ſed in celomēte et dilectōe ꝯiūgi. hec criſoſt. Et cuꝫ nullomō poſſit qͥs duobꝰ dn̄is ẜuire. multi tn̄ fatuiconāt̉ ꝯͣ hāc īpoſſibilitatē. ſil̓es illis de qͥbus īlibro regū dr̄. ꝙ fuer̄t gētes deuꝫ timētes: ⁊ nihilominꝰ ydolis ẜuiētes. Et ſciendū ꝙ diligerediuitias ꝓpter ſe et deū ꝓpt̓ ſe. et vtrūqꝫ vt fineꝫvltimū. vt ī hoc ẜuꝰ vtriuſqꝫ dicat̉ ē īpoſſibile. licꝫ poſſit vnuꝫ ī ordine ad aliud appete̓. puta diuitias ꝓpter deū. Actio gͦ corꝑalis pt̄ referri ad finē tꝑalē. dūmodo poſtea illud tꝑale referat̉ ad deū. Si at̄ ī actōibꝰ finis ꝓximꝰ ponatur deꝰ. ⁊ finis vltimꝰ tꝑale ꝑuerſiſſimū ē. Quecūqꝫ eī res ꝓpt̓ alid̓ aliqͥd q̄rit̉. inferior ē ꝙͣ id ꝓpter qd̓ q̄rit̉. Un̄ bene licꝫ ꝯſtitue̓ duos fines.ſcꝫ tꝑalē ⁊ eternū: et finē ſub fine pone̓: vt illd̓qd̓ ē eternū finis vltimꝰ ſit. qꝛ vna ītētio ml̓tosactꝰ īformat. Diuerſi v̓o fines qͦꝝ vnꝰ ſit ad aliū referibilis: n̄ ſūt faciēdi. ¶ Pꝰ hoc ꝯclubēdoīducit vt de victu ⁊ veſtitu q̄ neceſſaria ſt̄ n̄ ſolicitemur. loquēs ad diſcipl̓os ſuos qͦs ſpālit̓ad mūdi ꝯtēptū īuitat. hec em̄ ſpāliter dicunt̉apl̓is. eorūqꝫ ſucceſſoribꝰ. et ceteris oībꝰ qͥ adſūmū ꝑfectōis culmē attinge̓ cupiūt: nā talibꝰnulla terrenoꝝ bonoꝝ ſolicitudo ē. qꝛ habētesvictū et veſtitū his ꝯtēti ſūt. Hec oīa dicūt̉ hicad tollēdū a p̄dicatoribꝰ euāgelij ſolicitudineꝫſuꝑfluā d̓ neceſſarijs. ꝙͣtū ad pn̄tē vitā. Un̄ nedicerēt qͣliter poterimꝰ viue̓ ſi oīa abiceerimꝰiccirco inferēdo intētū ſuū ex p̄miſſis ſubiūgitIō dico vob̓ ne ſoliciti ſitis ſolicitudīe ſuperflua et īordinata aīe vr̄e .i. vite aīali. q̄ cibo ſuſtentat̉. qͥd manducetis vel bibatis neqꝫ corꝑipr̄o qͥd īduamini. Quaſi dice̓t. Si vultis deo ẜuire oꝫ renūtiare māmone ī nimia tꝑaliū ſolicitudīe. Nō ait. ne laboretis. ne curetis ne q̄ratis de cibo. aut potu aut veſtimēto: ſꝫ ne ſoliciti ſitis vt vitōſaꝫ ſolicitudinē ꝓhibeat. q̄ mētēꝑturbat: et ab eternis retrahit ſeu reuocat etvt neceſſariū ꝯcedat. Un̄ beda. Precipit̉ nobisne ſoliciti ſimꝰ qͥd ꝯmedamꝰ. et qꝛ ī ſudore vultus p̄paramꝰ nob̓ panē. labor exercēdꝰ ē. ſolicitudo p̄cauēda. Un̄ ⁊ criſoſt. Nō eī ſolicitudinibus ſpūalibꝰ ſꝫ laboribꝰ corꝑalibꝰ acqͥrēdꝰ ē panis. qͥ laborātibꝰ ꝓ p̄mio diligētie deo preſtatehabūdat. et negligētibꝰ ꝓ pena deo faciēte ſubducit̉. Itē n̄ ait. Vt māducetis vel bibetis autīduamini. ſꝫ quid māducetis vel bibatis aut īduamī: māducare nāqꝫ ac bibe̓ et īdui neceſſariū ē ad ſuſtētatōeꝫ nature. ſolicitare v̓o circaſūptuoſitatē vel delicatōeꝫ. ad vitiū ꝑtinet gule aut vane gl̓ie vl̓ etiā auaritie. Ubi ẜm bedā.videt̉ argui. qͦ ſpreto victu ⁊ veſtitu cōi lautiora ſibi vel auſteriora p̄ his cū qͥbꝰ vitā ducuntalimēta vl̓ īdumēta reqͥrūt. Spūaliter gͦ ī māducatōe poſſumꝰ ītellige̓ gul oſos. ī īduitōe vane gl̓ioſos. ī vtroqꝫ auaros. vn̄ alubi. Erat qͥdeꝫ diues ī qͦ cupiditas. qͥ īduebat̉ purpura etbÿſſo ī qͦ vaītas. et epulabat̉ qͦttidie ſplēdide īqͦ guloſitas. Noli gͦ q̄cūqꝫ es qͥ mūdi gl̓iaꝫ ſpreuiſti ac deo ẜuire elegiſti. noli inꝙͣ ſolicitꝰ eē vite tue de victu et veſtitu: qꝛ banum eſt ꝓ his eēCapitulum. xxxviij.ſolicitū. Un̄ ꝯfirmat ſpeꝫ nr̄aꝫ dn̄s qͥmo demaiori ad minꝰ deſcēdēs. ⁊ ꝓbat a maiori neminē eē ſolicitū circa hmōi. Si eī maiꝰ donabilebat̉ ex amore: et minꝰ dabit̉. ſaltē ī neceſſitateſꝫ deꝰ dedit nob̓ maiora benefitia .ſ. aīaꝫ ⁊ corpus: gͦ dabit ⁊ minora .ſ. victū et veſtitū. Nō eīaīa ꝓpter eſcaꝫ creata ē. nec corpꝰ ꝓpter veſtimētū: ſꝫ magis ecōtra ē factū: iō n̄ ſit ſolicitꝰ animꝰ ne ꝑcipiat qd̓ ꝓpt̓ ſe creatū ē. Un̄ criſoſt. Niſi deꝰ vellet ꝯẜuare qd̓ ē: ip̄m nō creaſſet. qꝛ v̓oip̄e ꝯſtituit vt aīa cibo ⁊ corpꝰ īdumēto ꝯſeruetur: iō ip̄e vtrūqꝫ tribuit Hec criſoſt. Qui gͦ dedit ſine ſolicitudīe nr̄a vitā: dabit ſine ſolicitudīe nr̄a ſuꝑflua. etiā illud vn̄ regat̉ vitā: factꝰē gͦ qͥꝓpt̓ minꝰ .ſ. eſcā aut veſtimentū: ꝑdit maius .ſ. aīaꝫ vl̓ corpꝰ. ¶ Deīde ꝓbat ſingulariterde vtroqꝫ .ſ. cibo et veſtimēto. Et pͥmo de cibode qͦ ꝯfirmat ſpeꝫ nr̄aꝫ a minori ad maiꝰ aſcendēs: ⁊ ex minori maiꝰ ꝑſuadēs. Et ponit exemplū de irratōnabilibꝰ creaturis .ſ. volatilibꝰ celii. aeris ī qͦ volitāt. qꝛ nō ſerūt neqꝫ metūt .ſ. adcibū acqͥrendū. neqꝫ ꝯgregāt ī horrea .ſ. ad cōẜuādū. ⁊ pr̄ celeſtis paſcit illa ꝓpt̓ hoīes ſine ſolicitudīe eoꝝ magͣ: gͦ ml̓tomagis paſcit hoīesqͥ ſūt cariores ſine ſolicitudīe eoꝝ ſuꝑflua. Rōnale eī aīal (ſic ⁊ hō) maioris ē pōderis et p̄cijcoram deo ꝙͣ irratōnabilia. ſicut ſunt aues. qꝛaīalia facta ſūt ꝓpt̓ hoīeꝫ: finis at̄ eſt nobiliorhis q̄ ſūt ad finē. Sīc gͦ deꝰ paſcit aues cū ſolicitudīe ꝯueniēti ſue nature: ſic paſcit hoīes cūſolicitudīe ꝯueniēti eoꝝ nature. q̄ ē ẜm regulā ratōis recte. ſi tn̄ ea q̄ p̄cipit ſtude āt īple̓. Qꝛſic natura auiū ē p̄dicto mō viuere. ſic naturahominis ē viuere ẜm dictamē rōis rct̄e. ad qd̓ſeqͥtur ip̄m debere ſolicitari ſolicitudine modederata. ad querendū ea que nō dedit ſibi natura. vt cibū et veſtimentū neceſſariū. Un̄ nō dicit de auibus: nō volāt ad grāna et ad paſcuaqꝛ nō ꝓhibet laborē et ꝓuidētiā ſꝫ ſolicitudineꝫet auaritiā. Ubi criſoſt. Omnia volatilia fecitdeus propter hominē: hominē aūt ꝓpter ſeip̄mSi ergo animalibꝰ miniſtrat ꝓpter hoīeꝫ. quōn̄ homini miniſtrat ꝓpter ſeip̄m. Deinde probat de veſtimēto: et ponit duplex exemplū. primū ē de eo qd̓ ē intra hominē magnitudīe corporis. quā dat deus ſine ſolicitudine ip̄ius. qd̓ex hoc patet. quia quātūcūqꝫ aliquis ſolicitet̉de augmentatōne ſua: nō poteſt addere ad ſtaturā ſuā cubitū vnū. Cū igitur veſtimentū cōpetat maius vel minꝰ ẜm quātitatē corꝑalem.et quātitas dat̉ ei ſine ſolicitudine ſua: per cōſequēs veſtimentū ꝯueniēs dabit̉ ei ſine ſolicitudine ſua ſuꝑflua. Secundū exempluꝫ ſumit̉ex eo ꝙ eſt ꝯtra hominē .ſ. ex terre naſcentibusvt lilijs et herbis. quia ſine ſua ſolicitudīe creſcūt. et ẜm ſuam quantitatē a deo veſtiuntur.propter quod dicit. nō laborāt ad ornandumſe coloribus. neqꝫ nent .i. filāt ad faciendum ſibi veſtimentum: et tamē optime veſtiunt̉ deiꝓuidentia: tam precioſis coloribꝰ induta. Ip̄eem̄ color operimentū eſt florum. qui om̄es ex
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten