Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

De non theſaurizandocellit colores veſtiū: et regale excedat ornamē. Qd̓ ꝓbat. qꝛ ſalomō licet fuerit rex potētiſſimꝰ: tn̄ fuit ita bene veſtitꝰ. qꝛ licꝫ ars imitetur naturā: tn̄ oꝑa artis aſſequūt̉ ꝑfectōeꝫopeꝝ nature. Un̄ hiero. Et reuera qd̓ ſericum regū purpura. pictura textricuꝫ pt̄ floribꝰcōꝑari? Quid ita rubet vt roſa? Quid ita can.det vt liliū: Uiole v̓o purpurā nullo ſuꝑarimurice: oculoꝝ magis ꝙͣ ẜmonū iuditiū ē. vn̄et criſ. Cur v̓o tanto etiaꝫ herbas decore veſtiuit. vt ſuā .ſ. ſapīaꝫ demōſtret. et ſuꝑhabundātiā v̓tutis. vt vndiqꝫ eiꝰ gloriā diſcamus.ſoli celi enarrāt gloriā dei: ſꝫ et terra. hec criſ.Et ex hoc ꝯcludit deꝰ ſuffitiēter veſtit hominē abſqꝫ ſolicitudīe ſuꝑflua: dicēs. Si at̄ fe .i. herbā agri. qd̓ hodie ē .i. in pn̄ti. et cras īclibanuꝫ mittit̉ .i. ī furno mittit̉ ſeu ponit̉. qͥaī qͥbuſdā terris loco lignoꝝ vtunt̉ ſtipulis talibꝰ ad calefaciēduꝫ furnuꝫ: deus ſic pulchrevarijs coloribꝰ et formis veſtit. venuſtate adornat. quātomagis vos minime fidei .ſ. ſine ſolicitudīe ſuꝑflua veſtiet? Quaſi dice̓t. Si floribꝰ nati ſūt tm̄mō vt videant̉ et pereāt. tan deꝰ curā gerit: quantomagis de homībꝰ adÿmaginē dei ſūt facti et ad eterna vocati. Vocat aūt eos nimis ſolicitāt̉ modice fidei. qͥaex defectu fidei ꝓcedit talis ſolicitudo ſuꝑflua. aūt ſolicitudo ratōnal̓. et moderata ẜm gloſā ſācti īmerito auibꝰ ꝯparāt̉: nihil īdo habētes nec laborātes: ſola ꝯtēplatōe terrena deſpitiūt. celeſtia petūt. āgelis ſil̓es. Ecce cōmēdant̉ ī ſāctis tria .ſ. pauꝑtas volūtariaqꝛ nihil habētes: ꝯtēplatōis quies. ſiue ocioſitas ſācta. qꝛ laborātes: mētis eleuatō ad ſuꝑna: qꝛ eterna petūt. Per volatilia celi ītelligi poſſūt viri ꝯtēplatiui. ſerūt neqꝫ metūtneqꝫ ꝯgregāt ī horrea ſe negotijs ſecularibꝰ īplicādo: et dn̄s eis ſolicitat̉ neceſſaria mīſtrādo. Per lilia bo agri intelligi poſſūt vere caſtiqꝛ ꝓpter cādorē mūditie et ꝓpter odorē v̓tutis īqͥbus creſcūt ſuo labore ꝙͣ dei dono.ſiderādi ſūt ad laudādū et imitādū. et īcremento bone actōis. et in qͥete ſācte ꝯtēplatōis. et indecore honeſte ꝯuerſatōis. Ex his īſtructidiffidamꝰ de neceſſarijs. qꝛ tꝑe oportuno deꝰuidebit nob̓ de illis. ſi tn̄ ea p̄cipit faciamus.Si em̄ tꝑalibꝰ diffidimꝰ. quō eterna ſperabimꝰ: Fides famē timet. Aodica fides. necminimo certa ē nedū eterna ſperet. Qui ītelligit qͥd ē. deſperat de deo. qui aūt deſꝑatdeo neſcit qͥd ē. qꝛ deꝰ ī hoīe et in deo. Decreatore deſperat: qui ī creaturis ſpem ponit.Igit̉ (vt ait anſh̓) te futuri tꝑis ſterilitasterreat. future famis timor mētē tuā deiciat: ſꝫ ex ip̄o tota fidutia tua pēdeat aues paſcit et lilia veſtit. Ip̄e ſit horreū tuū. ip̄e apotheca. ip̄e marſubiū tuū. ip̄e diuitie tue. ip̄e delitie tue. ſolus ſit tibi oīa ī oībꝰ. Et ponit hicdn̄s tria bona. beꝰ hoī d̓dit .ſ. aīaꝫ. corpꝰ resAīa debet ſubici ſuꝑiori .ſ. deo ſibi obediēdo. etcorpꝰ ſuo ſuꝑiori .i. aīę ſibi obtꝑādo. et res ſuisin terraſuꝑioribꝰ .ſ. deo vt pauꝑibꝰ diſtribuāt̉. et aīe vtdiſcrete diligāt̉. et corꝑi vt ſibi neceſſaria miniſtrēt̉. Sꝫ iſtū ordinē ꝑuertūt diuites. ſubiciūt̉ deo. qꝛ pauꝑibꝰ nihil tribuūt. nec aīe quiares iniq̄ diligūt. nec corꝑi: qͥa illud fatue affitiūt. Deīde ad īculcādū arciꝰ qd̓ ſupͣ dictū eſtrepetēs ſubiūgit. Nolite ſoliciti: dicentes.qͥd māducabimꝰ. aut qͥd bibemꝰ. aut operiemur. ẜm criſo. dr̄: nolite ſoliciti. idē eſtqd̓ nolite oꝑari: ſꝫ nolite rebꝰ mūdanis menteaffligi. cōtigit em̄ aliquē oꝑantē nihil ſolicitū. Et ẜm eūdē. ſi neceſſarijs oportꝫ ſolicitos. qua pena digni erūt. ſuꝑfluis dormiut aliena rapiūt; Nolite īquā de his ſolicitiHec oīa .ſ. ad victū et veſtitū ꝑtinētia. gētesid ē gētiles īqͥrūt. ſolicitudīe nimia et vitōſa diuinā ꝓuidentiā circa actꝰ humanos negantes. circa talia īmoberate ſolicitant̉. quoꝝ videlicet erga pn̄tē vitā. ſtudiū omne ꝯſumit̉.bus nulla ꝓrſus cura ē futuroꝝ. nec ꝯfidētiaꝓmiſſione eternoꝝ. Uel hec oīa gētes .i. hoīesmūdani ſolicitudine īmoderata nimia īqͥrūt. qꝛ magis bona pn̄tia ꝙͣ futura quer̄t.talis ſolicitudo facit eos īfid̓libꝰ ſil̓es. Quidampliꝰ habꝫ fidelis a gētili. cuiꝰ īfidelitas aīmſolicitat et curis huiꝰ vite fatigat? Sꝫ heu ml̓ti ex nob̓ ea mūdi ſūt magis ꝙͣ gētes inqͥrūt.Uos hec q̄rere ē neceſſe: quere̓ inꝙͣ cuꝫ ſolicitudine. Scit em̄ pr̄ vr̄ viſcera claudit bonis filijs. qꝛ his oībꝰ īdigetis .ſ. ī via neceſſarijsſine his em̄ neqꝫ viue̓ neqꝫ deo ſeruire poteſtis vtiqꝫ ip̄e dat. niſi īfidelitas pr̄a auertat. Quia ē pr piꝰ. tribuit neceſſaria filijs indigentiā ſibi notā paciētibꝰ. Et qꝛ pr̄ ē: vult. et quiaceleſtis: pt̄. ſi at̄ pt̄ et vult: ſine dubio donabitqd̓ nob̓ expediat ad ſalutē. Un̄ raba. Quis rexmilitibꝰ deuotis: debitā ꝓcurat alimoniaꝫ?Quis dn̄s famulis ſuis miniſtrat cibaria:Quis pr̄ dat filijs alimentū: Un̄ et criſ.dixit nouit deꝰ: ſꝫ nouit pater vr̄. vt eos ī maiorē ſpeꝫ ducat. Si em̄ pr̄ ē. pater talis poterit deſpicere filios ī vltimis mal̓. vtiqꝫ neqꝫ hoīes pr̄es exiſtētes hec ſuſtineāt. Eſt em̄ omnino claꝝ. deꝰ naturā ip̄aꝫ nouit. eiꝰ creator exiſtit. quiqꝫ illam talē formādo creauit. īdigētiā qͦꝫ eiꝰ magis ꝓſpitiat ꝙͣ tuip̄e. eiuſmodi neceſſitatibꝰ coartaris. ip̄i vtiqꝫ ſic placuit vt hāc īdigentiā natura pateret̉. Nequaꝙͣ erit ꝯͣriꝰ ī his qͥbꝰ ei opꝰ decreuit. neceſſaria reꝝ ꝑceptōe fraudabit. hec criſoſt. Un̄ etiam aug. Scit celeſtis medicꝰ qͥd nobis baturꝰē ad ꝯſolatōeꝫ. quid ve ſubtracturus ſit ad exercitatōeꝫ. em̄ iumēto ſuo cibaria ſubtꝰhit ſine. Si ſcit vt dictū ē: bult qꝛ pr. etpt̄ qꝛ oīpotēs: ergo nec ē timendū qͥn ꝓuideatnobis. hec aug. Notandū aūt ex pluribuscauſis aliquādo patimur penuriaꝫ in pite neceſſarijs. Prima ē ex merito peccatoꝝ nr̄orumSecūda ē cauſa exercēde virtutis. Tertia ē exīportuītate nr̄e auaritie. nimia nāqꝫ ſolicitudo ne d̓fitiāt neceſſaria facit vt aliqn̄ d̓fitiat.