De pacientiaſalutis. Nec tm̄ lederis qn̄ ab iniquis noce ris.qͣntū cū a ꝯſtātia bonitatis receſſeris. Hec Criſoſtomꝰ. Sūt autē qͣtuor gͣdus ad pacē. Primus eſt nō plus reddere. Scd̓us ē minꝰ redde̓:⁊ hoc additū ē ꝑ traditōneꝫ phariſeoꝝ: qͥ dabātqͣdraginta diſciplinas vna minꝰ. Tertiꝰ ē malūnō reddere. Quartꝰ ē ꝑatuꝫ eſſe ampliꝰ tolerare. Primi duo fuerūt ī lege. in tertio īcipit euāgeliū cū dicit: nō r̄ſiſtere malo. ī quarto ē euāgelij ꝯſumatio qd̓ ꝯſequēter exponit declarādoUn̄ qꝛ nō dixit reſiſtēdū malo. ne aliqͥs ītelligeret de malo culpe nō iniurie ſb̓iūgit: dicēs. Sꝫſiquis te ꝑcuſſerit ī dexterā maxillā: p̄be illi alterā .ſ. dexterā mētis īteriorē. ne exterioris hominis cede: vel tacitꝰ ītra ſe moueat̉ īterior. idē ſis ꝑatus ī aīo ad aliā ꝑcuſſionē. ⁊ maiora etampliora ſuſtinēdū: anteꝙͣ ꝑ īpaciētiā malo reſiſtas. ⁊ ſcādalū vl̓ aliqd̓ malū alid̓ ꝯtra caritatē ſuſcites. Un̄ Augꝰ. Nō tm̄ nō r̄ꝑcucias: ſedſi vult alterā ferire pacient̉ ſuſtineas. Ubi Criſoſtomꝰ. Qui reꝑcutit legis īplet mādatū nonxp̄i. Sed dicis: dignꝰ ē ille reꝑcuti. Etiā: ſꝫ tunō es dignꝰ reꝑcutere: qꝛ diſcipulus illius es qͥcū malediceret̉: nō remaledicebat. Hec Criẜ.Ad om̄e gͦ nos exēplū pacientie et humilitatisdn̄s ꝑ euāgelica p̄cepta ꝯfirmat. Non ſolū em̄ꝓhibet reꝑcutere ꝑcucientē. ſꝫ et iubet nos ꝑatos eē iterū percuti. ⁊ nō reſiſtere malo iniurieqͦ minꝰ adhuc poſſit nobis īferri. Unde Beda.Quid tā magnū: ꝙͣ ꝑcuciēti p̄bere maxillam?Nōne īdignatōnis īpetus frāgit. ira ſedat̉: ⁊ ꝑpacientiā ille mutat vl̓ inuitat̉ ad pnīaꝫ? Perhuiꝰ gͦ mādati īpletōnem. homo xp̄o ꝯformat̉.dÿabolꝰ ab hoīe vincit̉. plena pax inter hoīesobtinet̉. Ubi Criẜ. Huiuſmōi meditatio tollerācie. ducit ad paſſionē martirij. Facile em̄ ꝑſecutōis tꝑe penas corꝑis poterit ſuſtinere: ſi inpace an̄ exercitatꝰ. huiuſmōi īiurias eqͣnimit̉ac libēter ſuſcipiat. Hic ẜm Auguſtinū. Nō ꝓhibet̉ ea vīdicta q̄ ad correctōeꝫ valꝫ. Sꝫ huicpindicte inferēde nō ē ÿdoneꝰ. niſi qͥ odiū dilectōne ſuꝑat. nō em̄ odit pater filiū caſtigando.Un̄ nō debꝫ qͥs odio ⁊ libidine vindictā expetere. ſed amore ⁊ ad correctōeꝫ. ⁊ vt īiuriās ab eocui rerū ordine ptās data eſt tāꝙͣ filiꝰ a patrecorrigat̉: ꝑatus ſi opꝰ ſit equo aīo plura tolerare ab eo quē vult eē correctū. Talis em̄ vindicta ad correctōeꝫ ꝓpter amorē ꝑtinet ad miſericordiā. Beatus gͦ qui ip̄o corde ē ad oīa ꝑatꝰvt in oībꝰ q̄ patit̉ ꝓ deo. veracit̉ poſſit dice̓ ⁊ canere illud ꝓpheticū: paratū cor meū deus ꝑatuꝫcor meū. Nō ſolū aūt maxillā p̄bendā ꝑcuciētidn̄s p̄cepit: ſed damna ſubiri. Quia ẜm Criẜ.Poſt corꝑalis iniurie tollerāciā: vult nos etiaꝫdn̄s ſeculariū hr̄e ꝯtēptū. ⁊ non tantūmodo inplagis. veꝝetiam ī pecunijs. rebuſqꝫ diuerſisnos vult p̄ſtare paciētiā. Un̄ addit. Et ab eo qͥaufert tibi veſtimētū: noli ꝓhibe̓ .ſ. repugnādovel cū eo cōtēdēdo. exēplo dn̄i qui veſtimēta ſuaꝑmiſit a ſe auferri. ⁊ a militibꝰ diuidi. Duꝫ em̄vis vindicare veſtē corꝑis. p̄cioſiſſimū aīe veſtiet largitatementū ꝑdis. Et qͥ dult tecū ī iudicio cōtēdere .i.ꝯtētioſe agere. ⁊ tunicā tuā tolerare .i. veſtē interiorē ⁊ magis neceſſariā. ꝑ quaꝫ ⁊ cetera neceſſaria ītellige. hoc ē ſi te ad iudiciū ꝓpter tunicā trahat. ac negociū tibi moleſtiāqꝫ cōmoueat. dimitte ei palliū .i. exteriꝰ veſtimētū: ⁊ cetera quibꝰ nō adeo īdiges. nūꝙͣ ꝯtēcioſe ⁊ cū iracūdia agas. Quaſi diceret. Si qͥs cōtēdēdo velit tibi auferre vnū de neceſſarijs: anteꝙͣ cōtendas ī iudicio. ſuſtine pociꝰ vt auferat̉ tibi ⁊ reliquū de eis. Hoc qͦꝫ ẜm auguſtinū. ad p̄paratōneꝫ cordis: nō ad oſtēſionē oꝑis ītelligēdū. Exhoc etiā potes trahe̓: vt ſi qͥs vult tunicā tuamtollere .i. aīam pl̓ interiora bona dimittas palliū .i. exteriora negocia. Ubi Criẜ. Si litē tibivideris īminētē. etiaꝫ illa q̄ nō poteris indulgemeliꝰ ē em̄ iurgio liberari ꝙͣ retinere materiaꝫiurgioꝝ. Difficile ē rē dimittere: ſꝫ difficiliꝰ deiudicio ſine pct̄o exire. Et iteꝝ: nō ſolū īquit iniuriā paciēs. nihil iracūdie moueas aduerſuseū qͦ iniuriā facit: ⁊ nō ſolū ꝓ hijs q̄ abſtulit nōīdigneris. ſꝫ et ſi qͥd tibi forte ſb̓relictū ē. id ſpōte largire ei qͥ totū abſtulit. Cū em̄ ille talē te īuenerit: reſipiſcet ꝯtinuo ⁊ facti pigebit. Ubi ⁊Beda. Qd̓ de veſtimēto ⁊ tunica dictū ē: non ineis ſolis: ſꝫ ī oībꝰ faciēdū ē. q̄ aliqͦ iure tꝑaliternr̄a eē dicimꝰ. Si em̄ de neceſſarijs hoc īꝑatuꝫē. qͣntomagis ſuꝑflua ꝯtēnere oportꝫ: Lex igit̉ē vt alteriꝰ nō tollas: ⁊ ſi tuū nō das. gr̄a autēvt ⁊ alteriꝰ nō tollas ⁊ tuū des. Scd̓m auguſtinū. qui ſpōte vl̓ ꝯuictus pecuniā debitaꝫ reddere noluerit. ī tantū vt velit litigare: dimittēdailli ē. ſeruū em̄ dei n̄ oportꝫ litigare manēte illar̄gula. vt ī aīo ꝑatus ſit amittere qd̓ ſibi debet̉Naꝫ ſi modeſte ac leuiter oīno egerit vt ſibi reſtituat̉. nō tā intēdēs fructū pecunie: ꝙͣ vt hominē corrigat: cui ſine dubio ꝑnicioſū ē hr̄e vn̄reddat ⁊ nō reddere. nō ſolū nō peccabit: ſꝫ ꝓderit etiā plurimū. ne ille dū aliena pecunia lucrū facere vult. damnū fidei patiat̉. Qd̓ tāto eſtgrauiꝰ vt nll̓a ſit ꝯꝑatio. Et nota ꝙ repetereſua ꝯtingit dupl̓r. aut corā iudice infideli. ⁊ ſicxp̄iano nō licet: ⁊ maxīe vbi eccl̓ia libertatē hꝫaut corā fideli: ⁊ hoc dupl̓r. aut cōtēcioſe ⁊ cuꝫfraude. ⁊ ſic nulli licet. aut modeſte ⁊ cū iuſticia⁊ ſic infirmis et īꝑfectis licet. ſimplicit̓ d̓o repetere ſine cōtētōne ⁊ fraude nō corā iudice oībuſlicet. De religioſis v̓o ſua nō hn̄tibꝰ ē ſciēdūꝙ repetere aliqͣ ꝯtingit duplicit̓. aut vt aliquaꝓpter vtilitatē ꝓpͥam. ſic ꝑfectis nō licet. aut vtcōgregatōnis ꝓpter vtilitatē cōmunē. ſic licꝫ etꝑfectis: qͥ et ſi nō habēt ſua in ꝓp̄o. tn̄ habēt incōmuni. ⁊ ita nomine cōmunitatis licet repetere. pl̓ ſi nō habent dominiū: nec in cōmuni: necin ꝓprio. habent tn̄ res ad vſū deputatas. Tammagis expediret iudici ſecreto ſignificare: ꝙ iniudicio r̄pete̓. Deind̓ ſb̓iūgit. Et qͥ te āgariauerit mille paſſus. vad̓ cū eo alia duo milia .i. paciēt̉ feras ſi āpliꝰ te ire oꝑteat. Angaria dicit̉ īdebiti ſeruicij exigētia ī ꝓpͥa ꝑſona vl̓ q̄cūqꝫ coactio ī iuſta. vn̄ angariare ē iniq̄ ſeu īiuſte aliqͦ-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten