nō ſoluit. ſꝫ adimpleuitomniū tēpoꝝ. ſicut qn̄qꝫ omniuꝫ affirmatiuum.Un̄ ſcd̓m Auguſtinū. nō ſignificat finē pene. ſꝫcontinuatōneꝫ miſerie. Penā ergo gehēne tūchomo etiā ꝓ pct̄is mīmis ratōe mortalis ānexiſēꝑ r̄ddet paciēdo ⁊ nūꝙͣ ꝑſoluet veniā ꝯſequēdo qꝛ ſēper puniet̉ ⁊ luet. neqꝫ vnꝙͣ venie locusibi erit. vn̄ nūꝙͣ ad nouiſſimū qͣdrātē veīt̉. quiſē ꝑ ſoluit̉. ⁊ iō nūꝙͣ homo exibit. qꝛ ī īferno vbilocus venie nō ē. nūꝙͣ erit redditō poſſibil̓. Nōloqͥt̉ hic de dÿabolo aduerſario nr̄o. qꝛ illi nō ēꝯſentiēdū. ſꝫ pociꝰ r̄ſiſtēdū: ſed hoc loco aduerſariꝰ nr̄ ē ꝓximus offēſus ſeu leſus. cui dēmusꝑ ſatiſfactōꝫ debitaꝫ et ip̄iꝰ placatōeꝫ cōſētire.et cū eo ꝯcordare: vl̓ qͦcūqꝫ aliꝰ nob̓ aduerſatuscui beīuoli et benigni eē dēmus. Ul̓ aduerſariꝰnr̄ ē ſyndereſis et ꝯſciētia q̄ male nr̄e volūtati⁊ ꝯͣ malū remurmurat. et nos accuſat teſtimoniū nob̓ ꝑhibēte cōſciētia. cui debemꝰ ad bonūcōſentire. Aiſtice etiā aduerſariꝰ nr̄ eſt deꝰ qn̄peccamꝰ. qꝛ nobis reſiſtit. cū ab eo peccādo recedimꝰ. cui ꝯſētire dēmꝰ penitēdo ⁊ eiꝰ volūtatēfaciendo. Uel ẜmo diuinꝰ: qͥ peccare volentibꝰcontͣdicit. ⁊ nos peccātes arguit ⁊ accuſat: cuidēmus obrdire a pct̄is abſtinēdo ⁊ auertēdo. acp̄ceptis eiꝰ huīlit̓ nos ſubdēdo. Deinde ſb̓iūgit q̄dā alia ad ꝯfirmādū qd̓ dixit ſupͣ. ſcꝫ ꝙ nōpenit ſolue̓ legem. ſꝫ adimplere. ⁊ dat ītellectūalteriꝰ p̄cepti in lege. Iudei em̄ ꝑ iſtd̓ p̄ceptumnō ꝯcupiſces vxorē ꝓximi tui. intelligebāt ſigͣexteriora tm̄ ꝓhibita. vt ſunt tactus impudicioſcula ⁊ huiuſmoī. ⁊ ſic exponebāt nō ꝯcupiſces. id eſt ſigͣ ꝯcupiſcentis nō facies. Sil̓iter ꝑiſtd̓ p̄ceptū. nō mechaberis. ītelligebāt actummechie exterioē tm̄ eſſe ꝓhibitū. ⁊ ſic ꝯcupiſcētia et volūtas interior latēs oīmode ī corde nōexp̄ſſa ſigno vl̓ fct̄o: nll̓m eſſꝫ pct̄m. Sꝫ hoc eſtirratōnabile. qꝛ actꝰ exteriores vl̓ ſigna nō hn̄tratōeꝫ pct̄i. niſi īꝙͣtū ſunt volūtarij. et iō ſaluator hunc errorē excludēs dicit. Om̄is qui viditmulierē ad ꝯcupiſcendū eam. id eſt ea ītētōne ⁊animo ⁊ hoc fine attēdēs: vt ꝯcupiſcat eam. qd̓nō eſt iā titillari ſed plene ꝯſentire libidini. iāmechatꝰ eſt eā in corde ſuo. Un̄ Criẜ. Et ſi ꝯcupiero. nec etiā plꝰ fecero. cū adulteris ero. Perlegē gͦ luxuria perpetͣta. ꝑ aucͣtorē v̓o mūditieluxuria cogitata dānat̉. lex adulteriū damnateuāgeliū v̓o etiā ꝯcupiſcētiā q̄ radix ē euāgelijadulterij punit. vn̄ ioh̓es ī lūbis. ſꝫ xp̄c ī pectoe̓cīctus fuit. Et ſciēdū ꝙ q̄dā ē ꝯcupiſcētia ex ſubito motu ſn̄ deliberatōne boni oꝑis vl̓ mali etſn̄ ꝯſēſu. ⁊ dicit̉ ꝓpaſſio. et hec eſt pct̄m veniale.Alia eſt cū d̓liberatōe animi ⁊ cū ꝯſenſu ī delectatōeꝫ vl̓ in opꝰ. ⁊ dicit̉ paſſio. ⁊ hoc eſt pct̄mmortale. Dn̄s v̓o loqͥt̉ hic de ꝯcupiſcentia d̓liberata. q̄ implicat in ſe ꝯſēſum ī delectatōe vel inopꝰ. Cōcupiſcentia gͦ cuꝫ ꝯſēſu ī animo. ē mortale pct̄m: etiam an̄ꝙͣ expͥmit̉ fct̄o vl̓ ſigno. Etqꝛ viſꝰ eſt ꝯcupiſcentie ꝓuocatiuꝰ. iō ſcd̓m ꝯſilium Ambroſij. auertamꝰ ocl̓os a vaītatibꝰ: neqd̓ oculꝰ viderit. animus ꝯcupiſcat. Un̄ Gregorius. ꝓuidēdum gͦ nob̓ eſt: qꝛ intueri nō debet.Capitulū .xxxiiij.qd̓ nō licet ꝯcupiſci. Vt em̄ munda mens ī cōgitatōne ſeruet̉. a laſciuia voluptatis ſue depmendi ſunt ocl̓i. qͣſi qͥdam raptores ad culpam.Ubi et Criẜ. Qui ſtudet elegātes facies inſpice̓.ip̄e fornacē ſibi paſſioīs accendit. et captiuā faciēs animā. ad opus qͦꝫ celeriter adducit. Quidiā hic qͦꝫ reſpōdēt. qͥ auſi ſūt teme̓ cohabitae̓ virgibꝰ: Huiꝰ em̄ ſāctōne legis mille ſūt adulteriorū rei. qͦtidie illas ad ꝯcupiſcēdū vidētes. Audiāt hec qͥ ſepiꝰ ad theatra feſtinant. ſeqꝫ ibi pene qͦtidie adulterij obſcemate ꝯmaculāt. ⁊ adulteros ſeip̄os ꝑ vnūquēqꝫ diē faciūt. ⁊ decē milleꝯſtruūt ꝑditōis occaſiones. Hec Criẜ. Sꝫ ꝯtrahec audi efficax ꝯſiliū gregorij. Caro īqͥt cū cōcupiſcit̉. pēſet̉ qͥd ſit examinis. ⁊ ītelligit̉ quidamat̉. Nihil qͥppe ſic ad edomādū deſiderioꝝ carnaliū appetituꝫ valet. ꝙͣ vt vnuſqͥſqꝫ hoc qd̓ viuit diligit. qͣle ſit mortuū pēſet. Hec Gre. Etqꝛ dn̄s dixerat ex viſione mulieris mechari vidētē iō ꝯſequent̉ docet abicere occaſionē q̄ facithoīem rue̓ in tl̓eꝫ ꝯſenſū: vt ſi oculꝰ tuꝰ dextervel manꝰ tuā dextera ſcādaliſat te id eſt faciatte rue̓ ī p̄dct̄m ꝯſenſū. erue eū vl̓ abſcide eā. nōmēbꝝ ſꝫ mēbri abuſū: cohibēdo ip̄m mēbrū abexercitō ⁊ affct̄u illicito. ⁊ ꝓice abs te. ex toto ānichilādo. Expedit eī tibi vt ꝑeat vnū mēbroꝝtuoꝝ p̄dicto mō. ſcꝫ actū illicitū (ꝙͣuis delectabilē deſerēdo) ꝙͣ totū corpꝰ tuū cū anima mittatur ī gehennam. Un̄ Gre. Intueri nō debet qd̓nō licet ꝯcupiſci. Et Bern̄. Qui manū ml̓ieristenet. ſciat ſe eſſe ī vincul̓ dÿaboli. Attēdant gͦml̓ti ꝙͣmalū ſit pulcras facies mulieꝝ ſeu quorūcūqꝫ iuuenū ītueri. aut hoꝝ manꝰ vl̓ faciesſeu qͣſcūqꝫ corꝑis ꝑtes ꝯt rectare. vl̓ libēt̓ cū eisfabulari: qꝛ ſcd̓m plures doctores eccl̓ie. ⁊ religioſe vite pr̄es. tl̓ia deſignāt īteri oris hoīs corruptōem. ac quādā eiꝰ molliciē ⁊ deiectōeꝫ. Hicſcd̓m auguſtinū. nō p̄cipit̉ aliqd̓ mēbꝝ ad lrāmerui. ſꝫ occaſio peccādi. Poteſt em̄ eſſe occaſioex aſpectu. ⁊ tūc oculus ſcādaliſat: et cū bonafit intētōne tūc ſcādaliſat ocl̓us dexter. Uel pt̄ē ē occaſio ex cōtactu. et cū bona ītētōne: ⁊ tuncſcādaliſat manꝰ dextera. Huiuſmoī gͦ ſi ſcādaliſāt abiciēda ſūt. qꝛ fugiēde ſūt occaſiones peccādi. Et pt̄ accipi exēplū de viſitatōe bona vl̓ oꝑebono de genere. v̓bi grā. Si aliqͥs vadit ad collegiū ml̓ieꝝ cā p̄dicatōis vl̓ ꝯſilij dādi. vel ſi datelemoſinā alicui mulieri. ⁊ ex hoc ꝑcipiat occaſionē ruine ſibi īminētis. ꝑ ortū alicꝰ fāiliaritatis male. vl̓ tēptatōnis ꝑiculoſe: debꝫ illd̓ bonūde genere dītte. ne tota ꝯgeries bonoꝝ operūſubiaceat ruine. Et iō dīc alanꝰ. Si vitare vel̓venerē. loca tꝑa vita: Et locꝰ ⁊ tp̄s: pabula donat ei. Et idē remediū ē ī oībꝰ. Un̄ ſeneca. Quidepone̓ vult deſideria reꝝ oīm quaꝝ cupiditateflagrauit. ⁊ oculos ⁊ aures ab his que reliquitauertat. Et hoc patet ex eo qd̓ dīc idē. Auariorredeo ābicioſior. luxurioſior ymmo d̓o crudeliorqꝛ īter hoīes fui. Hec ſeneca. Ul̓ accipe hic oculū et manū īteriorē ſcꝫ cordis. qd̓ mēbꝝ dextꝝhic dicit̉ comꝑatione ſiniſtri et exterioris. ſcilꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten