De ſuſcitationein inſtanti. Et iō hoc ꝓpriū ē medici celeſtis. ſꝫſecus ē in alijs: licet em̄ virtute nature poſſithomo a febribꝰ curari. nō tn̄ in inſtanti ac itaſubito ⁊ ꝑfecte. ꝙ poſſit ſtatim oꝑa ꝯſueta face̓.ſicut hic dicit̉ factū eſſe: ex qͦ on̄dit̉ iſta curatio miraculoſa ad diſcipuloꝝ ꝯfirmatōem ī fide. Un̄ Beda. Naturale ē febricitantibꝰ incipiente ſanitate laceſcere: ⁊ egrotatōis ſentire moleſtiā. Ueꝝ ſanitas q̄ dn̄i confert̉ imꝑio: ſimultota redit. Nōſoluꝫ ip̄a redit: ſꝫ ⁊ tanto roborecomitante. vt eis ꝯtinuo qui ſe adiuuerāt miniſtrare ſufficiat. Et iuxta leges tropologie.mēbra q̄ ſeruierāt īmunditie ad iniqͥtatem. vtfructificarēt morti: ſeruiāt iuſtitie in vitā eternā. Un̄ ⁊ Cirillus. Et nos ſuſcipiamꝰ ih̓m. Cuꝫem̄ viſitauerit nos ⁊ portamus eū in mente etcordeⁱ tunc enormiū voluptatū eſtū extinguet.⁊ incolumēs faciet: vt mīſtremꝰ ei. hoc ē eiꝰ bn̄placita ꝑagamꝰ. Aoralit̓ aūt ꝑ hoc dat̉ intelligi qd̓ an̄ curatōem a pct̄o. nō eſt gratū ſeruitium impenſū deo: ſꝫ penitēs ꝙͣcito curatꝰ eſt afebre pct̄i. tamcito debet ſe occupare. ⁊ totalit̓mācipari ſeruitio dei: ẜm illud apl̓i. Sicut exhibuiſtis mēbra veſtra ſeruire īmunditie ⁊ iniqͥtati ad iniqͥtatem: ita nūc exhibēte mēbra veſtra ſeruire iuſtitie in ſanctificatōeꝫ. Si gͦ aīatua febre vitioꝝ ē capta; ſanctos in adiutoriuꝫtuuꝫ inuoca: vt eoꝝ rogatu grā dei curet te. ꝙpoſſis ei ⁊ ſanctis ſuis gratā ſeruitutē exhibe̓.In hoc etiā ꝙ diſcipuli rogauerunt ꝓ illa: dat̉nobis exemplū orandi ꝓ infirmis. ⁊ neceſſitatealiena. Scd̓m Bedā. miſtice domus petri ē eccleſia. de circūciſione eiꝰ apl̓atui cōmiſſa: ſocrē ſynagoga. q̄ quodāmodo mr̄ ē eccleſie petrocōmiſſe in cura ⁊ cuſtodia. Hec ſynagoga febricitat: qꝛ inuidie eſtibꝰ laborat. ꝑſequēs eccleſiācuiꝰ manum dn̄s tangit qn̄ carnalia eiꝰ oꝑa inſpūalem intellectū ⁊ vſum ꝯuertit: ⁊ ſic erectaminiſtrat in ſpū. Aoralit̓ autē ſocrus petrifebricitās ē caro ꝯcupiſcens? cū em̄ hō calorecōcupiſcentie laborat. qͣſi febribꝰ eſtuat: qd̓ p̄eſſe triplicit̓ iuxta illud Ioh̓is. Omne qd̓ eſt inmundo. aut eſt ꝯcupiſcētia carnis. aut ꝯcupīaoculoꝝ. aut ſuꝑbia vite: ⁊ ſic triplicē habemusfebrem. Quedam em̄ eſt ex corruptōne in ſpiritibus. Alia ex corruptōne in humoribꝰ. Tertiaex corruptōne in mēbris: ⁊ in oībꝰ ē calor inordinatus. ſuꝑgrediēs nature curſus. Primā facit ſuꝑbia. Secundā luxuria. Tertiā auaritiaAd hanc veniēs Ih̓s videt ꝑ grām illumināteꝫ:imꝑat ꝑ grām iuſtificantē; tangit manum pergrām adiuuantē: ⁊ ſic dimittit febris in contritōne; ſurgit ſana in cōfeſſione. miniſtrat in ſatiſfactōe. Aoralit̓ etiā dicit̉ ſtans ſuꝑ illā: qꝛnullum ſpūaliter ſanat. niſi eū qui ſub eo eſt .ſ.ꝑ timorē ſalubriter huīlianteꝫ. Ubi Beda. Sivirū a demonio liberatū. moraliter aīmū ab īmunda cogitatōne purgatuꝫ dixerimꝰ: ꝯſeqn̄ter femina febribꝰ tenta. ſꝫ ad imperiū dn̄i curata. carnem on̄dit a ꝯcupiſcētie ſue feruore ꝑcōtinentie p̄cepta frenatā. Om̄is em̄ amaritufilij viduedo ⁊ ira ⁊ indignatio ⁊ clamor ⁊ blaſphemia. ſpiritus furor eſt immūdi: fornicatōem v̓o īmunditiā. libidinē. ꝯcupiſcentiā malā ⁊ auaritiamq̄ eſt ſimulachroꝝ ſeruitus. febrem illecebroſecarnis intellige Hec Beda. Poteſt etiam ꝑ ſocrū petri q̄ mulier erat. ſenſualitas q̄ ab Auguſtino mulier vocat̉ ſignificari: ꝑ xp̄m aūt qͥ eſtÿmago patris. ratio ẜm quā homo factus ē adimaginē dei. Igit̉ moraliter ſocrus petri ſanatur. cum ſenſualitas q̄ calore ꝯcupiſcētie febricitans iacet: ꝑ ratōem ad debitū ordinē moral̓virtutis reuocat̉. Iō ſubdit̉. et mīſtrabat eis:qꝛ ſenſualitas reformata virtute morali miniſtrat ⁊ ſeruit ratōni. Et tūc hō pct̄m qd̓ an̄ cuꝫin eo eēt. nō nouerat: incipit agͦſcere poſtꝙͣ abeo exiuerit. Un̄ Chriẜ. Si vis diſce̓ pct̄i fetorēexcogita id poſtꝙͣ factū ē. cū a deſiderio ereptꝰfueris? cū nō adhuc moleſtat ignis: ⁊ tūc videbis qͥd ē pct̄m. Nota etiā de qͣtuor īfirmitatibꝰp̄miſſis. ꝙ ſpūalit̓ ꝑ leprā p̄t intelligi culpa original̓: ꝑ ꝑaliſim culpa actual̓ in omittēdo: ꝑ febrem actual̓ in cōmittendo: ꝑ vexatōem demoniacā culpa erroris. Dein̄ ponunt̉ ad ꝯfirmatōeꝫ legis euāgelice multa miracula ī generali? qꝛ audito hoc miraculo ⁊ veſꝑe facto. cumſol occidiſſꝫ ⁊ ad occaſū beniſſet: oēs qͥ ī illa ciuitate hēbāt īfirmos varijs lāguoribꝰ detētos⁊ a demonijs vexatos: ducebant illos ad ih̓m. ⁊obtulerūt ei vt curaret eos: qꝛ tūc ad hoc poterāt vacare. Un̄ dic. Theo philꝰ ꝙ ita tarde adduxerūt eos ad xp̄m. qꝛ illa dies erat dies ſabbati?⁊ credebāt curatōes nō eē licitas durāte die ſabbati. q̄ finiebat̉ ī veſꝑe illiꝰ diei: ⁊ iō expectabātoccaſū vt curādos ad ih̓m adducerēt. At ip̄e ſīgulis manꝰ imponēs curabat oēs: nulliꝰ eī morbū horrebat? qd̓ ē ꝯͣ medicos ſuꝑbos ⁊ īdignātis nature: qͥ pauꝑes ⁊ miſeros dedignant̉ viſitare ⁊ tāgere. Et eijtiebat ſpūs īmūdos v̓bo: inſignū ꝙ verbū xp̄i d̓uote auditū fugat demonēde corde pct̄oꝝ. Licet at̄ poſſet etiā oēs curareſolo v̓bo. tn̄ qn̄qꝫ appoſuit manus: qꝛ hūanitasxp̄i erat qͣſi organū ſeu iuſtrumentū diuītatisip̄iꝰ in miracul̓ faciēdis. Et iō ſic artifex mediāte inſtrum̄to oꝑat̉; ſic v̓tus diuīa ī xp̄o ꝑ applicatōnem hūanitatis aliqͣ faciebat: vt ea ꝯiunctaꝫ deitati declararet. Miracula qͥdem xp̄i adduo ordinabāt̉ .ſ. ad manifeſtatōem diuītatisſue. ⁊ ad ꝯfirmatōem ſue doctrine. ꝑ quā hoīesad fidē inducebant̉. Un̄ ⁊ ad tactū manꝰ eiꝰ ſanabant̉ infirmi. curabant̉ leproſi? illumīabāt̉ceci. ⁊ ad vocē eiꝰ ſuſcitabant̉ mortui: ⁊ eijtiebatur ſpūs īmūdi. Per hoc at̄ ꝙ veſꝑe facto obtulerūt ſibi īfirmos et demoniacos. ſignificat̉ ꝙhora mūdi veſꝑtina xp̄c venit demōes eijcere ⁊infirmitates hoīm curare: ⁊ ꝑ occaſū ſol̓ ſignificat̉ ꝙ paſſio ſua. in qͣ ſol iuſtitie occidit. futura erat medicina oīs ſpūal̓ īfirmitatis. Un̄ ẜmBedā. miſtice ſol̓ occubitꝰ. paſſioneꝫ. morteqꝫilliꝰ ſignificat. qͥ dic̄. ꝙͣdiu ſū in mūdo lux ſū mūdi: ⁊ ſole occidēte plure ꝙͣ an̄ demoniaci ⁊ egroti ſanant̉: qꝛ qͦ tꝑalit̓ ī carne viuēs. paucos iu-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten