Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

De ſuſcitationein inſtanti. Et hoc ꝓpriū ē medici celeſtis. ſꝫſecus ē in alijs: licet em̄ virtute nature poſſithomo a febribꝰ curari. tn̄ in inſtanti ac itaſubito ꝑfecte. poſſit ſtatim oꝑa ꝯſueta face̓.ſicut hic dicit̉ factū eſſe: ex on̄dit̉ iſta curatio miraculoſa ad diſcipuloꝝ ꝯfirmatōem ī fide. Un̄ Beda. Naturale ē febricitantibꝰ incipiente ſanitate laceſcere: egrotatōis ſentire moleſtiā. Ueꝝ ſanitas dn̄i confert̉ imꝑio: ſimultota redit. Nōſoluꝫ ip̄a redit: ſꝫ tanto roborecomitante. vt eis ꝯtinuo qui ſe adiuuerāt miniſtrare ſufficiat. Et iuxta leges tropologie.mēbra ſeruierāt īmunditie ad iniqͥtatem. vtfructificarēt morti: ſeruiāt iuſtitie in vitā eter. Un̄ Cirillus. Et nos ſuſcipiamꝰ ih̓m. Cuꝫem̄ viſitauerit nos portamus in mente etcordeⁱ tunc enormiū voluptatū eſtū extinguet. incolumēs faciet: vt mīſtremꝰ ei. hoc ē eiꝰ bn̄placita ꝑagamꝰ. Aoralit̓ aūt hoc dat̉ intelligi qd̓ an̄ curatōem a pct̄o. eſt gratū ſeruitium impenſū deo: ſꝫ penitēs ꝙͣcito curatꝰ eſt afebre pct̄i. tamcito debet ſe occupare. totalit̓mācipari ſeruitio dei: ẜm illud apl̓i. Sicut exhibuiſtis mēbra veſtra ſeruire īmunditie iniqͥtati ad iniqͥtatem: ita nūc exhibēte mēbra veſtra ſeruire iuſtitie in ſanctificatōeꝫ. Si aīatua febre vitioꝝ ē capta; ſanctos in adiutoriuꝫtuuꝫ inuoca: vt eoꝝ rogatu grā dei curet te.poſſis ei ſanctis ſuis gratā ſeruitutē exhibe̓.In hoc etiā diſcipuli rogauerunt illa: dat̉nobis exemplū orandi infirmis. neceſſitatealiena. Scd̓m Bedā. miſtice domus petri ē eccleſia. de circūciſione eiꝰ apl̓atui cōmiſſa: ſocrē ſynagoga. quodāmodo mr̄ ē eccleſie petrocōmiſſe in cura cuſtodia. Hec ſynagoga febricitat: qꝛ inuidie eſtibꝰ laborat. ꝑſequēs eccleſiācuiꝰ manum dn̄s tangit qn̄ carnalia eiꝰ oꝑa inſpūalem intellectū vſum ꝯuertit: ſic erectaminiſtrat in ſpū. Aoralit̓ autē ſocrus petrifebricitās ē caro ꝯcupiſcens? em̄ calorecōcupiſcentie laborat. qͣſi febribꝰ eſtuat: qd̓eſſe triplicit̓ iuxta illud Ioh̓is. Omne qd̓ eſt inmundo. aut eſt ꝯcupiſcētia carnis. aut ꝯcupīaoculoꝝ. aut ſuꝑbia vite: ſic triplicē habemusfebrem. Quedam em̄ eſt ex corruptōne in ſpiritibus. Alia ex corruptōne in humoribꝰ. Tertiaex corruptōne in mēbris: in oībꝰ ē calor inordinatus. ſuꝑgrediēs nature curſus. Primā facit ſuꝑbia. Secundā luxuria. Tertiā auaritiaAd hanc veniēs Ih̓s videt grām illumināteꝫ:imꝑat grām iuſtificantē; tangit manum pergrām adiuuantē: ſic dimittit febris in contritōne; ſurgit ſana in cōfeſſione. miniſtrat in ſatiſfactōe. Aoralit̓ etiā dicit̉ ſtans ſuꝑ illā: qꝛnullum ſpūaliter ſanat. niſi qui ſub eo eſt .ſ. timorē ſalubriter huīlianteꝫ. Ubi Beda. Sivirū a demonio liberatū. moraliter aīmū ab īmunda cogitatōne purgatuꝫ dixerimꝰ: ꝯſeqn̄ter femina febribꝰ tenta. ſꝫ ad imperiū dn̄i curata. carnem on̄dit a ꝯcupiſcētie ſue feruorecōtinentie p̄cepta frenatā. Om̄is em̄ amaritufilij viduedo ira indignatio clamor blaſphemia. ſpiritus furor eſt immūdi: fornicatōem v̓o īmunditiā. libidinē. ꝯcupiſcentiā malā auaritiam eſt ſimulachroꝝ ſeruitus. febrem illecebroſecarnis intellige Hec Beda. Poteſt etiam ſocrū petri mulier erat. ſenſualitas ab Auguſtino mulier vocat̉ ſignificari: xp̄m aūt eſtÿmago patris. ratio ẜm quā homo factus ē adimaginē dei. Igit̉ moraliter ſocrus petri ſanatur. cum ſenſualitas calore ꝯcupiſcētie febricitans iacet: ratōem ad debitū ordinē moral̓virtutis reuocat̉. ſubdit̉. et mīſtrabat eis:qꝛ ſenſualitas reformata virtute morali miniſtrat ſeruit ratōni. Et tūc pct̄m qd̓ an̄ cuꝫin eo eēt. nouerat: incipit agͦſcere poſtꝙͣ abeo exiuerit. Un̄ Chriẜ. Si vis diſce̓ pct̄i fetorēexcogita id poſtꝙͣ factū ē. a deſiderio ereptꝰfueris? adhuc moleſtat ignis: tūc videbis qͥd ē pct̄m. Nota etiā de qͣtuor īfirmitatibꝰp̄miſſis. ſpūalit̓ leprā p̄t intelligi culpa original̓: ꝑaliſim culpa actual̓ in omittēdo: febrem actual̓ in cōmittendo: vexatōem demoniacā culpa erroris. Dein̄ ponunt̉ ad ꝯfirmatōeꝫ legis euāgelice multa miracula ī generali? qꝛ audito hoc miraculo veſꝑe facto. cumſol occidiſſꝫ ad occaſū beniſſet: oēs ī illa ciuitate hēbāt īfirmos varijs lāguoribꝰ detētos a demonijs vexatos: ducebant illos ad ih̓m.obtulerūt ei vt curaret eos: qꝛ tūc ad hoc poterāt vacare. Un̄ dic. Theo philꝰ ita tarde adduxerūt eos ad xp̄m. qꝛ illa dies erat dies ſabbati? credebāt curatōes licitas durāte die ſabbati. finiebat̉ ī veſꝑe illiꝰ diei: expectabātoccaſū vt curādos ad ih̓m adducerēt. At ip̄e ſīgulis manꝰ imponēs curabat oēs: nulliꝰ mor horrebat? qd̓ ē ꝯͣ medicos ſuꝑbos īdignātis nature: pauꝑes miſeros dedignant̉ viſitare tāgere. Et eijtiebat ſpūs īmūdos v̓bo: inſignū verbū xp̄i d̓uote auditū fugat demonēde corde pct̄oꝝ. Licet at̄ poſſet etiā oēs curareſolo v̓bo. tn̄ qn̄qꝫ appoſuit manus: qꝛ hūanitasxp̄i erat qͣſi organū ſeu iuſtrumentū diuītatisip̄iꝰ in miracul̓ faciēdis. Et ſic artifex mediāte inſtrum̄to oꝑat̉; ſic v̓tus diuīa ī xp̄o applicatōnem hūanitatis aliqͣ faciebat: vt ea ꝯiunctaꝫ deitati declararet. Miracula qͥdem xp̄i adduo ordinabāt̉ .ſ. ad manifeſtatōem diuītatisſue. ad ꝯfirmatōem ſue doctrine. quā hoīesad fidē inducebant̉. Un̄ ad tactū manꝰ eiꝰ ſanabant̉ infirmi. curabant̉ leproſi? illumīabāt̉ceci. ad vocē eiꝰ ſuſcitabant̉ mortui: eijtiebatur ſpūs īmūdi. Per hoc at̄ veſꝑe facto obtulerūt ſibi īfirmos et demoniacos. ſignificat̉hora mūdi veſꝑtina xp̄c venit demōes eijcereinfirmitates hoīm curare: occaſū ſol̓ ſignificat̉ paſſio ſua. in ſol iuſtitie occidit. futura erat medicina oīs ſpūal̓ īfirmitatis. Un̄ ẜmBedā. miſtice ſol̓ occubitꝰ. paſſioneꝫ. morteqꝫilliꝰ ſignificat. dic̄. ꝙͣdiu ſū in mūdo lux ſūdi: ſole occidēte plure ꝙͣ an̄ demoniaci egroti ſanant̉: qꝛ tꝑalit̓ ī carne viuēs. paucos iu-