Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

et octo beatitudinibuscōfortāſqꝫ eos exēplo ꝓphetarum et ſuadēs adſuſtinendū. conſolationeꝫ eis de illoꝝ ſocietatepreſtat: ante eos afflictōnes varias ꝑtuler̄t.dicēs. Sic em̄ crudelit̓ ml̓tipliciter īceſſanterꝑſecuti ſūt ꝓph̓as veros. vt hieremiā ÿſaiā alios an̄ vos fuer̄t. qꝛ veritate ꝑſecutōeꝫ ſuntpaſſi. ita dāt vob̓ exēplū aīm paciēdi. Quaſi diceret. miremī ſi vos paciamī qꝛ eſt nouum nec īſolituꝫ. Illoꝝ ergo exēplum vos doceat: ſi illoꝝ vos bt̄itudo letitia d̓lectat. illoꝝexēplū vos inuitet ne tīore d̓ficiatis veritate qua ip̄i paſſi ſūt ſn̄ exēplo eos īuitāte: Secūdū hūc modū oſtēdi ſolꝫ elephantis ſanguispue mori. ad acuēduꝫ eos ī p̄liū. Sil̓ir nobisꝓpoīt̉ exēplū xp̄i martiꝝ ad cōfortandū nosin t̓bulatōne ꝑſecutōnū. Et idcirco ꝓpoīte glorie p̄miū ꝯſiderātes ad oēꝫ tolerātiā paſſioīs deuota fide ꝑati debemꝰ. vt ꝯſortes glorie ꝓphetaꝝ atqꝫ apl̓oꝝ effici mereamur. debet qͥstīore ꝑſecutōis veritatē deſere̓: ſꝫ pociꝰ vbi xp̄cin cauſa ē ꝑſecutōem affectare. Vt em̄ dīc apl̓ꝰoēs volūt pie viuere ī xp̄o ꝑſecutōem paciuntur. Si perſecutōnē pateris habeto id ſignūin bonū qꝛ ꝑe ī xp̄o viuis. Nam ſi non paterisꝑſecutōnē vis pie viuere ī xp̄o. Unde ābroſius. Et fortaſſe cuꝫ ꝑſecutōes patimur tanꝙͣꝯdēnati habemur qꝛ neqͣꝙͣ pie viuere volūꝰ inxp̄o. Nam vtiqꝫ cuꝫ ſit defīta ſētēcia om̄s quivolunt pie viuere in xp̄o ih̓u. ꝑſecutōnes paciuntur. videt̉ is qui ꝑſecutōnes patit̉ abdicatus: ſit pie intētōnis ī xp̄o. Deuotōnē em̄fidei p̄lia ſequūt̉. Hec ambroſius. Sꝫ dice̓taliquis. Nemo pt̄ ꝓpter ꝑſecutōnē attīgeread bt̄itudinē. qꝛ nūc ī pace ꝯſiſtunt oīa et ſct̄aeccl̓ia fere de nulla ꝑte patit̉ aduerſa. ad qd̓ dicēdū vbiqꝫ tēptatōnes ſūt et perſecutōnes. qꝛcottidie ī penetralibꝰ ſct̄e eccl̓ie perſeqͥtur caÿnabel. ÿſmael ÿſaac. eſau iacob. id eſt īpiꝰ iuſtū: ſi qͥs ꝑſecutōneꝫ patit̉ ab extraneis. patit̉tn̄ a falſis fr̄ibꝰ. omēs em̄ pie volūt viuere inxp̄o ꝑſecutōneꝫ paciunt̉. Et ſi patit̉ qͥs extrīſecꝰ: patit̉ tn̄ ītrīſecꝰ et a neqͥcijs ſpūalibusEt qꝛ ceſſant ꝑſecutōes. paciencia nobis neceſſaria eſt: vt r̄portemꝰ repromiſſiōs. Ue aūthis qui ꝑdūt patiēciam qꝛ et perdūt pacientiecoronā. Non murmuremus ſi ī paucis vexemur qꝛ ī ml̓tis bn̄ diſponemur. De his octobt̄itudinibꝰ quas poīt matheꝰ qͣtuor tm̄ ponitlucas. Sꝫ ſcd̓m ambroſiū ī iſtis octo ille qͣtuorſūt. in illis qͣtuor iſte octo. Māſuetudo em̄ etpax referūt̉ ad pacīaꝫ. munditia cordia ad pauꝑtatē ſpūs. mīa ad eſuriē iuſtitie. Et qꝛ dn̄s ſupra p̄mijs ad v̓tutes fidē ppl̓os ꝓuocauit.ſequēt̉ eos etiam a crimībꝰ pct̄is futurorumſupplitōꝝ denūciatōne d̓terret: dicēs. Uerū tn̄pe ſcilicꝫ doloris eterni vobis diuitibꝰ. non tn̄oībꝰ. ſed qui hētis hic ꝯſolatōnē veſtrā a vobisoptatā. abutētes diuicijs ad vite voluptatem.Quaſi dice̓t. Non hētis meaꝫ et nec ī pn̄ti nec īfuturo. Diuites ergo vocat ī bonis ducūt dies ſuos. qꝛ diuitie ꝙͣ amor abuſio diuiCapitulū .xxxiij.tiaꝝ ī culpa eſt. em̄ ſuꝑiꝰ regnū celoꝝ pauperuꝫ eſſe dicatur. ex oppoīto apparet ab hocregno ſe alienat ī tꝑalibꝰ ꝯſolatō delitie ſꝫ remediuꝫ refrigeriū ꝯͣ neceſſarias tꝑismiſe̓ias dn̄t ꝯſolatōeꝫ q̄rit: auditurꝰ a iuſtoiudice. fili recordare qꝛ recepiſti bona in vitatua. Un̄ ambroſius. Qui ꝯſolatōnē vite pn̄tishabuerūt. remuneratōeꝫ per petue ꝑdiber̄t. Uevob̓ ſaturati eſtis ī pn̄ti vacādo ꝯmeſſatōi etebrietati ī d̓licijs viuēdo. qꝛ eſurietis ī futuro cibi carēcia ſpecialiter. ſꝫ tociꝰ boī penuriageneralit̓. Sic diues epulabat̉ cōtidie ſplēdide ī d̓licijs viuēs dirū ve ſuſtinebat eſuriēs. qn̄de digito lazari quē deſpexerat guttā aq̄ q̄rebatEpulones artiſſīo ieiunio marcerebūt̉ ī penavt culpe eoꝝ ſcilꝫ gule pena ſit ꝯͣtria. Sīc ergoꝯtraria ꝯtrarijs puniēt̉ in pena: ita contrariaʳꝯtrarijs curari debēt in pēitētia. Ubi beda. Sibt̄i ſunt illi iuſtitie ſēꝑ oꝑa eſuriūt: infeliceseꝯͣrio eſtimādi ſūt qui ſibi ī deſiderijs placētesnll̓aꝫ veri boni famē paciūt̉: ſatis ſe rati bt̄osſi ad tp̄s ſua voluptate priuēt̉. Ue vobisnūc ridetis riſu īordīato ac gaudetis laſciuitis gaudio vano: qꝛ lugebitis dolore īteriori.flebitis dolore exteriori. Vel lugebitis pro oīsboī carētia. flebitis oīs mali pn̄cia in ardoribꝰ ſēpiternis. vbi erit fletꝰ et ſtridor dētium.Si em̄ lugētes bt̄ificēt̉ ꝯſolabuntur: meritoridētes tanꝙͣ miſeri cruciabunt̉. Un̄ ſalomō aitRiſus dolore miſcebit̉ extrema gaudij luctꝰoccupat. Vbi baſiliꝰ. dn̄s ridētes nūc arguat. palaꝫ ē nūqͣ erit fideli tp̄s riſꝰ. p̄cipue intāta ml̓titudine eoꝝ ī pct̄o moriūt̉: quibꝰoportet luge̓. Et criſoſtomꝰ. Dic at̄ mihi curꝯcuteris defluis debes aſſiſte̓ terribili iuditōet pone̓ ratōꝫ de oībꝰ hic operatis. Ue vobisbn̄dixerīt vobis hoīes ſcꝫ adulādo ac laudādo extollēdo vos. applauſuꝫ tl̓eꝫ nutriētes vosī malis. vt ceci efficiamī. voſmetip̄os ꝯgnoſcētes. nec attēdētes illd̓ Apl̓i. ſi hoībꝰ placerēẜuꝰ xp̄i eēm. Scd̓m hoc faciebāt pſeudo ꝓphetis pr̄es eoꝝ qꝛ bn̄dicebāt ill̓ ꝓph̓is. ob captādū vulgi fauorē. ad hn̄dū ppl̓i applauſū. decorde ſuo de ſpū ore dn̄i ꝓphetabat fl̓m. Ethoc ē qd̓ pſalmiſta deplorat: qm̄ laudat̉ pct̄orī deſiderijs aīe ſue: īiqua gerit: bn̄dicit̉. Sꝫet ve eis ſic laudāt: qꝛ plꝰ nocet ligua adulatoris ꝙͣ gladiꝰ ꝑſecutoris. Qui em̄ mala agētibꝰadulat̉ puluinar ſb̓ capite dormientis poīt. vtfulcitꝰ laudibꝰ ī mal̓ reqͥeſcat. Si bt̄i ſūt quiab hoībꝰ odioſe maledicūt̉: merito īfelices r̄putādi ſūt. ab hoībꝰ adulatorie bn̄dicūt̉. Magͣqͥdē dei ira ē vltio. pct̄ori deeſt correctō. etadeſt adulatō qͣſi de bn̄geſto. qꝛ ip̄a abulatōnenutrit̉ ī culpa. maiorē fouet̉ ad penam. Hasſn̄as lucas poīt vt veritas qͣtuor bt̄itudinū qͣsan̄ poſuit clariꝰ oppoſitā dānatōeꝫ eluceſcat.Omine ih̓u xp̄e qui vt altiora v̓tutumculmina doceres in montem cum diſcipulis aſcendiſti. ibiqꝫ beatitudines etvirtutes ſublimes docuiſti. et premia ſingulis