Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

De ſermoneeligere ī tuos ſecretarios et diſcipulos ſpāles:reuoca miſericors deꝰ. me miſeꝝ pctōrē errātē.āplecterę redeuntē. ꝯforta dolētē. inſtrue igͦrātem. ac tādeꝫ me (lꝫ indignū) diſcipul̓ tuisadmittēs. totaliter a deſiderio terrenoꝝ leues.et mēteꝫ oīno ad celeſtia trāſferas: vt audiāītelligā v̓ba tua. oꝑe ꝯpleā vniuerſa Amen. De ſermone dn̄i in monte. et primo de octoCapitulum. XXXIII.beatitudinibꝰ.Oſt hec dominus Ih̓sfecit ẜmonē pulcherrimū copioſum. quē (vt dīc Augꝰ) ſiqͥs pie ſobrieqꝫ cōſiderauerit: inueniet in eoꝙͣtum ad mores optimos ꝑtinet. ꝑfectum vitexp̄iane modū. iſtū ſermonē oībꝰ p̄ceptis. qͥbꝰxp̄iana vita infor̄at̉ eſſe ꝑfectū. Hūc ſermonēMath̓. et Luc. varie narrāt. et ob hoc quidaꝫdicūt. dn̄m prius ẜmonē feciſſe diſcipulis tm̄ īſuꝑcilio motis. ſedēdo modū doctoris. et hūcnarrat Matheꝰ: pꝰ ī late̓ mōtis cōiter turbiset diſcipulis aliū ſil̓eꝫ ſtando modū p̄dicatoris. hūc narrat Lucas. Alij v̓o dicūt dn̄mmo ſediſſe cuꝫ diſcipulis in ſuꝑcilio montis. etelectis. xij. deſcendiſſe ad aliquā planiciē ī late̓mōtis eiuſdē et ibi vnū ẜmonē ſimul tͣbis etdiſcipulis habuiſſe: quē vterqꝫ euāgeliſta narrat dr̄ ſimode. eadē tn̄ rei veritate. Sꝫ primumꝯn̄iꝰ tenet̉. veritati magis ꝯſentire videt̉. Etex hoc inoleuit cōſuetudo ī eccl̓ia qn̄ fit ſermo t̓bis et ſcl̓aribꝰ ſtat p̄dicator. vt inuitās adpugnaꝫ oꝑatōꝫ: qn̄ clericis et religioſis. ſedetvt inuitās ad quieteꝫ cōtēplationem. Proponit at̄ dn̄s ih̓s ī principio ſui ſermonis octobt̄itudīes ſeu virtutes. ſb̓nectit p̄mia ſingl̓isbeatitudībꝰ. ſeu v̓tutibꝰ corrn̄dentia. Un̄ poīt̉ibi aliqͥd modū meriti: puta. beati ⁊cͣ. et aliqͣ modū p̄mij: puta. qm̄ ⁊cͣ. primū ꝑtinet adbeatitudinē meriti. ſcd̓m v̓o ad bt̄itudinē premij. Sed qui deſiderat ꝯſequi p̄miū: ſtudeatmo hr̄e meritum. Un̄ Aug. Nemo quippe inueniri pt̄. qui bt̄s nolit. Sed o ſi hoīes qūo deſiderāt mercedē: ſic opꝰ mercedis recuſarēt.Quis alacriter currat. cuꝫ dr̄ beatꝰ eris.Libēter audiat d̓r. ſi hec feceris. recuſet̉ certamen. ſi diligit̉ p̄miū: et accēdat̉ aīmꝰad alacritateꝫ oꝑis cōmendatōe mercedis. hecAug. Beatitudo quippe dr̄ dupliciter. vnoī ſpe ſicut hr̄ ī via. alio ī re ſic̄ hr̄ ī patria.Beati ſūt excellētes ī virtute bt̄itudine vieper gr̄am beatificandi. beatitudine patrie pergloriaꝫ. Uel ẜm Aug. non inde beati ſunt quiapauꝑes ſpū: ſed qm̄ ip̄oꝝ eſt regnum celoꝝ. etita de alijs ſuo modo. Docebat eos: dicens:Beati pauꝑes ſpū .i. volūtate electōe. neceſſitate vel ſil̓atione. qm̄ ip̄oꝝ eſt regnum celoꝝ. qd̓ eſt p̄miū corrn̄dēs merito eoꝝ. Ubi ſciendum. pauꝑtas ſp̄s ſumit̉ abſtinentiaab amore md̓i .i. ab amore eoꝝ ī mūdo ſunt.et amator md̓i ꝯplectit̉: et ſic ē plenaria oīmdelectabilium abdicatio. om̄es delectatōes quedomini in mōteſūt in diuitijs. delitijs et honoribꝰ ꝯtemnēs. Etideo bt̄itudo iſta pt̄ intelligi duplicit̓. vno ꝯtēptū diuitiaꝝ carnaliū voluptatū. ſcd̓o cōtemptu ſui et ꝓp̄e excellētie. vt etiā bonꝰ ſeinutilem et ceteris reputet inferiorē. Cōtēptꝰat̄ diuitiarū naſcit̉ ex ꝯtemptu ſui: qui em̄ veraciter et huīliter ꝓpter deū ſe ꝯtēnit: tꝑaliaꝓpter ſe ſūt. faciliter etiaꝫ ꝯtemnit: nec magnop̄cio exteriora eſtimat. qui ſe interiꝰ curat.Sic pauꝑtas ſp̄s implicat virtutē volūtarieꝓpter xp̄m egeſtatis: et etiā vere huīlitatis. Etẜm vtrūqꝫ intellectū hec beatitudo pͥmū tenetlocum. Scd̓m pͥmuꝫ qͥdē intellectū. qꝛ pauꝑtaseſt prima ꝑfectio volentium ſeqͥ xp̄m. totiusſpūalis edificij fundamētum. Non .n. pt̄ expedite ſeqͥ xp̄m pauꝑtatis ſpecl̓m. qui one̓atꝰ eſtrebꝰ tꝑalibꝰ. nec eſt liber ſꝫ ẜuus. animi affectōeꝫ ſb̓ijcit iſtis rebꝰ trāſeūtibꝰ. Eiꝰ .n. rei quāaffectuoſe diligo: me ſeruū ſponte ꝯſtituo. Et nihil eſt amādū: niſi ip̄e deꝰ vl̓ alid̓ ꝓpter deū.Unde Amb̓. Primaꝫ bt̄itudinē hāc vterqꝫ euāgeliſta poſuit. ordine .n. prima eſt et parēs q̄dāgeneratōqꝫ virtutū. Quia qui ꝯtēpſerit ſcl̓ariaip̄e merebit̉ ſempiterna. Nec pt̄ quiſꝙͣ meritūregni celeſtis adipiſci. qui md̓i cupibitate poſſeſſus: emergendi ht̄ facultatē. Sil̓r ad ītellectum ſcd̓m. qꝛ huīlitas opponit̉ initio oīmvitōꝝ .ſ. ſuꝑbie. inter oīa vitia tenet prīcipatum. Un̄ Augꝰ. Recte intelligūt̉ pauꝑes ſpūhumiles et timētes deū .i. hn̄tes inflantemſpm̄. Nec aliunde oīno inciꝑe oportuit beatitudinē. Sic quidē ꝑuenit̉ ad ſummā ſapīaꝫ. Initium at̄ ſapīe timor dn̄i. qm̄ et a ꝯͣrio initiumoīs pct̄i ſuꝑbia ſcribit̉. vn̄ Criſo. Sic̄ ceteravitia deponūt ad inferos (ſꝫ maxīe ſuꝑbia) ſicvehunt v̓tutes ad celum: maxīe at̄ humilitas.hec Criſoꝰ. Cupidi et ſuꝑbi appetāt diligātregna terraꝝ. beati at̄ pauꝑes ſpū .i. ſpūali voluntate vel ſui reputatōe: qm̄ ip̄oꝝ eſt regnuꝫceloꝝ. nc̄ in ſpe et ī fut̉o erit ī re. Et bn̄ p̄miūmerito rn̄det. vt indigētie huīliatōni copioſitas exaltatio ſuccedat. In regͦ em̄ intelligit̉oīmodo ſufficiētia excellētia. bn̄ ꝓmittit̉ incelis tl̓ia ꝯtēpſer̄t ī t̓ris. Deinde ſeqͥt̉ ſcd̓a.Bt̄i mites qm̄ ip̄i poſſidebt̄ terrā. Ptꝰ pauꝑtatem ſeqͥt̉ mititas. em̄ pauꝑ eſt. multis ſaceſcit̉ iniurijs: et nccͣium ē ſit mitis vl̓ſuetꝰ qd̓ idē eſt ẜm rem ſꝫ dr̄nt noīe. Mitis ēqui aliū ofſendit. māſuetꝰ ſe offendētes tolerat. Un̄ māſuetꝰ d̓r qͣi manu aſſuetꝰ. cui facile eſt ſuſtine̓. maluꝫ malo redde̓: mitis v̓o nll̓a accēſiōe t̄bat̉. ſꝫ iugit̉ in bonitateꝑſeuerat. Et ẜm hoc mitis d̓r ī affectu. māſuetus ī effectu. Mites ẜm ſt̄ hoīes māſueti.modeſti. huīles. ī fide ſimplices. et ad oēꝫ iniuriā patiētes: nullā amaritudīeꝫ ſentiūt irritati fuerīt: nec cogitāt face̓ malū necfaciūt: cedt̉ improbitatibꝰ et reſiſtūt malo.ſꝫ vincūt malū ī bono. Et vere beati mites qm̄ip̄i poſſidebūt t̓rā .ſ. duplicē .i. corꝑis ꝓprij quagerūt. ꝑadiſi quā q̄rūt. Terraꝫ inquā corꝑis