Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

ſed in celoQuarta ē hūana ſuꝑfluitas: dignū ē em̄ ſuꝑflua q̄rimus. vt aliqn̄ neceſſarijs careamusQuīta ē abuſus tꝑaliū. creatura dei abutitur: dignū ē vt aliqn̄ ad neceſſitatē ei tollaturSexta ē ingratitudo: dignū ē benefitijsdei priuet̉. ingͣtꝰ exiſtit. Septima ē vt credāꝰ deū nob̓ p̄be̓ tꝑalia: et a nob̓. vel ex debito nob̓ tribui a deo. ea em̄ ſubtrahēdo on̄dit ip̄e ſit dn̄s. Prohibet dn̄s ſolicitudinē diffidētie timorē: ſꝫ ꝑmittit ſolicitudinē ꝓuidētie laborē. Prohibet ſolicitudinē deordinatamſuꝑfluam. quā īpediūt̉ et poſtponūt̉ bonaſpūalia: ſꝫ ꝑmittit ſolicitudinē moderatā neceſſariā ẜm regl̓aꝫ rōis recte. ſit ꝑs prubentie. aliter ſeq̄retur tēptaret deū ſi expectaret ab eo oīa neceſſaria: obmittēdo debet fieri circa hec via hūana. Igit̉ cuꝫ duplex poſſit amor reꝝ tꝑaliū .ſ. reſpectu ſuꝑflui. vel r̄ſpectu neceſſarij. ꝯͣ pͥmū ꝓhibet dn̄s theſaurizatō. ꝯͣ ſecūdū ꝓhibꝫ p̄focātē ſolicitudinē. Ubinotādū triplex ē ſolicitudo. Prima ē nature veriꝰ labor et cura dr̄ ꝓuidētie. hoī ne deuꝫtēptat ꝯcedit̉. vt tn̄ deꝰ oībꝰ p̄ferat̉. Un̄ ade dictū ē. ī labore et ſudore vultꝰ tui veſceris panetuo. et dn̄m loculos habuiſſe patet ex euangelio. Secūda ē culpe. ꝯſiſtit ī quantitate reꝝ. ſupͣ neceſſitatē acqͥrūt̉. et hāc ſolicitudineꝫparit et comitat̉ auaritia. ī qͣlitate etiaꝫ lautitia reꝝ quā cōmitat̉ luxuria: in nimis qͦꝫ anxia neceſſarioꝝ ꝓuiſione. ex qua ſeqͥt̉ ſpūaliuꝫnegligētia. et hec ſolicitudo oīno ꝓhibet̉: qꝛ vrtōſa iudicat̉. Tertia ē gr̄e ꝯſiſtit ī oꝑbꝰ iuſtitie et ꝓximi cōpaſſiōe. Un̄ apl̓s. Inſtātia meaquottidiana ſolicitudo oīm eccl̓iaꝝ. Hec ſolicitudo p̄cipit̉: qꝛ ad caritatē ꝑtinē dinoſcitur.Prima ē tollerabilis. ſecūda vituꝑabilis. tertiacōmēdabilis. Tādē ꝯcludit de debꝫ ſolicitꝰ: qꝛ de eternis de terrenis. Et īplicat hictriplex bonū .ſ. celeſte. ſpūale tꝑale. Primū ēbonū gl̓ie. ſecūdū gr̄e. tertiū fortune. Primū ēmaximū. ſecūdū minꝰ. tertiū minimū. pri dꝫ ī intētōe ſic p̄miū. ſecūdū ī oꝑatōeꝙͣ meritū. tertiū ī adiectōe tāꝙͣ ſuſtētamētumIta īqͥt nolite ſoliciti circa tꝑalia q̄rēda: ſꝫpͥmū ītētōe affectōne ac p̄cipue oībꝰ alijspͥncipaliter tāꝙͣ beatitudinē oīm actōnū et vltimū finē ē ſe appetibile. q̄rite regnuꝫ dei. i.vitā eternā et celeſtia bona: et ne ſit error īrēdo. ſecūdo tāꝙͣ rectā viā: et id qd̓ meret̉ obtineri regnū dei. q̄rite iuſtitiā dei ſeq̄ndo eiꝰcepta ēt iuſtitie oꝑa. et tertio ad vite neceſſaria vob̓ hec oīa .ſ. tꝑalia qͦꝝ vniuerſitatē ī tribus poſuit .ſ. ī cibo. potu et veſtimēto: aditientur .ſ. vob̓ cooꝑātibꝰ collaborātibꝰ ac ſolicitudinē habētibꝰ. qꝛ ſic ꝓpter mala oꝑa fructꝰterre ſubducit̉: ſic ꝓpter bona oꝑa addicit̉. Verūtamē ſi pn̄tia ſubtrahūt̉ ad exercitatōꝫ ē etꝓbatōꝫ. ac etiā penitꝰ ſubtracta. martirij ꝓmerēt̉ coronā. ſi d̓o dant̉ ad ꝯſolatōeꝫ ē et grārūactōeꝫ. qꝛ diligētibꝰ deū oīa cooꝑant̉ ī bonuꝫ.ſcit em̄ medicꝰ celeſtis qͥd magis expediat nob̓Capitulūᵐ xxxviij.Igit̉ qꝛ pͥmū relatiue dicit̉ ad ẜm: patetexcludit ſolicitudinē oīo circa neceſſaria vite: ſꝫ on̄dit pͥncipaliter d̓bemꝰ ſolicitari ſpiritualibꝰ et ſecūbario de tꝑalibꝰ. tꝑalia adicient̉ nob̓ .i. ꝯſeq̄nter ſine vllo nr̄o īpedimēto: ne iſta q̄rimꝰ illīc auertamur: aut ne duos fines ꝯſtituamꝰ. ẜm aug. dixit. pͥmū q̄rite regnū dei. ſignificauit tꝑale poſteriꝰ q̄rēdū. tꝑe: ſꝫ dignitate. Illub tanꝙͣ bonū: hocꝙͣ neceſſariū. ꝓpter illud bonū. Hoc ē pͥmū q̄re̓regnū d̓i poſteriꝰ tꝑale .i. hoc pͥore loco poni illud poſteriore .ſ. vt q̄ramꝰ tꝑale vt habeamꝰ regnū dei ecōuerſo. Aꝑte on̄dittꝑalia ſic appetēda vt ꝓpter ip̄a bn̄face̓ debeamꝰ. licꝫ ſint neceſſaria: ſꝫ q̄cūqꝫ facimꝰ ꝓpter regnū dei face̓ īſtituimur. Ergo aliqͥd boni oꝑamur: tꝑalia ſꝫ eterna cogitemꝰ. et pͥmuꝫintētōe et affectōe regnū dei q̄ramꝰ. Sācti primitiui queſier̄t pͥmū regnū dei. deꝰ adieciteis regnū mūbi .ſ. tꝑe ꝯſtātini. Sꝫ hodie a ml̓tis pͥmo p̄cipue q̄rit̉ regnū mūdi magis ꝙͣ d̓iet magis ſoliciti ſūt terris et diuitijs: ꝙͣ animabꝰ eccleſijs: et timendū ē eis ne regno mūdi amittāt regnū dei. Deinde vetatcogitare de craſtino et futuro: dicēs. Noliteſoliciti ī craſtinū .i. ī futurū ſolicitudinē. ſcꝫfuturo tꝑi debitā īordinate p̄occupando. cu īcūbit diei craſtino ī diē hodiernū anticipādo. De pn̄tibꝰ (vt ait hiero) ꝯceſſit debere ſolicitos: futura ꝓhibet cogitare. Sufficitem̄ nobis pn̄tis tꝑis cogitatō: futura īcertaſūt relīquamꝰ deo. Vbi petrꝰ cātor ſupͣ ꝓhibuitſolicitudinē vitioſā de pn̄tibꝰ. .ſ. ſūt vniꝰ āni:ſemel em̄ ī āno ſerimꝰ. metimꝰ et colligimus.Un̄ pn̄tia quaſi dicunt̉: hic aūt ꝓhibet ſolicitudinē de futuris vt de his poſt annū veniūtDe his em̄ ꝓcurat diuina ordinatō: cōuenit ſolicitari. Si ꝓuidētia tua vltͣ ānū extendit̉: ī vitioſā ſolicitudinē vertit̉. vt abbatis uſqꝫ ī t̓tiū ānū reſeruauit ānonā. Cuiuſmōihoīes reputamꝰ ſapiētes. tamē veniāt ꝯͣdn̄i ꝓhibitū. ꝯcedit tm̄ curā pn̄tiū. Tales etiaꝫ de deo diffidūt: et ob hoc miẜrimi ſt̄. hec petrꝰ. Un̄ et criſ. aūt dictū ē nolite cogitarecraſtino. ſcio ego nec aubire aliquē nec oīouare. neqꝫ orare his iubeamur: nosſtudiū erga hec expēdimꝰ. et de his ſingl̓is cogitādo ꝯſumimur. Sꝫ qͣntā ī his ad corpꝰ ſūtcurā on̄dimꝰ. tantā ī ſpūalibꝰ habemꝰ īcuriamīmo lōge etiā maiorē. hec criſ. vult at̄ dn̄sde futuro nos ſolicitos tāꝙͣ certi futura vita ſimꝰ. qꝛ neqꝫ de pn̄ti certi ſecuri ſumꝰ. Un̄anſhel. Puta te qͦttidie morituꝝ. de craſtino cogitab̓. Un̄ ſeneca. Oīs dies ſic vltīa ē ordināda. Sufficit nob̓ pn̄tis cogitatō tꝑis. futuroꝝ curā īcerta ē relinquamꝰ. Craſtinus em̄dies ſolicitus erit ſibip̄i .i. ip̄e affert ſolicitudi ſuā ſecū. quia tēpus futurū habebit ſolicitudinem ſuam ſibi ꝯgruam et debitā. ſicut patet. ex variatōe tꝑis occurrūt varia fienda: dequibꝰ ſufficit tūc ſolicitari. cum venerit eoruꝫ