non querenda.merēt̉. Minuit̉ etiā ꝓbitas ꝯſcīe ex fame mercede. Un̄ boeciꝰ. Ainuit ſe ꝓbitatis ꝯſcīe ſecretū quotiēs oſtēdēdo qͥs fructū recipit fame preciū. Et ideo vt idē Boeciꝰ dicit. ſapiēs bonū ſuūnō populari rumore: ſꝫ ꝯſcīe veritate metitur.Et ꝯſidera ꝙ (vt ait Criẜ) nō ſolū n̄ oſtēdi iubꝫſed ⁊ ſtudere latere. Neqꝫ enī ē eqͣle nō ſtudereappare̓: ⁊ ſtudere latere. Per hoc tn̄ nō ꝓhibēt̉oꝑa bona fieri corā hoībꝰ ad dei gloriā ⁊ ꝓximiedificatōeꝫ: qꝛ hoc ē bonū ⁊ meritoriū apd̓ deūSꝫ (vt dicit Gregoriꝰ) Ualde ꝑfectoꝝ ē ſic oſtēſo oꝑe. gloriaꝫ actoris quere. vt de illata laudeneſciat pͥuata exultatōe gaudere: quā īfirmi qꝛꝑfecte ꝯtemnēdo nō ſuꝑant. reſtat neceſſe ē. vtbonū qd̓ oꝑant̉: abſcōdāt. De īde poſtꝙͣ generalit̓ iuſticiā nomīauit. nūc ꝯſequēt ꝑ ꝑtes exequit̉: ⁊ ſpecialiter ꝓhibꝫ ī elemoſina. ⁊ or̄oneac ieiunio vanā gl̓iaꝫ queri: qꝛ hec tria p̄cipueꝯſueuit īanis gl̓a comitari. Hec ſūt tria ſatiſfactōnis oꝑa. ſcꝫ elemoſina ꝯtra pct̄m ī ꝓximuꝫor̄o ꝯtͣ pct̄m ī deū. ieiuniū ꝯtͣ pct̄m ī ſemetip̄mHec etiā tria valēt ꝯtra tres radices pct̄oꝝ .ſ.ꝯtͣ tria mala q̄ ī mūdo ſūt. Elemoſina eī ē iuſticia contͣ ꝯcupiſcētiā oculoꝝ. or̄o ꝯtra ſuꝑbiaꝫvite. ieiuniū ꝯtra ꝯcupiſcētiā carnis. Ait ergoCū facis elemoſinā corꝑaleꝫ .ſ. vl̓ ſpūalem. noliante te tuba canere: ſicut faciūt ÿpocrite id eſtnoli eā facere ī manifeſtatōe. ⁊ velle īnoteſce̓vt gl̓ieris ī laude tua: ſicut ille aꝑtū dat ſignuꝫqͥ canit tuba. Nō ē ingͣta deo elemoſina q̄ videt̉ſed q̄ ideo fit vt videat̉. Et qꝛ tales pͥncipalit̓ intēdūt honorē vanū et trāſitoriū. iō amittūt verū⁊ et̓nū. Un̄ ſeqͥt̉. Amē dico vob̓ r̄ceper̄t mercedē ſuā ſcꝫ gloriā hūanā. quā q̄rebāt ꝓ dono elemoſine. ſꝫ pena expectat̉ ꝓ mala ītētōr. Ita gͦfaciūt ypocrite. Te at̄ faciēte elemoſinā qd̓ ēopꝰ d̓ gene̓ bōoꝝ: neſciat ſiniſtra tua ⁊ ītētio ꝑuerſa: qͥd̓ faciat dextera tua ⁊ ītētio ſct̄a. Siniſtra ē appetitio ⁊ delectatio laudis hūane vl̓ cōmodi t̓ reni. dextera at̄ ītētō īplēdi p̄cepta diuinaͣ: ſeu amor dei ⁊ celeſtis p̄mij. Eſt gͦ ſenſꝰ. Nōſe īmiſceat ītētio alicuius pͣuitatis. dū p̄ceptodei īple̓ ſatagis. Et expōit qd̓ dixit: neſciat. illd̓eī neſcit̉ qd̓ ī abſcōdito ē. ⁊ iō dīc. vt ſit elēoſīatua ī abſcōdito ē .ſ. ẜm ratōeꝫ ītētōiſ. ⁊ ſi nō ẜmrationeꝫ operatōis. Sit in abſcōdito ⁊ ſecretomētis. id eſt in ip̄a bona ꝯſcientia: que hūanisdemonſtrari nō poteſt oculis. Sufficit tibi adꝓmerendū premiū: qͥ ſolus ꝯſcīe inſpector ē: ethoc ē qd̓ ſubdit̉. Et pater tuꝰ ſcꝫ deus qui eſt pr̄oīm ꝑ creatōnē: ⁊ iuſtoꝝ per gr̄e adoptionē quividet ī abſcōdito: qꝛ ip̄e ſolus videt intētōnē cordiū. reddet tibi quia retribuet bonis ſcd̓m intētionē cordis hoībus abſcōditā ⁊ occultā. et ſinō in pn̄ti: tn̄ in futuro. Non ergo ſi hec ſcianthoīes formidādū ē. ſꝫ ſi hoc aīo fiāt. vt fructꝰplacēdi hoībꝰ ī eis expectet̉: ⁊ laus hūana admiſceat̉. In oī enī oꝑe nr̄o neſcit ſiniſtra quidfacit dextera: ſi nō amore laudis hūane: ſꝫ amore dei et iuſticie id agamꝰ. Et ideo ſiue ī ſynagogis: ſiue in vicis et plateis elemoſinā vel aliudCapitulum. xxxvj.opus bonū quis faciat: ī abſcōdito tn̄ facit. quicūqꝫ hoc faciēs nō ab hoībꝰ. ſed a deo videri deſiderat. Ecōtra vero qui in abſcondito facit. etvideri cupiēs laudem ex hoc et gloriam queritnon in abſcondito quidem facit. qm̄ abſcōditūnon vult eſſe quod facit. tantūqꝫ ei valet ac ſi īpublico fieret. Un̄ Criẜ. Poteſt enī aliquis cōrā hominibꝰ elemoſinam facere. nec tamē adhoc facere vt eam hominū oculis oſtētet. ⁊ aliquis non coram hominibꝰ faciens eo tamē animo facere. vt ſe id faciētem optet videri. Propter qd̓ nō factum ipſum. ſed voluntatē aut coronat. aut punit. nec fini oꝑis. ſed volūtati operantis mercedē damnūue decernit. Nō igit̉ tantūmodo dediſſe elemoſinā. ſed quēadmodū oportet dediſſe virtutis eſt. Hec Criẜ. Similiter inoratione docet fugere vanā gloriā. vt non oresī publico ad manifeſtatōnē: vt videaris ab hominibꝰ ſicut faciūt ypocrite. qͦ vt (dicit Criẜ)nō intendūt exaubiri. ſed videri. Et quia intētionē habent ꝑuerſam. ideo damnoſā ſubdit ſequelā: qꝛ receperūt mercedē ſuā ſcꝫ laudē tranſitoriā. ſed tādem recipiēt penā eternaꝫ. Argumentū habes ex hoc ꝙ cū bana gloria ſit mortale pct̄m. ideo omne opus ex vana gloria factū.eſt mortale reputandū. quia ꝓ eo pena infligit̉eterna. Ita ergo faciūt ypocrite. Tu autē cūoraueris intra ī cubiculū tuum id eſt in locuꝫſecretum: ⁊ clauſo oſtio. ne veniat multitudo īpediens eleuationē mentis. ⁊ auertens te a propoſito. ora patrē tuum celeſtem in abſcondito.Et eſt ſenſus ẜm Remigium. Sufficiat tibi vtille ſolus nouerit tuam orationē: qui oīm corba nouit occulta. qꝛ ip̄e qui eſt inſpector. erit exauditor. Et pater tuus cuius honorē debes ītēdere. qui videt in abſcondito. reddet tibi fructūorationis in aperto. Scd̓m Criſoſtomū. qui ſicorat ſecreto: vt ab homībus abſconſe orare vibeat̉. nō deū aſpicit ſꝫ hoīes. ⁊ id̓o ꝙͣtū ad ꝓpoſitū ſuū ī ſynagoga orat. ac etiā ſic duplicit̓ laudat̉. et qꝛ orat. et qꝛ abſcōſe orat. Cuiꝰ at̄ orātis mēs ſolū aſpicit deū ꝙͣuis ī ſynagogaº oret.tn̄ apd̓ ſe ī ſecreto vr̄ orare. Orās gͦ nihil nouūfaciat qd̓ aſpiciāt hoīes. vl̓ clamādo: vl̓ pectꝰ ꝑcuciendo: vl̓ manꝰ exꝑandēdo. Hec CriſoſtomꝰUbi ſciendū ꝙ duplex ē oratio. quedā publica que fit a miniſtris eccleſie. ⁊ iſta nō debet fieri ī occulto. ſed magis ī publico et ī eccleſia corā populo: qꝛ ꝓ tota offert̉ coītate. ⁊ populus īhoc ꝯformare ſe debet miniſtris eccleſie. ipſumdeū deprecādo ſcd̓m moduꝫ cōgruū et ſibi poſſibilem. Alia eſt or̄o priuata: ⁊ talis magis debꝫfieri ī ſecreto duplici d̓ cauſa. vna eſt: quia or̄oeſt eleuatio mentis in deum. mens aūt cicius etmelius eleuatur in deum. qn̄ homo eſt ī ſecretoloco: ⁊ a tumulto ſeꝑatꝰ. alia ē ad euitatōeꝫ vane gl̓ie q̄ d̓facili īſurgit ī publico. Orare itaqꝫvolētibꝰ ſalubre dat xp̄c ꝯſiliū vt ītrēt ī cubiculū .ſ. cordis ſecretū: ⁊ claudāt oſtiū .ſ. carnalesſenſus: ꝑ qͦs exteriora īprobe ſe īgerūt. ⁊ turbefātaſmatū orātibꝰ obſtrepūt: vt ſic etiā clauſo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten