Pe laude hūanatm̄ modo nō ledas eū qͥ te leſit. auertis te tn̄ abeo. nec libenter eū videas: manet ſn̄ dubio vulnus ī pectore. ⁊ dolor augeſcit ī corde? Nūquidtu ita vis tibi ꝓpiciū fieri deū. vt nō te qͥdem ledat auertat ſe tn̄ abs te. ⁊ pct̄oꝝ tuoꝝ memoriam teneat: et vide̓ te uolit; Igit̉ qualē vis ergate eſſe deū. cū delictoꝝ veniā poſcis: talē te exhibe̓ debes his qͥ dereliquerūt in te. Hec Criſoſ.Intellige ꝙ qn̄ iſta fiūt ex naturali affectōne.que poteſt ꝓcede̓ ex cauſa vtili aut delectabiliet ex cauſa honeſti. et ꝑ habituꝫ moralis amicicie: ſic nō ſunt meritoria vite eterne. Sed qn̄iſta ꝓcedūt ex habitu caritatis. tūc ſunt meritoria. ac prīcipum et ratio merendi ad deum. q̄ſola diuidit inter filios regni et ꝑditōnis. Diligere em̄ ꝓpter amoreꝫ reciprocū. nature eſt debitum. Dilige̓ propter bn̄ficiū acceptū vl̓ ſperatū ē mercēnariū: Dilige̓ propter mutue faīliaritatis oblectamentū. eſt malū: Dilige̓ ꝓpterpeccati cōſenſū. eſt malignū. Dilige̓ ꝓpter opusbonū ē gratuitū. Qui em̄ diligit proximū. autquia bonus eſt. aut vt bonus ſit. aut quia eiuſdem corporis mēbra et eiuſdem patris filij ſūꝰdiligere dicit̉: talis em̄ amor ſpiritualis eſt etiō īdeficiēs: Carnalis em̄ amor cito dilabit̉. ſicet ipſa caro. quali videlicet amore publicani etethnici ſe īuicē diligūt. ī quibꝰ eſt natura ſinegrā: et tm̄ diligētes ſe diligūt. ſtatī em̄ vt ſe abalijs non diligi intelligūt. ipſi qͦꝫ alios non diligunt. Nos gͦ oēs dilige. oīm ſalutē q̄re̓. oībꝰ bn̄facere ⁊ caritatis affectū oſtēde̓ debemus. nonquerētes cui ſꝫ qͣre iſta faciamꝰ. Sic eī auget̉amor. et ꝯcordia creſcit. Iſta itaqꝫ debēt fieri.nō ī ſpe retributōnis hūane. ſed diuine. Sic eīdeus ē oīs bōi prīcipiū. ſic vult eē et finis. Egoſū īquit alpha ⁊ o: prīcipiū. finis. Un̄ auguſt.Qui amicū ꝓpter cōmodum qd̓libet amat: nonamicū ꝯuīcit̉ amare. ſꝫ ꝯmodū. Et iō deꝰ quonihil ē maius aūt meliꝰ ꝓpter qd̓ diligat̉: ꝓpterſeip̄m ꝑfct̄e diligit̉ Si v̓o ſaltē ꝓpter illa q̄ p̄ſtatamatur. nō vtiqꝫ gͣtis amatur: qꝛ iam illd̓ ꝓpterqd̓ diligit̉. ei qd̓ dictu qͦꝫ nephas antefert̉. Etiterū. Gratis deꝰ ametur. vt operis quo illi miniſtrat̉ p̄cium ſic eſſe cū illo. Nihil em̄ debemuspro amore ih̓u quere̓: niſi eiꝰ ſuauem pn̄ciam.Hec auguſtinus. Unde et bernhardus. Non ſn̄premio diligitur deus: et ſi abſqꝫ p̄mij ītuitu ſitdiligēdus. Uerus amator p̄miū non querit. ſedmeretur. Hec bernhardus. Amemus ergo aduerſarios noſtros et nihilominꝰ eis beneficiapreſtemus. vt ſimꝰ perfecti ꝓ mobulo noſtro.perfectione gratie ſicut et pater noſter celeſtisꝑfectus eſt perfectione nature: quoniā ꝑfectusdominꝰ bonos ⁊ perfectos vult habere fidelesSimus interī perfecti ſaltem perfectione ſufficiencie: que eſt in dei ⁊ proximi caritate: ⁊ nitamur ad cumulum ꝑfectionis ſuꝑerogationis:que eſt diligere inimicos: ⁊ orare pro eis: ſicutfecit xp̄us. Vnde criſoſtomꝰ. Nō tantū ledimurab iniquis qn̄ nocemur ab ipſis: quātū cum ꝑmalitiā eoꝝ cōſtancia bonitatis a ſuo ꝓpoſitoin bonis operibusvicta receſſerit. Ne igit̉ odio habeas facientemtibi mala: et ne maledicas vexanti. ſed magisama. quaſi multoꝝ tibi conſiliatorē bonorum:teqꝫ ad ampliſſimū honorē ledendo ducentem.Alioquī ⁊ laborē ſuſtinuiſti: fructu autē priuatus es: et iacturā quidē feres. mercedē autemꝑdes. Qd̓ certe extreme oīo demencie eſt: vt aliqui cum maiora perpeſſi ſunt nequaꝙͣ minoraſuſtineant. Et quēad̓modum inquies fieri iſtapoſſibile eſt. Uidiſti deū hominē factū: ⁊ eo vſqꝫꝓ tua deſcendētē ſalute: tātaqꝫ ꝓpter te eſſe perpeſſum: ⁊ adhuc inquiris aut dubitas. quē admodū impoſſibile ſit iniurias donare cōſeruisSed tu plurimū oīno leſus es. Uerū quid taleperpeſſus es. quale tuus īmo omniū dominusSin at̄ oīo nimis leſus es: idcirco maxime beneficiū r̄fer nocēti. vt et tibi ipſi clariorē faciascoronā: ⁊ fratrem a periculo grauiſſimi lāguoris abſoluas. Hec criſoſtomus. Or̄oOmine ih̓u criſte mitiſſime tocius humilitatis et paciētie magiſter. da mihiſeruoꝝ tuoruꝫ vltimo ⁊ ſimplici: vt mehumilem et alijs inferiorē conſtituēs ab omnibus ꝯtemni cupiam et cōculcari. iniuriāqꝫ incorꝑe vel rebus pacienter ſuſtinens. animū ꝑatum ad plura ſuſtinenda habeā: ac omni petēti in corꝑabilibꝰ ⁊ ſpiritualibꝰ ꝓpoſſe ſubue niāConcede etiā vt nō ſolum amicos: ſed et inimicos me corde ore vel oꝑe ꝑſequētes. ecōtra valeam diligere: eiſqꝫ benefacere. ⁊ benedicere: acꝓ eis orare: vt īter filios ⁊ electos tuos mereartua gratia numerari Amen.De laude humana in bonis oꝑbus non querenda. Capitulum.XXXVI.Oſt hec magne perfectionis v̓ba docet ne de bonis oꝑbꝰ inaniter glorient̉ʳ: qꝛ valde difficile ēvt in eis vana gloria totaliter euitetur. Unde ait. Attēdite .i. diligēter ꝯſiderate: etattēti ac cauti eſtōte ſcꝫ ꝯtra īſidias ſuꝑbie: qꝛetiā bonis oꝑbꝰ inſidiat̉. vt faciat ea ꝑire: neiuſticiā veſtrā ideſt oꝑa iuſticie. ſcꝫ oꝑa bona degenere. quecūqꝫ fuerit illa. qꝛ oīa ꝯtinētur ſubiuſticia generalit̓ dicta. faciatis corā hoībꝰ: eoſcꝫ fine vt videamini ab eis. idē ꝓpt̓ laudē hūanā ⁊ fauorē mūdi. nō ꝓp̄t̉ gloriā dei. nec ꝓpt̓ edificationē ꝓximi. alioquī mercedē nō habebitisapud deū cuiꝰ amore nō feciſtis. Ille enī debetmercedēdare: cuiꝰ mādato mouet̉ oꝑariꝰ velamore. Niſi gͦ deꝰ ſingularit̓ ſit ī cauſa. nō oꝑismercedē. ſꝫ fallacie ſuppliciū apud deū hēbunt.qꝛ hic ab hūano ore mercedē ſcꝫ leuē aurā fauoris reciꝑe voluerūt. Ab hijs tn̄ dūtaxat acceperūt a qͥbꝰ eā ꝯcupierūt. Ex quo enī intenciofert̉ ad hoīes tm̄. nō ē aliqͥd a deo iuſte expectadū: qꝛ nō v̓tus ſꝫ cauſa v̓tutis mercedē hꝫ apd̓deū. Hoc igit̉ deputat̉ eis ꝓ mercede: cuiꝰ amore fecerūt. ſcꝫ laus hūana quā queſier̄t. Et nōſolū vera mercede ob prauā ītentiōꝫ euacuant̉ſꝫ ⁊ nihilominꝰ ꝓ īani gloria (q̄ ſiue p̄cedat opꝰſiue ſequat̉. ſemꝑ mortale pct̄m ē) penā eterna