De pacienciaCriſoſto. Si miſericordiā poſtulamur qd̓ poſſumus largiamur. vt ip̄i id qd̓ a deo petimus p̄cedēte merito faciliꝰ impetrare poſſumꝰ. Verū ſieos qͥ nos petūt deſpiciamꝰ: qua fiducia deumnobis qd̓ petimus preſtare credimꝰ. Iubemurem̄ per oīa r̄ligionē pietatis ac fidei cuſtodire.vt neceſſitatē tribulatōis alteriꝰ qͣi ꝓpā computemꝰ: nec pluris facultatē ꝙͣ fratrē faciamus:expectantes mercedem retributōis eterne. HecCriẜ. Et nō ſoluꝫ de elemoſinis hoc intelligēdūē. ſꝫ ⁊ de pecunia q̄ nūqͣ deficit. id ē de ſapiēcia ⁊doctrina. q̄ nō ē petēti denegāda: quoniaꝫ auarū dedignat̉ poſſeſſorē ⁊ ī alios trāſlata creſcit⁊ magis ditat aucͣtorē. Ergo petēti eaꝫ pro deobiſtribuas. ⁊ volēti eā mutuari a te vt alios doceat ne auertaris. qꝛ qd̓ alios p̄ter te docebit. tibi reddet̉ a deo cum fenore multo. Utraqꝫ ergopecunia ſcꝫ corꝑal̓ ⁊ ſpiritual̓ eſt cōmobāda.ſꝫ materialis ſine vſura ſpiritualis cum vſura.Deinde ſeqͥt̉. Et qͥ aufert tibi q̄ tua ſunt. ſiuepecuniā ſiue rē aliam. ne repetas ſcꝫ in iudicioac cū lite ⁊ contētōne. Nō em̄ licet alicui rē ī iudicio r̄pete̓ turbato animo et ex ira ⁊ cōmotōe.ac ꝑ inordinatuꝫ affectum vindicte pociꝰ ꝙͣ ademēdā delīquētis. vl̓ ex auaricia qͣ magis vultcū iactura ꝓximi bn̄ ſe habe̓. Et qꝛ docuit dominꝰ iniuria inferētibꝰ nō eē r̄ſiſtēdū. ſed pluraꝑferēda eē ꝑatū. ꝯſeqn̄ter docet iniuriaꝫ inferētibꝰ impēdēdū eē caritatis affectū ſimul et effectū. Quia em̄ oꝑa iuſticie īfructuoſa ſt̄ ſine caritate ideo addit de caritatis ꝑfectōe: ⁊ dat ītellectū p̄cepti de dilectōne ꝓximi. ī quo errabantiudei. Ex hoc em̄ ꝙ p̄ceptū ē ī lege. Diliges ꝓximū tuū ſic teip̄m. ⁊ iteꝝ ibidē dr̄ diliges amicūtuū: arguebāt a ꝯͣrio ſēſu ꝙ debebant odire inimicū. ſꝫ hoc ē falſū. qꝛ oīs hō ex caritate diligēdꝰ ē. inquātū ad ymaginē dei ē. ⁊ capax ip̄iꝰ percognitōꝫ ⁊ amorē. Dicit gͦ. Audiſtis qꝛ dictū ēī lege. Diliges ꝓximum tuū. ⁊ affectu ſic ligatoēs. ⁊ effectu ſic ligat ꝑfectos pro loco ⁊ tꝑe. etoderis inimicū tuū. ſꝫ hoc vltimū nō ē ſcriptū īlege. ſꝫ ē tͣditō ſcribaꝝ qͥ hoc addebāt. ⁊ ex alijsſcriptis ibidē. vt dictū ē colligebāt. Uel ſi alicubiſcriptū dicat̉. tūc. ẜm Auguſtinū. n̄ vox iubētisiuſto accipiēda ē ſꝫ ꝑmittētis īfirmo. Ego autēdico vobis. Diligite ſcꝫ affectu inimicos vr̄os.hoīes ſcꝫ nō vicia. naturā nō culpā. Quia ſcd̓mAuguſtinū. ſic diligēdi ſūt hoīes. vt eoꝝ n̄ diligant̉ errores. Diligere debemꝰ inimicos. bonagͣcie ⁊ glorie eis optādo. qͥbꝰ hō nō pt̄ vti male:alia v̓o bona ſcꝫ nature vel fortune. nō ſunt eisoptanda: niſi qͣdam generalitate inquātū valētad ſalutem eoꝝ quod ſoli deo eſt notum. qꝛ talibus bonis pt̄ homo bene vti vl̓ male: ⁊ ideo circa hec non eſt aliquid petendum determinate.Et nota ꝙ diligere amicum ē magis debitū.et non excludit dominus a dilectione amicorūmercedem. ſꝫ innuit minorem. quia ceteris paribus. dilectio inimicoꝝ eſt magis meritoria ꝙͣamicorū. quia difficilior ⁊ cum maiori conatubone voluntatis: quia purior ⁊ ex motu gracieet largitatenō nature inclinātis. quia liberalior non ex debito meriti precedentis. Et qꝛ non ſufficit dilige̓corde niſi dilectio probetur operis exhibitōne.ad minus loco ⁊ tēpore: ſubdit bn̄facite. ſciliceteffectu hijs qui oderūt vos: in hijs q̄ ſpectāt adeorū ſalutem. eam modo debito et poſſibili ꝓcurando. quia benefacere eſt dilectionis effectꝰ etexhibicio. Et ideo ſicut tenemur diligere inimicos quantū ad bona gͣcie et glorie ita tenemurin effectu ſalutem eoꝝ ꝓcurare. Inimicꝰ ergoquo ad naturaꝫ qua ē ꝓximꝰ. de neceſſitate precepti ē generali dilectōe diligendꝰ. qͣ dr̄ diligesproximū tuū: ſꝫ dilectōe ſpeciali. vt ſpecialiterqͥs moueat̄ ad diligēdū inimicū. nō ē p̄cepti ſꝫꝑfectōis. Non em̄ ē p̄ceptū ad om̄s ſpecialiteraffici qꝛ nec hoc ē poſſibile. ⁊ ideo nec ē p̄ceptuꝫſpecialiter affici ad inimicū: ſed generaliter inꝙͣtū ē hō ꝓximꝰ. Et qꝛ exteriora bn̄ficia ꝓportōnāt̉ īteriori dilectōni. ſigna general̓ dilectōnisvt aliqd̓ bonū face̓ toti cōitati vel orare ꝓ totoppl̓o in cōi: iſta exhibere inimicis. cuꝫ ab hijs q̄ſt̄ generaliter exhibēda nō debeāt excludi: ē deneceſſitate p̄cepti. qꝛ ſi ab hijs intēderet hō eosexcludere. iam generaliter dilectō nō ferretur.ÿmo magis odiū oſtēderet̉. Et qꝛ ex tꝑe extreme neceſſitatis obligat̉ hō oī hoī ī tali neceſſitade exiſtēti: ideo etiā inimico (niſi ex hoc deterior fieret ⁊ fidē impūgnaret) debꝫ ī tali neceſſitate bn̄ficiū exhiberi. beneficia v̓o q̄ ſunt ſignadilectōis ſpecial̓. n̄ benet̉ inimico exhibere extͣcaſū neceſſitatis. ſꝫ hoc ē ꝑfectōis. Dilectio ergo alia īterior alia exterior. Dilectōne īterioriet perfectione ſufficiencie. quilibet etiam imꝑfectus tenetur quem libet etiam inimicum diligere. dilectione autem exteriori. id eſt beneficij exhibitione ⁊ perfectione ſuper erogacōis.tenetur tm̄ perfectus hoc facere: imꝑfectus em̄tenetur inimico rancorem odij dimittere ⁊ bonum optare. ſiue pecierit veniam ſiue nō: et ſipecierit veniam tenetur ei colloqͥ ⁊ dicere aue.ſed nō tenetur beneficia temꝑalia miniſtrare.Perfectus aūt tenetur etiam preſidia tēꝑaliacōferre et neceſſaria miniſtrare: ſiue ab eo veniam pecierit ſiue non. Ꝙ ſi inimicum a cōmunione noſtra ſeꝑamus. cōip̄o ei benefacimus:dum illud hoc fine facimus vt eum ab errorereuocemus. Vnde gloſa. Benefacite miniſtrādocibum mentis id eſt inſtructionem vl̓ correctōnem vel corporis. omnia enim in eccleſia. etiāexcōicatio: eo ſpectāt vt fratres et amici fiāt.Et quia eſt quoddam beneficium ad ſaluteꝫ ꝑtinens. quod a quolibet quātumcūqꝫ pauperepoteſt exhiberi. ſcꝫ orare pro animarū ſalute:ideo ſubiūgit. Benedicite ſcꝫ bona gͣcie ⁊ gloriein precando. male dicentibus vobis retro detrahendo. vel aperte blaſphemando. et orate bct̄abona optando et deum deprecando. ꝓ ꝑſequētibus et calumniantibus vos. falſum crimen vobis imponendo. Huiꝰ exemplum dedit dominus in cruce ſuſpenſus. et ſtephanus lapida.tꝰ et dauid a ſemei maledictus. Ubi nota ꝙ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten