Ad portam Naymdeorū docuit: oībꝰ ꝑ orbē gentibꝰ. fidei ſalutiſqꝫdona tranſmittit. Aoralit̓ d̓o occaſus ſolis p̄tdici caſꝰ mundane ꝓſperitatis. pꝰ quē multi ſanant̉: q̄ lucente ſole ꝓſperitatis grauit̓ infirmātur. Cōſidera ꝙ paucis v̓bis multa hic miracula cōp̄hendūt̉: q̄ exp̄ſſe fortaſſis incredibilia viderent̉. Un̄ Chriẜ. Tu aūt intēde. quātā multitudinē curatā trāſcurrūt euāgeliſteʸ n̄ vnūquēqꝫ curatū dicētes nobis ⁊ enarrātes: ſꝫ vno v̓bopelagus ineffabile miraculoꝝ ſuꝑuenientes: vtnō rurſus magnitudo miraculi incredulitateꝫīmittat: ſi tantā plebē. ⁊ varias egritudines īvno tꝑis momēto ſoluit ⁊ emēdauit Hec Criẜ.Exibant aūt demonia a multis clamantia ⁊dicētia: qꝛ tu es filiꝰ dei. Et increpās n̄ ſinebatea loqui: qꝛ ſciebāt ꝑ vehementē cōiecturā ip̄meſſe xp̄m: nō tn̄ ꝑ ſcīe certitudinē. Unde Beda.Demonia filiū dei ꝯfitebant̉ ⁊ ſciebat ip̄m eſſexp̄m. Quia cū ieiunio fatigatū eū dÿabolꝰ videret. verū hoīem intellexit: ſꝫ qꝛ temptādo nōp̄ualuit. vtrū filiꝰ dei eſſet dubitabat. Nūc autēꝑ ſignoꝝ potentiā. vel intellexit. vel potiꝰ ſuſpicatus ē eſſe filiū dei: ſꝫ ſe morte illiꝰ nō p̄uidit eēdānandū. Uere em̄ de hoc miſterio a ſecul̓ abſcondito dicit apl̓us: ꝙ nemo principū huiꝰ ſeculi cognouit: ſi em̄ cognouiſſent. nunꝙͣ dn̄mglorie crucifixiſſent Hec Beda. Ideo aūt nō ſinebat ea loqͥ? ne hoīes audiētes demonē p̄dicare mūdo veritatē: deinceps acqͥeſcerēt ſibi p̄dicanti falſitatē. Un̄ glo. Ideo ꝓhibet loqͥ? neduꝫaliqͥs audit demonē vera p̄dicantē: poſtea ſeqͣt̉errantē. Improbus eī mgr̄ vera falſis ꝑmiſcet:vt ſub ſpecie veritatis. falſitatis teſtīoniū obtegat. De hoc habes ⁊ alias cauſas. ꝓxime ſupͣde ſpū īmundo dictas. Facta aūt die ⁊ valdediluculo. egreſſus ih̓s de capharnaū. ibat ī deſertum locū. vt applauſū ppl̓i fugeret: ⁊ ibi ſecretius oraret̉. In hoc dans exempluꝫ ꝙ p̄dicator⁊ mirabiliū diuinoꝝ oꝑator. debet vanā gloriā⁊ oſtentatōem fugere: ⁊ ad ſolitudinē ꝯtēplatōnis ac ſecretū or̄onis pꝰ laborē p̄dicatōnis redire: vt deo grās agat de ꝓfectu p̄terito. ⁊ ſe diſponat ꝓ futuro: vt ibi hauriat qd̓ poſtea ppl̓iseffūdat. Et ẜm Theophilū. on̄dit nobis ꝙ deodebet attribui. ſi aliqͥd boni facimus: ⁊ ei debemus dicere. qm̄ omē optimū deſuper eſt deſcen datūdens a te. In deſerto gͦ xp̄c orat. nō ꝙ ipſe oratōne indigeat: ſꝫ vt nobis bone exēplificatōnisoꝑatōnis exemplū ⁊ forma fieret; ⁊ vt nos tumultū fugere ⁊ curā mūdi vitare. ac ſecretummētis querē doceret: cū eū orare vel ei ſilenterloqui affectamꝰ. Et turbe reqͥrebant euꝫ .ſ. ꝑfidem: ⁊ venerūt uſqꝫ ad ip̄m ꝑ ſpem: ⁊ detinebāt illū ꝑ caritateꝫ. ne diſcederet ab eis. vt ꝓfectū cōſequerent̉ maiorē. Ubi Chriẜ. Gaudensautē eos ſuſcipiebat: ſed ⁊ voluit eos dimitterevt ⁊ reliqͥ doctrine eiꝰ ꝑticipes eſſēt. Et iō ſequitur. quibꝰ ait. qꝛ ⁊ alijs ciuitatibus oportet meeuangelizare regnū dei .i. qͣliter ꝑuenit̉ ad regnum dei: qꝛ ꝑ pnīam q̄ ē via ad hoc ꝑueniēdi.Ubi Theophilꝰ. Trāſit em̄ ad alios magis in-Capitulum .xliiij.digentes doctrina? qꝛ nō conuenit in vno locodoctrinā ꝯcludere: ſꝫ vbiqꝫ radios eiꝰ extendere.Ubi ⁊ Chriẜ. Simul etiā cōſidera. ꝙ poterat īeodem loco manendo oēs attrahere ad ſe. Nontn̄ illud fecit: p̄bens nobis exemplū. vt ꝑambulemꝰ ⁊ reqͥramus ꝑeuntes: ſicut paſtor ꝑditazouē.⁊ medicꝰ accedit ad īfirmū. Una eī aīa recuꝑata: poterit aliqͥs mille delicta abole̓ Hec Criẜ.Omine ih̓u xp̄e remoue ⁊ eijce ſpirituꝫīmūduꝫ a me: ne aliquo mō me valeatmaculare. vel in maculis detine̓. vt ſim⁊ appareaꝫ mūdo mortuus. cū a poſſeſſore prauo. qui ꝑ īmunda deſideria nos agitat fuero liberatus. Peto etiā dn̄e te medicum aīmaꝝ: vtme curare digneris a febre vitiorū. qͣtenꝰ ſurgens ab eis valeā tibi miniſtrare. ⁊ gratā ẜuitutē exhibere. Tu etiā dn̄e cura me. et oēs varijs aīe detentos lāguoribꝰ. vt a pct̄is ſani ⁊ incolumes facti. tibi miniſtremꝰ ⁊ bn̄placita tuaꝑagamus Amen. Capitulum. XLIIII.De ſuſcitatione filij vidue.T deinceps ibat ih̓s cūdiſcipulis ⁊ turba copioſa q̄ eū ſeq̄batur. nouitate oꝑm. ſuauitate doIctrine. ⁊ ex ſanctitatis eius deuotōne. in ciuitatē galiſee q̄ vocat̉ Naym. Secundomiliario a monte thabor. eſt ciuitas naym. etſupra naͣym mons endor. ad cuiꝰ radicem fluittorrēs cÿſon. An̄ huiꝰ ciuitatis portaꝫ vbi eratmaior ꝯcurſus ppl̓i. obuiauit dn̄s multitudinihoīm efferentiū .i. extra portantiū. defunctū filiū vnicū vidue ad ſepeliendū. qꝛ antiqͥtus locaſepulture erāt extra ciuitates ⁊ hoīm habitatōnes. ne cadaueribꝰ inficerent̉ loca ⁊ hoīes. Hocautē ſic factū ē. vt euidentiꝰ eſſet miraculū corāmultis factū. ⁊ multi eſſent teſtes tanti miracl̓iEt qꝛ vacabāt ad pietatis opus ꝓſequēdo funꝰ⁊ ꝯſolando viduā ⁊ orbatā matrē. meruer̄t ipſūvidere miraculū. Ubi Gregꝰ. nicenꝰ. Erumnemolē breuibꝰ v̓bis explicuit. Mater vidua eratq̄ nō ſperabat vlteriꝰ filios ꝓcreare. nō hēbat īquē dirigeret aſpectū vice defūcti. qꝛ vnicꝰ erathūc ſolū lactauerat. Hic ſolꝰ aderat alacritatiscauſa ī domo. qͥcqͥd mater dulce ac p̄cioſū. hicſolꝰ extiterat. Un̄ ⁊ Cirillꝰ. Aiſeranda paſſio ⁊ad fletū ⁊ ad lacrimas potēs ꝓuocare. Quā cūvidiſſet dn̄s ſic triſtē ⁊ afflictā. miſcd̓ia ac pietate motus. ẜm ꝙ hō ſuꝑ ea. tuꝫ qꝛ vidua erat.tū qꝛ nō hēbat aliū filiū. a qͦ in ſenectute ſuſtētari poſſet ꝙͣ ab ip̄o. dixit illi berbo ꝯſolatorio⁊ dulci. Noli flere. qͣſi diceret. cito ꝯſolata eris.deſiſte qͣſi mortuū flere: qnē mox viuū reſurge̓videbis. Merentiū ꝯſolator deꝰ. illoꝝ maximelacrimas intuet̉: qui alioꝝ miſerias ⁊ peccatadeflent. Scd̓m Bedam. dn̄s miſericordia motꝰeſt. vt nobis exemplū imitande pietatis on̄deret. Un̄ ⁊ Chriſo. Iubens gͦ ceſſare a lacrimis:qui cōſolat̉ meſtos. monet nos de p̄ſentibꝰ defūctis ꝯſolatōem reciꝑe. reſurrectōeꝫ ſperātesPagani ⁊ gentiles cauſam habent plangendi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten