Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

intellectu et effectuaūt tēptatio duplex. vna .ſ. ꝓbatōis: et hac deꝰſāctos bene tēptat. vt ip̄e hoc de eis notitiam capiat. cui an̄ oēs tēptatōes quiſqꝫ notiſſimꝰ ē: ſꝫ vt ip̄i ſeip̄os ꝓbēt: et ſibip̄is īnoteſcant ſe neſciebāt. Alia ē tēptatō deceptōis. et hacdeꝰ neminē tēptat: ſꝫ fit a carne ſuggerit mollia: et a mūdo offert vana: et ab hoſte īgerit amara: ſꝫ deꝰ bene ꝑmittit ī hāc īduci exUn̄ ē ſenſus. ne nos īducas .i. ne ꝑmittas nosīduci ī tēptatōeꝫ et tēptare ſupͣ id qd̓ poſſumꝰferre: ſꝫ fac tēptatōe etiā exitū vt poſſimusſuſtinere: ne irretici teneamur et ſuꝑemur eiꝰfotitudine. Quaſi dice̓t. Et ſi nos ꝑmittas duci ſenſū vt exercitemur. tn̄ ꝑmittas īduciꝯſenſū vt ſuccūbamꝰ. Cauſaliter quidē et efficiēdo deꝰ ſeip̄m īducit: ſꝫ ꝑmiſſiue et deſerēdo patit̉ induci quē ſuo auxilio d̓ſerit. ſicutcor pharaonis īdurauit .i. īdurari ꝑmiſit. et ſīcdr̄ ē maluꝫ ī ciuitate qd̓ dn̄s facit .i. qd̓fieri ꝑmittat. Ubi ciprianꝰ. Qua ī ꝑte on̄ditur ꝯͣ nos nihil aduerſariū poſſe: niſi deꝰ an̄miſerit. vt oīs timor nr̄ et deuotō ꝯuertat̉ ī deum. Aliud ē ī tēptatōeꝫ duci: et alid̓ īduci. Intemptatōꝫ em̄ ducit̉. a tēptatōe pulſat̉: ſꝫdeicit̉. In tēptatōeꝫ īducit̉. tēptatōi ſuccumbit et ab ea ſuꝑatur. Induci em̄ ē ītus duci etſuccūbere. On̄dit id a nobis orandū vt tēptemur: qꝛ tēptari ē malum: ſꝫ magisvtile. et ad virtutis exercitiū qn̄ viriliter reſiſtit̉. ſine tēptatōe nemo pt̄ ꝓbatꝰ ſiue ſibip̄i ſiue alij: ſed ne deſerti eiꝰ adiutorio blādavel aſꝑa ī tēptatōꝫ ꝯſenſū īducamur. ne alicui tēptatōi. vel ꝯſētiamꝰ decepti vel cedamusafflicti: et ſic ab ea deuīcamur a deo deẜti. Sꝫ blādis decipit̉: etiā aſꝑis d̓icitur. qꝛ (vtdicit augꝰ) nemo frāgit̉ reꝝ aduerſaꝝ moleſtia ꝓſperaꝝ delectatōe capit̉. Et iteꝝ. Primoitaqꝫ vitande ſūt delectatōnes: poſtea dolores.Quō em̄ ſuꝑare pt̄ mūdū ſeuiēteꝫ: pt̄ blādientē: Sic ergo dn̄s voluit nos ad ſe ī tēptatōibꝰ recurrere: et nobis p̄ſume̓. Un̄ aug.voluit deꝰ a ſe poſci ne īferamur ī tēptatōeꝫ.qd̓ poterat nob̓ etiā orātibꝰ dare. qꝛ voluitnos āmoneri a hec benefitia accipiamꝰ. In (vt dicit ciprianus) āmonemur īfirmitatisībecillitatis nr̄e. ne quis ſe īſolēter extollat. vt p̄cebit humilis et ſubmiſſa ꝯfeſſio et daturtotū deo. quicqͥd ſuppliciter petit̉: ip̄ius pietate p̄ſtet̉. Poſt hoc ſeqͥt̉ petitio ſeptima et vltima. Sꝫ libera nos a malo .ſ. om̄i. vel innato.qd̓ ꝯtrahimꝰ .ſ. originali. vel adiecto qd̓ cōmittimꝰ .ſ. actuali. vel īflicto qd̓ ſuſtinemꝰ .ſ. penali. i. pena ꝯſequēti. Vel a malo om̄i .ſ. viſibili etīuiſibili .i. culpe et pene. Uel a malo om̄i .ſ. p̄terito. pn̄ti et futuro. Et notandū hec petitio intelligit̉ de malo culpe ꝑpetrate. qꝛ tūccoīcide̓t qͥnta petitōe: ſꝫ culpe īſtātis ꝑpetͣri poſſibilis. a malo liberari nos petimꝰ: nevidelicet peccemꝰ. Itē intelligit̉ de malo pene future. qꝛ tūc cōincideret hec petitō ſecūba ſꝫ pene pn̄tis. inꝙͣtuꝫ ē nobis et occaſioCapitulum. xxxvij.ruine. Vt̄ etiā accipi de malo pene future. ita petamꝰ ſic nos liberari a malo pn̄ti. vt incurramꝰ pene future. Et ab oībꝰ p̄dictis petimꝰ liberari. orātes et loquētes ī ꝑſona eccl̓ie.Sꝫ bult a malis liberari: ſtudeat malis ꝓximis cōꝑati. qꝛ vult īpetrare miſericordiaꝫ adeo. neceſſe ē vt exhibeat eaꝫ ꝓximo. Deindeſeqͥt̉ ꝯcluſio tociꝰ or̄ois p̄miſſe dr̄ Amen. i.fiant oīa p̄dicta. Quo verbo deſideriū orantisexprimit̉. qꝛ ē verbū optatiuū r̄ſpectu bonoꝝp̄cedentiū optatio īpletōis oīm petitoꝝ. hocberbū amē auditū a iohāne qꝛ angelicū ē ſicalleluia. nulla lingua p̄ſūpſit trāſferre. Hoc at̄verbū ē hebreū nec grecus interp̄s auſus eſtinterp̄tari. nec latinꝰ. ꝓpter reuerētiā ſaluatoris. ad ꝯfirmandā veritatem ſepe eo ē vſus.Sic māſit et ē īterp̄tatū. vt honorē haberꝫvelamēto ſecreti. vt eēt negatū. ſꝫ ne vileſce̓tnudatū. Ponit̉ aūt qn̄qꝫ nominalit̓. vt ī apocal ipſi: vbi dr̄. Hec dicit amen .i. veritas: qn̄qꝫverbalit̓. vt vbicūqꝫ ī. pͣs. dr̄. fiat fiat. idem ēamē amē: et ſic ponit̉ ī fine or̄onū vt hic. qn̄qꝫaūt aduerbialiter. vt ī euāgelio vbicūqꝫ dr̄ a dico vob̓. i. vere et fideliter. Habet aūt hecdictio amē poſita ī fine triplicē efficatiā virtutē. ꝯcludit or̄oeꝫ. qꝛ ẜm hieronimuꝫ eſtor̄ois ſignaculū. vt ſicut ſigillū claudit̉ ſcriptura: ſic amē claudit̉ or̄o. Recolligit etiaꝫintētōꝫ. qn̄ dicit̉ amen: ītentio ſūmatim fertur ſuꝑ oīa p̄cedētia. ſi aliqͥd ex fragilitate humana diſtractōꝫ mētis ī or̄oe abſqꝫ actuali ītētione ꝑtrāſitū fuerit: ad id intētio redit: dicēdo amē. Impetrat nihilominꝰ exauditōnemē em̄ amē exauditōis nota ſignū. Un̄ rabanꝰPer hoc dn̄s dixerat amē: ſignat īdubitāterillis a dn̄o ꝯferri oīa. rite poſtulāt. ꝯditōisaddite ſeruare pactū negligūt. qͥdē ꝯditōē dimittere debitoribꝰ nr̄is de quā dictū. hec rabanus. O domine parū ē dixerim amē. vl̓ fiat optando: niſi tu dicas amen imꝑando .i. fiat. O magnificū efficaciſſimū verbū fiat. hocem̄ verbo tu pater ſūme ī pͥncipio .i. ī v̓bo tuocoet̓no oīa creaſti. dixiſti et facta ſūt. hoc etiāv̓bo nos ꝑditos reꝑaſti: dicēte illa ſāctiſſīa reꝑatrice nr̄a ad angelū fiat mihi ẜm verbū tuum. O ſalutiferū verbuꝫ fiat. o amen. o fiat. overbū omnipotētie. verbū mire efficatie. Eÿami domine ih̓u bone verbū patris. cōple tu orationē meā. ꝑfice tu verba mea te dictata.et ī os meū ꝯmēdata. ꝑfice ea. et dic amē. dic fiat. dic mihi ſicut dixiſti illi mulieri ſyropheniſſe. fiat tibi ſicut vis. O dulcis amor ih̓u. o dulcis veritas. o dulce amen. odulce verbū fiat. fiat mihi ẜm verbū tuū. fiat amē. Et ſciendū lucas obmittit duas petitōes or̄ois dn̄ice .ſ.tertiā et ſeptimā. qꝛ tertia ꝯtinet̉ ī duabꝰ p̄cedentibus. ſeptima in ſexta. In ſanctificatōneem̄ anime que petitur in prima. et in reſurrectōne carnis que petitur in ſecunba. impleturdiuina voluntas que petitur in tertia. Uel ſigl̓iam dei pͥncipaliter q̄ramꝰ: et ꝑticipatōnem