et octo beatitudinibusꝓprij. qꝛ mites hn̄t dn̄iū ſui. ſꝫ nō iracūdi: qꝛ nōſb̓ijtiūt ſēſualitatē rōi. It̄ t̓rā ꝑadiſi. mites .n.qͥete ⁊ pacifice poſſidet dn̄s ī terra moriētiū. ⁊iō lege viciſſitudīs mites poſſidebt̄ dn̄m in t̓rabiuētiū. Et ẜm glo. qm̄ ſeip̄os in pn̄ti poſſidēt.he̓ditatē pr̄is ī fut̉o poſſidebt̉. Ubi Aug. Tuncpere poſſideb̓ t̓rā. qn̄ inheſeris ei qͥ fecit celū ⁊terrā. Hoc eſt eī eē mitē nō reſiſte̓ deo tuo. Vtī eo qd̓ bn̄ facias. ip̄e tibi placeat: n̄ tu tibi. Ineo at̄ qd̓ mala iuſte pateris. ip̄e tibi nō diſpliceat: ſꝫ tu tibi. Neqꝫ em̄ paꝝ eſt. qꝛ placebis ei.diſplicēs tibi. Diſpliceb̓ em̄ ei. placēs tibi. hecAug. Rixēt̉ gͦ immites et dimicēt ꝓ terrenis ⁊tꝑalibꝰ rebꝰ. bt̄i at̄ mites. qm̄ ip̄i hereditate acimmobiliter ⁊ ſolide poſſidebt̉ terrā. eterne beatitudīs. Ad hoc eī hoīes feroces mouēt guervas ⁊ lites. ſeq̄ntes motꝰ iraſcibilis. vt qͣi ſecuripoſſideāt terrā deuictis inimicis. ⁊ iō illis qͥ ſt̄totaliter qͥetati a motibꝰ iraſcibilis. bn̄ ꝓmittitur poſſeſſio pacifica terre viuētiū: de qͣ pellinō poſſūt ab aduerſarijs. Significat em̄ terra(ẜm Aug) qͣndaꝫ ſoliditatē ⁊ ſtabilitatē he̓ditatis ꝑpe tue. vbi aīa ꝑ bonū affectū tāꝙͣ ī loco ſuo requieſcit. ſicut corpꝰ ī terra: et inde cibo ſuo alit̉ ſicut corpꝰ a terra. Ip̄a eſt reqͥes etvita ſctōꝝ. Si gͦ (vt dīc Beda) celoꝝ regnumpauꝑibꝰ et terra mitibꝰ ꝓmititit̉. qͥd ſuꝑbis etꝯtētioſis niſi infernꝰ relinq̄t̉: Deinde ſequit̉tercia. Bt̄i qͥ lugēt: qm̄ ip̄i ꝯſolabūt̉. Hec t̓ciabt̄itudo recte prīaꝫ ſeqͥt̉ et ſcd̓aꝫ. pꝰ ꝯtēptū nāqꝫ md̓i ꝑ pauꝑtatē. pᶜ quietē mētis ꝑ māſuetudineꝫ: vacās hō ſibi ⁊ ꝯſiderās ſtatū ſuū. nihilinuenit nec in ſe nec in alijs niſi miẜiaꝫ luctꝰet flebile: ⁊ id̓o incipit luge̓. Eſt at̄ lugendū nōꝓpt̓ tꝑali a damna. ſꝫ ꝓpt̓ ſpūalia detrimēta. Etvere bt̄i qͥ lugēt. qm̄ deꝰ eos cōſolādo oēꝫ lacrimaꝫ ab ocl̓is eoꝝ abſterget. Un̄ Ber̄. Felix lacrima: q̄ manu pij dn̄i meret̉ abſtergi. Vt dīcaximꝰ. lacrime veniaꝫ nō poſtulāt ⁊ tn̄ merēt̉: cāꝫ n̄ dicūt. ⁊ tn̄ miſcd̓iaꝫ ꝯſequūt̉: qꝛ ſermo interdū nō totū ꝓfert negociū. lacrīa v̓ototū ꝓdit affectū. Cōſolabunt̉ at̄ lugētes ⁊ h̓ ⁊in fut̉o. In pn̄ti em̄ cōſolatōes ſpūales ꝯſolāte ſpūſct̄o qͥ ꝑaclitꝰ .i. ꝯſolator dr̄ recipiūt peītētes. Cōſolabunt̉ ⁊ in fut̉o cū ad gl̓aꝫ ꝑducēt̉vbi gaudiū ⁊ leticiā obtine bt̄. qꝛ: ẜm Criẜ. hꝰmodi luctū dn̄s ꝑpetui gaudij ꝯſolatōe ꝯpenſat. Vt at̄ dīc idē Criſ. Lugēdū eſt et vere lugēdū pn̄tis vite tp̄s. in qͦ tātā maloꝝ labē tātaqꝫqͦttidie videmꝰ flagitia cumulari. q̄ ſi velis ꝯſiderare ꝑ ſingl̓a. nūqͣ te pote̓is a lacrimis tꝑare. Etem̄ ſiqͥs extrinſecꝰ vndecūqꝫ adeſſꝫ. ⁊ p̄ceptoꝝ xp̄i ac nr̄e ꝯuerſatōꝫ et ꝑturbatōꝫ vide̓t.inimicos nos eſſe et ꝯͣrios p̄ceptoꝝ xp̄i iudicaret. ⁊ qͣi qͥ ſtudiū qd̓daꝫ habuerimꝰ ꝯͣria in oībꝰgere̓ quā ille mābauit. hec Cri. Et ſciēdū ꝙ. v.ſūt cāe luctꝰ. qͣꝝ due reſpitiunt culpā .ſ. ꝓpͥaꝫ ⁊alienā. duę penā .ſ. pn̄teꝫ et eternā. quīta gl̓aꝫceleſtē. Lugēdū eſt gͦ ī hac vita. pͥmo ꝓ pct̄is etmiſerijs ꝓprijs. ſcd̓o ꝓ pct̄is et miſerijs alienis.tercio ꝓ incolatu pn̄tis miſerie. qͣrto ꝓ ꝑicl̓o ⁊Capitulum. xxxiij.dubio pene et̄ne. quinto ꝓdilatōe gl̓e. Et ideobt̄i qui lugēt .ſ. ī pn̄ti. qm̄ ip̄i cōſolabūt̉ plenarie ī fut̉o. ꝯͣ quinqꝫ luctꝰ p̄dictos. ꝯͣ pͥmū de peccatoꝝ remiſſione. ꝯͣ ſcd̓m de ꝓximoꝝ bonoꝝ ſalutē: et maloꝝ ꝯtēnatōe. ꝯͣ terciū de hꝰ exilij liberatōne. ꝯͣ qͣrtū de euaſione pene fut̉e. ꝯͣ qͥntūin gl̓e adoptōe. ⁊ tūc poter̄t dice̓ cū pͣs. Scd̓mml̓titudinē doloꝝ meoꝝ in cor. meo ꝯſo. tu. le.aīaꝫ meā. Huic ſnīe cōcor. Grego. qͥ dīc. Quatuor ſūt qͣlitates quibꝰ iuſti viri aīa in cōpunctiōe vehem̄ter afficit̉. cū aut maloꝝ ſuoꝝ reminiſcit̉. ꝯſiderās vbi fuit: aut iudicioꝝ dei ſētētiaꝫ metuēs. et ſecum q̄rens cogitat vbi erit:aut cū mala hꝰ vite pn̄tis ſolerter attēdēs merēs ꝯſiderat vbi eſt: aut cū bōa ſuꝑne pr̄ie ꝯtēplat̉. q̄ qꝛ nōdū adipiſcit̉ lugēs cōſpicit vbi nōeſt. hec Greg. Gaudeāt gͦ vani in hoc md̓o: bt̄iat̄ qͥ lugēt. qm̄ ꝯſolabūt̉ in celo. Cōgrue at̄ lugētibꝰ ꝓmittit̉ ⁊ p̄ꝑat̉ eterna ꝯſolatio. vt qͥ triſtati ſt̄ in pn̄ti gaudeāt ī fut̉o: ⁊ tꝑaleꝫ amittētes leticiā ꝑfruāt̉ eterna. Deinde ſeqͥt̉ qͣrta.Bt̄i qͥ eſuriūt ⁊ ſitiūt iuſticiā qm̄ ip̄i ſat̉ abūt̉.hec qͣrta bt̄itudo recte ſeqͥt̉ tres p̄dictas. qͦ em̄mūdana ꝯtēpſit. ac mores māſuetudine rexit.et defectꝰ luxit. iaꝫ pt̄ eſurire ⁊ ſitire iuſticiamqd̓ nō priꝰ potuit. qꝛ ẜm Amb̓. eger cū ī grauimorbo eſt nō eſurit. Prīe b̓o tres a ſcl̓o nequāeripiūt. pauꝑtas em̄ diuitias abijcit. mā ſuetudo iniurias nō ſētit. luctꝰ ꝯmiſſa diluit: q̄ v̓o ſequūt̉ ad celū erigūt. qͣꝝ pͥma eſt nō tā iuſticiaꝙͣ eſuries ſiue deſideriū iuſticie. qꝛ in pn̄ti ꝑfectam iuſticiā nō poſſumꝰ hr̄e. ſꝫ poſſumꝰ eſurire. Un̄ dīc. Bt̄i qui eſu. ⁊ ſiti. iuſticiā .i. cū om̄ideſiderio ⁊ vehem̄ter ad modū eſuriētis ⁊ ſitiētis appetūt eam. ẜm Bedā nos inſtituēs. nūꝙͣnos ſatis iuſtos eſtimare debe̓. ſꝫ qͦttidiano iuſticie ſꝑ arde̓ ꝓfectu. Un̄ hiero. Nō ſufficit nob̓velle iuſticiam. niſi iuſticie patiamur famē. vtnunꝙͣ nos ſatis iuſtos. ſꝫ ſꝑ eſurie oꝑa iuſticieintelligāꝰ. Et accipit̉ h̓ iuſticia ẜm ꝙ ē v̓tꝰ general̓ ad oēs: qͣ declīat̉ a malo et fit bonū. ẜmꝙ hō ab ea generalit̓ iuſtꝰ dr̄ ꝑ exercitiū v̓tutūqꝛ ẜm Criſo. eſurit iuſticiā. qui ẜm dei iuſticiādeſiderat ꝯuerſari. hāc iuſticiā et vite rectitudinē nōſolū ī nob̓: ſed et in oībꝰ alijs appete̓ debemus. Et hec eſt iuſticia q̄ tribuit vnicuiqꝫ qd̓ſuū eſt: deo. ꝓxīo. et ſibi. deo tria .ſ. honorē creatori. amorē redēptori. timorē iudici. ꝓxīo triaobiāꝫ ſuꝑiori. ꝯcordiā pari. bn̄ficiētia inferiori. Sibi tria mūdiciā cordi. cuſtodiā ori. diſciplinā carni. Et vere bt̄i qui eſuriūt ⁊ ſitiūt iuſticiā. qm̄ ip̄i ſaturabūt̉. vt qͥ ꝑ eſurieꝫ ⁊ ſitimiuſticie merēt̉. ꝑ ſaturitatē gl̓e p̄miēt̉. ⁊ conatū quē paſſi ſt̄ ī merēdo. reficiat p̄miū ī ꝑficiēdo. Que ſaturitas reddet̉ in vita bt̄a. de qͣ dicitpͣs. Satiabor cū apparue̓it gl̓a tua. In pn̄ti qͦꝫreddit̉ qͥa ſic̄ auaricia ſitit aliena et eſurit. ſicper iuſticiaꝫ ſaturatꝰ contentus eſt ſuis. et aliena non cupit. Nonſoluꝫ itaqꝫ illi qui faciuntiuſticiam ſeu iuſticie opus: ſed etiam qui eameſuriūt et ſitiunt .i. qui eam facere ꝯcupiſcūt.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten