intellectu et effectuaūt tēptatio duplex. vna .ſ. ꝓbatōis: et hac deꝰſāctos bene tēptat. nō vt ip̄e ꝑ hoc de eis notitiam capiat. cui an̄ oēs tēptatōes quiſqꝫ notiſſimꝰ ē: ſꝫ vt ip̄i ſeip̄os ꝓbēt: et ſibip̄is īnoteſcantqͥ ſe neſciebāt. Alia ē tēptatō deceptōis. et hacdeꝰ neminē tēptat: ſꝫ fit a carne q̄ ſuggerit mollia: et a mūdo qͥ offert vana: et ab hoſte qͥ īgerit amara: ſꝫ deꝰ bene ꝑmittit ī hāc īduci ex cāUn̄ ē ſenſus. ne nos īducas .i. ne ꝑmittas nosīduci ī tēptatōeꝫ et tēptare ſupͣ id qd̓ poſſumꝰferre: ſꝫ fac cū tēptatōe etiā exitū vt poſſimusſuſtinere: ne irretici teneamur et ſuꝑemur eiꝰfotitudine. Quaſi dice̓t. Et ſi nos ꝑmittas duciꝑ ſenſū vt exercitemur. nō tn̄ ꝑmittas īduci ꝑꝯſenſū vt ſuccūbamꝰ. Cauſaliter quidē et efficiēdo deꝰ ꝑ ſeip̄m nō īducit: ſꝫ ꝑmiſſiue et deſerēdo patit̉ induci eū quē ſuo auxilio d̓ſerit. ſicutcor pharaonis īdurauit .i. īdurari ꝑmiſit. et ſīcdr̄ ꝙ nō ē maluꝫ ī ciuitate qd̓ dn̄s n̄ facit .i. qd̓fieri nō ꝑmittat. Ubi ciprianꝰ. Qua ī ꝑte on̄ditur ꝯͣ nos nihil aduerſariū poſſe: niſi deꝰ an̄ ꝑmiſerit. vt oīs timor nr̄ et deuotō ꝯuertat̉ ī deum. Aliud ē ī tēptatōeꝫ duci: et alid̓ īduci. Intemptatōꝫ em̄ ducit̉. qͥ a tēptatōe pulſat̉: ſꝫ nōdeicit̉. In tēptatōeꝫ īducit̉. qͥ tēptatōi ſuccumbit et ab ea ſuꝑatur. Induci em̄ ē ītus duci etſuccūbere. On̄dit gͦ nō id a nobis orandū eē vtnō tēptemur: qꝛ tēptari nō ē malum: ſꝫ magisvtile. et ad virtutis exercitiū qn̄ viriliter reſiſtit̉. Nā ſine tēptatōe nemo pt̄ ꝓbatꝰ eē ſiue ſibip̄i ſiue alij: ſed ne deſerti eiꝰ adiutorio ꝑ blādavel aſꝑa ī tēptatōꝫ ꝑ ꝯſenſū īducamur. ne alicui tēptatōi. vel ꝯſētiamꝰ decepti vel cedamusafflicti: et ſic ab ea deuīcamur a deo deẜti. Sꝫqͥ blādis n̄ decipit̉: etiā aſꝑis nō d̓icitur. qꝛ (vtdicit augꝰ) nemo frāgit̉ reꝝ aduerſaꝝ moleſtiaqͥ ꝓſperaꝝ delectatōe nō capit̉. Et iteꝝ. Primoitaqꝫ vitande ſūt delectatōnes: poſtea dolores.Quō em̄ ſuꝑare pt̄ mūdū ſeuiēteꝫ: qͥ n̄ pt̄ blādientē: Sic ergo dn̄s voluit nos ad ſe ī tēptatōibꝰ recurrere: et nō d̓ nobis p̄ſume̓. Un̄ aug.voluit gͦ deꝰ a ſe poſci ne īferamur ī tēptatōeꝫ.qd̓ poterat nob̓ etiā nō orātibꝰ dare. qꝛ voluitnos āmoneri a qͦ hec benefitia accipiamꝰ. Inqͦ (vt dicit ciprianus) āmonemur īfirmitatis ⁊ībecillitatis nr̄e. ne quis ſe īſolēter extollat. vtdū p̄cebit humilis et ſubmiſſa ꝯfeſſio et daturtotū deo. quicqͥd ſuppliciter petit̉: ip̄ius pietate p̄ſtet̉. Poſt hoc ſeqͥt̉ petitio ſeptima et vltima. Sꝫ libera nos a malo .ſ. om̄i. vel innato.qd̓ ꝯtrahimꝰ .ſ. originali. vel adiecto qd̓ cōmittimꝰ .ſ. actuali. vel īflicto qd̓ ſuſtinemꝰ .ſ. penali. i. pena ꝯſequēti. Vel a malo om̄i .ſ. viſibili etīuiſibili .i. culpe et pene. Uel a malo om̄i .ſ. p̄terito. pn̄ti et futuro. Et notandū ꝙ hec petitionō intelligit̉ de malo culpe iā ꝑpetrate. qꝛ tūccoīcide̓t cū qͥnta petitōe: ſꝫ culpe īſtātis ꝑpetͣri poſſibilis. a qͦ malo liberari nos petimꝰ: nevidelicet peccemꝰ. Itē nō intelligit̉ de malo pene future. qꝛ tūc cōincideret hec petitō cū ſecūba ſꝫ pene pn̄tis. inꝙͣtuꝫ ē nobis cā et occaſioCapitulum. xxxvij.ruine. Vt̄ etiā accipi de malo pene future. itaꝙ petamꝰ ſic nos liberari a malo pn̄ti. vt n̄ incurramꝰ pene future. Et ab oībꝰ p̄dictis petimꝰ liberari. orātes et loquētes ī ꝑſona eccl̓ie.Sꝫ qͥ bult a malis liberari: ſtudeat malis ꝓximis cōꝑati. qꝛ qͥ vult īpetrare miſericordiaꝫ adeo. neceſſe ē vt exhibeat eaꝫ ꝓximo. ¶ Deindeſeqͥt̉ ꝯcluſio tociꝰ or̄ois p̄miſſe cū dr̄ Amen. i.fiant oīa p̄dicta. Quo verbo deſideriū orantisexprimit̉. qꝛ ē verbū optatiuū r̄ſpectu bonoꝝp̄cedentiū ⁊ optatio īpletōis oīm petitoꝝ. hocberbū amē auditū a iohāne qꝛ angelicū ē ſic ⁊alleluia. nulla lingua p̄ſūpſit trāſferre. Hoc at̄verbū ē hebreū ⁊ nec grecus interp̄s auſus eſtinterp̄tari. nec latinꝰ. ꝓpter reuerētiā ſaluatoris. qͥ ad ꝯfirmandā veritatem ſepe eo ē vſus.Sic māſit et nō ē īterp̄tatū. vt honorē haberꝫvelamēto ſecreti. n̄ vt eēt negatū. ſꝫ ne vileſce̓tnudatū. Ponit̉ aūt qn̄qꝫ nominalit̓. vt ī apocal ipſi: vbi dr̄. Hec dicit amen .i. veritas: qn̄qꝫverbalit̓. vt vbicūqꝫ ī. pͣs. dr̄. fiat fiat. idem ē ꝙamē amē: et ſic ponit̉ ī fine or̄onū vt hic. qn̄qꝫaūt aduerbialiter. vt ī euāgelio vbicūqꝫ dr̄ amē dico vob̓. i. vere et fideliter. Habet aūt hecdictio amē poſita ī fine triplicē efficatiā ⁊ virtutē. Nā ꝯcludit or̄oeꝫ. qꝛ ẜm hieronimuꝫ eſtor̄ois ſignaculū. vt ſicut ꝑ ſigillū claudit̉ ſcriptura: ſic ꝑ amē claudit̉ or̄o. Recolligit etiaꝫintētōꝫ. nā qn̄ dicit̉ amen: ītentio ſūmatim fertur ſuꝑ oīa p̄cedētia. ⁊ ſi aliqͥd ex fragilitate humana ꝑ diſtractōꝫ mētis ī or̄oe abſqꝫ actuali ītētione ꝑtrāſitū fuerit: ad id intētio redit: dicēdo amē. Impetrat nihilominꝰ exauditōnemē em̄ amē exauditōis nota ⁊ ſignū. Un̄ rabanꝰPer hoc ꝙ dn̄s dixerat amē: ſignat īdubitāterillis a dn̄o ꝯferri oīa. q̄ rite poſtulāt. qͥ ꝯditōisaddite ſeruare pactū nō negligūt. q̄ qͥdē ꝯditōē dimittere debitoribꝰ nr̄is de quā dictū. hec rabanus. O domine parū ē ꝙ dixerim amē. vl̓ fiat optando: niſi tu dicas amen imꝑando .i. fiat. O magnificū ⁊ efficaciſſimū verbū fiat. hocem̄ verbo tu pater ſūme ī pͥncipio .i. ī v̓bo tuocoet̓no oīa creaſti. dixiſti et facta ſūt. hoc etiāv̓bo nos ꝑditos reꝑaſti: dicēte illa ſāctiſſīa reꝑatrice nr̄a ad angelū fiat mihi ẜm verbū tuum. O ſalutiferū verbuꝫ fiat. o amen. o fiat. overbū omnipotētie. verbū mire efficatie. Eÿami domine ih̓u bone verbū patris. cōple tu orationē meā. ꝑfice tu verba mea ꝑ te dictata.et ī os meū ꝯmēdata. ꝑfice ea. et dic amē. dic fiat. dic mihi ſicut dixiſti illi mulieri ſyropheniſſe. fiat tibi ſicut vis. O dulcis amor ih̓u. o dulcis veritas. o dulce amen. odulce verbū fiat. fiat mihi ẜm verbū tuū. fiat amē. Et ſciendūꝙ lucas obmittit duas petitōes or̄ois dn̄ice .ſ.tertiā et ſeptimā. qꝛ tertia ꝯtinet̉ ī duabꝰ p̄cedentibus. ⁊ ſeptima in ſexta. In ſanctificatōneem̄ anime que petitur in prima. et in reſurrectōne carnis que petitur in ſecunba. impleturdiuina voluntas que petitur in tertia. Uel ſigl̓iam dei pͥncipaliter q̄ramꝰ: et ꝑticipatōnem
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten