Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

Apoſtolorumpredicādo et mīſtrādo. vndecimo. xij. leūculi inthrono ſalomoīs. tÿrānos md̓i vicēdo. obſtinatos ꝯmīatōe penaꝝ inferni terrēdo. duobecimo. xij. ꝓph̓e de fut̉o tꝑe eccl̓iaꝫ admonēdo.tredecīo. xij. hore diei. vite xp̄iane tꝑa ordinādo. qͣrtodecīo. xij. porte ciuitatis. pt̄ate clauiuꝫregnū celoꝝ aperiēdo. qͥndecimo. xij. fūdam̄taciuitatis. eccl̓iam meritis p̄cibꝰ ſuſtentādo.ſedecīo. xij. ſtelle ī corona ſpōſe. eccl̓iaꝫ doctrinis miracl̓is illuſtrādo. Scd̓m Bedā. etiaꝫhūc numeꝝ apl̓orū inſtituit certa miſterij.vt .ſ. md̓i ſalutē quā d̓bo p̄dicarēt. ſuo qͦꝫ nūerocōmēdarēt. Ter .n. qͣtuor. xij. faciūt. et totidemapl̓i ad p̄dicādū miſſi ſt̄: qꝛ eos fides ſct̄e trinitatis ī qͣtuor md̓i ꝑtibꝰ p̄dicāda erat. vt quadratū orbem fide ſct̄e trinitatis inſignirēt. Un̄et de ciuitate ſct̄a irl̓m deſcendēte de celo a deoſcpͥtū eſt. qꝛ erāt ab oriēte porte tres. et ab aqͥlone porte tres. ab auſtro porte tres. ab occaſu porte tres. Ubi figuraliter on̄debat̉: qꝛdicātibꝰ apl̓is apl̓orūqꝫ ſucceſſoribꝰ. cūcte perorbem natōes ī fide ſct̄e trinitatis eccl̓iaꝫ eēntingreſſuri. Scd̓m Hiero. fecit vt eſſent duodecim. vt ſint ip̄i ſuꝑ thronos duodecim. iudicātes duo. tri. iſrl̓. Vel duobenarios cōſtet exduplici ſenario. qui ē numerꝰ ꝑfectōis: ſignificare voluit. duplex ꝑfectio .ſ. vite ſcīe. ſiueoꝑis et ẜmonis debꝫ eſſe ī his hn̄t apl̓icū officiū. Noīa at̄ apl̓oꝝ qͦs elegit ſunt hec ſequūt̉. Simon quē pꝰ cōuerſiōꝫ cogͦminaueratpetꝝ. et andreas fr̄ eiꝰ. iacobo ze bedei .ſ. filiꝰ.ioh̓s fr̄ eiꝰ: impoſuit his duobꝰ noīa bonargesi. filij tonitrui: qꝛ ſepe audier̄t terrificā vocemet tonitruū pr̄is nubem de filio tonātis. philippus et bartholomeꝰ. thomas matheꝰ pb̓licanus. iacobꝰ alpei .ſ. filiꝰ. et iacobꝰ iuſtꝰ ꝓpt̓ſct̄itatē vite. et minor qꝛ poſterior ī vocatōe.fr̄ dn̄i ꝓpter ſil̓itudinē eſt vocatꝰ. et ſymō chananeus fr̄ eiꝰ. a chana vico ſeu villa galilee:et zelotes eſt dictꝰ. chana em̄ zelꝰ chananeuszelotes .i. emulator dr̄. et thadeꝰ ſil̓r fr̄ eiꝰ quiiudas iacobi .ſ. fr̄ eſt vocatꝰ. et iudas ſchariotes a ſcharioth. vico iudee in ortꝰ eſt noīatꝰ.Hic inter apl̓os eligit̉. ad on̄dendū ꝓpheciā dd̓eſſe ꝯpletā. dn̄s ih̓s tradēdꝰ diſcipl̓m p̄dicitur: et ad excuſatōꝫ bonoꝝ qn̄ ī ꝯgregatōe eorum aliqͥs malus reꝑitur. Un̄ Aug. audiomihi arrogare domꝰ mea ſit melior cetu apoſtoloꝝ. Itē ẜm eūdē Aug. vt ip̄o malo vtēs bn̄.et ſue paſſionis imple̓t diſpoſituꝫ: et eccl̓ie ſuetolerādoꝝ maloꝝ p̄be̓t exēplū. Inſuꝑ ẜm Ambro. Proinde eligit̉. vt on̄dat̉. qꝛ magna ē ve̓itas. quā nec aduerſariꝰ mīſter infirmat. voluitdeſeri. voluit ꝓdi. voluit ab apl̓o ſuo tͣdi. vt tua ſocio ꝓditꝰ: mode̓ate feras tuū erraſſe iudiciūperiſſe bn̄ficiū. It̄ ẜm Theophilū. vt diſcamus deꝰ repellit aliquē ꝓpter futurā malitiaꝫ:ſꝫ ꝓpter pn̄teꝫ v̓tutē dignū ht̄. Noīat at̄ apoſtolos ꝓpijs noībꝰ. vt pſeudo falſi apl̓i futuri erāt excluderēt̉. ab oībꝰ vitarent̉: nec qͦſqͥaude̓t aliū inſcribere cathologo apl̓oꝝ. It̄ vtCapitulum.xxxij.tam noīa apl̓oꝝ ꝙͣ ſibi credētiū. on̄derēt̉ ſcpͥtaeſſe ī libro vite. Cōbinat d̓o eos. ac duos duos noīatim exprimit. in ſignū mutue dilectonis et approbatōis iugalis ſocietatis. Itēqꝫ vtmutuo ſe iuuātes eſſent fortōres. inſuꝑ ꝯͣ dolum ī fidei ꝯfeſſionē. ꝯͣ cōflictū ī tormētoꝝ toleratione. Vt at̄ dīc Augꝰ. elegit hos diſcipl̓osqͦs apl̓os noīauit. hūiliter natos. inhonoratos. illr̄atos: vt quicqͥd magnū eſſēt et facerēt.ip̄e ī eis eſſ et face̓t. Unde Amb̓. Sil̓iter aduerte celeſte cōſiliū. ſapiētes aliqͦs. diuites. nobiles; ſꝫ piſcatores et publicanos qͦsdirige̓t: elegit. ne traduxiſſe prudētia. ne redemiſſe diuitijs. ne potētie nobilitatiſqꝫ aucͣtexiſſe aliqͦs ad ſuā grāꝫ vide̓t̉. vt be̓itatisdiſputatōis gr̄a p̄ualeret. hec Amb̓. Adtana dn̄s ꝯſcendit. vt a turbis recederet.ete oraret. et familiariter apl̓os eligeret et inſtrueret: vt et turbas ad altiora traheret. ſꝫ tbis aſcēdere valentibꝰ. ſequūt̉ diſcipuli eiꝰ.Uoluit etiaꝫ doct̉ꝰ ī montē aſcēdere: vt altiorap̄cepta daturꝰ de altis ea p̄dicaret. Et qui minora legis precepta filijs iſrl̓ ī monte dederat:maiora diſcipulis euāgelicis ī monte dare voluit: vt ſe eūdeꝫ deū on̄deret: qui legē et euāgelicaꝫ vitā dedit. Ptꝰ electōꝫ itaqꝫ apl̓oꝝ voluiteos de oꝑbꝰ ꝑfectōis inſtruere. qꝛ ad gͣduꝫ maiorem ꝓmoti debēt cognitionē maiorē hr̄e. Un̄Beda. Aiſtice mons ille ī apl̓os elegit dn̄s.altitudineꝫ deſigͣt iuſticie. inſtruendi erāt. etquā p̄dicaturi hoībꝰ. qꝛ miſſurꝰ erat eos adp̄dicādum euāgeliū regni celeſtis. merito ſb̓limitatē loci ī electi ſūt. amonere voluit eos in infimis deſiderijs diſſolue̓. ſꝫ ad ſuꝑnadeſiderāda q̄renda ſꝑ erigere debere. Sic etiālegē dat̉ꝰ pͥori ppl̓o ſuo ī mōte apparuit. dete agenda eſſent innotuit. Un̄ et glo. Aſcendit quippe mons ī montē. vt altiora v̓tutū culmina doce̓t. eccl̓iaꝫ ſuꝑ quā ſedet p̄dicās p̄ceptū dn̄i ſb̓limiꝰ erigēdam on̄deret: quā eadē doctrina uſqꝫ ad finē ſcl̓i pleniꝰ erudiret. Ꝙͣuisibi docere poterat vbi erat: ī montē tn̄ ad p̄dicandū aſcendit: in ſignū in mōtē altitudinem v̓tutū debet aſcendere. qui p̄dicare vult etiuſticiā dei docere. Un̄ Criſo. In veritate cōſiſtere dꝫ. qui iuſticiā docet et audit: nemo pt̄ī valle ſtare. de mōte loqui. Ubi ſtas inde loquere. aut vnde loq̄ris ibi ſta. Si animꝰ eſt interra: qūo de celo loq̄ris; Si de celo loq̄ris: incelo ꝯſiſte. Etſi iuſticiā face̓ vis. qūo mgr̄miuſticie audis? Vt qͥd mgr̄m vocas: cuiꝰ viseſſe diſcipl̓s: Un̄ Richar. at̄ doct̉ꝰ diſcipl̓osī mōtē aſcēdit. hoc nob̓ inſinuat. ſacre doctrīe v̓bū diſpēſat ī valle pͣui oꝑis. īpo effrenate diſſolutōis ꝯſiſtere debeat. ſꝫ ī ſpūalis ꝯuerſatōis exercitia v̓tutū exhibitōeꝫ bonoꝝ opeꝝ aſcēdat: ſic̄ ſcpͥtū eſt. Suꝑmōteꝫ excelſū aſcēde tu euangelizas ſyon.n̄e ih̓u xp̄e ꝓpt̓ īeſtīabilē miſcd̓iaꝫ tuāī md̓m veniſti. vt pctōres ab erroribꝰ adpn̄iaꝫ r̄uocares. ex his ꝙͣpl̓es digͣtꝰ es