ſed in celoQuarta ē hūana ſuꝑfluitas: dignū ē em̄ qͥ ſuꝑflua q̄rimus. vt aliqn̄ neceſſarijs careamusQuīta ē abuſus tꝑaliū. qͥ eī creatura dei abutitur: dignū ē vt aliqn̄ ad neceſſitatē ei tollaturSexta ē ingratitudo: dignū eī ē ꝙ benefitijsdei priuet̉. qͥ ingͣtꝰ exiſtit. Septima cā ē vt credāꝰ deū nob̓ p̄be̓ tꝑalia: et n̄ eē a nob̓. vel ex debito nob̓ tribui a deo. ea em̄ ſubtrahēdo on̄ditꝙ ip̄e ſit dn̄s. Prohibet gͦ dn̄s ſolicitudinē diffidētie ⁊ timorē: ſꝫ ꝑmittit ſolicitudinē ꝓuidētie⁊ laborē. Prohibet ſolicitudinē deordinatam ⁊ſuꝑfluam. ꝑ quā īpediūt̉ et poſtponūt̉ bonaſpūalia: ſꝫ ꝑmittit ſolicitudinē moderatā ⁊ neceſſariā ẜm regl̓aꝫ rōis recte. cū ſit ꝑs prubentie. aliter ſeq̄retur ꝙ hō tēptaret deū ſi expectaret ab eo oīa neceſſaria: obmittēdo ꝙ debet fieri circa hec via hūana. Igit̉ cuꝫ duplex poſſiteē amor reꝝ tꝑaliū .ſ. reſpectu ſuꝑflui. vel r̄ſpectu neceſſarij. ꝯͣ pͥmū ꝓhibet dn̄s theſaurizatōnē. ꝯͣ ſecūdū ꝓhibꝫ p̄focātē ſolicitudinē. Ubinotādū ꝙ triplex ē ſolicitudo. Prima ē natureq̄ veriꝰ labor et cura dr̄ ꝓuidētie. q̄ hoī ne deuꝫtēptat ꝯcedit̉. vt tn̄ deꝰ oībꝰ p̄ferat̉. Un̄ ⁊ ade dictū ē. ī labore et ſudore vultꝰ tui veſceris panetuo. et dn̄m loculos habuiſſe patet ex euangelio. Secūda ē culpe. q̄ ꝯſiſtit ī quantitate reꝝ.cū ſupͣ neceſſitatē acqͥrūt̉. et hāc ſolicitudineꝫparit et comitat̉ auaritia. ī qͣlitate etiaꝫ ⁊ lautitia reꝝ quā cōmitat̉ luxuria: in nimis qͦꝫ anxia neceſſarioꝝ ꝓuiſione. ex qua ſeqͥt̉ ſpūaliuꝫnegligētia. et hec ſolicitudo oīno ꝓhibet̉: qꝛ vrtōſa iudicat̉. Tertia ē gr̄e q̄ ꝯſiſtit ī oꝑbꝰ iuſtitie et ꝓximi cōpaſſiōe. Un̄ apl̓s. Inſtātia meaquottidiana ⁊ ſolicitudo oīm eccl̓iaꝝ. Hec ſolicitudo p̄cipit̉: qꝛ ad caritatē ꝑtinē dinoſcitur.Prima ē tollerabilis. ſecūda vituꝑabilis. tertiacōmēdabilis. Tādē ꝯcludit de qͣ debꝫ hō eē ſolicitꝰ: qꝛ de eternis n̄ de terrenis. Et īplicat hictriplex bonū .ſ. celeſte. ſpūale ⁊ tꝑale. Primū ēbonū gl̓ie. ſecūdū gr̄e. tertiū fortune. Primū ēmaximū. ſecūdū minꝰ. tertiū minimū. Iō primū dꝫ eē ī intētōe ſic p̄miū. ſecūdū ī oꝑatōe tāꝙͣ meritū. tertiū ī adiectōe tāꝙͣ ſuſtētamētumIta īqͥt nolite eē ſoliciti circa tꝑalia q̄rēda: ſꝫpͥmū ītētōe ⁊ affectōne ac p̄cipue p̄ oībꝰ alijs ⁊pͥncipaliter tāꝙͣ beatitudinē oīm actōnū et vltimū finē qͥ ē ꝑ ſe appetibile. q̄rite regnuꝫ dei. i.vitā eternā et celeſtia bona: et ne ſit error ī qͣrēdo. ſecūdo tāꝙͣ rectā viā: et id ꝑ qd̓ meret̉ obtineri regnū dei. q̄rite iuſtitiā dei ſeq̄ndo eiꝰ p̄cepta ēt iuſtitie oꝑa. et tertio ad vite neceſſaria vob̓ hec oīa .ſ. tꝑalia qͦꝝ vniuerſitatē ī tribus poſuit .ſ. ī cibo. potu et veſtimēto: aditientur .ſ. vob̓ cooꝑātibꝰ ⁊ collaborātibꝰ ac ſolicitudinē mō habētibꝰ. qꝛ ſic ꝓpter mala oꝑa fructꝰterre ſubducit̉: ſic ꝓpter bona oꝑa addicit̉. Verūtamē ſi pn̄tia ſubtrahūt̉ ad exercitatōꝫ ē etꝓbatōꝫ. ac etiā penitꝰ ſubtracta. martirij ꝓmerēt̉ coronā. ſi d̓o dant̉ ad ꝯſolatōeꝫ ē et grārūactōeꝫ. qꝛ diligētibꝰ deū oīa cooꝑant̉ ī bonuꝫ.ſcit em̄ medicꝰ celeſtis qͥd magis expediat nob̓Capitulūᵐ xxxviij.Igit̉ qꝛ pͥmū relatiue dicit̉ ad ẜm: patet ꝙ nōexcludit ſolicitudinē oīo circa neceſſaria vite: ſꝫ on̄dit ꝙ pͥncipaliter d̓bemꝰ ſolicitari d̓ ſpiritualibꝰ et ſecūbario de tꝑalibꝰ. q̄ tꝑalia adicient̉ nob̓ .i. ꝯſeq̄nter ſine vllo nr̄o īpedimēto: necū iſta q̄rimꝰ illīc auertamur: aut ne duos fines ꝯſtituamꝰ. Nā ẜm aug. Cū dixit. pͥmū q̄rite regnū dei. ſignificauit tꝑale poſteriꝰ q̄rēdū.nō tꝑe: ſꝫ dignitate. Illub tanꝙͣ bonū: hoc tāꝙͣ neceſſariū. ꝓpter illud bonū. Hoc ē pͥmū q̄re̓regnū d̓i ⁊ poſteriꝰ tꝑale .i. hoc pͥore loco poni⁊ illud poſteriore .ſ. vt iō q̄ramꝰ tꝑale vt habeamꝰ regnū dei ⁊ nō ecōuerſo. Aꝑte eī on̄dit nōtꝑalia ſic eē appetēda vt ꝓpter ip̄a bn̄face̓ debeamꝰ. licꝫ ſint neceſſaria: ſꝫ q̄cūqꝫ facimꝰ ꝓpter regnū dei face̓ īſtituimur. Ergo cū aliqͥd boni oꝑamur: nō tꝑalia ſꝫ eterna cogitemꝰ. et pͥmuꝫintētōe et affectōe regnū dei q̄ramꝰ. Sācti primitiui queſier̄t pͥmū regnū dei. ⁊ iō deꝰ adieciteis regnū mūbi .ſ. tꝑe ꝯſtātini. Sꝫ hodie a ml̓tis pͥmo ⁊ p̄cipue q̄rit̉ regnū mūdi magis ꝙͣ d̓iet magis ſoliciti ſūt ꝓ terris et diuitijs: ꝙͣ ꝓ animabꝰ ⁊ eccleſijs: et iō timendū ē eis ne cū regno mūdi amittāt regnū dei. Deinde vetatcogitare de craſtino et futuro: dicēs. Nolite gͦſoliciti eē ī craſtinū .i. ī futurū ſolicitudinē. ſcꝫfuturo tꝑi debitā īordinate p̄occupando. ⁊ curā q̄ īcūbit diei craſtino ī diē hodiernū anticipādo. De pn̄tibꝰ gͦ (vt ait hiero) ꝯceſſit debereeē ſolicitos: qͥ futura ꝓhibet cogitare. Sufficitem̄ nobis pn̄tis tꝑis cogitatō: futura q̄ īcertaſūt relīquamꝰ deo. Vbi petrꝰ cātor ſupͣ ꝓhibuitſolicitudinē vitioſā de pn̄tibꝰ. q̄ .ſ. ſūt vniꝰ āni:ſemel em̄ ī āno ſerimꝰ. metimꝰ et colligimus.Un̄ ⁊ pn̄tia quaſi dicunt̉: hic aūt ꝓhibet ſolicitudinē de futuris vt de his q̄ poſt annū veniūtDe his em̄ q̄ ꝓcurat diuina ordinatō: nō cōuenit ſolicitari. Si gͦ ꝓuidētia tua vltͣ ānū extendit̉: iā ī vitioſā ſolicitudinē vertit̉. vt abbatisqͥ uſqꝫ ī t̓tiū ānū reſeruauit ānonā. Cuiuſmōihoīes mō reputamꝰ ſapiētes. cū tamē veniāt ꝯͣdn̄i ꝓhibitū. qͥ ꝯcedit tm̄ curā pn̄tiū. Tales etiaꝫ de deo diffidūt: et ob hoc miẜrimi ſt̄. hec petrꝰ. Un̄ et criſ. Ꝙ aūt dictū ē nolite cogitare d̓craſtino. ſcio ego nec aubire aliquē nec oīo ẜuare. Cū eī neqꝫ orare ꝓ his iubeamur: nos oēſtudiū erga hec expēdimꝰ. et de his ſingl̓is cogitādo ꝯſumimur. Sꝫ qͣntā ī his q̄ ad corpꝰ ſūtcurā on̄dimꝰ. tantā ī ſpūalibꝰ habemꝰ īcuriamīmo lōge etiā maiorē. hec criſ. Nō vult at̄ dn̄sde futuro nos eē ſolicitos tāꝙͣ certi d̓ futura vita ſimꝰ. qꝛ neqꝫ de pn̄ti certi ⁊ ſecuri ſumꝰ. Un̄anſhel. Puta te qͦttidie morituꝝ. ⁊ de craſtinon̄ cogitab̓. Un̄ ⁊ ſeneca. Oīs dies ſic vltīa ē ordināda. Sufficit gͦ nob̓ pn̄tis cogitatō tꝑis. futuroꝝ curā q̄ īcerta ē relinquamꝰ. Craſtinus em̄dies ſolicitus erit ſibip̄i .i. ip̄e affert ſolicitudinē ſuā ſecū. quia tēpus futurū habebit ſolicitudinem ſuam ſibi ꝯgruam et debitā. ſicut patet.ꝙ ex variatōe tꝑis occurrūt varia fienda: dequibꝰ ſufficit tūc ſolicitari. cum venerit eoruꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten