circa proximos exhimō trahe̓. vl̓ ꝑſonalia obſeqͥa ⁊ oꝑa impēdere.opprimēdo ī ꝑſona ⁊ gͣuādo. Eſt gͦ ſenſus. qͥcūqꝫte ī ſeruicio īdebito ſn̄ pct̄o tn̄ corgerit ſeruire.ad hoc etiā ita debes ꝑatꝰ eē. vt āpliꝰ pati vel̓ꝙͣ ille optat īferre. Nā mille paſſus ē iter ſabbati. ⁊ iō hoc nō ē ꝯtͣ ſabbatū legis. ſic ſuſtine iniurias ī hijs q̄ nō ſūt ꝯtͣ ſabbatū pectoris. Ul̓ inmillenario ꝑfectō ſpūal̓ ſignificat̉: q̄ īpletōe hꝰp̄cepti oſtēdit̉. Et cū millenariꝰ ſit numerꝰ ꝑfectōis ī tribꝰ millēarijs notat̉: qd̓ ī tribꝰ ꝯſiſtitꝑfct̄io paciēcie .ſ. ī corꝑe: ⁊ rōne: ⁊ volūtate. qd̓ſignificat̉ ꝑ alia duo milia. Ubi Criẜ. Uides ſuꝑ habūdantiā ph̓ie: ⁊ cumulū ſapīe. Poſtꝙͣ nimirū dederis maxillā ⁊ tunicā ⁊ veſtimētū. etiāſi nudo īqͥt corꝑe tuo vti voluerit inimicꝰ ad īiurias et labores: nec ſic qͥde illū oꝑtꝫ ꝓhibereUult eī oīa nos poſſide̓ coīt̓ ⁊ pecunias videlꝫ⁊ corꝑa nō cū īdigētibꝰ ſolū. veꝝetiā cū īiuriaꝫfaciētibꝰ. Unū eī mīe ē: alteꝝ v̓o pacīe. Et iteꝝAd om̄e deuotōis opꝰ īpigros nos eē p̄cipit dominꝰ: ac ꝑatos. Bonū eī nr̄m vult nō tā neceſſitatis eē ꝙͣ ꝓpͥe volūtatis. vt dū ampliꝰ ex nob̓facimꝰ ꝙͣ ab alijs poſtulamur: maioris mercedis gr̄aꝫ ꝯſequamur. Integre em̄ caritatis acꝑfecte deuotōis officiū ē: plꝰ ſpōte p̄ſtare ꝙͣ peteris. Hec Criẜ. Ubi ẜm auguſtinū monet n̄ tāvt pedibꝰ agas ꝙͣ vt aīo ſis ꝑatꝰ. Nō ſolū gͦ tuavt d̓uites altricatōeꝫ. ſꝫ ⁊ teip̄m p̄be angariātinaꝫ tā oꝑe ⁊ pedibꝰ ꝙͣ aīo ⁊ ꝯpaſſiōis affectu:ꝑatus ml̓toplus ſeruire ꝙͣ p̄cepit. Totū em̄ qd̓dictū ē ītelligēdū ē ſcd̓m p̄ꝑatōeꝫ animi ī caſuꝯſil̓i: nō aūt ī caſu ī qͦ ex tl̓i ꝑmiſſiōe nutriret̉ꝑcuciēs aut rapiēs: vl̓ angariēs ſeu al̓s offendēs ī ſua malicia ⁊ iniqͥtate. Immo in tali caſuſuſtinere nō eſſꝫ bonū: niſi ꝓpter ſcandalū: velaliqd̓ maiꝰ malū euitādū. Naꝫ teſtāte auguſtino. cui licēcia iniqͥtatis eripit̉. vtiliter vincit̉:qm̄ nihil ē īfeliciꝰ īfelicitate peccātiū. qͣ penal̓nutrit̉ īpuītas: ⁊ mala volūtas velut hoſtis īterior roborat̉. Ut aūt dicit idē auguſtinꝰ ī hijstriū exēploꝝ. nullū genꝰ īiurie ē p̄termiſſum.Naꝫ oīa ī qͥbꝰ īprobitatē aliquā patimur. ī duogenera diuidūt̉. quoꝝ alteꝝ ē qd̓ reſtitui nō p̄tin quo vindicte ſolaciū tumidꝰ animꝰ q̄rere ſolet qͥ talia fomēta deſiderat. ſed ſanꝰ ⁊ firmꝰ miſericorditer p̄ferendā alteriꝰ infirmitatē iudicat. neqꝫ hic vindicta ad correctōeꝫ ꝓhibet̉: vtetiā ſupͣ dicit̉. Alteꝝ iniuriaꝝ genͤ eſt qd̓ ī ītegrū reſtitui p̄t. cuiꝰ due ſunt ſpēs vna ad pecuniā: altera ad oꝑam ꝑtinet. Exemplū pͥmi de ꝑcuſſa maxilla. ſcd̓i d̓ tunica ⁊ veſtimēto. tertij d̓angaria paſſuū. Quia qd̓ ī corꝑe leſuꝫ ē nō reſtituit̉ ītegrū. ⁊ reddi veſtimētū p̄t. ⁊ adiuuarioꝑa p̄t ſi opus fuerit. In hijs gͦ oībꝰ generibusīiuriaꝝ dn̄s docet paciētiſſimū ⁊ miſericordiſſimū. ⁊ ad plura ꝑferēda ꝑatiſſimū aīm xp̄ianorū eſſe oportere. ꝓpter ſpeꝫ retributōis eterne.Sed qm̄ paꝝ ē nō nocere: niſi etiā p̄ſtet beneficiū qͣntū poterit. ꝯſequēter adiūgit dn̄s ⁊ dicitOīm petēti te tribue. Quaſi diceret. Ita debeseſſe paciēs ī aduerſis ꝓprijs: ſꝫ ⁊ cōpaciēs alie-benda. Capitulum. xxxv.nis. Nō dicit quid tribuendū: qꝛ nō ſemꝑ res ēdanda. ſemꝑ tn̄ dandū ē ſaltē bonū rn̄ſuꝫ. Quigͦ ī neceſſitate ſua petit a te rē corꝑalē vl̓ ſpūalē: da ei donū vl̓ v̓buꝫ. Si em̄ ratōnabilit̉ petit:tribuēdū eſt donū qd̓ petit. vl̓ de p̄cepto cū ī extrema neceſſitate poſitꝰ oīno īdiget dareqꝫ poſſis. vel de ꝯſilio cū petēs aliter trāſire p̄t. ⁊ hec ēelemoſina corꝑalis. Et ſi deeſt tibi facultas. daaffectū ⁊ bonā volūtatē: bonū rn̄ſuꝫ ⁊ oratōneꝫSi aūt irratōnabiliter petit: dādū eſt v̓bū docēdo eū de irratōnabilitate ſue petitōis. ⁊ d̓ cauſa iuſte negatōis: vt nō eū īanē dimittas. ⁊ hecdoctrina ē ꝑs ⁊ opus iuſticie et elemoſina ſpūalis. Et ſi iſte nō accipit id qd̓ petit. meliꝰ tn̄ ſcꝫcorrectōeꝫ accipit. Ita oī peteti te dabis: ꝙͣuisnō ſemꝑ id qd̓ petit dabis. Un̄ omni petēti inqͥtnō oīa petēti: vt des qd̓ bare honeſte ⁊ iuſte potes. Ubi Ambroſiꝰ. Nō minꝰ ē crimīs hn̄ti tollere: ꝙͣ cū poſſis ⁊ habūdās ſis īdigētibꝰ denegare. Eſuriētis panis ē quē tu detines. viduaꝝ indumētū qd̓ tu recludis. miſeroꝝ redemptio: etabſolucio ē pecunia quā tu in terra fodis. Totergo bona ſcias te īuadere qͦt bona poſſes p̄ſtare. Quia vt dicit Criẜ. diuicie noſtre nō ſūt: ſꝫdei. omnes em̄ diſpēſatores diuiciaꝝ ſuarū nosvoluit eē nō dominos. Da gͦ ⁊ tribue nō vēdeUēdit qͥ ml̓tas p̄ces expectat. vēdit qͥ bn̄ficiū ꝓcraſtinat. vēdit qͥ pauꝑi īproperat. vendit qͥ triſti vultū donat. vēdit qͥ viciſſitudinē expectatPauꝑ tn̄ ⁊ nihil habēs nō tenet̉ ad donū muneris a manu. ſed ad donū cōpaſſiōis a corde. cōſolatōis in ore. ſubuētōnis ī oꝑe: tenet̉ ꝓ ſoco ⁊tꝑe. Un̄ gloſa. Si deeſt facultas. da obſequiuꝫ:pl̓ affectū: vl̓ verbū. Hec ſūt illa qͣtuor q̄ obtulit magdalena xp̄o .ſ. lacrimas cōpaſſionis. capillos ſubuētionis. oſculū obſecutōnis. vnguētū cōſolatōnis. Et eodē modo intelligēdū ē qd̓ſubdit̉. Et volēti mutuari ideſt mutuuꝫ acciꝑea te. ne auertaris ab eo .ſ. nō mutuādo: vel mutuū differēdo: vl̓ diminuēdo. Mutua ſibi ſi petit ratōnabilit̉: vel rationē redde ſi petit irratōnabiliter. Da mutuū hilariter. hilarē enī datorē diligit deꝰ: ⁊ ex caritate pura. nihil īde ſperāſvel recipiēs vltra ſortē. nec ſeruiciū nec qd̓cūqꝫcōmodū: tā ꝙ ꝓpter iſtā ſpem nō debet mutuuꝫfieri. licet a deo poſſit inde merces ſperari. Amīa te nō auertas. nec ī homīe ſpē mercedis figas: ſed ī deo q̄ cuꝫ multo fenore tibi reddet: qd̓illo iubēte facis. Un̄ Augꝰ. Nec ꝓpt̓ea volūtatēalienes ab eo qͥ petit. qͣſi nihil recepturus a deocū rem que dat̉ mutuo. ille qui accepit: exoluatquia cum id ex precepto dei facis: apud illū quihec iubet infructuoſū eſſe nō poteſt. Hec augꝰ.Dicens ergo omni petenti tribue. ⁊ volenti mutuū ne auertaris. duo genera beneficij ꝯplectitur. vel cū beniuole damus. vel cum redditurocōmodamus et ad vtraqꝫ parati eſſe debemus.In vtroqꝫ enī genere elemoſine. dato ſcilicet etmutuo: tenemur omni petēti egenti ſubuenireetiaꝫ inimico ſi perfecti ſumus. ſi imꝑfecti nonniſi in ſūma neceſſitate eſſe viderimus. Unde
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten