Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

circa proximos exhibēdatriplex eſt iniuria .ſ. cordis que rācor vl̓ odiū dicit̉. oris d̓tractō vl̓ maledictō. oꝑis .ſ. leſio manualis. Hijs igit̉ generibꝰ tria dn̄s apponit remedia. cōtra primū. diligite inimicos veſtros.ꝯtra ſcd̓m benedicite maledicētibꝰ vobis: orate ꝑſequētibꝰ calūniantibꝰ vos. cōtra tertiūbene facite hijs oderūt vos. Und̓ gloſa. Cōtraeccleſiā tribꝰ modis pūgnat̉. odio. v̓bis. cruciatu corꝑis. ecōtra eccl̓ia diligit. orat bn̄facitSi volumꝰ eſſe ꝑfecti: debemꝰ iniuriātibꝰbis bn̄ficiū dare cordis ip̄os diligēdo. bn̄ficiumoris. eis orādo: bn̄ficiū oꝑis ip̄is bn̄faciēdoEt qꝛ magnū dedit p̄ceptū. p̄claꝝ ſubdit p̄miuꝫIta inqͥt diligite. benefacite. orate inimicisveſtris. vt ſitis filij patris veſtri altiſſimi qui incelis eſt. filij inꝙͣ per bonitatis imitationē pergr̄e adoptōeꝫ educatōeꝫ he̓ditatis adeptōeꝫUt ſicut eſtis filij dei naturā et creationē. ſicetiā ſitis filij eius gr̄am et imitatōeꝫ ī eo qd̓ ēei ꝓpriū. ꝓpriū eſt ei miſereri et eſſe bn̄ficum.Und̓ beda. Nulla maior pt̄ eſſe merces. ꝙͣ filioshoīm terrigenas effici filios altiſſimi ī celiseſt. Nos enī poteſtate accepta efficimur filij deiinqͣtū ea ab eo p̄cipiūt̉ impleniꝰ. Et ſb̓iūgit.Qui ſolem ſuū facit oriri ſuꝑ bonos malos. etpluit ſuꝑ iuſtos iniuſtos ac gͣtos ingratos.Et ſolū amicis: ſꝫ etiā inimicis bn̄facit. Sic inimicos nutrit vt amicos. ac hos et illos ſuiſolis ſplēdore illūinat: ſuaꝝ pluuiaꝝ in vndatōne fecūdat. bn̄ficia coīa ſubtrahit. etiammalis hoībꝰ qui tn̄ inqͣtū ī eis ē inimicāt̉: ſꝫ ſua miſericordia indiſcrete oībus vite pn̄tisbeneficia largit̉. Ubi Ieronimꝰ. Noli negareqd̓ deꝰ nulli negat ꝙͣuis ſit blaſphemꝰ et īpius.Sine diſtinctōe oībus tribuamꝰ. querentescui ſed quare demus. Vt autē dictū ē ſupͣ. orare generaliter inimicis eis bn̄dicere. qͣntoin generalitate ppl̓i īcludūt̉ eſt p̄ceptū. ſicut qd̓in generali dilectōe diligant̉: ſꝫ in ſpeciali iſtafacere ē p̄ceptū ſꝫ ꝑfectionis. Et ſciēduꝫCriſoſtomꝰ ponit nouē gradꝰ ſcd̓m acceſſuꝫ adꝑfectionē mādati huius. Und̓ ait. Uidiſti nēpeqͣntis ad ꝑfectionē gradibꝰ aſcendit. quēadmo nos in ip̄m veritatis cacumē ſtatuit. et paulatī in ip̄m celū reducit. Primꝰ gradꝰ ē: nequa ad ledēdū priorē venire. Scd̓us vt ampliꝰreferat. ꝙͣ a ledēte ſuſtinuit. Tertius ne leſusfaciat illa paſſus ē: ſed quieſcat. Quartꝰ vtetiā p̄beat ſeip̄m ad iniuriā ſuſtinēdā. Quītusvt etiā ad maiora ſe p̄beat. ꝙͣ vult qui fecit.Sextus odiſſe a iſta ꝑpetit̉. Septimꝰetiā diligere ledentē. Octauꝰ beneficijs libenter afficere. Nonus etiā deū aduerſario deprecari. Perſpexiſti celſitudinē ph̓ie. idcirco tamclaro digna eſt p̄mio. qꝛ tam magno ē ſubiectap̄cepto. Nam p̄miū illi tale ꝓponit. qͣle prioruꝫoīno nulli. vt ſcꝫ fierēt ſil̓es dei. ꝓut tn̄ hoībꝰ ideſſe poſſibile ē. Igit̉ benefaciendū eſt oībus: qꝛvt dicit Seneca. Nemo alteri ꝓdeſt. ſibiꝓfuit. Quia vero ꝑfectio dilectōis vltra dilectionem inimicoꝝ non poteſt ꝓcedere. ideo poſtꝙͣCapitulum. xxxv.p̄cepit inimicos diligere. cōſequēter ſubiūgit.Eſtote ergo vos ꝑfecti: ſicut pater celeſtis.fectus ē. que eſt lex amoris cōſeruando. vt queratis etiā inimicis ꝓdeſſe. qd̓ deū facere manifeſtū eſt: beneficia largit̉ etiā malis hoībꝰ. ſicꝓpter eoꝝ maliciā deſerit benefacientiā circaip̄os: ita nec vos circa inimicos. ſcd̓m Criſoſtomū. ſicut filij carnales ſimilāt pr̄es ī aliqͦcorporis ſigno. ita filij ſpūales deū in ſct̄itate.nihil nos deo ita aſſimilat ſicut īiuſta faciētibꝰignoſcere: eis orare. Et arguit hoc exēplopublicanoꝝ infideliū ſuos amicos diligūteis bn̄faciūt. Si ergo ſupͣ ip̄os mercedē beatitudinis volumꝰ habere: debemꝰ plus ꝓpter deūᶠ facere. dilectōeꝫ etiā ad inimicos extēdēdo. Sidiligitis īquit tm̄ eos qui vos biligūt: quā mercede habebitis hac ſcꝫ de cauſa a deo ī et̓na vita? Quaſi diceret nullā. de hijs em̄ dici pt̄. recepiſtis mercedē veſtrā. Talis nāqꝫ dilectio ē naturalis: ꝓcedit de caritate et extēdit adoēs hoīes. ido ē meritoria. Sꝫ tn̄ hec oportet facere: et illa obmittere. Diligere em̄ diligētes ē nature. diligere diligētes ē gr̄e.diligere diligētes ē ꝑuerſitatis maxime: diligere diligētes ē īꝑfectōnis humane. Et ſi ſalutaueritis fratres vr̄os tm̄: qui aliqͣ affinitateiūcti ſunt vobis .i. ſalutē eis optaueritis: ac caritatis dilectōnis affectū eis oſtēderitis. quidamplius ſcꝫ qͣntū ad ꝑfectōeꝫ facietis? Et ſi bn̄feceritis tm̄ hijs qui vobis benefaciūt. qd̓ eſt debiti naturalis ex accepto beneficio: que vobiseſt gr̄a ideſt qd̓ meritū gr̄e apud deū? Quaſi diceret nullū. Nam publicani ethnici .i. pct̄ores gētiles hoc faciūt. publicani publica vectigalia exigūt. a publio rege romanoꝝ nomentraxiſſe dicunt̉. ethnici v̓o ab ethnos grece qd̓gens latine ē vocāt̉: tales ſunt vt fuerūt geniti ſcꝫ ſub pct̄o. Et ſi mutuū dederitis hijs a qͥbꝰſperatis reciꝑe. que gr̄a vobis ſcꝫ apud deum:Quaſi diceret nulla. vt dicit gloſa. ex hoc ſolo ſperatis reciꝑe deo datis. Un̄ de talibus dici pt̄ receperūt mercedē ſuā. qꝛ ſpe retributōnis hūane mutuāt. pct̄ores gratiādei hn̄t pct̄oribꝰ fenerāt̉ .i. mutuū dāt: vt eqͣlia vltra ſortē r̄cipiāt. Ex pꝫ plꝰ ꝙͣ pct̄ores ſūt mutuāt. vt vſura r̄cipiāt? Quaſi diceret ẜm Bedā. Si tales int̓ ſe natura duce norūt bn̄fici. qͣnto vob̓ gradꝰ ꝓfeſſiōis eximiorneceſſe ē: vt cura v̓tutis ſit vberior. qͣtenꝰ etiāamātes caritatis ſinu āplectamī. Und̓ Criẜ.Quonā igit̉ digni ſupplitō ſumꝰ. ad ſil̓itudinē dei vitā nr̄aꝫ īformare iubemur: forſitanne gētilibꝰ q̄dē īuenimur eqͣles? Et iteꝝ. Sed ſinos ī hijs nec publicanis: nec gētilibꝰ melioresefficimur. nōne lugēdi plāgēdi ſumꝰ? Quīÿm ī tātū lōge ſumꝰ a diligēdis īimicis: vt necamicis qͥdē caritatis vicē r̄ddamꝰ: ſꝫ ecōtrarioodio habęamꝰ etiā diligētes. ī ſolū gētilibꝰ publicāis neqͣꝙͣ differimꝰ: ſꝫ ml̓to et̄ īferioreſexiſtimꝰ. xp̄c et̄ ſolū vult nos ignoſce̓ delīquētibꝰ ſꝫ vt et̄ amemꝰ eos oremꝰ ip̄is. Nam ſi