intellectu ⁊ effectu¶ Iā nūc q̄ ſint appetēda videamꝰ. Primū aūtomniū q̄ petunt̉: hoc ē. Sāctificet̉ nomē tuūi. nomē tuū qd̓ ī ſe et ſemꝑ venerabile ē et ſanctū. glorificet̉ ac ſāctū et celebre ſit. et oſtēdat̉in nob̓ et in corde credendo et amādo et in orelaudādo et p̄dic ando et in oꝑe bene viuēdo. vt.ſ. in nr̄a vitā et ꝯuerſatōe ſpirituali ſāctꝰ appareas. Ita gͦ dicit̉ ſanctificari ſicut clarificariet magnificari: nō in ſe ſꝫ in nob̓ nō eī petimꝰꝙ aliqua ſāctitas ei de nouo accreſcat. qꝛ hocē impoſſibile: ſꝫ ꝙ ſāctitas q̄ eternaliter ineſt:reluceat ampliꝰ ī creaturis. ac pͥmo et pͥncipaliter querat̉ in oꝑbꝰ humanis. vt ẜm apl̓m omnia in gloriā dei faciamꝰ. Un̄ criſoſt. Dignaprorſus eiꝰ qͥ deū patrē appellauit oratio. nihilomnino prius ꝙͣ ꝓ illius gloria ſupplicare. Dignare inquit in tā mūda nos ꝯuerſatōe ẜuarevt ꝑ nos cūcti te omnino glorificēt. Sicut em̄cū quis celi pulcritudinē aſpicit: dicit gloria tibi deus. ſic etiā cū aſpicit alicuiꝰ v̓tutē. qꝛ hoīsvirtus multomagis ꝙͣ celuꝫ glorificat deū. heccriſoſt. Uel nomē tuū .ſ. paternitatis qͦ dicerispr̄. ſāctificet̉ .i. ꝯfirmet̉ ī nob̓ per ꝑſeuerātiā ⁊ſtabilitatē. ne a ſāctificatōe noīs ī aliquo diſcrepemꝰ. ſꝫ pr̄is nomē ī nob̓ tanꝙͣ ī filijs vita ⁊moribꝰ oſtendamꝰ: vt nūꝙͣ ꝑ peccatū a filiatōnis gratia ſeparemur. vel a nobis grā ſeꝑaret̉:filiatōnis. ſꝫ filij tui ꝑ grāꝫ ſemꝑ maneamꝰ: vtvere ſimus filij tui. quoꝝ tu pr̄ eē dignaris. Ul̓nomē tuū .i. notitia tua ſāctificet̉ .i. ꝯfirmeturin nobis ꝑ verā fidē. vt tu deus qͥ ī te ſāctꝰ es ſāctus habearis ab hoībꝰ. et ita oībꝰ īnoteſcarisvt nō exiſtimēt aliquid ſāctiꝰ. qd̓ magis timeant offendere: et ꝙ diligētiꝰ ſtudeāt honorare.Deinde ſequit̉ ſecūda petitō. Adueniat regnū tuuꝫ .ſ. eccleſie .i. manifeſtet̉ hoībꝰ. vt tu qͥnūc regnas ſemꝑqꝫ regnaſti ī terris. ab hominibꝰ ignorātibꝰ regnare ꝑcipiaris et cognoſcaris. qͥbus regnū dei ꝙͣuis nūꝙͣ diſcedat de terris: tamē abſēs ē. ſicut lux pn̄s abeſt cecis: etoculos claudentibꝰ. Uel adueniat regnū tuuꝫſcꝫ gr̄e. qͦ quottidie regnas in ſāctis. qd̓ fit cumdÿaboli imperio ꝑ extinctōeꝫ vitioꝝ de cordibꝰnr̄is pulſo. tu ī nobis ꝑ virtutū fraglantiā īcipias dominari. vt nō regnet dÿabolꝰ aut mundꝰ vel carnalis affectꝰ. ſeu vllū peccatū ī nobisſed tu ſolus ſine illis. Vel adueniat regnū tuūſcꝫ glorie. qd̓ p̄ſtituto tꝑe. oībꝰ ē ꝑfectis ac deifilijs generaliter repromiſſū. Ubi deſideriū noſtrū ad futurū regnū excitamꝰ vt nobis et adnos veniat: et ī eo regnare mereamur. Nā velimus nolimꝰ vtiqꝫ adueniet. et vtinā ꝑatos īueniat. Un̄ criſoſt. hoc qͦꝫ gratiſſimi omnino ſerui ē. neqꝫ inherere pn̄tibꝰ. neqꝫ magnū aliquidea q̄ vident̉ putare: ſꝫ ad patrē ſemꝑ vrgeri: ſēperqꝫ in futura geſtire. Quod certe de optimaorit̉ ꝯſcīa. ⁊ mēte terrenis oībꝰ exuta. Qui em̄iſto amore ſuccendit̉. et hoc habet deſiderium:neqꝫ huius oꝑbꝰ et benignis īflari poterit. neqꝫ aduerſis et triſtibꝰ humiliari: ſꝫ tanꝙͣ in ip̄ocelo habitāsᵇ et ꝯuerſās: ab vtraqꝫ erutꝰ ē ī eqͣliCapitulū. xxxvij.tate. Et iteꝝ. Sꝫ magne fidutie et ſincere conſcīe eſt. hoc dn̄i regnū. vt adueniat cōfidenteroptare. Et iccirco qꝛ vt regnū dei veniat ſemꝑoramus: tales nos ī fide dn̄i et mādatis eiꝰ exhibere debemꝰ. vt futuro regno digni eē poſſimus Hec criſoſt. Et ſic regnū dei ē triplex .ſ. ineccl̓ia ⁊ ī aīa atqꝫ ī vita eterna. nec poſſumusad deū venire ꝑ gloriā. niſi ip̄e pͥmo veniat adnos ꝑ grām. ¶ Poſt hec ſeqͥt̉ petitio t̓tia. fiatvolūtas tua ſicut in celo et ī terra .i. ſic ī angel̓et electis qͥ ſūt ī celo. ꝑfecta eſt volūtas tua. vtvolūtati tue ꝯformati p̄ceptis tuis obediāt: ettibi omnino adhereāt. et īculpate ẜuiāt teqꝫ ꝑfruant̉: ita fiat in hoībꝰ qͥ de terra ſūt et ī terra ꝯuerſant̉. Vel fiat volūtas tua ſicut ī celoet ī terra .i. ſicut ī iuſtis ita et ī peccatoribꝰ. vtad te .ſ. vnū deū et veꝝ ꝯuertant̉. et vniuerſi n̄ſuā ſꝫ tuā faciāt voluntatē. ac te credāt om̄iaq̄ vident̉ vel aſpera vel ꝓſpera ꝓ nr̄is vtilitatibꝰdiſpēſare. Tantū em̄ ſpiritualiter intereſſe videt̉ inter iuſtos ⁊ peccatores: quantū corꝑalit̓īter celuꝫ et terrā. et hoc accidit ex diuerſitateaffectuū. nā affectꝰ iuſti ē circa celeſtia: peccatoꝝ autē affectꝰ verſat̉ circa terrena. Uel fiatvolūtas tua ſicut in celo et ī terra .i. ſicut ī ſpiritu ita ⁊ in carne. vt caro nō ꝯcupiſcat aduerſus ſpiritū: ſꝫ quēadmodū bonus ſpūs nō reſiſtat tibi: ita et corpꝰ nō reſiſtat ſpiritui: et perꝯſequēs nec tibi: et vtroqꝫ oīa q̄ odis: odiamꝰ.et q̄ diligis: diligamꝰ. ⁊ q̄ p̄cipis: impleamus.De volūtate dei ſic dicit ciprianꝰ ſuꝑ oratōemdominicā. Volūtas dei ē. quā xp̄c fecit ⁊ docuit. humilitas in ꝯuerſatōe. ſtabilitas ī fide. modeſtia in verbis. in factis iuſtitia. in oꝑbꝰ miſericordia. in moribꝰ diſciplinā. iniuriā facerenō noſſe. et factā poſſe tollerare. cū fratribuspacē tenere. dominū toto corde diligere. amarein illo qd̓ pater ē. timere quod deus ē: xp̄o nilp̄ponere. quia nec nobis quicꝙͣ p̄poſuit. caritati eius inſeꝑabiliter abherere. cruci eiꝰ fortiterac fidēter aſſiſte̓. qn̄ de eiꝰ noīe et honorē certamē ē: exhibe̓ ī ẜmone ꝯſtantiā qͣ ꝯfitemur. ī q̄ſtione fidutiā qͣ ꝯgredimur. in morte pacientiam qͣ coronamur. hoc ē coheredē xp̄i velle eſſehoc ē p̄ceptū xp̄i face̓. hoc ē volūtatē pr̄is imple̓ Hec cipri. Deinde ſequit̉ quarta petitō. panē nr̄m quottidianū da nobis hodie .i. victumquottidianū corpori neceſſariū noīe panis deſignatū. Et ī hoc ītelligūt̉ peti oīa vite neceſſaria. Un̄ augꝰ. Sic gͦ hic ſufficientiā petimꝰa ꝑte q̄ excellit .i. noīe panis totā ſignificātes.Panē gͦ dicit nō carnes. nō piſces .i. nō aliqd̓ſuꝑfluū: ſꝫ tm̄ qd̓ ē nature neceſſariū. qd̓ beneſignificat̉ ꝑ panē. qꝛ ẜm eccl̓iaſticū. initiū vite hoīs aqͣ et panis. Et addit nr̄m. vt nemo ſibi tꝑalia appropriet. qꝛ ẜm criſoſt. oīa q̄ nobisdat deus. ſiue orātibꝰ ſiue militantibꝰ. nonſolūnobis dat: ſed etiā alijs ꝑ nos. vt de eo qd̓ accepimꝰ a deo: ꝑtē impotētibꝰ faciamꝰ. Qui gͦ delaboribꝰ ſuis indigentibꝰ nō p̄ſtat. nō tm̄ panē ſuū: ſꝫ etiā alienū māducat. Et qͥ de iuſtitia