Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

De electioneordinauit. ſic dicti. Et qꝛ ẜm Greg. talia negocia vix aut nūꝙͣ ſn̄ pct̄o exerceri pn̄t. id̓o ī hocmagna dei gr̄a ptꝫ. ex talibꝰ Matheū ad ſtatum apl̓icū reuocauit. On̄dit̉ at̄ ī v̓bis factis xp̄i. pct̄ores redeuntes ſūt dulciter recipiēdi. qꝛ xp̄c dulcē ſe exhibuit ī receptōne mathei pb̓licani. Un̄ ẜm Hiero. ceteri euāgeliſteꝓpter verecūdiam et honorē mathei noluerūt appellare noīe bulgato. ſed dixer̄t leui. Ipſeat̄ matheus (ẜm illd̓ Salomonis) iuſtꝰ ī principio accuſator eſt ſui. matheum ſe publicanum noīat: vt on̄dat lugētibꝰ nullū debere ſaluteꝫ deſꝑare ſi ad meliora ꝯuerſus ſit. ipſe publicano ī apl̓m ſit repēte mutatꝰ. In hocetiā inſtruimur pct̄a et defectꝰ alioꝝ inqͣtūpoſſumꝰ celare occultare debemꝰ. vt nec v̓bonec nutu veniāt ī alioꝝ non tm̄ cognitōneꝫ. ſꝫnec ſuſpitionem ac noſmetip̄os accuſare. et qd̓turpiꝰ eſt ī pct̄is nr̄is exēplo mathei cōfiteri.Scd̓m Gedā. mathei electōeꝫ publicanoꝝpocationeꝫ fides gentiū exprimit̉. priꝰ lucrismd̓i inhiabāt. et nūc ſpūaliter a dn̄o reficiuntur. ſed ſuꝑbiam phariſeoꝝ. inuidia iudeoꝝinſinuatur. qui de ſalute gentiū torquent̉. Velmatheꝰ ſignificat hoīeꝫ terrenis lucris inhiātem. quē ih̓s videt. oculis miſcd̓ie reſpicit.et vocat eum ul̓ p̄dicatōeꝫ vel ſcript̉e admonitōneꝫ. vel internā inſpiratōem vel tribulationem. vel quācūqꝫ biaꝫ aliā. Pōt etiaꝫpocatio mathei ad apl̓atū. ſignificare vocatōnem hoīs ſcl̓aris ad religionis ſtatū: phariſeiv̓o murmurātes hoīes maligni. religionis ſtatui detrahētes: quibꝰ bn̄ dr̄. euntes diſcite qͥdeſt miſericordiaꝫ volo non ſacrificiū. opꝰ em̄magne miſericordie ē. pct̄ores ad pn̄iaꝫ vocare. Tunc accedētes phariſei et diſcipuli ioh̓isq̄rebāt a dn̄o ih̓ū: qͣre ip̄i frequēter ſed ſuidiſcipuli ieiunarēt. Phariſei em̄ frequēter ieiunabāt: cuꝫ qͥbꝰ ioh̓is diſcipuli adhuc ī ꝯſuetudinibꝰ iudaicis ꝑmanebāt. Sicut at̄ priusphariſei ad diſcipulos acceſſerāt. vt apud eosmagiſtꝝ de ꝯſortio pct̄orū in cōuiuādo arguerēt: ſic modo ad magiſtꝝ accedūt. vt apud euꝫdiſcipulos de ieiunioꝝ obmiſſiōe arguant. vtſic inter eos materia diſcidij poſſit oriri. Iſti īduobꝰ deficiebāt. Primo qꝛ de ſua abſtinentiaſe iactabāt. talia in ſecreto fieri debeant. ſecūdo qꝛ xp̄m arguebāt ex defectu abſtinētie indiſcipulis: defectum errorē diſcipuloꝝ retorquētes ī magiſtꝝ. Per iſtos qui de frequēti ieiunio ſe iactabāt ꝓpter illud ſe diſcipulis xp̄ip̄ferebāt: ſignificāt̉ ypocrite. ꝓpter apparentiāſue religioſitatis alios ꝯtemnētes: dicētes illd̓ phariſeo. non ſum ſicut ceteri hoīm. ieiunobis ī ſabbato ⁊cͣ. Ih̓s at̄ ꝯfutauit eos et rōnabiliter excuſauit diſcipulos: tum qꝛ corꝑaliter eis erat. tum qꝛ rudes et nōdū ꝑfecte innouati eſſent. nec difficilia noua ſuſtinerēt. ponēdo ad idē tres ſil̓itudines .ſ. de nuptijs ſpōſo. de pāno veſtimēto. de vtribꝰ vino. Vndeait. Nūquid pn̄t filij nuptiarū ſeu ſponſi .ſ. xp̄iduodecimſpōſi eccl̓ie. hoc eſt diſcipuli de me eccl̓ia perfidē geniti. ieiunare ſeu lugere. ꝙͣdiu illis ēſpōſus? Scd̓m Hiero. qd̓dam eſt ieiuniū expectatōnis. vt ꝑſona meliꝰ expectet̉ et ſic ī veteriteſtamēto ieiunabat̉. et iſto diſcipuli indigebāt. qꝛ pn̄tem xp̄m habebāt. Aliud eſt ieiuniū vexatōis. qd̓ orbinat̉ ad carnis refrenationē. et diſponit ad ꝯtēplatōꝫ. quis ieiunatretrahēdo ſe a delectatōibꝰ carnalibꝰ. vt repleat̄ ſpūalibꝰ: iſto etiā indigebāt. ad tl̓es afficerēt̉ delectatōes xp̄m pn̄teꝫ haberēt.cuiꝰ pn̄tia doctrīa plꝰ refrenauit ꝯcupīas illicitas ī eis. ꝙͣ ieiunij auſteritas ī alijs. Et ideoieiunare et lugere habebāt. ꝙͣdiu ſponſum corꝑalem pn̄tiaꝫ cum ſpōſa eſſe videbāt. ſedpotiꝰ de ſpōſi gͣtulari pn̄tia. plꝰ ꝓficit ꝙͣ corporalis abſtinentia. Eſt et aliud ieiuniū qd̓ explenitudine ꝑfectōne ꝯtēplatōnis ꝓcedit. qͣleieiunium moyſi in mōte fuit. ꝙͣto em̄ aīa eſt īcōtemplatione magis eleuata. tāto eſt pautōri nutrimento cōtenta: et tale ieiuniū ꝯpetebat diſcipulis. qꝛ adhuc erāt rudes et imꝑfecti. Sed prius debuer̄t per caritatē ſpūſſct̄i innouari (qd̓ factū eſt ī die pēthecoſtes. qn̄ fuerūt per gr̄aꝫ ſpūſ ſct̄i innouati) tūc debebantinciꝑe nouū modū diuēdi. Deinde ſubiūgit.Ueniēt at̄ dies .ſ. paſſionis et aſcenſionis cumauferet̉ ab eis ſponſus corꝑali pn̄tia. et tūc ieiunabūt ieiunio meroris ī hūilitate tribulationis. et illi dies luctꝰ er̄t et doloris. Vnde apl̓sIn fame et ſiti et ieiunijs multis. Un̄ et Aug.Quaſi dice̓t. Tūc deſolabunt̉. et ī merore et luctu er̄t. donec eis ſpm̄ ſct̄m gaudia et cōſolatoria retribuāt̉. Scd̓m Bedaꝫ. notādū hūc luctum abſentie ſponſi nūc tm̄ .i. pꝰ mortē reſurrectōemqꝫ eiuſdeꝫ ſponſi. ſed et an̄ incarnatōnem illiꝰ totum huiꝰ ſcl̓i tp̄s eſſe celebratū.Prima quippe tꝑa eccl̓ie. an̄ virginis partū ſāetos habuere: qui deſiderarēt incarnatiōis xp̄aduentū. Iſta v̓o tꝑa ex quo aſcēdit ī celū ſanctos hn̄t. qui deſiderēt eiꝰ maīfeſtatōꝫ ad viuoset mortuos iudicādos. Neqꝫ deſiderabilis eccleſie luctꝰ requieuit aliꝙͣtulū. niſi ꝙͣdiudiſcipulis ī carne verſatꝰ eſt. hec Beda. Et licꝫhoc de pn̄tia ſua corꝑali xp̄c dixerit: moralitertn̄ dies quibꝰ aufert̉ nobis xp̄c ſūt dies culpe.qn̄ a domo ꝯſcīe excludimꝰ veꝝ ſpōſū aīe xp̄m.et introducimꝰ adulterātē diabolū. tc̄ ieiunamus caremꝰ cibo ſpūalis ꝯſolatōis. et habēꝰdies luctus et doloris. Igit̉ tenēdus eſt ſpōſusne perdat̉ cibꝰ. Sꝫ aufert̉ a nobis ſpōſus. mortale pct̄m. tūc ieiunāduꝫ eſt nob̓ pn̄itaffectū et luctū. Qn̄qꝫ etiā ſponſus ſe ſubtrahitvt auidius reuocet̉. et fortiꝰ teneat̉: et tūc ꝯtinuis deſiderijs et ſuſpirijs eſt reuocādus. qꝛdiu ſponſus nobiſcū eſt. ī leticia ſumꝰ. nec ieiunare nec lugere poſſumꝰ. Unde Ambro. Ieiunant hi quibꝰ abeſt xp̄c. qui bonoꝝ meritorūcōpijs egēt. At v̓o cui virtus ſua volūtate ſufficit. qꝛ ſua domo recipit xp̄m. ꝯuiuiū magnūexhibet. hoc eſt bonoꝝ opeꝝ ſpiritale cōuiuiū.