Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

circa proximos exhi trahe̓. vl̓ ꝑſonalia obſeqͥa oꝑa impēdere.opprimēdo ī ꝑſona gͣuādo. Eſt ſenſus. qͥcūqꝫte ī ſeruicio īdebito ſn̄ pct̄o tn̄ corgerit ſeruire.ad hoc etiā ita debes ꝑatꝰ. vt āpliꝰ pati vel̓ꝙͣ ille optat īferre. mille paſſus ē iter ſabbati. hoc ē ꝯtͣ ſabbatū legis. ſic ſuſtine iniurias ī hijs ſūt ꝯtͣ ſabbatū pectoris. Ul̓ inmillenario ꝑfectō ſpūal̓ ſignificat̉: īpletōe hꝰp̄cepti oſtēdit̉. Et millenariꝰ ſit numerꝰ ꝑfectōis ī tribꝰ millēarijs notat̉: qd̓ ī tribꝰ ꝯſiſtitꝑfct̄io paciēcie .ſ. ī corꝑe: rōne: volūtate. qd̓ſignificat̉ alia duo milia. Ubi Criẜ. Uides ſu habūdantiā ph̓ie: cumulū ſapīe. Poſtꝙͣ nimirū dederis maxillā tunicā veſtimētū. etiāſi nudo īqͥt corꝑe tuo vti voluerit inimicꝰ ad īiurias et labores: nec ſic qͥde illū oꝑtꝫ ꝓhibereUult oīa nos poſſide̓ coīt̓ pecunias videlꝫ corꝑa īdigētibꝰ ſolū. veꝝetiā īiuriaꝫfaciētibꝰ. Unū mīe ē: alteꝝ v̓o pacīe. Et iteꝝAd om̄e deuotōis opꝰ īpigros nos p̄cipit dominꝰ: ac ꝑatos. Bonū nr̄m vult neceſſitatis ꝙͣ ꝓpͥe volūtatis. vt ampliꝰ ex nob̓facimꝰ ꝙͣ ab alijs poſtulamur: maioris mercedis gr̄aꝫ ꝯſequamur. Integre em̄ caritatis acꝑfecte deuotōis officiū ē: plꝰ ſpōte p̄ſtare ꝙͣ peteris. Hec Criẜ. Ubi ẜm auguſtinū monetvt pedibꝰ agas ꝙͣ vt aīo ſis ꝑatꝰ. ſolū tuavt d̓uites altricatōeꝫ. ſꝫ teip̄m p̄be angariātinaꝫ oꝑe pedibꝰ ꝙͣ aīo ꝯpaſſiōis affectu:ꝑatus ml̓toplus ſeruire ꝙͣ p̄cepit. Totū em̄ qd̓dictū ē ītelligēdū ē ſcd̓m p̄ꝑatōeꝫ animi ī caſuꝯſil̓i: aūt ī caſu ī ex tl̓i ꝑmiſſiōe nutriret̉ꝑcuciēs aut rapiēs: vl̓ angariēs ſeu al̓s offendēs ī ſua malicia iniqͥtate. Immo in tali caſuſuſtinere eſſꝫ bonū: niſi ꝓpter ſcandalū: velaliqd̓ maiꝰ malū euitādū. Naꝫ teſtāte auguſtino. cui licēcia iniqͥtatis eripit̉. vtiliter vincit̉:qm̄ nihil ē īfeliciꝰ īfelicitate peccātiū. penal̓nutrit̉ īpuītas: mala volūtas velut hoſtis īterior roborat̉. Ut aūt dicit idē auguſtinꝰ ī hijstriū exēploꝝ. nullū genꝰ īiurie ē p̄termiſſum.Naꝫ oīa ī qͥbꝰ īprobitatē aliquā patimur. ī duogenera diuidūt̉. quoꝝ alteꝝ ē qd̓ reſtitui p̄tin quo vindicte ſolaciū tumidꝰ animꝰ q̄rere ſolet talia fomēta deſiderat. ſed ſanꝰ firmꝰ miſericorditer p̄ferendā alteriꝰ infirmitatē iudicat. neqꝫ hic vindicta ad correctōeꝫ ꝓhibet̉: vtetiā ſupͣ dicit̉. Alteꝝ iniuriaꝝ genͤ eſt qd̓ ī ītegrū reſtitui p̄t. cuiꝰ due ſunt ſpēs vna ad pecuniā: altera ad oꝑam ꝑtinet. Exemplū pͥmi decuſſa maxilla. ſcd̓i tunica veſtimēto. tertijangaria paſſuū. Quia qd̓ ī corꝑe leſuꝫ ē reſtituit̉ ītegrū. reddi veſtimētū p̄t. adiuuarioꝑa p̄t ſi opus fuerit. In hijs oībꝰ generibusīiuriaꝝ dn̄s docet paciētiſſimū miſericordiſſi. ad plura ꝑferēda ꝑatiſſimū aīm xp̄iano eſſe oportere. ꝓpter ſpeꝫ retributōis eterne.Sed qm̄ paꝝ ē nocere: niſi etiā p̄ſtet beneficiū qͣntū poterit. ꝯſequēter adiūgit dn̄s dicitOīm petēti te tribue. Quaſi diceret. Ita debeseſſe paciēs ī aduerſis ꝓprijs: ſꝫ cōpaciēs alie-benda. Capitulum. xxxv.nis. dicit quid tribuendū: qꝛ ſemꝑ res ēdanda. ſemꝑ tn̄ dandū ē ſaltē bonū rn̄ſuꝫ. Qui ī neceſſitate ſua petit a te corꝑalē vl̓ ſpūa: da ei donū vl̓ v̓buꝫ. Si em̄ ratōnabilit̉ petit:tribuēdū eſt donū qd̓ petit. vl̓ de p̄cepto ī extrema neceſſitate poſitꝰ oīno īdiget dareqꝫ poſſis. vel de ꝯſilio petēs aliter trāſire p̄t. hec ēelemoſina corꝑalis. Et ſi deeſt tibi facultas. daaffectū bonā volūtatē: bonū rn̄ſuꝫ oratōneꝫSi aūt irratōnabiliter petit: dādū eſt v̓bū docēdo de irratōnabilitate ſue petitōis. cauſa iuſte negatōis: vt īanē dimittas. hecdoctrina ē ꝑs opus iuſticie et elemoſina ſpūalis. Et ſi iſte accipit id qd̓ petit. meliꝰ tn̄ ſcꝫcorrectōeꝫ accipit. Ita peteti te dabis: ꝙͣuis ſemꝑ id qd̓ petit dabis. Un̄ omni petēti inqͥt oīa petēti: vt des qd̓ bare honeſte iuſte potes. Ubi Ambroſiꝰ. minꝰ ē crimīs hn̄ti tollere: ꝙͣ poſſis habūdās ſis īdigētibꝰ denegare. Eſuriētis panis ē quē tu detines. viduaꝝ indumētū qd̓ tu recludis. miſeroꝝ redemptio: etabſolucio ē pecunia quā tu in terra fodis. Totergo bona ſcias te īuadere qͦt bona poſſes p̄ſtare. Quia vt dicit Criẜ. diuicie noſtre ſūt: ſꝫdei. omnes em̄ diſpēſatores diuiciaꝝ ſuarū nosvoluit dominos. Da tribue vēdeUēdit ml̓tas p̄ces expectat. vēdit bn̄ficiūcraſtinat. vēdit pauꝑi īproperat. vendit triſti vultū donat. vēdit viciſſitudinē expectatPauꝑ tn̄ nihil habēs tenet̉ ad donū muneris a manu. ſed ad donū cōpaſſiōis a corde.ſolatōis in ore. ſubuētōnis ī oꝑe: tenet̉ ſocotꝑe. Un̄ gloſa. Si deeſt facultas. da obſequiuꝫ:pl̓ affectū: vl̓ verbū. Hec ſūt illa qͣtuor obtulit magdalena xp̄o .ſ. lacrimas cōpaſſionis. capillos ſubuētionis. oſculū obſecutōnis. vnguē cōſolatōnis. Et eodē modo intelligēdū ē qd̓ſubdit̉. Et volēti mutuari ideſt mutuuꝫ acciꝑea te. ne auertaris ab eo .ſ. mutuādo: vel mutuū differēdo: vl̓ diminuēdo. Mutua ſibi ſi petit ratōnabilit̉: vel rationē redde ſi petit irratōnabiliter. Da mutuū hilariter. hilarē enī dato diligit deꝰ: ex caritate pura. nihil īde ſperāſvel recipiēs vltra ſortē. nec ſeruiciū nec qd̓cūqꝫcōmodū: ꝓpter iſtā ſpem debet mutuuꝫfieri. licet a deo poſſit inde merces ſperari. Amīa te auertas. nec ī homīe ſpē mercedis figas: ſed ī deo cuꝫ multo fenore tibi reddet: qd̓illo iubēte facis. Un̄ Augꝰ. Nec ꝓpt̓ea volūtatēalienes ab eo petit. qͣſi nihil recepturus a deo rem que dat̉ mutuo. ille qui accepit: exoluatquia cum id ex precepto dei facis: apud illū quihec iubet infructuoſū eſſe poteſt. Hec augꝰ.Dicens ergo omni petenti tribue. volenti mutuū ne auertaris. duo genera beneficij ꝯplectitur. vel beniuole damus. vel cum redditurocōmodamus et ad vtraqꝫ parati eſſe debemus.In vtroqꝫ enī genere elemoſine. dato ſcilicet etmutuo: tenemur omni petēti egenti ſubuenireetiaꝫ inimico ſi perfecti ſumus. ſi imꝑfecti nonniſi in ſūma neceſſitate eſſe viderimus. Unde