paraliticodeſideria ſilēter loqͣtur. Un̄ etiā Gregꝰ. Redemptor nr̄ ꝑ diem miracula in vrbibꝰ exhibet. ⁊ ador̄onis ſtudiū in mōte ꝑnoctat. vt ꝑfectis vilꝫp̄dicatoribꝰ innuat. qͣtenus nec actiuaꝫ amoreſpeculatōnis funditꝰ deſerāt. nec ꝯtemplatōnisgaudia oꝑatōnis nimietate ꝯtemnāt: ſꝫ quieticōtēplantes ſorbeāt. qd̓ occupati erga ꝓximosloquētes ꝓfundant Hec Gregꝰ. Qd̓ aūt hic ẜmmarcū ⁊ lucā dicit̉. qꝛ ih̓s nō poſſet manifeſtein ciuitatē introire: ſꝫ ſecedebat in deſertū. nōintelligit̉ de illa die qͣ curauerat leproſū. qꝛ illocurato intrauit ip̄a die capharnaū ciuitateꝫ ſecūdo miliario ibi ꝓximā. an̄ꝙͣ ſermo ſeu famaad multos ꝑueniret. Un̄ et Matheus hoc miraculū de leproſo cū ſequenti de centurionis ẜuoſimul cōtinuat.Oratio.Omine ih̓u xp̄e qͥ de monte paterni ſolij ⁊ virginalis vteri deſcēdiſti. vt ſanares leprā generis hūani. ecce ego leproſus varijs pct̄oꝝ maculis aſperſꝰ. adoro te domine ſi vis potes me mūdare. Extende manuꝫgr̄e ⁊ pietatis. tāge interiora ⁊ exteriora leproſi te inuocātis. miſerere mihi penitēti. et imꝑamorbo pct̄i. Deus meꝰ ⁊ miſcd̓ia mea. qͥ nō vismortē pct̄oris: ſꝫ vt cōuertat̉ ⁊ viuat. ꝑfice hecin me pct̄ore. vt in aīa nō moriar: ſꝫ ꝯuertar ⁊viuā tecū ineternū Amen. Capi. XLII.De ſeruo Centurionis paralitico.Einde cepit ih̓s appropinqͣre ciuitati capharnaū. q̄ vt dictum ē ibi ꝓpe erat. et tūc Centurioſeu tribunus .i. princeps centū militum poſitus ibi a romanis ꝓ collectōne tributi⁊ cuſtodia galilee. ne ſorde vellent cōtra romanos (qͥbus tota illa terra ſubiecta erat) rebellare. ꝓpter qd̓ manebat in capharnaum que eratmetropolis illius terre. tūc ciuitas glorioſa: ſꝫnūc valde abiecta. Acceſſit ad eū fide. deſiderio⁊ deuotōe potiuſꝙͣ greſſu corꝑalis pn̄tie. UndeOrigen̄. Acceſſit alienigena generatōne. ſꝫ domeſticus corde. alienꝰ natōne. ſꝫ ꝓximus fide. etprinceps militū. ⁊ ſociꝰ angeloꝝ. Iſte non eratiubeꝰ ſꝫ gentilis. ⁊ ideo ꝑ ſeip̄m nō eſt auſus adih̓m corꝑaliter accidere. reputans ſe indignuꝫpn̄tia xp̄i eſſe. ſꝫ primo ꝑ ſeniores iudeoꝝ qͣſi ꝑfamiliares et dilectos ih̓u acceſſit. quos miſitad eū rogans ꝑ eos ⁊ dicens. Dn̄e in cuiꝰ pt̄ateeſt morbus et ſanitas. mors ⁊ vita. puer meꝰ .i.ſeruus ⁊ ſubditus quem curialit̓ loquēs vocatpueꝝ ab etate vl̓ familiaritate potiuſꝙͣ ꝯditōecontra ſuꝑbos qͥ dedignant̉ famulos. iacet paraliticus in domo. contra inhūanos dn̄os qͥ dedomo ſua expellūt īfirmos. ⁊ ad hoſpitale mittunt eos. ⁊ male torquet̉ ꝓpter ml̓ta incōmodaq̄ patit̉. Tria v̓ba hec .ſ. iacet. paraliticꝰ. ⁊ torquet̉. dicit vt ⁊ aīe ſue anguſtias indicet. ⁊ dominū ad miſcd̓iaꝫ flectat. Un̄ Chriſo. Infirmitatē tm̄ modo expoſuit. ſꝫ remediū ſanitatis inpt̄a te miſcd̓ie eiꝰ dimiſit. Diuīa aūt ꝓuidētia iudei ſūt miſſi. vt inexcuſabiles fierēt. ſi viſo miraculo ⁊ credēte gentili nō crederēt. Iſte qͥdemCapitulumᵐ .xlij.centurio auditis xp̄i miracul̓. firmiter crediditꝙ poterat ſanare ſeruū eiꝰ. qͥ erat ſibi carus ⁊moriturꝰ. niſi ꝑ xp̄m fuiſſꝫ ſanatꝰ. ⁊ iō de eiꝰ ſanatōne erat ſolicitꝰ. In hoc gͦ facto centuriōistantā curā et ſolicitudinē ꝓ ẜuo hn̄tis. diſceredebemꝰ ꝯmiſereri ſeruis nr̄is ⁊ ſubditis. ac ſolicitudinē ⁊ curā hr̄e de eis. Nō erat ip̄e ſicut multi ſūt hodie qͥ vidētes ſubditos ſuos infirmarieos negligūt. ⁊ plꝰ de ſeip̄is ſanis ꝙͣ de ſubbitisinfirmis ſoliciti ſūt pluſꝙͣ ſibip̄is in voluptatibus ꝙͣ ſubditis ī neceſſitatibꝰ condeſcēdūt. Rogauit inquā affectās vt veniret ad domū ſuamminꝰ plene p̄ anguſtia ẜui ⁊ deſiderio cure cogitans xp̄i maieſtatē ⁊ reuerentiā. Ih̓s aūt ſciēsdeuotōeꝫ eiꝰ. rn̄dit ꝑ ip̄os internūcios. Ego veniā. ecce huīlitas. ⁊ curabo eū. ecce pietas. Uenit aūt potentia ſanādi nō pn̄tia corporali. Etibat cū illis. Alteriuſmodi erat iſte medicus. ꝙͣſūt illi. qui nō pauperes ſꝫ diuites viſitare ſuntꝑati. Et cū iam eſſꝫ ꝓpe domū. centurio plenius. cogitans ⁊ ꝑ actū fidei ſe cōuertens ad xp̄ieminentiā ⁊ maieſtatē. acceſſit an̄ reditū aliorū ꝑ amicos ſibi magis domeſticos. quos miſitad eū rogās vt nō veniret ⁊ dicēs. Dn̄e noli vexari. nō em̄ ſūdignus. vt intres ſub tectū meūNō dicit palatiū nō domū. licet princeps eſſet.ſꝫ tectū ꝑ huīlitate ſui ⁊ ꝯſideratōne magnitudinis xp̄i. ꝓpter gentilis vite conſcientiā timebat offendere xp̄m. quē credebat deū. ſi corporali pn̄tia intraret ad eū. Sed ẜm Augu. dicendoſe indignū p̄ſtitit ſe dignū. nō ītra cuiꝰ parieteſſꝫ in cuiꝰ cor xp̄c intraret. Vnde ⁊ Chriẜ. Quiaindignū ſe fecit ſuſcipiēdi xp̄m in domo. dignꝰfactus ē regno. Et ad maiorē ſui humiliatōemadiecit dicēs. ꝓpter qd̓ ⁊ meip̄m arbitratus nōſum dignꝰ vt venirē ad te. et internūcios ſubmiſi ꝓ me. Sed tm̄ ſine pn̄tia corporali dic verbo. ꝑ quod omīa creant̉. regunt̉ ⁊ ſanant̉. ⁊ ſanabit̉ puer ⁊ ſeruus meus. ip̄e em̄ dixit ⁊ factaſūt. vt dicit hic Beda. Magna ē fides. q̄ dice̓ credit eſſe facere. Ubi petrus cantor pariſien̄. Hīcargue meliꝰ eſſe abſtinere ab ordine a ꝯfectōnevel ſūptōne eukariſtie. niſi plurimū ad hoc velillud accedenteꝫ confortet bona conſcientia. ꝙͣordinari vl̓ cōficere vel ſumere cū ꝯſcientia nōdico leſa. qꝛ hoc eſſet mortale: ſꝫ dubia. de qͣ dubito an ſana ſit. cū ſic accedens potiꝰ grauer ꝙͣiuuer. Et qꝛ irregularitas excludit aliquē a mīſterio huiꝰ ſacramenti. ideo nō debet ignorareex quo incurrit̉ irregularitas. ex quo ponit ſead talem actū: ſed ſcire debet ſuū ſtatum. Inoꝑe huiꝰ centurionis tres mirabiles nobis on̄dunt̉ virtutes .ſ. humilitas. fides ⁊ prudentia.Magnā em̄ huīlitateꝫ habuit: qui cum dn̄s adeū benire paratus eſſet. indignū ſe vt ſub tectūſuum intraret: iudicauit. Perfectam qͦꝫ habuitfidem: qꝛ cū eſſet gentilis. ſolo v̓bo deū crediditpoſſe puero reddere ſanitatē. Nō ꝑuā etiā prudentia habuit. qꝛ vltra carnē diuinitatē latentem cognouit. ⁊ eū quē corꝑaliter ambulātemvidit. vbiqꝫ per diuinitatē eſſe pn̄tem intellexit
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten