et ſocrus petrimultū tꝑis dn̄m videant nihil aliud niſi de verberibꝰ ſuſpicant̉ ſic ⁊ demones cernētes dn̄m īterris repente verſari. ad iudicandos ſe veniſſecredebāt. pn̄tia ſaluatoris tormēta ſūt demonūHec Beda. Dicit̉ autē demon ſpūs īmundꝰ abeffectu. qꝛ facit immūdū quē poſſidet. ſicut dicitur ſpūs ſurdus vel mutus: qꝛ hoīem ſurdū velmutū facit. Uel ẜm Chriſo. immūdus dicit̉ ꝓpter impietatem ac elongatōem a deo. ⁊ qꝛ oībus immūdis ⁊ prauis operatōibꝰ ſe immiſcet.Ipſuꝫ qͦꝫ immundū ſpiritū dominus licet verade eo teſtificanteꝫ: iuſſit obmuteſcere. ne verisfalſa miſceret. ⁊ ne videret̉ ab ip̄o teſtimoniuꝫquerere. maxime quia phariſei dicebant ipſumin beelzebub demonia eicere. ⁊ ne videret̉ vtilitas crucis ⁊ paſſionis ſue. In quo datur nobisdogma ſalutiferum. vt demonibꝰ qͥ mendacesſūt ⁊ in veritate nō ſteterūt nō credamus quātumcunqꝫ denūcient veritatē: qꝛ ſi aliquos ſibięredētes inuenerint. veritati mendatiū miſcēt⁊ veritatē in mendatiū cōuertunt. ac vera dicēdo nitunt̉ credentes ī errorē ÿdolatrie ⁊ peccata inducere. Per hoc autē ꝙ xp̄c increpauitdemonē. qui ſuā ꝯfitebat̉ poteſtatē ⁊ ſanctitateꝫ. imponēs ei ſilentiū: docuit nos laudes turpium fugere. Un̄ ẜm Senecā. tamtriſte ⁊ tamturpe nobis eſſe debet laudari a turpibus: ꝙͣ ſilaudemur ob turpia. Et ſpūs immūdus iuſſꝰexire ab hoīe. ꝓiecit illum in mediū ⁊ diſcerpēseum ꝙͣtum ad afflictōem. exiuit inde ⁊ nihil einocuit ꝙͣtum ad mutilatōem. vbi Piero. Spiritus diſcerpens hoīem exijt ab eo. Appropinquante ſalute. appropinqͣt temptatio. Pharaodimiſſus ab iſrahel. ꝑſequit̉ iſrahel. Dÿaboluscontemptus ſurgit in ſcandala Hec Hiero. Sicetiā accidit ſpūaliter. qꝛ diabolus ſepe in medium ꝓijcit peccatū alicuius ad eiꝰ infamatōem.⁊ cū peccator videt ſe cōfuſum. dimittit pct̄m:cogiturqꝫ diabolus ab eo exire. Un̄ et in pſal.Imple facies eoꝝ ignomīa. ⁊ querēt nomē tuūdn̄e. Uerecūdia em̄ quā habet pct̄or de peccatoeſt valde vtilis ad dimittendū peccatū. Propt̓qd̓ dicit Seneca. ꝙ nutriendꝰ ē pudor: qꝛ ꝙͣdiuin aīo durauerit. aliquis erit bone ſpei locus.Per hoc autē qd̓ diſcerpens eum exijt ab ipſo.intelligit̉ ꝙ nullꝰ liberat̉ a diabolo. niſi diſcerpat̉ per ꝯpunctōem ⁊ ꝯtritōeꝫ ſalutarē. Et ſpecialiter hoc de carnis vitio intelligit̉. qꝛ vitiuꝫcarnale nō niſi carnis afflictōne curat̉. vt perq̄ quis peccat. per hec ⁊ torqueat̉. Et factuseſt ſicut mortuus. ita vt multi dicerēt qꝛ mortuus eſt. Unde Gregꝰ. Uelut mortuus qͥppe on̄dit̉: qui a maligni ſpūs poteſtate liberatur. qꝛquiſquis iam terrena deſideria ſubijcit. vitā inſe carnalis conuerſatōnis extinguit. et mundomortuus apparet: qꝛ poſſeſſore prauo qͥ per immūda deſideria ſe agitabat: caret. Queꝫ multimortuū dicunt: qꝛ ſpūaliter viuere neſciūt: eūqͥ carnalia bona nō ſequit̉. extinctū funditusarbitrant̉ Hec Gregꝰ. Si gͦ a maligno liberatꝰeſt mortuus. ſequit̉ ꝙ qui nō eſt mūdo mortuꝰCapitulumᵐ. xliij.nō ē a maligno liberatus. qd̓ eſt verbū terribile mundū diligentibꝰ. Ih̓s aūt tenens manūeiꝰ leuauit eū ⁊ ſurrexit: ip̄e em̄ ꝓſtratis manūauxilij porrigit. ip̄e eliſos erigit. Ubi Ambro.Miſtice aūt qͥ in ſynagoga habebat ſpm̄ īmunbū. ppl̓us ē iudeoꝝ: qͥ innodatus dÿaboli laq̄is.ſimulatā corporis mūditiā interioris mētis ſordibus inquinabat. Et bn̄ ſpm̄ īmūdū habebatqꝛ ſpm̄ ſanctū amiſerat. Introierat em̄ dÿabolus vn̄ xp̄c exierat. Ubi ⁊ theophilꝰ. Sciendū ēetiā ꝙ multi nūc bemonia hn̄t. oēs .ſ. qͥ demoniorū deſideria implent. Vt furioſi hn̄t demoniūire. ⁊ ſic de ceteris. Sꝫ dn̄s in ſynagogaꝫ venitcū mens hoīs fuerit cōgregata. ⁊ tunc dicet demoni inhabitanti. obmuteſce ⁊ ſtatim egredit̉ab eo. Et ꝓtinus egrediēs dn̄s de ſynagoga.ſcꝫ poſt p̄dicatōem et eius ꝯfirmatōem per demonis expulſionē. introiuit in domuꝫ petri. vtibi refectōem acciperet poſt laborē. Saluatorem̄ noſter cum corpus paſſibile ad noſtrā accepiſſet ſalutē. aliqn̄ declinabat ad loca familiarium ſibi ⁊ deuotoꝝ. ad quietē habendā poſt laborem ⁊ fatigatōem: ⁊ iſto modo venit ad petridomū ſeu hoſpitiū. Un̄ Cirillus. Aſpice autemqūo manet penes virū inopem xp̄c. qui ſpontaneam paupertatē ꝓ nobis paſſus ē: vt diſcamꝰcum pauperibꝰ cōuerſari. nec ſpernere dep̄ſſos⁊ pauperes. Un̄ ⁊ Chriſo. Et nimirū excogitaqͣles erant domus piſcatorū horuꝫ: ſꝫ tamē nōdedignatus ē ſub vilia tuguria piſcatorum intrare. erudiens per oīa hūanum cōculcare tumorem. Et iterū. Propter hoc nunꝙͣ intrauit īdomum p̄claram xp̄cʸ ſꝫ in domum publicam ⁊principis publicanoꝝ ⁊ piſcatoris: palatia dimittens ⁊ eos qͥ mollia induūt veſtimenta. Siitaqꝫ eum vis ⁊ tu vocare: orna domum tuamelemoſinis. orationibus. ſupplicatōnibꝰ. vigilijsNullꝰ itaqꝫ verecundet̉ domum vilem habens.ſi hec habuerit opectoria. Nullus diues magnūſapiat. domum habens p̄cioſamʸ ſed verecūdet̉magis. ⁊ hanc zelet̄ illaꝫ dimittēs: vt ⁊ hic xp̄mſuſcipiat. et illic eternis potiat̉ tabernaculis.hec Chriſoſto. Hic quidam dicūt ꝙ licet Petrus fuerit de bethſaida. tn̄ ratōne vxoris habebat domū in capharnaū. Sꝫ contra hoc videt̉qd̓ Marcus dicit. venit in domum Sÿmonis etAndree. Ideo dicendū ẜm Stephanū. ꝙ domꝰpetri nō dicit̉ poſſeſſiue: ſꝫ ad quā declinare cōſueuit cauſa vendendi piſcesʸ ⁊ hac etiā familiaritate vxorē duxit de domo illa: que etiam dicitur domus Andree. ꝓpter inſeperabilitatē illorū in piſcium negotiatōe. Et mox diſcipulis petentibus ꝓ ſocrū petri. id ē matre vxoriseius febricitante; ſtans dn̄s ſuper illā. imperauit febri vt ceſſaret vel recederet: ⁊ apprehenſamanu leuauit eā: q̄ ſtatim ⁊ ſubito liberata eſt.ita vt cōtinuo ſurgens miniſtrauerit ei ⁊ diſcipulis ſuis: vires quas accepit. quaſi grās agēdo. in obſequium ſui exercens ſaluatoris. nō remanente vt ſolet moleſtia egritudīs. Qd̓ nō niſi diuīa virtute potuit fieri. Natura eī nō oꝑat̉