circa proximos exhibēdatriplex eſt iniuria .ſ. cordis que rācor vl̓ odiū dicit̉. oris q̄ d̓tractō vl̓ maledictō. oꝑis .ſ. leſio manualis. Hijs igit̉ generibꝰ tria dn̄s apponit remedia. cōtra primū. diligite inimicos veſtros.ꝯtra ſcd̓m benedicite maledicētibꝰ vobis: ⁊ orate ꝓ ꝑſequētibꝰ calūniantibꝰ vos. cōtra tertiūbene facite hijs qͥ oderūt vos. Und̓ gloſa. Cōtraeccleſiā tribꝰ modis pūgnat̉. odio. v̓bis. ⁊ cruciatu corꝑis. ecōtra eccl̓ia diligit. orat ⁊ bn̄facitSi gͦ volumꝰ eſſe ꝑfecti: debemꝰ iniuriātibꝰ nōbis bn̄ficiū dare cordis ip̄os diligēdo. bn̄ficiumoris. ꝓ eis orādo: ⁊ bn̄ficiū oꝑis ip̄is bn̄faciēdoEt qꝛ magnū dedit p̄ceptū. p̄claꝝ ſubdit p̄miuꝫIta inqͥt diligite. benefacite. orate ꝑ inimicisveſtris. vt ſitis filij patris veſtri altiſſimi qui incelis eſt. filij inꝙͣ per bonitatis imitationē pergr̄e adoptōeꝫ ꝑ educatōeꝫ ꝑ he̓ditatis adeptōeꝫUt ſicut eſtis filij dei ꝑ naturā et creationē. ſicetiā ſitis filij eius ꝑ gr̄am et imitatōeꝫ ī eo qd̓ ēei ꝓpriū. nā ꝓpriū eſt ei miſereri et eſſe bn̄ficum.Und̓ beda. Nulla maior pt̄ eſſe merces. ꝙͣ filioshoīm terrigenas effici filios altiſſimi qͥ ī celiseſt. Nos enī poteſtate accepta efficimur filij deiinqͣtū ea q̄ ab eo p̄cipiūt̉ impleniꝰ. Et ſb̓iūgit.Qui ſolem ſuū facit oriri ſuꝑ bonos ⁊ malos. etpluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos ac gͣtos ⁊ ingratos.Et nō ſolū amicis: ſꝫ etiā inimicis bn̄facit. Siceī inimicos nutrit vt amicos. ac hos et illos ſuiſolis ſplēdore illūinat: ⁊ ſuaꝝ pluuiaꝝ in vndatōne fecūdat. ⁊ bn̄ficia coīa nō ſubtrahit. etiammalis hoībꝰ qui tn̄ eī inqͣtū ī eis ē inimicāt̉: ſꝫꝓ ſua miſericordia indiſcrete oībus vite pn̄tisbeneficia largit̉. Ubi Ieronimꝰ. Noli negareqd̓ deꝰ nulli negat ꝙͣuis ſit blaſphemꝰ et īpius.Sine diſtinctōe oībus tribuamꝰ. nō querentescui ſed quare demus. Vt autē dictū ē ſupͣ. orare generaliter ꝓ inimicis ⁊ eis bn̄dicere. ꝓ qͣntoin generalitate ppl̓i īcludūt̉ eſt p̄ceptū. ſicut qd̓in generali dilectōe diligant̉: ſꝫ in ſpeciali iſtafacere nō ē p̄ceptū ſꝫ ꝑfectionis. Et ſciēduꝫ ꝙCriſoſtomꝰ ponit nouē gradꝰ ſcd̓m acceſſuꝫ adꝑfectionē mādati huius. Und̓ ait. Uidiſti nēpeqͣntis ad ꝑfectionē gradibꝰ aſcendit. ⁊ quēadmobū nos in ip̄m veritatis cacumē ſtatuit. et paulatī in ip̄m celū reducit. Primꝰ gradꝰ ē: nequaꝙ ad ledēdū priorē venire. Scd̓us vt nō ampliꝰreferat. ꝙͣ ꝙ a ledēte ſuſtinuit. Tertius ne leſusfaciat illa q̄ paſſus ē: ſed quieſcat. Quartꝰ vtetiā p̄beat ſeip̄m ad iniuriā ſuſtinēdā. Quītusvt etiā ad maiora ſe p̄beat. ꝙͣ vult eē qui fecit.Sextus nō odiſſe eū a qͦ iſta ꝑpetit̉. Septimꝰetiā diligere ledentē. Octauꝰ beneficijs eū libenter afficere. Nonus etiā deū ꝓ aduerſario deprecari. Perſpexiſti celſitudinē ph̓ie. ⁊ idcirco tamclaro digna eſt p̄mio. qꝛ tam magno ē ſubiectap̄cepto. Nam ⁊ p̄miū illi tale ꝓponit. qͣle prioruꝫoīno nulli. vt ſcꝫ fierēt ſil̓es dei. ꝓut tn̄ hoībꝰ ideſſe poſſibile ē. Igit̉ benefaciendū eſt oībus: qꝛvt dicit Seneca. Nemo nō cū alteri ꝓdeſt. ſibiꝓfuit. Quia vero ꝑfectio dilectōis vltra dilectionem inimicoꝝ non poteſt ꝓcedere. ideo poſtꝙͣCapitulum. xxxv.p̄cepit inimicos diligere. cōſequēter ſubiūgit.Eſtote ergo vos ꝑfecti: ſicut ⁊ pater celeſtis ꝑ.fectus ē. que eſt lex amoris cōſeruando. vt queratis etiā inimicis ꝓdeſſe. qd̓ deū facere manifeſtū eſt: qͥ beneficia largit̉ etiā malis hoībꝰ. ſic ꝙꝓpter eoꝝ maliciā nō deſerit benefacientiā circaip̄os: ita nec vos circa inimicos. Nā ſcd̓m Criſoſtomū. ſicut filij carnales ſimilāt pr̄es ī aliqͦcorporis ſigno. ita filij ſpūales deū in ſct̄itate. ⁊nihil nos deo ita aſſimilat ſicut īiuſta faciētibꝰignoſcere: ⁊ ꝓ eis orare. Et arguit hoc exēplopublicanoꝝ ⁊ infideliū qͥ ſuos amicos diligūt ⁊eis bn̄faciūt. Si ergo ſupͣ ip̄os mercedē beatitudinis volumꝰ habere: debemꝰ plus ꝓpter deūᶠ facere. dilectōeꝫ etiā ad inimicos extēdēdo. Si eīdiligitis īquit tm̄ eos qui vos biligūt: quā mercede habebitis hac ſcꝫ de cauſa a deo ī et̓na vita? Quaſi diceret nullā. de hijs em̄ dici pt̄. recepiſtis mercedē veſtrā. Talis nāqꝫ dilectio ē naturalis: ⁊ nō ꝓcedit de caritate q̄ et extēdit adoēs hoīes. ⁊ ido n̄ ē meritoria. Sꝫ tn̄ hec oportet facere: et illa nō obmittere. Diligere em̄ diligētes ē nature. diligere nō diligētes ē gr̄e. nōdiligere diligētes ē ꝑuerſitatis maxime: nō diligere nō diligētes ē īꝑfectōnis humane. Et ſi ſalutaueritis fratres vr̄os tm̄: qui aliqͣ affinitateiūcti ſunt vobis .i. ſalutē eis optaueritis: ac caritatis ⁊ dilectōnis affectū eis oſtēderitis. quidamplius ſcꝫ qͣntū ad ꝑfectōeꝫ facietis? Et ſi bn̄feceritis tm̄ hijs qui vobis benefaciūt. qd̓ eſt debiti naturalis ex accepto beneficio: que vobiseſt gr̄a ideſt qd̓ meritū gr̄e apud deū? Quaſi diceret nullū. Nam publicani ⁊ ethnici .i. pct̄ores⁊ gētiles hoc faciūt. publicani qͥ publica vectigalia exigūt. a publio rege romanoꝝ nomentraxiſſe dicunt̉. ethnici v̓o ab ethnos grece qd̓gens latine ē vocāt̉: qͥ tales ſunt vt fuerūt geniti ſcꝫ ſub pct̄o. Et ſi mutuū dederitis hijs a qͥbꝰſperatis reciꝑe. que gr̄a vobis ſcꝫ apud deum:Quaſi diceret nulla. Nā vt dicit gloſa. ex hoc ſolo ꝙ ſperatis reciꝑe nō ꝓ deo datis. Un̄ de talibus dici pt̄ receperūt mercedē ſuā. qꝛ ſpe retributōnis hūane mutuāt. Nā ⁊ pct̄ores qͥ gratiādei nō hn̄t pct̄oribꝰ fenerāt̉ .i. mutuū dāt: vt eqͣlia nō vltra ſortē r̄cipiāt. Ex qͦ pꝫ ꝙ plꝰ ꝙͣ pct̄ores ſūt qͥ mutuāt. vt cū vſura r̄cipiāt? Quaſi diceret ẜm Bedā. Si tales int̓ ſe natura duce norūt eē bn̄fici. qͣnto vob̓ gradꝰ ꝓfeſſiōis eximiorneceſſe ē: vt cura v̓tutis ſit vberior. qͣtenꝰ etiā n̄amātes caritatis ſinu āplectamī. Und̓ ⁊ Criẜ.Quonā igit̉ digni ſupplitō ſumꝰ. qͥ cū ad ſil̓itudinē dei vitā nr̄aꝫ īformare iubemur: forſitanne gētilibꝰ q̄dē īuenimur eqͣles? Et iteꝝ. Sed ſinos ī hijs nec publicanis: nec gētilibꝰ melioresefficimur. nōne lugēdi ⁊ plāgēdi ſumꝰ? Quīÿmmō ī tātū lōge ſumꝰ a diligēdis īimicis: vt necamicis qͥdē caritatis vicē r̄ddamꝰ: ſꝫ ecōtrarioodio habęamꝰ etiā diligētes. ī qͦ nō ſolū gētilibꝰ⁊ publicāis neqͣꝙͣ differimꝰ: ſꝫ ml̓to et̄ īferioreſexiſtimꝰ. xp̄c et̄ n̄ ſolū vult nos ignoſce̓ delīquētibꝰ ſꝫ vt et̄ amemꝰ eos ⁊ oremꝰ ꝓ ip̄is. Nam ſi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten