝓpter hūilitatē etiā ꝯmīat̉ eis. necui dicāt. vt ad fugiēdā iactātiā ⁊ inanē gl̓aꝫnos īſtruat. Vt em̄ dicit Criẜ. iuſtꝰ cū laudat̉ īfacie. flagellat̉ in mēte. Sꝫ illi ceci illuīati exeūtes ſcꝫ d̓ domo: diffamauerūt eū .i. famā eiꝰ ꝑmiraculū factū diuulgauerūt ī tota t̓ra illa. etpublice nūciauerūt: et ꝓpter memoriā gr̄e nonpotuerūt bn̄ficiū tace̓. ſed nō ingͣti gr̄e dei facti ſt̄ eꝰ p̄cones ⁊ euāgeliſte. Un̄ Hiero. Dn̄s qͥdē ꝓpt̓ hūilitatē fugiēs iactātie gl̓am hoc p̄ceperat. ⁊ illi ꝓpter memoriā gr̄e nō poſſūt tace̓ beneficiū. Un̄ ⁊ Criẜ. Si aūt alteri videt̉: dicensUade ⁊ enarra gl̓am dei: nō eſt ꝯͣriū illi hoc. ſꝫvt valde ꝯueniēs. Erubit em̄ noſip̄os quidē denobiſipſis nihil dice̓. ſꝫ ⁊ eos qͥ volūt nos ꝓpternos laudare ꝓhibere. Si at̄ ad dei gl̓am refert̉nō ſolū ꝓhibere. ſꝫ ⁊ iniūge̓ hoc face̓. Vt em̄ ſupra dictuꝫ ē ſolū ꝓhibet dn̄s publicari bn̄ficiaad laudē hūanā. ſꝫ nō ꝓhibꝫ hec enarrari ad d̓igl̓aꝫ. Ubi ſciendū ꝙ p̄ceptū dat̉ vel exeq̄ndumvel ad ꝓbādū: vel ad īſtruēdū. Primuꝫ obligatad faciendū rem p̄cepti. Scd̓m ad ſeq̄ndū dolūtatē ſeu intentōꝫ p̄cipiētis. Terciū ad diſcendū aliqͦd ex p̄cepto: ⁊ hoc tertō mō ꝯmīatus eſteis ne alicui dicerēt. Un̄ nō fuit ſimpl̓r inhibitio dicēdi: ſꝫ potiꝰ moralis inſtructo. vt exēploſui bona q̄ faciūt hoīes velint late̓: ſꝫ tn̄ vt ꝓſitalijs ꝓdant inuiti. et ideo iſti nō ſūt trāſgreſſi:qꝛ nō fecerūt ꝯͣ intentōꝫ p̄cipiētis. Un̄ deus iuſſit taceri nō ſimpl̓r: ſed ꝓpter gl̓am. ſꝫ taceri nōpotuit. veꝝ eſt vtiliter: ꝓpter alioꝝ ſalutē. Naꝫnō poſſe vtilit̓ fieri. dicit̉ ẜm ius nō poſſe fieriDe hoc etiaꝫ habes ſupra de curatōne leproſi.Allegorice vterqꝫ ppl̓s cecꝰ ⁊ ſine luīe v̓itatiserat. dn̄o ꝑ hoc ſcl̓m trāſeūte. ⁊ niſi vterqꝫ ī domū .i. in ſct̄am eccl̓iam veniat ⁊ v̓bo dei credatlumē nō meret̉ reciꝑe. In ip̄a em̄ eccl̓ia ī quāvenit xp̄c ꝑ carnē. illuīant̉ ceci. ꝑ fidē xp̄i īcarnati. Un̄. Remi. Allegorice at̄ ꝑ hos duos cecos duo ppl̓i deſignant̉ .i. iudaicus ⁊ gētilis. Devtroqꝫ at̄ ppl̓o in ſe credētes xp̄c illuīauit ī domo. ꝑ quā intelligit̉ eccl̓ia. qꝛ abſqꝫ vnitate eccleſie nullꝰ ſaluari meret̉. Ili at̄ qͥ credideruntaduentū dn̄i: ꝑ vniuerſū orbē diffamauer̄t. hecRemigiꝰ. Spūaliter etiā duo ceci ſūt intelfectꝰ ⁊ affectꝰ. duo at̄ ſūt oculi ītellectꝰ. dexterfides diuītatis. ſiniſter fides hūanitatis: duo ſimiliter ſūt oculi affectꝰ. dexter amor bōitatisſiue gl̓e diuine. ſiniſter timor iuſticie vel gehēne. Et ſic ē quadruplex cecitas in qͣtuor oculisPrima ē error circa diuītatē. ſcd̓a ē error circahūanitatē. tercia ē malignitas cōtēnens bonitatē ſiue gl̓aꝫ diuinā. q̄rta ē p̄ſūptuoſitas nonad predicandumvidens gehēnā et nō timens iuſticiā. Egreſſus at̄ de domo illis ſcꝫ duobꝰ cecis iā illuīatisobtulerūt ei hoīes illiꝰ terre hoīem mutuꝫ. et ꝙpeiꝰ ē hn̄tē demoniū. Dic ẜm Criẜ. nō erat mutus a natura. ſꝫ a demōne inſidiāte et linguamtenēte: ⁊ ideo eiecto ⁊ expulſo ꝑ dn̄m demoniolocutꝰ ē. qꝛ amoto impedimento habuit loq̄ndiofficiū ſicut priꝰ. In qͦ ẜm Pilarium reꝝ ordoẜuatus ē. nam demoniū prius eijcit̉. ⁊ tūc reliqua corꝑis officia ſuccedūt. Et mirate ſūt turbe ſcꝫ ex ſignoꝝ nouitate: dicētes. Nunꝙͣ apparuit ſic in iſrl̓ .i. talia miracl̓a nō ſūt viſa interiudeos. Ubi Criẜ. Preponebāt quidem ceteriseū. nō qꝛ curabat ſolū. ſꝫ qm̄ facile ⁊ velociter ⁊infinitas egritudines et inſanabiles ſanabat.Phariſei at̄ dicebāt. in pͥncipe d̓monioꝝ eijcit demōia. Quaſi dice̓nt: n̄ ē hec pt̄as a ſe vl̓ adeo. ſꝫ a diabolo. Ubi Hiero. Quia v̓tutē negare nō poſſūt. opꝰ calūniant̉. Et Remi. Scribenāqꝫ ⁊ phariſei facta dn̄i negabāt q̄ poterāt. etnō poterāt negare: in ſiniſtrā ꝑtē interp̄tabāt̉.Turbe nāqꝫ deuoti ⁊ ſimplices oꝑa dei ꝯfitebātur. ⁊ cū dei reuerēcia et laudē admirabāt̉: ſedphariſei īuidi ⁊ inſidiātes. expulſiōꝫ demonispͥncipi demōioꝝ aſſcribebāt. ⁊ oꝑa dei calūniabant̉. Odiū em̄ ⁊ īuidia faciūt interp̄tari fct̄ain deteriorē ꝑtē. et ꝑuerti iudicia. Phariſei at̄odiebāt xp̄m. qꝛ acriter arguebat vicia eoꝝ. etideo miracl̓a a xp̄o facta v̓tute diuina dicebāteē facta arte magica: ⁊ eodē mō eiectōꝫ domonum factā ꝑ xp̄m dicebāt fieri v̓tute cuiuſdaꝫdemōis ſuꝑioris ſibi faīliaris ⁊ pͥuati. quē vocabāt beelzebub. cui īferiores demōes obediebātad nutū d̓ corꝑibꝰ exeūdo. Sꝫ iſtd̓ īferiꝰ de aliodemōiaco. rōnabilit̓ r̄probat̉ a xp̄o. Miſticeat̄ in tͣbis ꝯfeſſio natōnū: ī phariſeis īfidelitasſigͣtur iudeoꝝ. Et ſicut ī duobꝰ cecis ſigͣtus eſtpterqꝫ ppl̓s iudeoꝝ et gēciū: ita in hoīe muto etdemōiaco generalit̉ ſigͣtū ē oē genꝰ hūanū. Un̄p̄dicatores obtuler̄t dn̄o hoīem mutū .i. genushūanū mutū a ꝯfeſſiōe fidei. demoniū hn̄teꝫ etÿdolatrie deditū. Sꝫ eiecto demōio ⁊ ÿdolatriarelicta. locutꝰ ē mutꝰ: et xp̄m ꝯfeſſus. Per iſtūetiā mutū ſignat̉ qͥlibet hō poſſeſſus a demoneꝑ pct̄m mortale. ⁊ dr̄ mutꝰ qꝛ loqͥ nō pt̄ meritorie. ſed deo curandus offertur. quābo iuſti proeo deprecantur. Et tūc demon eijcitur quandopeccatū ipſius a deo ꝑ infuſionem gratie relaxatur. tuncqꝫ ſoluitur eius līgua ad dei preconia ꝑſoluenda. Qn̄ em̄ a demone per peccatuꝫpoſſidetur qͥs: ſi ꝯuertat̉ ⁊ ad penitentiam rebeat. mox videbis mutū loquentē deum laudantem. ſeipſū accuſantē: et veritatem p̄dicanteꝫ.Phariſei autē hoc demonioꝝ principi attribuentes. ſūt homines maligni bona alioꝝ deprauare. et ꝑuertere ſtudentes. Hn̄s auteꝫ nō deſiſtebat a predicatōne ꝓpter illoꝝ deprauatōemdocens nos accuſatoribꝰ nr̄is retribuere. nonaccuſatōnes ſed beneficia. Un̄ Criẜ. Uoluit dominꝰ ip̄o facto accuſatōem redarguere phariſeoꝝ dicenciū in pͥncipe demonioꝝ eijcit demoīa.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten