et cōcluſione ſermonisdicit̉. iugum em̄ meū ſuaue ⁊ onus meū leue:qꝛ ſicut onus dicit̉ leue in comꝑatōne ad mercedem. licet in ſe ſit graue. ſic pn̄tia incōmodareſpectu glorie future. Itaqꝫ lata dici p̄t hecpia qꝛ in amore celeſtiū cor dilatat cogitantiū.qm̄ nō ſūt ꝯdigne paſſiones huiꝰ tꝑis ad futurā gloriā q̄ reuelabit̉ in nobis. ⁊ anguſta qꝛ amorē terrenoꝝ anguſtat. ⁊ a t̓ renis hoīeꝫ alienat. Un̄ ẜm Chriſo. Arta ē via ⁊ anguſta ⁊ nihilominꝰ leuis ac facil̓. qꝛ cūcta aſpera vite hꝰꝑtrāſeunt. ⁊ qꝛ ad bonū finē .ſ. ad vitā ꝑueniūtTēporale ſudoꝝ. ⁊ ꝑpetuū coronatoꝝ. Et qꝛ pͥus ſūt laborioſa q̄ trāſeunt. et poſtea glorioſaq̄ ꝑmanent: maximuꝫ p̄t laborū eſſe ſolatium.Igit̉ etſi in ſe difficile ſit qd̓ iubemur: tn̄ faciēdum ē vt ad gloriā ꝑuenire mereamur. Qui eīnō ꝯpatit̉: nō cōregnabit. nec coronabit̉ niſiqͥ legittime certauerit. Et iteꝝ. Siqͥs viā laborioſam exiſtimat: ſuā deſidiaꝫ accuſat. Si em̄nautis pelagi fluctus. ſi tēpeſtates atqꝫ hÿemsagricolis. ſi vulnera cedeſqꝫ militibꝰ: ſi grauiſſimi ictus plageqꝫ pugilibꝰ. leues vident̉ ⁊ tollerabiles ſūt ꝓpter ſpem tꝑaliū. ac ꝑeuntiū cōmodoꝝ: tantomagis cū celuꝫ p̄parat̉ in p̄mio.nihil ex pn̄tibus aſperitatibꝰ debet ſentiri. Necaſpicias ꝙ via eſt aſpera: ſꝫ qͦ ducit. nec alia qꝛlata eſt ſꝫ vbi deſinit Hec Chriſo. Qūo auteꝫdomini p̄cepta nobis nō difficilia ⁊ oneroſa: ſꝫmagis facilia ⁊ leuia eſſe videant̉: docet adhucidem Chriſo. dicens. His gͦ q̄ dicta ſūt ne vltrainobediētiam cōtentōne foueamꝰ. maxime cuꝫp̄mia ⁊ voluptatē in ſe ⁊ vtilitatem habeāt ip̄ap̄cepta. Que ſi moleſta ⁊ oneroſa pleriſqꝫ ⁊ ingentis cuiuſdaꝫ vident̉ laboris: intellige ꝓpterxp̄m te illa ſuſcipiſſe faciēda. ⁊ qd̓ videt̉ eſſe triſte. iocundiſſimū iudicabis. Si em̄ cogitatōeꝫhanc ſemꝑ habuerimꝰ. nihil experimur oneroſum: ſꝫ ex diuerſo plurimā vndiqꝫ capiemꝰ voluptateꝫ. Si quidem labor ip̄e nō ampliꝰ laborapparebit: ſꝫ quātomagis intendit̉ tātodultior⁊ voluptuoſior fiet. Qn̄ igit̉ te cupiditas pecuniarū aliorūqꝫ obſederit cōſuetudo vitioꝝ. ipſead aīam tuā loq̄re. Triſtaris qꝛ te corꝑis volūptate defraudo: ſꝫ letare potiꝰ. qꝛ celoꝝ tibi regna ꝓuideo. Nō em̄ ꝓpter hoīem: ſꝫ propt̓ deumiſtud oꝑaris. Paululū igit̉ expecta: et videbisꝙͣ ſit ꝯmodum grande ꝑatum. Hiſce pn̄tis viteponbera magnanimiter ſuſtinere: et ineffabiliapud deuꝫ fidutia ac liberalitate gaudebis. Siem̄ iſta ſemꝑ nr̄e inculcemꝰ aīe: celeriter ab oībus illam vitijs ſubtrahemꝰ. Unuꝫ illud a te. acſolum reqͥrit deus: vt aduerſus hoſtē veras inimicitias ꝓ honore regis ⁊ tua ſalute ſuſcipiasItaqꝫ ſi ei iſtud obtuleris. om̄e iam belluꝫ ipſeꝯficiet. Ita etiā illa q̄ importabilia nūc putamus. facilia prorſus ac leuia. amabiliaqꝫ ducemus. Ꝙͣdiu em̄ in vitijs ꝑmanemus. aſperā atqꝫ difficilem. ⁊ omīno arduā opinamur eſſe v̓tutē. ip̄a v̓o vitia deſiderabilia ꝓrſus ac dulcia.Sinauteꝫ vel breui illa tꝑe deſeramus. tunc ethec horribilia ⁊ turpia. ⁊ virtus delectabilis apin monte. Capitulum. xl.parebit ac facilis. Hec autē ex illis habūde dalemus addiſcere: qͥ vitam ſuā facta in meliuscōuerſione mutauerūt Hec Chriſo. Un̄ dicit ⁊Seneca. Quedā nō qꝛ difficilia ſūt nō audemꝰſꝫ nō audemꝰ difficilia ſunt. Et qꝛ dixit paucos eſſe qui inueniūt anguſtā portam. ⁊ artaꝫviam: ne heretici ⁊ ꝑuerſi hoīes falſitatē apparentia virtutū palliantes ⁊ ſe plurimūqꝫ paucitate cōmendantes. ſe nomīe paucitatis ſupponant: ⁊ ſimplices in via dei ambulātes decipiātſtatim ſubiecit: dicens. Attendite .i. attente etdiligenter cauete a falſis ꝓphetis. Un̄ HilariusQuia paucoꝝ eſt inuenire artā viam: fraudulentiam eoꝝ qui ſe eā inuenire mentiunt̉ exponit: ne ab illa nos impediant. Attendite inꝙͣ afalſis ꝓphetis .i. a deceptoribꝰ hereticis. ſimulatis ypocritis. falſis fratribꝰ. religionis ſpēm p̄tendentibꝰ. ⁊ hmōi. Aoraliter tres falſiⁱ prophete ſunt. caro. mundꝰ. dyabolus. Ille em̄ dicit̉falſus propheta: qͥ vnū p̄dicit ⁊ p̄mittit. ⁊ aliudeueniēs ſoluit: ſicqꝫ hoīes decipit ⁊ fallit. Primus ergo ē cōcupiſcentia carnalis. ꝓmittensdelectatōem. et ſoluens eternā afflictōem. Secundus eſt cupiditas mundialis ꝓmittēs ſufficientiā: ⁊ ſoluens finalē inopiam. Tertius eſtdÿabolus ſiue ſuꝑbia ſecularis. ꝓmittēs exaltatōnem. ⁊ ſoluēs futurā abiectōnem: qꝛ qui ſeexaltat: humiliabit̉. Poteſt etiā hoc exponi deomnibꝰ demonibꝰ: ſe ī angelos lucis (vt iuſtosdecipiant) tranſferētes. Un̄ dicit Ioh̓es: nolitecredere omni ſpiritui. ſed ꝓbate ſpūs an ex deoſint. Qui veniunt ad vos .ſ. decipiēdos in veſtimētis ouiū .i. ſub ſpecie religionis. in cōſpectuhoīm ſil̓es iuſtitie mīſtris. in habitu huīli ⁊ oratōne ꝓlixa. in ieiunio arto. ī elemoſine largitōne. in v̓bis blandis. ceteriſqꝫ religiōis ſignisqꝛ p̄tendūt ſimplicitatē. ſimulāt māſuetudinē.oſtent āt huīlitatē. fingūt ſuā ad ppl̓m huīlitatem: hn̄tes ẜm apl̓m ſpēm pietatis. virtutē at̄eiꝰ abnegātes. Un̄ ſubiūgit̉. Intrinſecꝰ aūt .ſ. īcorde et volūtate decipiēdi ſūt lupi rapaces. qꝛcū ſpē virtutis ſint induti. vite tn̄ pͣuitate ſuntcorrupti. ⁊ iō magis cauendū: ne rapiēdo dilaniēt vos blāditijs ⁊ ſil̓atōibꝰ. Un̄ eī (ait Chriẜ)Nulla res ſic ext̓minat bonū ſicut ſil̓atio. nammalū ſub ſpē boni celatū dum nō ꝯgnoſcit̉. nōcauet̉. Ubi Piero. Et de oībꝰ qͥdem intelligi p̄t.qͥ aliud hītu ac ſermone ꝓmittūt. aliud oꝑe demōſtrant. Sꝫ ſpāliter d̓ he̓ticis intelligendū ēqͥ vident̉ cōtinētia. caſtitate. ieiunio. qͣſi qͣdampietatis veſte ſe circūdare. intrinſecꝰ v̓o hn̄tesaīmū venenatū. ſimplitioꝝ fr̄m corda decipiūtHec Hiero. Et qꝛ iſti falſi ꝓph̓e nō pn̄t cognoſciex apparētia exteriori. iō on̄dit vn̄ debeāt cogͦſci .ſ. a fructibꝰ ⁊ oꝑbꝰ. Cū em̄ alteri ſint exterius ī ꝯuerſatōe. alteri interiꝰ in affectōne. ⁊ itadifficile cogͦſcant̉: tn̄ a fructibꝰ eoꝝ .i. oꝑbꝰ cognoſcetis eos .ſ. finalit̓. nō tn̄ oībꝰ. licet bona ⁊laudabilia oꝑa videant̉ alijs: ſꝫ qͥbuſdā ⁊ maxīeꝑ impatīam eoꝝ tꝑe ꝑſecutōis ⁊ aduerſitatis.qꝛ d̓facili ī tꝑe tēptatōnis recedūt ⁊ ꝓ ſimulata
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten