Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

De miſericordia faciendahora: ac ſi dicat. Cum futurꝰ dies aduenerit deip̄o curabitis et an̄. ſicut hodiernā ſolicitudinē īterdico. ita nec craſtinā. poſtꝙͣ craſtinꝰ dies aduenerit. Et ẜm hoc in p̄dictis hocnomē ſolicitꝰ dicit anxietatē auaritie. ſꝑ ē fugiēda. hic diſcretōeꝫ ꝓuidētie. pn̄tibꝰ futuris ē habēda. Sit hodiernꝰ dies de ſe ſolicitꝰ tm̄mō: de alio. Sufficit em̄ diei malitiaſua .i. cuilibet tꝑi labor et fatigatō. calamitaset ꝯtritō. dolor et triſtitia. afflictio et āguſtia.ſolicitudo et cura. Un̄ malitia hic dr̄ maluꝫculpe qd̓ agimꝰ: ſꝫ malū pene qd̓ patimur. inſtatu innocētie īdigniſſet tali ſolicitudine: ac ſi dicat. oportꝫ labor et cogitatꝰad habendū vite neceſſaria diē p̄ueniat: qꝛ adhoc ſufficit dies neceſſaria ſumere oporteat ſe ſuā habeat ſolicitudinē: oꝫ adderealiā. Cur malitiā malitie. laborē labori. cu curę ſuꝑaddere velis? itaqꝫ malignitate ponit̉ hic malitia: ſꝫ labore miſeria. Sicem̄ dice̓ ſolemꝰ. multa mala hodie paſſi ſumusqn̄ aliqͦ magno labore vel miſeria fatigamur.Un̄ criſoſt. Malitiā v̓o hic malignitatē vocat: ſꝫ miſeriā et laborē. Sīc em̄ alubi dīc. ſiē malitia ī ciuitate. quā dn̄s fecit: auaritiam ſignificat ac rapinas. nec taliū quicꝙͣ alid̓oīno: ſꝫ eas ꝓfecto plagas. diuinitꝰ īferūt̉.bꝰ rurſꝰ loqͥt̉ ꝑꝓphetā facio pacē creo malūNeqꝫ hic em̄ malitiā voluit intelligi: ſꝫ peſtilētias ꝓfecto et fames. ceteraqꝫ hmōi mala eſſeputat̉ a plurimis: ita hic qͦꝫ malitiā afflictōepoſuit: dicēs. ſufficit diei malitia ſua. Nihilita dolorē īfert aīe vt ſolicitudo ⁊cura. hec criſ.Itaqꝫ labor ꝓuidētia dānat̉ ſꝫ mētē p̄focāscura. Et ideo ẜm aug. hoc loco vehemēter cauēdū ē. ne viderimꝰ aliquē ẜuū dei ꝓuidere.ne iſta neceſſaria ſibi deſint. vl̓ ſibi cōmiſſis: iudicemꝰ ꝯͣ p̄cepta dn̄i face̓. de craſtino ſolici. et ip̄e dn̄s cui mīſtrabāt angeli. ꝓpt̓exēplū ad īformādā eccl̓iaꝫ loculos habe̓ dignatꝰ ē. ne qͥs ī hoc ſcādalū pate̓t̉. Et iterū ſatis apparet dn̄m nr̄m hoc īprobare ſiqͥs hūa more iſta ꝓcuret: ſꝫ ſiqͥs ꝓpter iſta deo militet. vt ī oꝑbꝰ ſuis regnū dei ſꝫ iſtoꝝ acqͥſitōꝫītueat̉. Ad hāc regulā hoc totū p̄ceptū redigit. vt etiā ī iſtoꝝ ꝓuiſione r̄gnū dei cogitemꝰī militia v̓o regni dei iſta cogitemꝰ. et ſimplici corde tm̄mō ꝓpt̓ regnū dei d̓bemꝰ oꝑari bonūad oēs. at̄ ī hac oꝑatōe vel ſolē vel regnodei mercedē tꝑaliū cogitare. Ita etiā ſi aliqn̄ de fuerīt. qd̓ plurimūqꝫ ꝓpter exercitatōneꝫnr̄am deꝰ ſinit. nonſolū debilitāt ꝓpoſitū nr̄mſꝫ etiā examinatū ꝓpoſitū ꝯfirmāt. hec auguſ.Omīe ih̓u xp̄e fac me theſaurizareī t̓ra emolim̄ta renoꝝ: ſꝫ ī celo p̄miameritoꝝ. qꝛ nemo pt̄ duobꝰ dn̄is ẜuire ꝯͣrietatē obſeqͥoꝝ. libera me a dn̄io ẜuitute mūdi. carnis dÿaboli. vt reſpiciā ꝯtemplatōes celeſtes renas. adice ad ſtaturā nature mee cubitū gr̄e ī pn̄ti gl̓ie ī fut̉o. vt ꝯſiderē lilia agri d̓uotos eccl̓ie. cooꝑtos v̓tutūet non iudicandodore. potiꝰ ꝙͣ fenū diuites ſecl̓i. mittēdos ī cliba gehēne. Querā p̄cipue regnū dei et iuſtitiāeiꝰ. vt viatico tꝑaliū: viā v̓tutū ꝑueniamad regnū celoꝝ Amē. De miẜicordia faciēda iudicādo ac fidutia orōis. Ca. XXXIX.Oſt hec hortatur nosdn̄s ad miſericordiā circa ꝓximuꝫfaciēdā: dicēs. Eſtote miſericordesſic pr̄ or̄ miſericors ē. Deꝰ releuat miſerias nr̄as expectādo aliqͥd a nobisſꝫ ꝓpt̓ ſuā bonitatē: ſic nos debemꝰ moueri adreleuādā miſeriā ꝓximi. ꝓpt̓ nr̄m cōmodū etemolimentū: ſꝫ ꝓpter illiꝰ ſalutē et dīne bonit atis amorē. ꝓpter ſuū cōmodū vel emolimen ꝓximo ꝯſulit vel benefacit: vtiqꝫ caritatehoc facit. qꝛ illiꝰ quē debet tāꝙͣ ſeip̄m dilige̓:ſꝫ ſuā vtilitatē q̄rit. vult nos dn̄s pr̄eꝫ imitariī miſericordia. nos miſeri multū īdigemꝰ.ī potētia quā ſuꝑbe appetēs dÿabolꝰ ī infernūē detractꝰ. ī ſapīa quā appetēs ꝑadiſū ꝑdidit. īmortalitatis ſpoliatꝰ gl̓ia. Magnuꝫ p̄coniuꝫ pietatis aīabꝰ nr̄is īpͥmit: nos deo conformes reddit. Naturale ē oībꝰ aīalibꝰ eiuſdemſpēi adinuicē miſericordiā ẜuare. ml̓tomagis ad ÿmaginē dei ꝯditꝰ: dꝫ alter alteri tanqͥcoÿmagini ſue ꝯꝑati: vnꝰ alteriꝰ miſeriā cordis aſſume̓ velut ſuā: ī hoc ꝯſiſtit miſcd̓ieDe pietatis oꝑbꝰ ſic dīc hiero. memī me legiſſe mala morte mortuū. libēt̓ oꝑa pietatisexercuit.. hꝫ ml̓tos īt̓ceſſores: et īpoſſibile ēml̓toꝝ p̄ces exaudiri. Heīde poīt tres ſpēsmiſcd̓ie: qͣꝝ pͥma ꝯſiſtit ī iudicādo. De ml̓tiſ īcertū ē aīo fiāt. poſſit ſīplici corde fie̓iaut duplici: ī deo bn̄ ſubiūgit̉. Nolite iudicare .ſ. īiuſte temerarie ꝓxīo: iudicabimī.i. īcurrētis pct̄m qd̓ ſitis digni a deo iudicari. etſi forte ex hūana fragilitate ꝯtīgat vosſuſpitōſe iudicare: nolite tn̄ ꝯtēnare .i. aliquēdignū ꝯdemnatōe dice̓. et ꝯdēnabimī .ſ. a deo hoc pct̄o. qꝛ aliqͥs ē hodie peſſimꝰ: qui fortecras erit bonꝰ. Circa iſtud ſciēdū. iuditiūvno ē actꝰ iuſtitię ꝑtinēs ad iudicē ſecula vl̓ eccl̓iaſticū: et hoc loqͥt̉ hic. Alioaccipit̉ iuditiū ꝓut aliqͥbꝰ ſignis aliqͥs iudicat ꝓxīo male. hoc ꝓhibꝫ hic: dicēs. nolite iudicare. Vt̄ at̄ aliqͥs malū iudicare ꝓxīo multiplicit̓. Uno ex euidētia facti. vt aliqͥs iudicat aliquē homicidā. qꝛ vidit īt̓fice̓ hoīeꝫ. hoc nullū ē pct̄m. Alio ex ſignis euidētibo. vt ſi aliqͥs iudicet aliquē fornicatorē. qꝛ vidit nūdū nuda. ſolū ſola: hoc ſil̓r nl̓ ē pct̄m. Tertō ex ſignis leuibꝰ. Et ī hociuditō ē triplex gͣdꝰ. Primꝰ ē qn̄ ex leuibꝰ ſigniſīcipit aliqͥs dubitare fr̄is boītate: hoc peccatū veīale ē. qꝛ ꝓcedit ex hūana īfirmitate: ethoc vocat̉ ꝓprie iuditiū: ſꝫ ſuſpitō. Secūdꝰdꝰ ē qn̄ ex talibꝰ ſignis firmit̉ tenꝫ ī aīo fr̄ ſitmalꝰ: hoc ꝓprie dr̄ iuditiū. qꝛ iuditiū īportatfirmā ſnīaꝫ. hoc ē pct̄m mortale. ſi malū qd̓iudicat fr̄e ex leuibꝰ ſignis ſit gene̓ peccatimortal̓ qꝛ ē ꝯͣ caritatē. Tertiꝰ gͣdꝰ ē qn̄ ex leui