De orationisEt ſi ꝑ oīa p̄catōnū ſanctarū verba diſcurrasnichil inuenies qd̓ in iſta oratōe domīca n̄ cōtinaret̉. Quiſquis aūt id dicit qd̓ ad iſtaꝫ euāgelicā p̄ceꝫ ꝑtinere nō poſſit. carnalit̓ orat: qd̓neſcio quō nō dicat̉ illicite. qn̄ renatos dn̄s nōniſi ſpūalit̓ docet orae̓. Hec Auguſti. Cipriāꝰetiaꝫ d̓ oratōe domīca dīc: ꝙ xp̄c ī iſta oratōnemagiſterio ſuo om̄eꝫ p̄cē nr̄aꝫ ſalutari ẜmonebreuiauit. Quae̓ aūt hec oratō taꝫ b̓uis ē. ettaꝫ pauca v̓ba complectit̉. pn̄t aſſignari ſepteꝫrōnes. Prīa vt ciciꝰ addiſcat̉. ſcd̓a vt meliꝰ retineat̉. tertia vt nullꝰ de eiꝰ ignorātia excuſet̉qͣrta vt frequēciꝰ dicat̉. quinta vt tediū ī dicēdo r̄moueat̉. ſexta vt fiducia cito impetrādi t̓buat̉. ſeptima vt ī deuotōe mētis nō ī ml̓tiplicatōe verboꝝ virtus oratōis eſſe oſtēdat̉. Oēsvero petitōes ſub ſeptenario numero ꝯp̄hēdūt̉qꝛ ſeptē nariꝰ ē nūerꝰ vniuerſitatis. ⁊ vniuerſitas oīm ect̄e d̓ſiderabiliū ī his cōp̄hēdit̉ petitōibꝰ ideo racionabiliter oēs petitōes ſub ſeptenario eſt cōplexus. Habet gͦ hec oratō dominica octo ꝑtes. pͥma ē captatō beniuolētie quā ſequūt̉ ſeptē petitōes. Captat̉ aūt beniuolentiat̓pliciter: ex ꝑte rogati. qꝛ pr̄. cuiꝰ filij ſumꝰ perfidē: ex ꝑte rogantiū qꝛ nr̄. nobis datꝰ ꝑ caritateꝫ. ex ꝑte aſſeſſoꝝ rogati. qꝛ eſt ī celis id ē ī ſāctis qͦꝝ auxilio erigimur ꝑ ſpeꝫ. Dicamꝰ ergoPater ī quē credimꝰ. noſter quē diligimꝰ. qͥ esī celis d̓ qͥbꝰ ſperamꝰ. hec em̄ tria faciūt or̄onēdignaꝫ. ſcꝫ motꝰ fidei. caritatis ⁊ ſpei Ip̄e qͥdēdn̄s dr̄ pr̄ nr̄ tripliciter. ſcd̓m triplex eē qd̓ abeo accepimꝰ. ſcꝫ natue̓. grē ⁊ glorie. Eſſe nature dedit nob̓ ī creatōe. eſſe gͣcie ī r̄creatōe ſeu r̄dēptione: et eē glorie in r̄gni comitatōe. Dicit̉ergo pr̄ oīm generaliter rōne creatōis. ſꝫ fideliū ſpāliter racōne adoptōis. nomīe aūt patrisītelligit̉ hic tota trinitas. ſcꝫ pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūsſct̄us. O qͣnta fiducia ⁊ fiducial̓ audacia. ꝙ factura factorē. creatura creatorē. hō deū patreꝫaudeat nūcupae̓. Quis vnꝙͣ auſꝰ ē ī veteri legetalia p̄ſume̓. Nemo vtiqꝫ. qꝛ ſcd̓m gloſam. deusātiqͥs vt ẜuis dicebat̉ dn̄s. nūc dicit̉ pr̄ cui nōtimore ſꝫ amore ẜuimꝰ. Unde et Augꝰ. Nunꝙͣinuenit̉ p̄ceptū ppl̓o iſrahel. vt dice̓t pr̄ nr̄. ſꝫ ēeis inſinuatꝰ tanꝙͣ dn̄s ẜuis. Nos vero ꝑ ſāguinem domini ih̓u. filij adoptōis effecti: cōfidēterclamamꝰ Abba pr̄. Et iteꝝ. Quo nomine ⁊ caritas excitat̉. Quid eī cariꝰ filijs eē debet ꝙͣ pr̄.⁊ ſupplex affectꝰ cū homīes dicūt pat̉ noſter. Etq̄daꝫ p̄ſūptō īpetrādi qua petituri ſumꝰ. Quideī nō det iaꝫ filijs petētibus. cū hoc ip̄e an̄ dederit. vt filij eſſēt. Poſtremo qͣnta cura aīm tangit. vt qͥ dicit pr̄ nr̄. tanto pr̄e non ſit indignusAdmonent̉ hic etiā diuites vl̓ genere nobilesſcd̓m ſeculū. cū xp̄iani fct̄i fuerīt. non ſuꝑbireaduerſꝰ pauꝑes et ignobiles. qm̄ ſiml̓ dicūt pr̄noſter. qd̓ nō pn̄t vere ac pie dice̓. niſi ſe fr̄es eēcognoſcant Hec Augꝰ. Unde ⁊ Criẜ. Quāta domini circa nos dilectō quāta mīa eiꝰ ⁊ pietas.que nobis tante gͣtie munꝰ indulſit. vt licenterdn̄m ac deū nr̄m ẜui. patrē dice̓ audeamꝰ. quodominicepocabulo non iam tm̄ ẜuos ſed etiā filios nosdei eē demōſtrat. quia gͦ tāti muneris grāꝫ cōſecuti ſumꝰ. qͣſi filij dei agere et ꝯuerſari debemꝰvt id nos eē qd̓ dicimur ſpiritali actu ꝓbēꝰ. nealiter agētes ꝙͣ dei filios cōuenit rei ſubvſurpatōe tanti noīs teneamur. Docet aūt ⁊ generaleꝫ ꝓ fr̄ibus face̓ or̄onē. nō enim dicit pater meꝰ. ſꝫ pr̄ nr̄. vt ꝓ ꝯmuni ſcꝫ corꝑe p̄ceꝫ fūdas. et vbiqꝫ nō tam ꝓpͥa cōmoda. ꝙͣ ꝓximoruꝫr̄quiras. Ab hoc aūt ⁊ inimiticias interemit ⁊ſuꝑbiam reprimit. et inuidiaꝫ r̄pellit. et mrēmbonoꝝ oīum caritatē introducit. et humanaꝝreꝝ ineqͣlitatē prorſus excludit. ⁊ mutuaꝫ r̄giscū pauꝑe eqͣlitateꝫ honoris oſtendit: ſi tamē īmaximis et ad eternā gloriaꝫ neceſſarijs conmunione ſociemur. Cūctis em̄ vnaꝫ atqꝫ eādeꝫnobilitatē donauit deꝰ cū dignatus eſt oīm pr̄vocari. Hec Criẜ. Admonemur hic ad fraternam vnionē ⁊ dilectōneꝫ. ſic geniti ab vno pr̄eceleſti ꝑ grām. ab vno etiā terreno ꝑ naturaꝫplaſmato ⁊ creato a ſūmo pr̄e celeſti. om̄s etiād̓ eodē luto formati. ne ſimꝰ elati qͣi alij alijs clarioribꝰ ſint orti natalibꝰ. Per celos aūt intelligūt̉ ſancti et iuſti. qui tēplū dei ſūt. quia in eistanꝙͣ in tēplo ſuo deus habitat Nam licet deusſit ī oībꝰ per diuinitatis p̄ſenciā. ē tamē ſpeciali mō ī iuſtis ꝑ īhabitātē grām. ⁊ ſpecialiſſimeexcellēcia eiꝰ relucet in beatis ꝑ gloriaꝫ. VndeAugꝰ. Recte intelligit̉ qd̓ dictū eſt. pr̄ nr̄ quies in celis. ī cordibꝰ iuſtorū eē dictū tanꝙͣ ī tēplo ſācto ſuo. Simul eciaꝫ vt qͥ orat. ī ſe quoqꝫip̄o velit habitare quē īuocat. Et cū hoc affectat teneat iuſticiā. quo munere inuitat̉ ad inhabitandū aīmū deꝰ. Hęc Augꝰ. Uel qui es incelis id ē ī ſecreto tue maieſtatis. que adhuc celat̉ nobis. ẜm illd̓ ÿſaie. vere tu es deus abſconditus in quo admonemur et ſanctos imitari inꝯuerſatōe. ac ſecreta et abſcondita petere. Uelin celis id ē in illa celeſti regione eterne beatitudinis. vt commoratōeꝫ vite p̄ſētis velut peregrinā. ⁊ a pr̄e nr̄o nos ſe perātē. horrentes. adregionē ī qua pr̄em nr̄m commorari fatemur.ſummo deſiderio properemus. et ad illaꝫ tanꝙͣad patriam totā noſtram intencionem figamAdmonemur eciam vt nichil admittamuseiuſmōi. quod hereditate paterna nos priuet.Et per hoc quod dicitur eſſe in celis. non excluditur. quin ſit vbiqꝫ et in omnibus locis. ꝙͣuisenim vbiqꝫ ſit totus eſſencialiter. preſencialiter⁊ potencialiter: tamē dicit de eo qui es ī celis.vt innu̓at ꝙ celeſtis pater celeſtes vult haberefilios. ⁊ ideo (vt ait Criſoſtomꝰ) erubeſcant ſeterrenis rebus ſubſternere. qui patrem habetin celis. Iteꝫ vt orantes celeſtia petamus. ⁊ btin celis hereditatem filiorum dei cogitemus.Item quia in celis magis relucet ſue diuine operationis poteſtas et virtus. precipue et pocius dicitur eſſe ibi ꝙͣ alubi. ſicut anima vbiqꝫeſt ī corpore: intenſius tamen dr̄ eſſe in cordevel ẜm alios etiam dicitur eſſe in capite. quiaibi nobiles ſue oꝑatōes magis vidēt̉ apparere
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten